Mijn recht om een vrije burger te zijn met een eigen stem – David Icke

Wie bepaalt wat jij doet? Wie bepaalt jouw mate van vrijheid? Is dat Big Brother, of de overheid, de staat?  En laat jij je daardoor leiden? Héb je een keus? Of is de enige keus te gehoorzamen? 

Is de enige keus die je mag maken de keus om elke vier jaar te gaan stemmen? Of hou je daarmee juist het systeem in stand? Geef jij, met je stem, je energie aan het systeem dat “democratie” heet – en daar niets mee van doen heeft?

Of steken we – met steeds meer mensen – energie in een systeem, een vorm van samenleven, waarin we het zelf doen?

De keus en daarmee de verantwoordelijkheid ligt bij jou. Laat je inspireren door David Icke, en zeg “Nee!”

 

Wat hier prachtig bij aansluit, is een artikel van Pieter Stuurman, uit hetzelfde jaar (2009) en met dezelfde prangende actualiteit:

Ongehoorzaam (http://pieterstuurman.blogspot.nl/2009/12/ongehoorzaam.html?m=0)

“If nobody obeys, nobody rules”.

Dat vind ik een mooie uitspraak en hij is helemaal waar. Het is onze gehoorzaamheid die de heersende klasse haar macht geeft.

De crisis is het gevolg van fouten van de banken. Volgens sommige berichten hebben we het dieptepunt gehad, maar er is niets structureel veranderd.
Alle research wijst er dan ook op dat de grootste klap nog zal komen. Dat zal tot gevolg hebben dat grote groepen mensen hun baan verliezen, hun hypotheekverplichtingen niet meer kunnen opbrengen en uit hun huis gezet gaan worden.
De crisis is veroorzaakt door fouten van de banken. Door die crisis verliezen de eigenaren hun inkomen. En dan komen diezelfde banken het huis opeisen….
En de bewoners pakken gedwee hun koffers…..
Te gek voor woorden.
Maar waarom gehoorzamen we eigenlijk? Als jij een fout maakt, dan moet je toch zelf voor een oplossing zorgen? Waarom geldt dat niet voor bankiers?
Het wordt daarom tijd dat huiseigenaren zich gaan verenigen. Iedereen die een huis bezit met een geringe overwaarde valt in de risicogroep. Bij werkeloosheid of een andere terugval van inkomen, kan deze groep de hypotheekverplichtingen niet meer nakomen en dan zullen de bankiers klaarstaan om de huizen per executie te verkopen.
De bewoners verliezen hun huis, en blijven met een grote schuld zitten waaraan ze de rest van hun leven moeten afbetalen. Aan de banken. Zo raken ze niet alleen hun huis kwijt, maar omdat ze de rest van hun leven moeten werken om hun schuld in te lossen, worden ze feitelijk slaven van de bank.
Ik vind dat het tijd wordt dat het tot mensen doordringt dat het niet hun schuld is, maar dat het de schuld is van de banken dat ze hun huis niet meer kunnen betalen. En als het de schuld van de banken is, waarom moeten huiseigenaren er dan voor opdraaien?
De crisis heeft ons in ieder geval geleerd hoe kwetsbaar we zijn en hoe afhankelijk we als huiseigenaar zijn van de willekeur van de bankiers.
Als de bedreigde huiseigenaren zich verenigen en onderling de afspraak maken dat niemand zijn huis verlaat als ze (door de crisis, dus buiten hun schuld) de hypotheek niet meer kunnen betalen, en dus gewoon blijven zitten waar ze zitten, en het overgebleven inkomen besteden aan voedsel voor hun kinderen, dan is er geen politiemacht groot genoeg om ze er met geweld uit te zetten.
“If nobody obeys, nobody rules”.
Dat vraagt natuurlijk wel een beetje durf, maar als we met een groot aantal mensen onze krachten bundelen, dan staan we samen veel sterker dan wanneer iedereen het individueel op moet lossen. Waarom zouden wij elkaar als gedupeerden niet helpen?
Dat moet dan wel nu gebeuren. Voordat de crisis in alle hevigheid losbarst en het te laat is.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *