Over de verdeling tussen links en rechts – Norbert Pols

Onderstaand een bijdrage van onze “onbezoldigde columnist” Norbert Pols.  Hij beschrijft op een heerlijke, vrolijk-cynische manier hoe wij ons – politiek – hebben laten verdelen in links en rechts, en dat we voornamelijk denken in tegenstellingen, zonder te kijken hoe dat komt en waar dat vandaan komt. En wat dat met de verkiezingen te maken heeft?

———–
Ik ken iemand en die noemt zichzelf LINKS. Hij is LINKS en dat is hij met enige borstklopperij. Het schijnt heel goed te zijn als je LINKS bent want, dan volg je een beetje in de voetsporen van Jezus. Die lijn mag ik natuurlijk niet trekken maar, de linkse ideologie houdt zich bezig met het armoedevraagstuk en trekt vooral ten strijde tegen rechts. Rechts is namelijk slecht heb ik begrepen. Zij die rechts zijn vullen hun zakken ten koste van anderen en zijn niet bereid te delen wat ze eigenlijk gestolen hebben. Zij zijn een soort anti-christ in een wereld die niet in God gelooft maar wel in de politiek.

Beide partijen vragen zich niet af waardoor hun wereld in rechts en links verdeeld is geraakt. De feiten liggen er, er zijn arme sloebers en rijke rakkers. Er zijn de lieden met ’niks’, die collectief bij de lieden met ‘alles’ willen halen zodat iedereen iets heeft en niemand zonder zit. De lieden met ‘alles’ vechten daartegen en niemand lijkt te winnen. We betalen collectief steeds meer als we individueel boodschappen doen. Hij die centen heeft ziet ze steeds minder worden door de inflatie en vermogensbelastingen en hij die niets heeft wordt constant verzekerd dat ook het hebben van niets steeds duurder wordt. Zowel rechts als links lijkt niet beter te worden van het kiezen van een kant maar, dat hindert niemand verder te kijken dan naar die andere kant.

Deze kortzichtige tegenstelling is ingegeven door een bestuurssysteem dat beperkte keuzes geeft. Je kunt links of rechts stemmen en dat in eigen variëteiten, die we grofweg “extreem” of “gematigd” noemen. Dit bestuurssysteem is echter neergezet door een ander systeem en, juist dat systeem is verantwoordelijk voor het ontstaan van die tegenstelling. Het is een systeem dat schaarste creëert en, schaarste maakt dat iedereen zich een slag in de rondte werkt om maar zoveel mogelijk middelen voorhanden te hebben de gevolgen van schaarste voor te blijven. Schaarste kennen we dan ook als economische term en, we hebben moeten leren dat zonder schaarste geen economie zich staande houdt.

Schaarste moet, schaarste is goed want, zonder schaarste kennen we geen welvaart. Dat is zo ongeveer het kortste uittreksel dat ik uit het hele oeuvre van John Maynard Keynes kan wringen en, Keyens was tenminste nog eerlijk over de creatie van geld. Keyens heeft me zonder blikken of blozen verteld via de schoolboeken van professor Arnold Heertje dat de banken geld uit schuld konden maken. Dus Keyens vond schaarste nodig zodat de banken geld bleven maken om weer terug in de maatschappij te pompen. Dat er over dat uit het niets gemaakte geld nog rente moest worden betaald zorgt ervoor dat er altijd minder geld is dan verschuldigd. Geld is dus schaars vanaf het moment dat het gecreëerd wordt en, geld bepaalt hoeveel er geproduceerd kan worden.

Zij die over geld kunnen beschikken, kunnen dit gebruiken om winst te maken door het te investeren. Zij die niets hebben mogen hard werken en sparen als een dolle en misschien groeien ze dan ooit boven hun armoedige status uit. Geld lijkt vaak de grote motivator om te gaan werken maar, de meesten onder ons werken hoofdzakelijk om armoede buiten de deur te houden. Dat geldt zowel voor de lieden met dik betaalde banen als voor de lieden die aan het eind van de maand zich opnieuw afvragen waarvan zij de huur moeten betalen.

Iedereen vecht dus tegen de schaarste in kleine zin. Iedereen wil dat monster van schaarste buiten de deur houden en als dat lukt ben je rechts. Ben je links, dan ben je vandaag de dag met weinig tevreden. Niemand die geïnteresseerd is in het schaarsteprobleem, totdat het dreigt op zijn tuinpaadje te verschijnen.
Als die schaarste dan binnen eigen gelederen geconstateerd wordt, schreeuwt men moord en brand en dan moet het bij de lieden die rechts zijn gehaald worden. Niemand die wil kijken naar de oorzaak van het probleem. Niemand die de schaarste wil bestrijden. Nee, rechts probeert links uit zijn tuinpad te houden en links wil graaien bij rechts terwijl de schaarste groeit met de rente.

Het geloof in links en rechts staat aan de basis van de fragmentatie van de maatschappij. Voor links is het een veredelde arbeidersstrijd en rechts wil niet betalen voor het feit dat zij ‘slimmer’ zijn. In de jaren 70 was dit het eerste wat je leerde over politiek, zonder dat daarbij werd vermeld dat het slechts een illusie was om een collectief probleem in de rook te zetten. Vind jij jezelf ‘links’ of ‘rechts’, dan vecht je een strijd die voor je gekozen is, zodat je die nooit gaat winnen. In deze strijd zullen steeds meer mensen links worden omdat de schaarste alleen maar toe gaat nemen.
Met die toename zullen linker mensen overstappen naar een ander kamp en, dat wordt dan automatisch rechts genoemd. Dit kamp kiest aanvankelijk een nieuwe vijand want, zij waren zelf ooit links. De nieuwe bron van het kwaad moet dus gezocht worden in nieuwe clubjes en, die clubjes zijn op straat al aan te wijzen op basis van hun uiterlijk. Ondertussen gaat het nog steeds over schaarste en hoe mensen zich manifesteren in een omgeving die door schaarste wordt vormgegeven.

quote Keynes- izquotes.com

(Oorspronkelijke tekst van Norbert op FB)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *