De aanslagen in Parijs

Dit artikel gaat over de aanslagen in Parijs. Dit artikel gaat nog meer over wat er werkelijk speelt en wat mensen doen. Het gaat over hoe en van waaruit mensen reageren bij zo’n gebeurtenis.
Wat we willen laten zien, is wat er gebeurt, en hoe je aan de resultaten – de gebeurtenissen – kunt aflezen wat de intenties zijn. “Problem – reaction – solution”. En de bedoeling is dat we je een mogelijkheid bieden om je ogen open te doen – oftewel wakker te worden. Wakker te worden voor de werkelijke agenda achter deze en andere aanslagen.

de gebeurtenis – het beeld dat de media ons geven
Zullen we eens aandachtig kijken naar wat er vrijdag de 13e in Parijs gebeurd is? Er zijn – volgens berichtgeving – 130 mensen omgekomen en meer dan 400 gewond geraakt bij een zestal aanslagen. Het zou gaan om acties van IS. Het “bewijs” hiervoor is een paspoort dat geheel onbeschadigd gevonden is.

111Wikipedia-stock

de reacties vanuit de overheid
Wat zijn de zichtbare gevolgen van de aanslagen? President Hollande heeft de noodtoestand afgekondigd in Frankrijk. Dat houdt in het recht om: welk gebied dan ook ontoegankelijk te maken c.q. af te sluiten; de bewegingsvrijheid van mensen te beperken waar dan ook; publieke gelegenheden (café’s, restaurants, musea, overheidsgebouwen) te sluiten; huisarrest op te leggen; huiszoekingen te doen; de pers onder controle te brengen; websites en sociale media te blokkeren. Dit alles zonder opgaaf van redenen, zonder tussenkomst van een rechter of openbaar ministerie.
Het is de facto oorlog in Frankrijk. Oorlog met wie? Dat is de vraag. In de stad Brussel is het niet veel anders.
Ook in Brussel, bij de Europese instituten, klinkt inmiddels luid de roep om encryptie te verbieden (het versleutelen van onderlinge communicatie zodat die niet afgeluisterd en meegelezen kan worden), en het sterk verminderen van het gebruik van de Bitcoin (een anoniem te gebruiken digitale munt).

liberte

het perspectief
Jaarlijks sterven in Europa 200.000 mensen aan medicijngebruik. Waar is de War on Prescription Drugs?
Per jaar maken in Europa meer dan 80.000 mensen zelf een einde aan hun leven en dat aantal stijgt jaarlijks sterk. Waar is de War on Suicide?
Er zijn nog veel meer voorbeelden te geven.

De afgelopen twintig jaar stierven per jaar gemiddeld nog geen 100 (!) mensen in Europa aan terroristische aanslagen.

de achtergronden
De inlichtingendiensten krijgen miljarden belastinggeld voor “veiligheid”: systemen waarmee ons reisgedrag precies in kaart is (zowel OV als reizen met je eigen auto); er zijn systemen in gebruik waarmee gezichtsherkenning volkomen vanzelfsprekend is. Het is bekend waar jouw gsm zich bevindt. Je uitingen en je relaties op social media zijn bekend. Je koop- en bestedingsgedrag is bekend. Van elke Nederlander is een uitgebreid profiel aangelegd, zowel statisch als dynamisch (je reisgedrag bijv.).
Je kúnt niet eens meer een misdaad ongemerkt plannen zonder dat de overheid het in de gaten heeft, laat staan dat je ‘m kunt plegen.
De enige reden dat je een aanslag kunt plegen, is omdat ze je dat láten doen – met opzet.

De privacy en vrijheid die we nog dachten te hebben, worden door de aanslagen in Parijs ernstig beperkt. Helemaal voor websites die “subversieve” (“terroristsche!”) activiteiten ontplooien. Dus straks ook voor websites die blootleggen wat er werkelijk gebeurt; alternatieve-nieuws websites dus. Handjecontantje.org waarschijnlijk ook.

de werkelijkheid
Twee dagen voor de aanslagen werd er op Wikipedia melding gemaakt van de aanslagen, en van details daarvan (zie voor de bron http://bit.ly/wikiparijs). Op de dag van de aanslagen waren er antiterrorismeoefeningen gaande. Van een pleger van de zelfmoordaanslag in het voetbalstadion is een paspoort gevonden op de plaats delict dat geheel intact is, terwijl er van terror japie zelf niks meer over is. Er zijn geen beelden gemaakt door de aanwezigen in het stadion…… De huilende en bellende jonge vrouw die bij Sandy Hook schietpartij en de Boston marathon aanslag in de media opdook, deed dat in Parijs ook weer.
De hierboven genoemde vreemde zaken vormen een patroon dat je bij alle grote terroristische aanslagen tegenkomt.

“The War On Terror” is niets meer gebleken dan een oorlog tegen onze privacy en vrijheid. Er gaan jaarlijks veel meer mensen dood aan medicijnen, het verkeer, vieze lucht en honger dan aan aanslagen…..
En het gros van de mensheid trapt er in. “Het komt wel erg dichtbij!” Tja, zoals de vraag die een Loesje poster stelt: “Hangt de waarde van een mensenleven af van de plek waar je sterft?”

vrijheidsbeeld chemtrails drones

jouw verhouding daartoe
Waarom hebben mensen vertrouwen in wat de overheid doet? Burgers hebben niet het recht om andere burgers van het even te beroven. Hoe kunnen ze dat recht dan delegeren aan een overheid?
DENK NA! En begin eerst met voelen, niet emotie, maar INTUÏTIE.
Laten we dit werkelijk gebeuren? Laten we onze vrijheid afpakken?

P.s.: Afgelopen donderdag (19-11) werd de noodtoestand met drie maanden verlengd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *