De vervalste verkiezingen van 2017

plakken1

Keer op keer zijn de Tweede Kamerverkiezingen vervalst doordat de nieuwe politieke partijen geen schijn van kans maken om Den Haag binnen te komen. Een overzicht van de trucs die het ‘democratische’ Parlement gebruikt om nieuwe en vooral ingrijpende veranderingen in Nederland al tijdens de verkiezingen tegen te houden.

1. Media

Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is nodigen de nationale nieuwszenders de lijsttrekkers van de ‘grote’ partijen uit voor debatten, dat wil zeggen, de partijen die hun fossiele beleid voortzetten waardoor uiteindelijk alles hetzelfde blijft. De media spelen handjeklap met deze partijen en houden de nieuwkomers, standaard aangeduid als ‘kleine partijen’, buiten de deur en buiten de Tweede Kamer. Er doen straks ongeveer dertig nieuwe partijen mee.

Vrijdag 24 februari Radio 1-debat
negen deelnemers op Radio 1

Zondag 26 februari RTL-Premiersdebat
Met de lijstrekkers van PVV, VVD, CDA en D66 op RTL4

Zondag 5 maart RTL Carrédebat
acht deelnemers op RTL4

Maandag 13 maart EenVandaag-debat (twee deelnemers)
Debat tussen VVD-lijsttrekker Mark Rutte en PVV-er Geert Wilders

Dinsdag 14 maart NOS-slotdebat
acht deelnemers, plus in de marge lijsttrekkers van kleinere partijen

Daarnaast spelen de nieuwsrubrieken van zowel commerciële als publieke zenders een grote rol. Zij verslaan uitsluitend de verkiezingscampagnes van de zittende partijen en brengen alle ‘aanvaringen’ tussen de leiders van deze partijen ruimhartig in beeld. Ook daar hebben de nieuwkomers het nakijken en blijven steken in de anonimiteit.

Daarbovenop negeren de belangrijkste kranten intensief het nieuwe politiek bloed en plaatsen de oude partijen op de voorgrond. Dag in dag uit tot aan 15 maart toe.

Vergeet ook de stortvloed van peilingen niet, waardoor de media keer op keer de oude partijen onder de aandacht van het publiek kunnen brengen.

2. Drempels

Het vergt moed en uithoudingsvermogen en bijna een wonder om als nieuwe politieke partij mee te doen in Den Haag. Naast de financiële drempel van meer dan 10duizend euro en meer dan 600 steunbetuigingen, die voor eind januari binnen moeten zijn, (hiervan moeten 30 opgehaald worden op Bonaire) zijn er de campagnekosten. Het oude vlees van de zittende partijen krijgt jaarlijks geld om zichzelf te bedruipen en kan op deze manier een aardige verkiezingscampagnekas vormen. De jonkies moeten zelf met de pet rond.

Dan is er de drempel van de tijd. Op 3 februari worden de lijstnummers pas bekend gemaakt. Eerder kan je als jonkie geen serieuze campagne voeren in de wetenschap dat in de laatste week de zwevende kiezer nog iedere kant kan opspringen. De oudjes daarentegen hebben al het ene event na het andere gehad, opnieuw breed gecoverd door de volgzame media.

3. Campagne in het land

Het verhaal wordt bijna eentonig, maar wat hebben nieuwe partijen eigenlijk te zoeken in zaaltjes waar verkiezingsbijeenkomsten worden gehouden en de ‘grote’ mannen en vrouwen uit Den Haag hun opwachting maken. Hier kunnen de nieuwelingen scoren, maar het publiek zal niet groter zijn dan een paar honderd mensen en de media zullen deze optredens schuwen als de pest. Dus op de schaal van Richter zal dit niet veel beweging brengen. Vergeet ook niet het posterplakken en pesten. Doordat de gevestigde partijen vaak meer vrijwilligers hebben, zullen zij de verkiezingsborden in het land massaal claimen en de nieuwe partijen volledig van het bord afplakken. Zo gaat dat tijdens de onzichtbare verkiezingsstrijd.

Rob Vellekoop, 20 januari 2016

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *