TK 2017 – De eigenaren van de wereld zijn in hun macht bevestigd.

De verkiezingen hebben gewonnen. Het geloof – in het systeem – heeft gewonnen. De eigenaren van de wereld zijn in hun macht bevestigd.   

En om dat te vieren hingen de slingers vanmorgen al weer vroeg in de lucht. 

Wat de verkiezingen laten zien, zowel door het opkomstpercentage als door de uitslag, is hoe het in Nederland gesteld is met het bewustzijn. Als een premier, die aantoonbaar zo veel gelogen heeft, nog steeds de grootse partij stemmers achter zich krijgt… 

Alle mensen die hebben gestemd, leven blijkbaar in de vooronderstelling dat wij in een democratie leven. Dus minstens 75% van de stemgerechtigde Nederlanders doet dat…..  We zitten met z’n allen volop in de matrix. En daar kun je verdrietig over zijn, maar het is gewoon de status quo. De vraag is of we in een bewustzijnscrisis zitten, of in een bewustzijnsloosheid. Nog even de link naar ons filmpje, dat laat zien wie de werkelijke macht heeft – en dat dat niet Den Haag is.

Er is een hoop werk te doen.

Wat hebben de mensen die hebben gestemd, gedaan? Als je niet zou gaan stemmen, zou je stem naar rechts gaan? Nou, er is wel gestemd, massaal, en en we hebben een fantastisch rechtse uitslag: 

VVD 31, PVV 19, CDA 19, D’66 19, GL 16, SP14, PvdA 9, CU 6, PvdD 5, 50+ 4, SGP 3, DENK 3, FvD 2

Als je alle rechtse partijen bij elkaar optelt, kom je op een overweldigende meerderheid voor rechts: 121 zetels. Dus daar moet wel een mooie rechtse regering uitkomen.

En we doen een voorspelling: dit waren de laatste “normale” verkiezingen. Over vier jaar ziet de wereld er totaal anders uit. Hoe ziet de wereld er dan uit? Dat kwartje kan twee kanten uitrollen: of we leven in een wereld waar het contante geld is afgeschaft en de controle van de overheid op de burgers volledig is;
óf de mensen zijn in voldoende mate bewust-wakker geworden en er is een begin van een maatschappij waar we ons wél in herkennen: waarin wordt gewerkt aan de dingen die iedereen zegt te willen: vrede, voorspoed en geluk. 

Aan jou en mij de keus.

Pieter Stuurman geeft een toelichting op hoe de verkiezingen geregisseerd zijn. Als we dit weten, zou het dan nog werken?

Politiek is toneel, en politici zijn acteurs. Acteurs die een vooraf geschreven en vaststaand scenario uitvoeren. Net als bij toneel, is geloofwaardigheid het enige criterium.

En net als bij toneel, wordt er gebruik gemaakt van typecasting. Je kunt een onschuldig ogende acteur, niet de boef laten spelen, en andersom.

Aan een verkiezingsuitslag, kun je dus zien welk beleid (scenario) er gevoerd zal worden. Als het de bedoeling is om immigratie te bevorderen, dan kun de PVV niet laten “regeren”. Als het de bedoeling is de zorg en sociale zekerheid uit te kleden, dan kun je SP niet laten “regeren”. Dat zou de geloofwaardigheid om zeep helpen.

Het instrument dat gebruikt wordt om een verkiezingsuitslag geloofwaardig te maken, is “peilingen”. Zelfs al stemmen mensen geen VVD, en kennen ze niemand die VVD stemt, en is de ontevredenheid over die VVD bij iedereen die ze kennen aanwezig – als de peilingen zeggen dat de VVD groeit, dan geloven ze dat er toch veel mensen op die VVD zullen stemmen (ook al kennen ze die niet, en begrijpen ze die niet), en zal een overwinning geaccepteerd worden als geloofwaardig. Zo wordt de geloofwaardigheid van de “typecasting” vooraf voorbereid.

Degenen met de werkelijke macht, zullen het beleid nooit afhankelijk maken van de grilligheid van de kiezer. Anders gezegd: éérst is er het beleid (het scenario), en dan wordt er een geloofwaardige cast geselecteerd.

“Democratie” is een geloof, en het enige dat daarbij telt is geloofwaardigheid.

Het beleid zal dus niet gevoerd worden DOOR de VVD (en coalitiepartners) maar VIA die VVD.

Ik had die hoge “opkomstcijfers” voorspeld, omdat steeds meer mensen de geloofwaardigheid van de politiek in twijfel trekken. Een hoog opkomstcijfer noemen, werkt als peer-pressure. Oftewel de gedachte “als bijna iedereen het doet, zal ik het ook maar doen”. Of “als iedereen het gelooft, dan zal het wel waar zijn”

Het idee van democratie is trouwens vergelijkbaar met het idee van oorlog. Als wij het overwicht hebben, kunnen we de anderen onderwerpen aan onze wil. Daarom worden verkiezingen ook “strijd” genoemd. Bij democratie bestaat dat overwicht uit aantallen. Bij oorlog uit vuurkracht. Maar het idee is hetzelfde.

Maar het grappige is, dat ook degenen die nu juichen om de “overwinning” van hun partij, hun zin niet zullen krijgen. Het is dus een toneeloorlog. Een staged war.

De werkelijke oorlog woedt (zoals altijd) tussen de machtselite en de bevolking.

Hiermee sluiten we ons dossier Verkiezingen 2017 – De Stoelgang Van Jouw Stem.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *