Een andere kijk op geld door Ivo Valkenburg

(Pioniers Magazine | Carla de Ruiter) Ivo Valkenburg staat voor het mogelijk maken van een economie van welzijn en geluk. Hij schreef zijn boeken ‘Spirit in Finance’ , ‘Louter Leven’ en ‘Pure Life’, waarin hij uiteenzet hoe deze wereld eruit zou kunnen zien.

Hij is al dertig jaar actief in het bedrijfsleven waarbij hij organisaties leert om vanuit een bewustzijn te werken dat onze menselijkheid benadrukt.

Ivo is daarnaast een veelgevraagd internationaal spreker over liefde in de economie. Ik ga met hem in gesprek over geld en ‘Spirit’ en zijn kijk op de maatschappij van de toekomst, die volgens hem allang is begonnen.

Hoe kijk je naar geld en wat versta je eronder?

Geld doet ons vaak vergeten dat we als mens alle kracht van schepping en creatie binnen onszelf dragen. De overtuiging dat geld nodig is, echt zou zijn, is vanuit mijn visie een tekort aan innerlijk weten dat je kunt bereiken zonder geld. 95 procent van het geld wordt letterlijk door private banken uit het niets gecreëerd.

Ondertussen is er nooit genoeg geld voor onderwijs, gezondheidszorg en alles wat het leven echt de moeite waard maakt. Er is wel altijd genoeg geld voor oorlog. Heb je ooit weleens een premier van een land horen vertellen: “Sorry, we hebben helaas geen geld om mee te doen aan deze oorlog”. Het is de hoogste tijd om onze kijk op geld en economie te vernieuwen.

Veel mensen denken nog steeds dat de bank het spaargeld gebruikt om uit te lenen aan anderen. Het verschil aan opbrengst in rente is het verdienmodel, maar dat is niet waar.

Geld wordt digitaal geschapen. Wanneer je 200.000 euro leent voor een huis dat je wilt kopen, dan wordt het op dat moment ingetoetst in de computer. Even daarvoor bestond dit geld nog niet. De econoom en oud-bankier Ad Broere schreef er diverse boeken over. In zijn boek “Geld komt uit het niets’ ontmaskert hij de financiële goocheltrucs. De gevestigde orde had nogal wat weerstand op zijn boodschap, inmiddels erkennen ook officiële mensen en instanties, zoals minister Dijsselbloem en de Bank of England zwart op wit dat geld uit het niets wordt geschapen.

Wat is geld voor jou?

Eerlijk gezegd betekent geld voor mij niets. Alleen omdat ik in een wereld leef waarin volop betekenis wordt toegekend aan geld, speel ik het spel mee. Ik gebruik geld als een middel in de uitwisseling van producten, diensten en talenten. Die uitwisseling kan natuurlijk ook zonder geld. Ik beschouw het als een uitwisseling van dankbaarheid. De huidige betekenis van geld zou helemaal niet bestaan als we als mensheid collectief zouden besluiten om er anders mee om te gaan. Maar goed, zover is het nog niet, alhoewel ik zie dat, wereldwijd, veel mensen en organisaties zich klaar maken voor herziening van de manier waarop we met geld omgaan.

We denken werkelijk dat als we duizend euro in onze zak hebben, we daar iets mee kunnen doen dat zonder die duizend euro onmogelijk zou zijn. Daar zit de valkuil. Geloof me, ik gebruik die duizend euro in de wereld van vandaag ook met alle liefde om mooie dingen mee te doen. Alleen ik ga niet langer akkoord met de overtuiging dat het zonder die duizend euro onmogelijk is. Het geloof in de betekenis van geld is vergelijkbaar met het geloof dat ‘het’ gaat gebeuren als we een nieuwe premier krijgen of een nieuwe regering. We denken dat het dan wel goed komt of juist niet, maar we gaan ervanuit dat het iets is buiten onszelf.

Ons geloof in geld kortwiekt ons bewustzijn. We vergeten de oneindige scheppingskracht binnen onszelf. We zijn door geld, maar ook door politiek, religie en wat dan ook maar buiten onszelf, geneigd onze innerlijke grootsheid te vergeten. In plaats van innerlijk te weten dat we oneindige kracht in ons dragen, geloven we dat de echte kracht in het geld, het medicijn of in de regeringsleider van ons land zit.

Geld, zoals wij dat nu gebruiken in het huidige financiële systeem, maakt het moeilijk om mensen te laten zien dat we meer zijn dan mens alleen. We zijn ook Spirit. Ik geloof dat elk mens, man of vrouw, elk levend wezen onlosmakelijk is verbonden met Spirit, of een veld van schepping en kracht of liefde. Ik noem het meestal een oneindig potentieel.

In spirituele kringen leeft veelal het idee dat geld energie is. Hoe kijk je daarnaar?

Ik heb daar niet zoveel mee. Alsof er toch een kracht buiten jezelf is. Alsof er iets zou bestaan, een som geld, een engel of verlosser die jou komt bevrijden. Ik ervaar dat alles mogelijk is wat aanklopt vanuit een puur hart. Kun je daar geld bij gebruiken? Natuurlijk. Maar ik laat me niet meer stoppen door het gegeven dat er wel of geen geld is. Soms heb ik het ook niet, maar het belemmert me niet. Hooguit ervaart mijn persoonlijkheid even stress, frustratie of angst.

Ik zie zoveel mensen om me heen werken om geld te verdienen. Ze werken om de hypotheek te betalen, de bakker en alle rekeningen. Dat kost veel tijd en energie. Ik heb dat leven ook lange tijd geleefd. Op m’n 33ste heb ik besloten om in mijn werk echt m’n hart te gaan volgen. Nu ben ik vijftig en eindelijk op het punt dat ik me vrijer voel en steeds meer durf te vertrouwen op de kracht binnen mezelf. Met of zonder geld.

Welke waarde zou je dan aan geld willen toekennen?

De echte waarde ken ik toe aan de innerlijke kracht van de mens. Ik verlang ernaar dat we met z’n allen de oneindige scheppings- en creatiekracht in de mens gaan erkennen. De huidige werking van geld zou niet dan meer bestaan. Wellicht gebruiken we dan nog steeds vormen van geld, alleen de betekenis die we dan aan geld zouden toekennen is anders. De eerste stap is wat mij betreft om in te zien dat we de kracht binnen onszelf dragen en dat we daarvoor geen geld nodig hebben.

Geld kan nooit de issue zijn. Er zijn bijna wekelijks mensen die me benaderen met plannen om iets moois in de wereld te zetten. Het gaat dan over vernieuwing in de zorg, onderwijs, financiële wereld en noem maar op. Mensen en organisaties met een frisse, nieuwe manier van kijken. Allemaal ideeën die passen in een menswaardige samenleving van liefde. Vrijwel altijd ontbreekt alleen het geld. Ik word dan gevraagd om te kijken hoe we het geld voor elkaar kunnen krijgen. Ik deel dan altijd dat ik het me niet kan voorstellen dat geld het werkelijke probleem is.

Pensioenfondsen beleggen in minimale porties van 50 miljoen euro. Er zijn ontzettend veel vermogende mensen die graag bereid zijn om hun vermogen gedeeltelijk in te zetten om bij te dragen aan vernieuwing van de samenleving. Als ik in gesprek ga met de pioniers die willen doen wat anderen vaak nog voor onmogelijk achten, dan blijkt geld ook nooit het echte probleem te zijn. Als we even doorpraten, blijkt dan dat er zoveel andere zaken spelen waardoor dat geld niet stroomt. Bijvoorbeeld omdat de man of vrouw nog niet zelf een volledige keuze heeft gemaakt voor het project of er zijn dingen die organisatorisch anders geregeld kunnen worden. Of het ontbreekt aan echte samenwerking tussen mensen. Of er spelen allerlei innerlijke processen, emoties of fysieke elementen die uitvoering van het project nog niet mogelijk maken. Ik ben al duizend en een redenen tegengekomen, maar eigenlijk in essentie nog nooit het geld.

Hoe zie jij een samenleving zonder geld?

Ik verlang naar een samenleving waarin onvoorwaardelijke liefde ons wettige betaalmiddel is. Ik weet alleen niet of ik dat nog ga meemaken. We zijn stapje voor stapje onderweg. Laten we bij vernieuwing altijd ‘inclusief denken’, inclusief alle mensen en organisaties, ook die op dit moment betrokken zijn in het systeem. We mogen het geluk van niets of niemand, vriend of vijand, uitsluiten. Dat kost tijd. Ik ben dan ook voor een geleidelijke aanpak. Laten we bijvoorbeeld beginnen door vier tot vijf elementen toe te voegen aan onze huidige economie.

De Zwitsers hebben bijvoorbeeld al sinds 1929 een element toegevoegd. Een groep ondernemers heeft een eigen bank opgericht (de WIR-bank) en zijn in aanvulling op de Zwitserse Frank hun eigen geld gaan creëren. Een op de vier ondernemers betaalt daar de auto, het huis of de rekening van welke dienstverlener dan ook niet alleen in Zwitserse Francs, maar in ‘Wir’. Met ruim 60.000 ondernemers gaan er miljarden om in deze aanvullende munt: een succesvol initiatief ontstaan vanuit een crisis waarin er geen geld meer was en een groep mensen besloot om het anders te doen.

In Nederland kennen we een soortgelijk initiatief van de Florijn. Dat heeft dezelfde potentie als de WIR-Bank, maar het initiatief staat of valt met of jij en ik besluiten om elkaar sterker te willen maken via de Florijn. Mij mag je in elk geval betalen met de Florijn.

Naast dat je iets wilt aanvullen in de maatschappij, wat zou je willen afschaffen?

Rente. Een dierbare vriend uit Hawaii noemde rente ‘het verkrachten van moeder aarde’. Rente bevordert indirect systematische concurrentie tussen jou en mij, tussen de mensen onderling. Het voedt voortdurend de noodzaak van eindeloze economische groei, zelfs als de feitelijke levensstandaard gelijk blijft. Rente concentreert welvaart door de grote meerderheid te belasten ten gunste van een kleine minderheid. Nogmaals, het begint bij het inzicht dat het niet het geld is dat ons mogelijkheden biedt, we dragen de mogelijkheden binnen onszelf.

Zie je al een nieuwe beweging richting een nieuwe economie of maatschappij?

Ja, volop zelfs. Je ziet nu overal in de wereld mensen opstaan. Superbewuste zakenmensen, wetenschappers, artsen, leraren, juristen, politici, bankiers en vele anderen. Ze werken allemaal vanuit hun eigen expertise aan een menswaardige samenleving van liefde. Ze staan in hun eigen kracht en talent en leveren van daaruit een bijdrage aan het geheel. Ook ondersteunen ze elkaar steeds vaker en delen daarbij kennis en ervaring.

Hoe kan het dat je jouw focus hebt op het gebied van geld en economie?

Geen flauw idee! Het is me waarschijnlijk met de paplepel ingegoten. Mijn vader, mijn broer en ik zijn allemaal in de financiële wereld terecht gekomen. En daarin nog steeds actief. Tegelijkertijd was mijn vader ook heel muzikaal en beide ouders zeer actief op spiritueel gebied. Spirit en Finance zijn de twee gebieden die ik met elkaar heb verbonden, mede daardoor waarschijnlijk.

Ik had een fase in mijn leven dat ik dolgraag de politiek in wilde. Dat heb ik losgelaten omdat ik zag dat de invloed van het bedrijfsleven vele keren groter is. Ik zie de politiek niet meer leven, het is dood. Het kan natuurlijk weer nieuw leven worden ingeblazen, maar dat vraagt een complete herziening.

Het bedrijfsleven leeft op vele plekken. Neem bijvoorbeeld een bedrijf als ‘Kromkommer’. Ze kopen kromme komkommers op of tomaten die geen goede vorm hebben. Ze zien voedselverspilling en kopen al dit soort afgekeurde groenten op. Ze maken er soepen van die je vervolgens bij Albert Heijn kan kopen. Zo zie ik overal ondernemers die vooral het bedrijf zien als een instrument om van betekenis te zijn in deze wereld. Daar gaat mijn bloed sneller van stromen.

Hoe zou een nieuwe maatschappij zonder geld gerealiseerd kunnen worden?

Geld is door ons bedacht. We zijn vergeten dat we het zelf hebben ontworpen. Het is iets dat we morgen anders kunnen regelen. Natuurlijk zijn er mensen en instanties voor wie dat een bedreiging is van een zeer lucratief verdienmodel. Vandaar dat ik ook vind dat we niet ineens alles moeten willen wijzigen. Het is belangrijk om ook grootst mogelijke zorg te besteden aan alle bestaande partijen en bekijken hoe iedereen een nieuwe rol van betekenis kan vervullen. Ik beschik niet over het antwoord op je vraag.

Een stukje van het antwoord schuilt in jou en mij, in de mensen werkzaam in de financiële sector, in het pure hart van experts op alle gebieden, met elkaar dragen we elk ons puzzelstukje bij om tot nieuwe antwoorden te komen. Laten we daarbij vooral niet vergeten dat er op onderdelen al ontzettend veel oplossingen concreet bestaan en al dagelijks worden toegepast.

IJsland heeft, op initiatief van hun eigen bevolking destijds een nieuw systeem in de financiële wereld gecreëerd. Je ziet daar dat de bank een andere rol heeft gekregen. Is dat wat je bedoelt?

Ja, dat is een prachtig voorbeeld! De enige instelling die daar toen niet failliet is gegaan in de financiële wereld werd gerund door vrouwen. De dames daar zeiden: alles wat we niet kunnen begrijpen doen we gewoon niet. Het moet concreet zijn en menselijk. Laat mensen, regio’s en landen overal vanuit hun eigen wijsheid hun eigen voorbeelden gaan creëren.

Naast dat je het hebt over nieuwe economische modellen voor een andere maatschappij verbind je innovatieve projecten met elkaar op een website. Vertel daar eens over.

Ja, dat is www.lovemadevisible.com naar de beroemde woorden van de dichter Kahlil Gibran. In zijn boek ‘De profeet’ definieert hij werk als ‘zichtbaar gemaakte liefde. Hij legt uit dat als je een huis met liefde bouwt, je bouwt alsof het huis voor je geliefde is bestemd. En als je brood bakt, zorg dan dat het zo proeft alsof het voor je geliefde is. Dat is wel een mooie metafoor voor die nieuwe samenleving. Stel je voor dat we met geld zouden omgaan, alsof het onze geliefde is die het zou gebruiken. We zouden dan geen armoede of oorlog meer accepteren.

Op de website staan nu ruim vijfhonderd voorbeelden van mensen, bedrijven en instellingen die liefde zichtbaar maken op alle terreinen in de samenleving. Nu op naar de duizend. Als lezers voorbeelden kennen, stuur ze aan me op.

Hoe heb je zelf die stap gezet naar het meer leven vanuit liefde?

Als klein kind leefde ik het en naarmate ik ouder werd heb ik het voor een deel afgeleerd om het vervolgens weer opnieuw te ontdekken. Het opnieuw ontdekken wie je bent is voor mij nooit een stap geweest, maar een reeks stappen, gebeurtenissen en ervaringen. Dat proces gaat door tot op de dag van vandaag.

In ‘Louter Leven’ beschrijf ik een aantal van die gebeurtenissen op het gebied van geld en seksualiteit. Ik heb me jarenlang geïdentificeerd met wat anderen over me vertellen, positief of negatief, met wat ik doe, met wat ik heb. Stapje voor stapje ontdekte ik dat dit alles over louter mijn persoonlijkheid ging. Jarenlang heb ik heel veel angst ervaren. Angst voor zo’n beetje alles en nog wat. Wellicht de belangrijkste sleutel voor mij om door die angst heen te breken is om niet langer verweer te geven tegen de moeilijke gevoelens binnen mezelf. Met heel veel vallen en opstaan ben ik gaan ervaren dat er wezenlijk nooit iets heel ergs kan gebeuren. We zijn wezens van kracht en liefde. Ja, we kunnen hooguit doodgaan, maar zelfs dat verandert in mijn beleving niets aan het gegeven van wie we zijn. Alleen de ervaring op planeet Aarde eindigt. Ons bewustzijn is eindeloos.

Een laatste crisis in mijn leven gaf een nieuwe doorbraak. Een jaar geleden was ik bezig met de vertaling van ‘Louter Leven’ in het Engels. In de uitwisseling met een dierbare vriend, ben ik gaan twijfelen aan werkelijk alle dogma’s en overtuigingen binnen mezelf. Oscar Wilde stelde dat je niet hebt geleefd als je niet eens in je leven aan alles hebt getwijfeld. Welnu, ik heb dat gedaan, het was buitengewoon pijnlijk. Ik was een half jaar totaal de weg kwijt in het leven. De ontmoetingen en gesprekken met die vriend hadden diepe impact op me. Het leek wel alsof al mijn zekerheden in het leven waren weggeslagen. Alle ‘waarheid’ die ik zo vanzelfsprekend vond, waarheden over ‘God’, ‘het leven’, ‘mens-zijn’ en veel meer. Ik liep helemaal vast binnen mezelf. Toch liet ik het er zijn. Ik heb volop de ruimte gegeven aan al die moeilijke, pijnlijke, en heftige gevoelens binnen mezelf. In dit leven heb ik vooral naar alles willen kijken dat licht en liefde is. Ik keek liever niet naar het donker. Ik ben tot de ontdekking gekomen dat de bereidheid om ook naar het donker, het zogenaamd ‘negatieve’ te kijken, me enorm heeft geholpen om in mijn eigen kracht te komen. Dus in antwoord op je vraag zou ik wellicht het beste kunnen noemen: radicaal zelfonderzoek. En geen enkel gevoel ontkennen.

Wat zou je anderen aanraden als ze in een crisis terecht komen?

Ik weet alleen dat het in mijn eigen leven helpt om me voortdurend te realiseren dat er twee systemen, twee velden van bewustzijn, actief zijn. Het bewustzijn van het lichaam, de persoonlijkheid, het intellect en anderzijds het bewustzijn van het scheppend vermogen, het deel in mij en jou dat onlosmakelijk is verbonden met de bron. Het is voor mij de kunst om de persoonlijkheid te integreren in dat bewustzijn van liefde en kracht. Het helpt mij om mezelf daaraan te herinneren.

Angst herinnert mij vaak aan het lichaam, het eindeloze bewustzijn herinnert me er telkens aan wie ik echt ben, en dat er niets is dat mij waarlijk kwaad kan doen. Mijn werkelijke zijn kan geen verlies, ontbering of pijn lijden. Mijn lichaam wel. Het helpt mij om me bewust te zijn en te worden van die twee velden van bewustzijn in mezelf. Eenmaal in een crisis terecht gekomen kan je dan beter bewust kiezen of je mee gaat in het verhaal van het ene of het andere veld van bewustzijn. In de realiteit van het lichamelijke bewustzijn ervaar je pijn en moeilijke gevoelens. Ik bied daarvoor steeds meer ruimte, steeds minder verweer ik mezelf tegen die gevoelens. Zo belangrijk om ze aan te gaan. Vanuit het bewustzijn van liefde en kracht weet ik dat me niets kan overkomen. Dat proces geeft me zoveel kracht.

Is er altijd een crisis in jezelf nodig om een grote verandering door te maken? Kan je er niet gewoon voor zitten en het plannen in je agenda en alles herzien en toelaten wat er is?

Het is mij niet gelukt zonder crisis. Als je werkelijk bereid bent om naar alles te kijken, komen er soms ongemakkelijke en onprettige gevoelens naar boven. Dat noemen we dan een crisis. Is dat erg? Nee. Ik zoek in mijn leven vaak mensen op die drama’s meemaken of meegemaakt hebben. Niet omdat ik van drama hou, maar ik vind het mooi als ik bijvoorbeeld mevrouw Hank Heijn, de echtgenote van de vermoorde Gerrit-Jan Hein, hoor hoe zij in staat is geweest om vanuit eigen kracht liefde en vergeving praktisch toe te passen, ondanks wat er is gebeurd. Daar maak ik een diepe buiging voor. Als zij het kan, met alles wat zij heeft meegemaakt, dan moeten wij het ook kunnen.

Als we onze moeilijke emoties meer zouden uiten, ons niet meer ertegen zouden verweren, dan waren we een stuk gezonder, dat weet ik zeker! De relatie tussen onze ongeuite of onverwerkte emoties en ziekte is enorm. Gekwetstheid en teleurstelling leiden letterlijk tot pijn in ons hart. Verdriet tot pijn in de longen. Angst tot problemen met onze nieren. En ga maar door. Als we ruimte zouden geven aan al onze gevoelens, ook in de interactie met onze medemens, oprecht, van hart tot hart, zonder oordeel of verwachtingen, in liefde vanuit eigen kracht, dan zouden we snel weinig of geen pillen meer nodig hebben. We gaan langzamerhand naar zo’n samenleving toe.

Ik ben dankbaar dat Pionier Magazine bestaat. Betekenisvol ondernemen en nieuw leiderschap nodigt mensen en bedrijven uit om de kracht van zijn en de kracht van liefde, zonder oordeel of verwachtingen, praktisch toe te passen in alle aspecten van het leven. Dit leidt tot een nieuwe samenleving waarin alle levende wezens op planeet Aarde weer terugkeren in de oorspronkelijke staat van zijn. Bevrijd van alle illusie en onvrijheid. Hersteld in verbinding met zichzelf en alles wat is. Vanuit het bronvermogen van elk wezen.

Dit artikel is geschreven door Carla de Ruiter en eerder gepubliceerd in Pioniers Magazine, het magazine voor betekenisvol ondernemen en nieuw leiderschap.

De website van Carla de Ruiter: www.carladeruiter.nl.

Masterclass

Op 13 juni 2017 organiseert Pioniers Masterclass in samenwerking met Greenleaf Center for Servant Leadership een Masterclass “Utopie of realiteit: een economie gebaseerd op liefde”

13 juni 2017. Kijk voor meer informative hierover op de website van Pioniers Magazine.

Door de banken genomen – het zoveelste voorbeeld van een “verdienmodel”.

(Zondag 16 april 2017) Het is Pasen, en Joke Hartman staat over twee weken op straat. Het is het zoveelste voorbeeld van een bank, die mensen die geen financiële problemen hadden, in financiële problemen bréngt (in dit geval betrof het twéé banken: de Rabobank en de SNS).

Joke en dochter Levina voor de villa, die Piet Hartman steen voor steen opbouwde. Daarna werden de financiële problemen zo groot dat Piet aan een hartstilstand overleed. © COR DE KOCK / ad.nl

Hoe het werkt: de leningnemer handelt op basis van wat de bank hem voorspiegelt en gaat in goed vertrouwen aan de slag. Bouwt zijn droomhuis. Nadat hij zich – op basis van het ok van de bank – heeft vastgelegd op verdere uitgaven , trekt de bank die toezegging in. Gedwongen verkoop volgt, ondanks door vrienden aangeboden garantselling.

De verkoop gebeurt ondershands, tegen een prijs die 2,5 ton lager was dan andere biedingen.

Aan een dochterbedrijf van de Rabobank.

Resultaat: een – onnodige – restschuld van meer dan 2 ton* en over twee weken twee mensen op straat.

Wat voor een type mens is de bankier, die zoiets doet? Willens en wetens?

Wij kennen zoveel voorbeelden van dit verdienmodel van de banken. Het zegt alles over het feit dat wij niet in een rechtsstaat wonen,  en dat de staat er d- dus – niet voor de burger is. Anders stond dit verdienmodel in het wetboek van strafrecht.

Hieronder de geschiedenis van deze legale geweldspleging door Cori Groenewoud:

“Hier het stuk voor de media over mw Hartman. (Mag ook gedeeld worden, graag zo veel mogelijk! ook met #Rabobank #RabobankAltena en #SNSBank. Het is niet kort, maar dat kon niet anders. Als je het hele probleem wilt weten, lees dit dan:

De vieze praktijken van de Rabobank en SNS zijn er nog steeds OF
Crisis over? Nee hoor! Rabobank en SNS bank gooien weduwe op straat
Je koopt een woning die flink overgefinancierd wordt. De oplossing? Koop nog een woning! Overfinancieren bestond destijds nog niet en het was vóór de financiële crisis tenslotte ondenkbaar, dat de woningen minder waard zouden worden, dus het zou altijd wel weer goed komen. Of toch niet, hing er al iets in de lucht, dat alleen de banken wisten? Met het voorlopig koopcontract op zak besluit de Rabobank het tweede huis toch niet te financieren, wat enkele dagen daarvoor nog wel het plan was tijdens een overleg. Om van een voorlopig koopcontract af te komen zonder 10% van de koopsom te moeten betalen moet je nog een afwijzing hebben van een andere bank. Helaas wees de nieuw ingeschakelde bank (SNS) niets af, maar juichte de aankoop juist toe. Ook zij zagen eurotekens door een nieuwe hypotheek, die weer kon worden verstrekt.
Nu, twee geveilde huizen later, een bijstanduitkering ‘rijker’ en een man minder, wordt mevrouw Hartman (61 jaar) dadelijk als weduwe op straat gegooid. Letterlijk op straat, want ze komt voor geen enkele vorm van een andere woning in aanmerking.
Hoe je hier in Nederland van een miljoenen pand naar dakloze weduwe kan gaan? Voor vragen, bel Rabobank en SNS.
De heer en mevrouw Hartman kopen als oudedagreserve in 2007 een stuk grond, om daar zelf een huis op te bouwen dat met winst verkocht kan worden (geschatte overwaarde ca. € 800.000,–), zodat er een pensioen is voor de als zelfstandige werkende heer Hartman. De heer Hartman doet het meeste van de bouw zelf, vandaar de mooie overwaarde.
Het stuk grond is gekocht, er werd flink wat eigen geld in gestoken (boot verkocht en geld uit de eigen zaak) en de rest werd gefinancierd via een hypotheek bij de Rabobank. Gezien de te verwachten overwaarde, was er geen sprake van een over de top hypotheek. Dit was ver voor de door de banken veroorzaakte crisis en men was nog in de veronderstelling dat huizen alleen maar meer waard zouden kunnen worden. Hoe bedrogen kwamen deze mensen uit.
De heer en mevrouw Hartman voorzagen dat de afbouw van het huis veel geld zou gaan kosten en wilden liever casco verkopen, om zo niet in de problemen te komen. Dat plan ging niet door, er kwam een ander plan in overleg met de Rabobank. Er werd constateerd dat er verderop nog een kavel – met een sloophuis er op – te koop was. De heer Hartman kocht dit als investering en om weer nieuwe inkomsten uit te halen, de Rabobank zou dit wel financieren, hadden ze toegezegd. Het was nog altijd voor de crisis van 2008 en de huizen vlogen – in de door de banken gemaakte luchtbel – als warme broodjes over de toonbank en de heer Hartman had tenslotte zijn overwaarde nog, dus er was niets aan de hand, volgens experts van de Rabobank.
Ten einde raad, overspoelt en overrompelt met cijfers en dreigende problemen, heeft de heer Hartman, in overleg met de Rabobank, die kavel dat weekend gekocht, voorlopig koopcontract was getekend. Toen hij met dit nieuws de volgende maandag bij de Rabobank kwam, kreeg hij te horen dat ze toch niet gingen financieren. Zo maakt een bank mensen dus gek. De Rabobank wilde dat hij het koopcontract ongedaan zou maken. Dit zou kunnen door een afwijzing van een andere bank, anders moest meneer Hartman 10% van de koopprijs betalen om het te ontbinden.
Helaas wees de nieuw ingeschakelde bank (SNS) niets af, maar juichte de aankoop juist toe. Ook zij zagen eurotekens door een nieuwe hypotheek, die weer werd verstrekt.
Helaas ontstond er door deze twee hypotheken een betalingsachterstand, want zoals we inmiddels weten werd er flink overgefinancrierd, waar toen nog niemand van gehoord had. De betalingsachterstand brengt een bank in de overdrive! De eurotekens vlogen de Rabokamers door. Er werd hulp aangeboden door vrienden, die zelfs voor € 60.000,- een accountants verklaring wilden afgeven en ze wilden zelfs het pand kopen. Neen! Zei de bank, daar kunnen we niet aan beginnen, de heer Hartman heeft de schuld en die zal hij af moeten betalen, al kost het zijn leven (en dat kostte het hem ook).
Dat het koopcontract van de nieuwe kavel niet ontbonden kon worden en er contacten waren met een andere bank, ontstemde de Rabobank zeer. Rabobank wilde dat beide panden te koop aangeboden zouden worden. Maar de SNS, hypotheekverstrekker van de nieuwe kavel met sloophuis, wilde hier niet aan meewerken.
Het volgende scenario zal te veel mensen maar al te bekend voorkomen. De Rabobank veilt het 1e pand en dit wordt tegen de laagst mogelijke prijs verkocht aan een 100% dochteronderneming van de Rabobank. De familie Hartman mag nog 2 jaar wonen in dit pand, totdat het weer wordt verkocht en ze gedwongen zijn te verhuizen naar het slooppand, gefinancierd door de SNS. De heer Hartman overlijdt vier weken na deze verhuizing, in 2012 op 61 jarige leeftijd aan een hartstilstand vrijwel recht voor de Rabobank.
De bank had zijn ultieme tol geëist.
Intussen woont mevrouw Hartman, inmiddels weduwe, in het tweede huis, het sloophuis. Op een gegeven moment wil de Rabobank wel schikken en na een gesprek waar de SNS Bank ook bij aanwezig is, wordt er afgesproken dat er een schadevergoeding wordt betaald door de Rabobank en er finale kwijting komt van de restschuld bij de Rabobank. SNS weet van deze plannen en geeft meerdere keren zwart op wit aan ook zeer bereidwillig te zijn de zaak op te lossen.
Uiteraard wordt mevrouw Hartman weer bedrogen door de bank, doordat de SNS een tijd later, ook met een prachtige oplossing komt, voor de SNS zelf dan natuurlijk… Maximale aflossing willen en dan bieden ze mevrouw de nog steeds over de top hypotheek aan die op het slooppand zit, dit keer tegen 1% rente 5 jaar vast, haar dochter die dan nog inwoont mag de hypotheek ook nemen, dat maakt ze niets uit. Waar ze dan nog van moeten eten of iets moet opknappen, dat weten ze ook niet, maar ze herhalen vaker dan eens, dat ze vinden dat ze netjes zijn omgegaan met de familie Hartman. Bijzonder ook, Rabobank financiert over, SNS doet daar nog eens een hele flinke schep bovenop en toch vindt de SNS dat ze het veel beter hebben gedaan dan de Rabobank en daarom verschillen de ‘oplossingen’ ook zo.
Mevrouw Hartman gaat niet akkoord met het voorstel van SNS, het is ook helemaal geen optie. De SNS ziet opnieuw een prachtige oplossing, veilen natuurlijk!
De huidige kopers die alles wisten van de situatie willen nu dat mevrouw Hartman het pand binnen 4 weken verlaat. Dit terwijl er nog geen vergunning tot sloop is gegeven, er nog asbestonderzoek gedaan moet worden en er een onderzoek naar vleermuizen gepland staat. De komende maanden zal het dan ook niet van slopen komen, maar toch moet zij er binnen 4 weken uit zijn. (Note: inmiddels is dat nu 16-4-2017 2 weken!!!!)
Zij heeft een bijstandsuitkering, is 61 jaar oud en heeft nog steeds een enorme schuld bij de SNS bank. Ze komt, ondanks dat ze op straat wordt gezet, niet in aanmerking voor een urgentie woning. Zij kan nergens een huis huren, is het niet vanwege haar budget, dan omdat ze bij de BKR registratie staat (met bijna € 800.000,- schuld! mede veroorzaakt door rente op rente en boetes) en elke verhuurder daar de kredietstand navraagt. Binnenkort staat ze op straat en is dakloos. Vrienden kunnen haar niet helpen, want dan worden die gekort en zij krijgt geen uitkering meer, en niemand kan iemand voor de rest van haar leven gratis onderhouden. Kortom, het is één grote ellende voor mevrouw Hartman, veroorzaakt door met virtueel geld spelende mensen die geen weet hebben van de echte wereld. De arme vrouw is ten einde raad.
Als ik het verhaal van weduwe Hartman hoor, komt zo het beeld voor ogen van alle andere mensen die ik heb gehoord over de gevolgen van de door de banken veroorzaakte financiële crisis. De banken en de hoge heren en dames in de top merken er niks van, die halen hun schouders op, ontvangen binnen no time weer hoge bonussen ‘omdat ze het zo goed doen’. Terwijl hun ‘glorie’ is gebouwd op de diepe ellende van anderen, maar zij slapen er niet minder om.
Mevrouw Hartman gaat het dus meemaken dat ze twee keer haar huis wordt uitgegooid en dat niemand haar wil of kan helpen, omdat de regels dat zo dicteren. Banken en gemeente wassen hun handen in onschuld en laten haar aan haar lot over.
Voor verdere vragen of interesse om te plaatsen, stuur me dan een PM dan stuur ik je verzoek door naar Levina Hartman, de dochter.
Als je meer wilt weten over hoe de Rabobank mensen kapot maakt, lees dan het boek ‘De Verpanding geschreven door Paulien Derwort, in opdracht van Stichting Restschuld Eerlijk Delen (R.E.D).
De Rabobank, die jaren geleden in reclamespotjes uitdroeg dat ze zo anders waren dan andere banken, is dat niet meer, al heel lang niet meer. Ook heeft deze bank wel degelijk overheidssteun ontvangen, niet van de Nl overheid, maar van de VS.
“In 2008 had ook Rabobank staatssteun ontvangen – niet van de Nederlandse belastingbetaler maar van de Amerikaanse. Toen mammoetverzekeraar AIG werd genationaliseerd, heeft de Amerikaanse overheid zich tevens garant gesteld voor de verplichtingen aan buitenlandse banken. Zo ontving Rabobank 800 miljoen dollar op haar credit default swaps (zoek maar op).”
Bron: https://www.ftm.nl/artikelen/rabobank-tijd-andere-bank?share=1
De Rabobank is ook verantwoordelijk voor de huizenbubbel, die de crisis heeft veroorzaakt en na de laatste reorganisatie is ze net zo groot en centraal als de andere banken. Too big too fail, dus ze kunnen doen wat ze willen, en worden toch geholpen, zij wel.
Toelichting over hoe banken hun geld verdienen met hypotheken en leningen.
Een bank heeft ca 7,5 % aan contant geld van spaarders. Hoe kunnen ze dan een veelvoud uitlenen? Omdat het virtueel geld is, geld dat niet bestaat.
Op het moment dat een bank geld leent, op het moment dat de hypotheeknemer of leningnemer zijn handtekenening zet, boekt de bank het debet en credit in zijn systeem. Over dit niet bestaande geld, virtueel aangemaakt in de boekhouding van de bank, gaat de hypotheeknemer of de leningnemer rente betalen. En die rentebetalingen, dat zijn de inkomsten van de bank. Mensen betalen dus voor lucht, en kunnen daar voor vervolgd worden als ze dat niet doen.”

Doe de Rabobank Altena een plezier en schrijf een leuke recensie te schrijven: https://www.facebook.com/RabobankAltena/.

Wil je snappen waarom dit gebeurt? In dit filmpje leggen wij het op z’n  Jip&Jannekes uit.

 

 

Gedwongen contactloos betalen bij de Albert Heijn

Zoals we in onze video (http://bit.ly/watisgeldhco ) laten zien zit de macht bij de grote multinationals. Albert Heijn is daar een onderdeel van. De nieuwste ontwikkeling is gedwongen contactloos betalen door simpelweg de pinautomaten af te plakken zodat je geen pinpas meer kunt gebruiken. Nou zijn we, zoals bekend, ook geen voorstander van pinnen, maar dit gaat wel heel ver.

Wat kunnen we hier tegen doen? Hoe zorgen we er voor dat contant betalen behouden blijft? We zien contant geld in een heel rap tempo verdwijnen. Dat is waarom wij handjecontantje.org ook begonnen zijn. Contant geld is noodzakelijk voor het behoud van onze privacy en vrijheid.

Laten we de macht eens terug gaan halen bij Albert Heijn en een kopersstaking gaan houden en vertel vooral ook bij de mensen van de Albert Heijn waarom je dat doet.

 

Contactloos betalen is iets waar wij niet heel vrolijk van worden. Een eng iets waar slimme mensen uiteindelijk waarschijnlijk voordeel uit kunnen halen. Wij willen graag #contant geld blijven behouden en op zijn minst ouderwets een #pincode invoeren zodat we bewust omgaan met onze betalingen.

In de #albertheijn in #Nieuwegein zijn alle ingangen van de pin terminals afgesloten door een insteek kaartje. De reden hiervan is dat ze #contactloos betalen willen promoten. Volgens de medewerker van de Alberheijn zou dit in de nabije toekomst wel eens de manier van betalen kunnen worden.

Wij weten niet of we hier zo blij mee moeten zijn. Een volgende opstap naar de afschaf van contant geld? Een volgende stap richting ieder mens zijn / haar eigen onderhuidse chip?

Volgens de medewerker was het zoveel sneller…

Maar toch.. zijn wij dan de enige die niet houden van dan contactloze gedoe? Want eigenlijk wil ik gewoon zelf bepalen wanneer ik op het ja knopje druk en niet de kans lopen dat er een of andere leiperd met een apparaatje langs mijn tas gaat en zodoende makkelijk geld kan incasseren.

Contactloos betalen, waar moeten we dan met ons zwarte geld heen?

Wat vinden jullie? (met dank aan een klant van AH)

Film “Geldschepping en Rente, Banken, Hun Eigenaren, Jouw Vrijheid”

De afgelopen weken hebben wij heel hard gewerkt aan dit filmpje; we hebben het gemaakt omdat we van mening zijn dat er nog geen documentaire is die het hele verhaal in één keer kort en duidelijk vertelt. Wat we hebben gedaan is op een laagdrempelige manier in beeld brengen hoe geld gecreëerd wordt, hoe rente werkt; de rol van de banken en hun eigenaren daarin, en de relatie met onze vrijheid.

Het is – voor onze vrijheid – van belang dat heel veel mensen dit gaan begrijpen. Dus heel graag delen.

Het heeft de intentie om het zó simpel uit te leggen, dat iedereen het kan snappen – het is ook niet ingewikkeld.

Wat “ingewikkeld” is, is de impact ervan. Dat vraagt nogal wat van de rekbaarheid van je comfort zone. En dat heeft alles te maken met bewustwording.

Deze film laat zien hoe het zit. De eerste stap van verandering is namelijk altijd BEWUST-WORDING van hoe-iets-is. Die bewustwording is ons doel. Van daaruit kunnen we gaan kijken hoe we het – systeem – nieuw in willen richten.

Klik op de afbeelding hieronder, of hier, om de film te starten.

 

 

Deze film is een “keukentafelproduktie” van Stichting Handjecontantje.org. “Keukentafelproduktie”: we hebben ‘m met beperkte middelen en dito vaardigheden op het gebied van het maken van video’s in elkaar gezet. De techniek is dus niet fantastisch, evenmin als de grafische kwaliteiten. Dat is voor ons niet het belangrijkste; wat wél telt is de boodschap. En die vinden we wél van een grote kwaliteit.

Wat we namelijk laten zien – en waar we zoveel mogelijk mensen bewust van willen maken – is dat de manier waarop ons geldstelsel in elkaar zit, een enorme bedreiging is voor onze vrijheid. Dat is niet nieuw; dat is eigenlijk al eeuwen oud. Maar we zitten in een eindfase: contant geld verdwijnt. De EU heeft een plan gemaakt om al in 2018 het gebruik van contant geld onmogelijk te maken. Welke “argumenten” ze hier ook voor gebruikt: het gaat allen om het krijgen van het laatste stukje macht over de burger: de toegang tot z’n bankrekening. In de film laten we zien dat de macht van de EU omgekeerd rechtevenredig is met – onze – vrijheid.

De machten achter de EU – een volkomen ondemocratische entiteit – kunnen hun gang gaan zolang mensen niet begrijpen wat er aan de hand is. Vandaar deze film.

Wil je ons helpen deze film te verspreiden, door ons met de techniek te helpen en met vertalingen? Laat het ons weten: info@handjecontantje.org.

Dankjewel.

 

Geraadpleegde bronnen en copyrights:

  • Pieter Stuurman, pieterstuurman.blogspot.com
  • “Geld komt uit het niets”, Ad Broere (adbroere.nl)
  • Filmpje van DNB over geldschepping door private banken: https://www.youtube.com/watch?v=h1aY0fCSb00
  • Filmpjes Stichting Onsgeld.nu over geldschepping: https://www.youtube.com/watch?v=NPhlk0l54No en https://www.youtube.com/watch?v=0fvuL_sowiQ
  • Onderzoek ETH Zürich naar de onderlinge eigendomsverhoudingen van transnationale ondernemigen: de abstract van de publicatie http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0025995; en de hele publicatie: https://arxiv.org/pdf/1107.5728v2.pdf
  • https://www.forbes.com/sites/brendancoffey/2011/10/26/the-four-companies-that-control-the-147-companies-that-own-everything/#1be2c60b685b
  • Filmpje dr Margrit Kennedy over rente: https://www.youtube.com/watch?v=HRNaWdRf17c
  • TrosRadar filmpje over geldschepping, banken en rente: https://www.youtube.com/watch?v=GCWjq7Ywy84
  • Kleureneconomie.nl (Barry Voeten)
  • “The people who own and run the US”: bit.ly/vanwieisdeFED
  • Dr Matthias Rath over de totstandkoming van de EU en het werkelijke doel daarvan: bit.ly/rathwoeu

Kredietcrisis: “De oorlog tegen alle mensen van de wereld” – Pieter Stuurman

Dit wordt geen leuk stukje. En dat is ook niet de bedoeling. Ik bedoel: ik schrijf dit niet voor mijn eigen lol, noch voor de lol van de lezer. Ik schrijf het omdat het moet.

Zoals de meeste lezers wel zullen weten, maak ik me al een tijd bezorgd over de crisis. Om die reden heb ik me er steeds meer in verdiept. En naarmate ik me er meer in verdiep, groeien mijn zorgen. Uiteindelijk heeft dat geleid tot mijn beslissing om tot een oproep te komen.

Een oproep aan iedereen die dit leest. Een oproep om de inhoud met een open mind te lezen. Het te laten doordringen. En om het zoveel mogelijk door te geven.

Drie jaar geleden zei ik tegen mijn vrienden en kennissen: Er komt een oorlog. Een financiële oorlog. Een oorlog die niet op een fysiek slagveld zal worden uitgevochten, maar in de loopgraven van de financiële wereld. Hoe die oorlog eruit zou gaan zien, wist ik toen nog niet. Maar alle tekenen wezen in de richting van een financieel slagveld.

En nu hebben we de crisis. Tenminste, zo wordt het genoemd. Maar het is geen crisis. Het is een oorlog. Het is een oorlog omdat het doel hetzelfde is als die van elke oorlog: het veranderen van de naoorlogse maatschappij.

Als je weet welke veranderingen degenen die de oorlog opzetten voor ogen hebben, dan kun je voorspellen hoe de oorlog zal verlopen. En wat de afloop zal zijn…

Deze oorlog is een oorlog tegen ons. Tegen alle mensen van de wereld. Tegen de mensheid. Het doel is: alle mensen te onderwerpen aan één centrale wereldmacht. Alle mensen te degraderen tot slaven, beheerst, gecontroleerd en bestuurd door enkele machthebbers. Letterlijk. Een totalitaire wereldstaat waarbij alle bestaande percepties van het begrip dictatuur zullen verbleken. Dat is het doel.

Het middel dat gekozen is om dat doel te bereiken, is geld.
De strategie die gekozen is, is het bancaire systeem dat bekend staat onder de naam: Fractionele Reserve.
Ik moet eerst uileggen wat dat betekent en hoe dit historisch in elkaar zit. Er wordt namelijk nooit over gepraat. Zelfs mensen die economie gestudeerd hebben weten meestal niet hoe het werkt. En dat is geen wonder. Het wordt uit de opleiding gehouden, en uit het onderwijs in het algemeen.

Het verhaal van Fractionele Reserve in het kort:*

De eerste bankiers waren goudsmeden. Mensen die goud bezaten gaven dat in bewaring bij goudsmeden, omdat deze een kluis hadden. In eerste instantie betaalden mensen daarvoor een vergoeding. Ze kregen een waardepapier waarop stond hoeveel goud ze tegoed hadden.

Op een moment merkten sommige goudsmeden dat mensen maar zelden hun goud kwamen halen, omdat ze elkaar gewoon met het waardepapier betaalden. En als iemand het soms toch kwam halen, dan nooit allemaal tegelijk.

Dat gaf de smeden (die zich nu banken noemden) de mogelijkheid om het bewaarde goud uit te lenen tegen rente. Om ervoor te zorgen dat ze de mogelijkheid hadden om uit te betalen als er iemand voor zijn goud kwam, moesten ze een bepaalde reserve in kas houden.

Als een beginnende bank bijvoorbeeld 1000 goudstukken (gulden) in kas had die toebehoorden aan hun klanten, dan hielden ze 100 gulden (10% dus) als reserve in kas. Dat was ruim voldoende om de sporadische klant die voor zijn goud kwam, uit te betalen.

De rest, 900 gulden dus, kon worden uitgeleend tegen rente. Was er na bijvoorbeeld een jaar 200 gulden aan rente en aflossing terugbetaald, dan had de bank dus 100 gulden reserve + 200 gulden aflossing en rente in kas. De totale reserve was nu dus 300 gulden. Op basis van een reserve van 10%, kon men nu dus 3000-300=2700 gulden uitlenen. Werd de reserve na een jaar 400 gulden, kon er 3600 gulden aan waardepapier worden uitgeleend etc.

De totale hoeveelheid geld die de bank tegoed had steeg daarmee exponentieel. Het aandeel van de oorspronkelijk inleg (het bezit van de oorspronkelijk spaarders, waarmee de bank begonnen was) ten opzicht van het tegoed van de bank, werd steeds kleiner. Totdat het verwaarloosbaar klein was. Al het geld dat op deze manier in omloop kwam bestond dus uit SCHULD.

Een wat droog verhaal misschien, maar het is essentieel.

Dit alles leidde tot grote welvaart van de banken. Maar iedere bank gaf zijn eigen waardepapier uit. Dit leidde tot grote diversiteit en concurrentie tussen de banken. Daar kwam een einde aan door de uitvinding van de Centrale Bank.

De Centrale Bank is een Nederlandse uitvinding. Het houdt in dat één bank het monopolie wordt gegeven op het uitgeven van waardepapier. Begin 17e eeuw was Nederland het eerste land met een centrale bank. Dit bracht ons de Gouden Eeuw, de VOC en zeer grote rijkdom voor een kleine elite.

 
Met het geld werd de VOC vloot gefinancierd die de rijkdommen uit de koloniën kon stelen. Het is een misverstand dat het in de Gouden Eeuw met alle Nederlanders goed ging. Het tegendeel is waar. Onder de bevolking bestond enorme armoede. Zo erg dat veel mensen gedwongen waren zich aan te monsteren om naar de oost te varen. Van alle zeelieden overleefden gemiddeld maar 50% de reis. De helft werd geveld door schipbreuk, piraterij of ziektes die veroorzaakt werden door gebrek aan vers voedsel. En als ze het overleefden, dan kwamen ze totaal verzwakt en ziek thuis. Waar ze onmiddellijk weer aan het werk moesten om het hoofd boven water te kunnen houden.

Vanwege de enorme rijkdom van de elite, en hun koopzucht, steeg de vraag naar producten, en dus de prijzen, waardoor het volk in verhouding steeds armer werd. De maatschappij bestond uit een superrijke elite, en een grote onderklasse. Een middenklasse bestond hoegenaamd niet.

In 1689, na de Nederlands Engelse oorlog, besteeg Willem van Oranje (Willem III) de troon van Engeland en confisceerde de Bank of England die hij naar het voorbeeld van de Nederlandse Centrale Bank inrichtte. Ook in Engeland leverde dat hetzelfde resultaat op. De macht van het koloniale Engelse rijk explodeerde, evenals de rijkdom voor enkelen.

Rond die tijd werden de eerste stenen gelegd voor het imperium van de familie Rothschild. Deze familie van goudsmeden woonde in Frankfurt in Duitsland onder de naam Bauer. Ze waren succesvol als geldwisselaar en goudbewaarder. Het pand in Frankfurt had een rood schild boven de voordeur. De bevolking kende de zaak als “rothschild”. De grondlegger Mayer Amchiel Bauer, had 5 zoons die hij alle 5 naar een andere plek in Europa stuurde. Er ging er een naar Frankrijk, een bleef in Duitsland, er ging er een naar Engeland etc. Hij noemde zijn familie voortaan Rothschild, naar het rode schild.

De Rothschilds waren slimme lui en deden goed zaken. Ze begrepen de geldbusiness. Ze begrepen ook dat kennis macht was. Ze hadden overal mensen die voor inlichtingen zorgen. En in 1815 sloegen ze hun slag in Engeland.

In 1815 verloor, zoals iedereen weet, Napoleon de slag bij Waterloo van het Engelse leger onder leiding van generaal Wellington. Vanwege hun goede informatienetwerk (er bestond natuurlijk geen radio of telefoon) kregen de Rothschilds deze informatie eerder dan wie ook in Engeland. Vervolgens brachten ze direct het valse bericht in omloop dat Napoleon gewonnen zou hebben en Engeland dus verloren. Prompt stortte de beurs in. Iedereen wilde van zijn aandelen af, en dumpte ze. Dat gaf de Rothschilds de mogelijkheid om vrijwel de gehele Engelse economie op de kopen tegen wisselgeld. Toen de volgend dag het echte nieuws bekend werd, stegen de aandelen weer tot ongekende waarde. Alleen was nu vrijwel alles in handen van één familie: De Rothschilds.

Het feit dat ze de totale economie beheersten, gaf ze de mogelijkheid om een meerderheidsbelang te krijgen in de Engelse Centrale bank.

Later is het hele concept geëxporteerd naar Amerika, waar uiteindelijk de centrale bank in 1913 werd omgevormd tot de Federal Reserve, een volledig private centrale bank onder leiding van, en met een meerderheidsbelang van de Rothschilds. Dit maakte de overheid, net als in alle landen waar een private centrale bank bestond, volledig afhankelijk van die centrale bank. Feitelijk werd vanaf dat moment Amerika bestuurd door de Federal Reserve: de ‘Fed’.

“Geef mij de controle over de valuta van een land, en ik geef er niets om wie de wetten maakt”.

Mayer Amchiel Rothschild
Grondlegger van de Rothschild bankiersdynastie

Op dit moment is de Rothschild familie de rijkste ter wereld. Volgens de laatste schattingen bestaat hun rijkdom uit meer dan de helft van de totale rijkdom op de hele wereld. Maar het belangrijkste is: De familie Rothschild is de machtigste ter wereld.

 En die macht laten ze al vele decennia, in toenemende mate gelden. Zo hebben ze de crisis van 1929 geïnitieerd en zijn er nog rijker en machtigen uitgekomen dan ze al waren.
Ze hebben zowel de geallieerden als Hitler gefinancierd in de 2e wereldoorlog. Een oorlog die, net als alle andere oorlogen, tot doel had de naoorlogse samenleving te veranderen. De bedoeling was: het centraliseren van de militaire macht in Amerika, het oprichten van Israel en het oprichten van een wereldleger in de vorm van de Verenigde Naties.

De Verenigde Naties hebben officieel tot doel om de vrede te bewaren en te controleren. Sinds de oprichting hiervan heeft de wereld 256 gewapende conflicten gezien. Meer dan alle opgetekende oorlogen in de gehele beschreven geschiedenis van de mensheid.

Op dit moment zijn er nog maar 3 landen (die er toe doen) die geen door de Rothschilds gedomineerde centrale bank hebben: Iran, Libië en Noord Korea. Tot voor een paar jaar waren dat er 4. Wat er met Irak gebeurd is weten we…. Volgens Bush vormden deze landen de “As van het kwaad”. Toeval? Natuurlijk niet!

China mocht pas meedoen nadat ze zich aan het Internationale Monetaire Fonds (IMF) en de Wereldbank conformeerden. Voor wie zich afvraagt door wie die twee instellingen gedomineerd worden……..

Er is een reden voor het feit dat deze mensen zo machtig zijn: ze begrijpen dat geld een illusie is. En wij, de mensen, begrijpen dat niet. Door het systeem van fractionele reserve, kunnen ze precies zoveel geld maken als ze willen. Uit het niets. En de enige functie hiervan is het in de greep krijgen van iedereen en daarmee de wereld.

De Rothschilds (en consorten) bezitten de halve wereld. Ze willen de hele wereld.

Ze hebben er eerst voor gezorgd dat iedereen volledig afhankelijk is gemaakt van de illusie geld. En nu zullen ze die illusie gebruiken om ons tot slaven te degraderen.

Ze hebben er al voor gezorgd dat we de dingen die wel echt zijn niet meer zien, of ondergeschikt maken aan de illusie geld. Als onze buren hun huis worden uitgezet omdat de buurman buiten zijn schuld zijn baan kwijt is, en buiten zijn schuld de hypotheek niet meer kan betalen, dan vinden we dat zielig, maar we doen niets. We zeggen dat we het erg vinden en dat we meeleven en geven “de crisis” de schuld. En we doen niks…. Behalve hopen dat het ons niet overkomt.

Maar we zullen er allemaal aan moeten geloven. Aan deze ‘mensen’ die er hun hand niet voor omdraaien om voor hun eigen belang oorlogen te initiëren, en daarmee miljoenen mensen de dood in te jagen. Voor hun eigen rijkdom aan tastbare zaken (paleizen, jachten, etc.) en hun macht. Ze hebben ons bij de ballen! (Excusée, maar het is zo)

Als je dat weet, als je de historie kent, en de bedoeling kent, dan is het niet moeilijk om de toekomst te voorspellen:

Ik ken hun precieze draaiboek niet. Het staat niet in de krant. Het komt niet op televisie. Er bestaan nog maar 5 massamediabedrijven op de wereld (waartoe bijvoorbeeld RTL en SBS ook behoren). Allemaal direct of indirect gefinancierd door de Rothschilds. Vrijwel alle persbureaus zijn in de loop der tijd gefuseerd en vallen onder Reuters. Reuters is eigendom van de Rothschilds. Zij zijn het die bepalen wat wij als nieuws en dus als de waarheid beschouwen.

Maar ik ken hun doel wel. Ze zullen niet rusten voordat ze de hele wereld bezitten. Je moet niet vergeten dat het manipuleren van de wereld, het naar hun hand zetten van de wereld, hun BEROEP is. Een ambacht dat ze al honderden jaren tot in steeds grotere mate beheersen. Een vak dat van vader op zoon, generaties lang is doorgegeven en geperfectioneerd. Slimme mensen die de hele dag niets anders te doen hebben dan het verzinnen van plannen die moeten leiden tot hun totale macht. Mensen die iedere dag van 9 tot 5 hierover nadenken en hun plannen uitbroeden. En die daarbij hun enorme bestaande macht aanwenden voor het verkrijgen van nog meer macht.
Deze mensen bepalen ons leven nu al in grote mate, maar als we het toestaan zullen ze ons leven volledig beheersen.

Het zal er zo uitzien:

Eerst zal er alles aan gedaan worden om ‘leiders’ het vertrouwen te laten winnen (meneer Bos, meneer Obama, red ons!). Vervolgens zullen ze de economie volledig laten instorten. Mensen zullen massaal hun baan verliezen en hun huizen uitgezet worden. Het hele monetaire systeem zal omvallen. Wij zullen onze leiders om oplossingen vragen. Er zullen overal crisiskabinetten gevormd worden, waardoor oppositie feitelijk niet meer zal bestaan. De noodtoestand zal worden uitgeroepen die overheden ”tijdelijk” totale macht geven, en waarbij de rechten van alle burgers bevroren worden. Omdat er letterlijk geen geld meer is, zullen alle mensen worden opgeroepen om te werken aan het herstel. Tegen voedsel. Wie niet meewerkt zal niet eten.

Er zullen opstanden uitbreken. Dat is de bedoeling. Om “de rust te handhaven” zullen de legers en politiemachten van de landen worden samengevoegd tot één wereldleger. Dissidenten zullen in kampen verdwijnen of erger. De ‘leiders’ zullen voortdurend roepen dat het “niet anders kan”. Men zal roepen dat we ons eigen belang en onze verschillen nu even opzij moeten zetten, en dat we allemaal moeten meewerken aan het herstel van de wereld in deze barre tijden.
Iedereen die zijn huis kwijtraakte zal ondergebracht worden in “tijdelijke” opvang/werkkampen.
Helaas zal deze situatie nooit meer veranderen. Orwell’s 1984 zal erbij verbleken. Maar dit is echt! En het is ZO dichtbij!
Er zullen nog maar 2 klassen bestaan: Een superrijke, supermachtige en superkleine elite. En slaven.

Wat te doen:

Allereerst moeten we beseffen dat we slachtoffer geworden zijn van een ILLUSIE. Een zorgvuldig geconstrueerde illusie. De illusie geld. Zolang we daarin blijven geloven, kunnen ze ALLES met ons doen. Laat het tot je doordringen en word wakker! Geld is (op de manier zoals het nu georganiseerd is) een illusie! Meer niet. Het enige wat echt is, is de zorg en liefde voor je familie en dierbaren, en jezelf. Het enige wat we hoeven te doen is NEE zeggen. En voor elkaar te zorgen.

1-We gaan onze huizen niet uit omdat we zelf geen schuld hebben aan deze crisis.
2-We laten ons niet mobiliseren in een oorlog tegen onszelf.
3-We laten ons niet provoceren tot opstanden om ze daarmee de rechtvaardiging te geven om
het leger op ons af te sturen.
4-We geloven NIETS meer van wat we via de (gecontroleerde) media te horen krijgen.

We blijven ALLEMAAL lekker zitten waar we zitten. We gaan EERST voor onze familie en dierbaren zorgen als we de hypotheeklasten niet meer kunnen betalen, buiten onze schuld. Als we dat allemaal doen, is er geen politie of legermacht groot genoeg om daar verandering in te brengen. Dan staat dit handjevol machtzoekers volledig met lege handen.

En dan kunnen we werken aan een rechtvaardig systeem. Een systeem dat in dienst staat van de mensheid, in plaats van in dienst van een paar gewetenloze machthebbers. Het enige dat ervoor nodig is, is bewustwording.

Het inzicht dat geld een illusie is. Het inzicht dat die illusie als enige en ultieme doel heeft: totale slavernij van jou en van mij en van iedereen.

Word wakker en zorg dat iedereen om je heen wakker wordt. Doe de research zolang het nog kan. Controleer, om jezelf te overtuigen, alles wat ik hier geschreven heb. Het leven van je kinderen, het leven van je dierbaren en het leven van jezelf hangt er vanaf. En doe het NU. Het kan letterlijk elke dag misgaan. En dan is het te laat.

*
Zie de documentaire “The Money Masters” op Google video als je meer info wil. http://video.google.com/videosearch?q=money+masters&emb=0#
Of de korte film “Money as Debt” voor een eerste inzicht en 47 van de best bestede minuten uit je leven.
http://video.google.com/videoplay?docid=-9050474362583451279

In Zweden is contant geld zeldzaam

In Zweden wordt nog erg weinig met contant geld betaald. Pinnen en/of contactloos betalen is er de gewoonste zaak van de wereld. Er is zelfs een speciale app die een persoonlijke bankrekening aan een telefoonnummer koppelt zodat je op die manier kunt betalen. De Zweden hebben een groot vertrouwen in de banken, in tegenstelling tot de Nederlanders.

Wij hebben inmiddels contact gelegd met de Zweedse “handjecontantje”: http://www.kontantupproret.se/ en hopen daar mee samen te gaan werken.

De cashloze samenleving is in Zweden bijna een feit. Weerstand is er, zeker in de steden, nauwelijks. De banken worden vertrouwd. (Trouw 26-02-2017)

Wie in Zweden een bedelaar probeert af te wimpelen, komt niet weg met een verontschuldigend ‘geen geld op zak’. “Geen probleem”, luidt dan het antwoord. “We nemen ook elektronische betalingen aan.” Zweden stevent af op een maatschappij zonder contanten. In het openbaar vervoer kunnen reizigers al jaren niet meer terecht met munten of biljetten. Ook winkeliers, restauranthouders en andere ondernemers kunnen ervoor kiezen cash te weigeren.

In Zweden worden slechts twee van de tien aankopen met cash betaald. Ter vergelijking: van alle geldtransacties wereldwijd bestaat driekwart uit contanten. In Nederland is iets minder dan de helft van alle betalingen in cash. Zelfs voor de kleinste bedragen trekken de Zweden hun pas. Ze doen dat gemiddeld 269 keer per jaar, drie keer meer dan de gemiddelde Europeaan.

Maar fervent gebruik van pinpas en creditcard is maar een deel van het verhaal. In 2012 introduceerden de zes grootste banken van Zweden samen de mobiele applicatie Swish. Dit elektronische betaalmiddel koppelt een persoonlijke bankrekening aan een telefoonnummer. Gebruikers van de app kunnen in een paar seconden geld overmaken naar het nummer van een vriend, een zus of wie dan ook met een smartphone.

Uniforme pinautomaat

Het succes van de app overtrof alle verwachtingen. Na vier jaar heeft ruim de helft van de Zweedse bevolking Swish. Van de Zweden onder de dertig jaar is dat zelfs 90 procent. Kleine ondernemers kunnen daarnaast nog gebruik maken van iZettle: een goedkope kaartlezer die ze kunnen aansluiten op een mobiele telefoon. Marktkooplieden, daklozenkrantverkopers en kerkcollectanten: allemaal innen ze het liefst elektronisch.

De Zweedse centrale bank voert drie redenen aan voor deze vlotte ontwikkeling in cashloze richting. Allereerst, zegt financieel adviseur Björn Segendorff, omarmen de Zweden technologische innovaties. Een tweede reden is de lange samenwerking tussen banken. Die heeft geleid tot Swish, maar ook tot een uniforme pinautomaat, de Bankomat, die elke Zweedse bankkaart accepteert en waardoor, zegt Segendorff, ‘je overal met je bankpas uit de voeten kunt’.

Tot slot noemt de financieel adviseur het ‘uitzonderlijke geloof’ in de autoriteiten. Volgens hem heeft het Zweedse volk geen moeite zijn geld toe te vertrouwen aan een bankinstelling. “Zweden gaan er blindelings vanuit dat een bank integer met hun bezit omgaat.”

Het mag geen verrassing heten dat de Zweedse bankbesturen de technologische ontwikkelingen in het betalingsverkeer aanmoedigen. Voor hen zijn contanten vooral duur. Cash geld moet worden vervoerd, geteld, bewaakt. Bij meer dan de helft van de 1600 bankgebouwen kunnen Zweden al niet meer terecht voor een opname of storting.

Ouderen

Voor de meeste Zweden is dat niet zo’n punt – zeker in de steden is een andere bank nooit ver weg. Het zijn vooral ouderen en inwoners van het geïsoleerde noorden voor wie de transitie ongunstig uitpakt.

“Veel ouderen willen geen afstand doen van munt- en briefgeld. Het is niet voor iedereen weggelegd om verschillende pincodes te onthouden of ingewikkelde telefoons te bedienen”, vertelt Björn Eriksson, oprichter van een initiatief voor het behoud van contanten. “Buiten de stedelijke gebieden moeten Zweden vaak tientallen kilometers reizen om geld op te nemen. We zijn in Europa, na Tsjechië, het land met de minste pinautomaten”, zegt hij.

De bevolking in deze rurale gebieden is vaak afhankelijk van cash. “In afgelegen streken is de internetconnectie slecht en elektronisch betalen is daardoor soms onmogelijk.

Bovendien, mijmert Eriksson: wat gebeurt er met ons geld als de banken straks een monopolie hebben? Wat te denken van negatieve rentes? Eriksson noemt de Zweden naïef in hun vertrouwen in het bankwezen. “Een belangrijk argument voor contant geld is dat je het in je achtertuin kunt begraven.” Voorlopig kan dat ook gewoon. Adviseur Segendorff van de centrale bank denkt dat cash de komende jaren nog niet verdwijnt. Maar steeds zeldzamer, dat wordt het wel.

Een vrouw ruilt euro’s voor Zwitserse franken (archieffoto) © epa

Cash nog niet weg uit het Nederlandse straatbeeld

In 2015 werd in Nederland voor het eerst meer gepind dan contant betaald. Over 2016 zijn nog geen harde cijfers bekend, maar Betaalvereniging Nederland schat het pin-aandeel nu op ongeveer 55 procent, mede door de snelle stijging van het aantal contactloze betalingen. Van banken en detailhandel mag er nog wel meer gepind en contactloos betaald worden: het is veiliger en goedkoper voor winkeliers. Sommige ondernemers nemen zelfs helemaal geen contant geld meer aan.

Dat geldt voor het Vlaamsch Broodhuys in de Amsterdamse Jordaan, waar broden en patisserie aantrekkelijk liggen opgestapeld: van een rond speltbrood met sesam en bergzoutkristallen tot een pain au chocolat. Daar komen niet alleen buurtbewoners op af, maar ook toeristen. Contanten kunnen ze thuis laten, want bij alle vestigingen van het Vlaamsch Broodhuys kun je alleen elektronisch betalen.

“We hebben het zeven jaar geleden ingevoerd”, vertelt eigenaar Dimitri Roels. “Ik hoorde elke week wel van een bakker die was overvallen. Ook een van onze mensen heeft een keer op weg naar de bank de dagopbrengst onder dwang af moeten geven.” In eerste instantie durfde hij het niet aan om contant geld te weren uit de winkels. Hij besloot eerst een enquête te houden met wijnhandel Grapedistrict onder hun klanten. Tot zijn verbazing zei 90 procent er geen enkele moeite mee te hebben.

“Natuurlijk was er ook protest. Er is gedreigd met een proces en iemand gooide een keer zijn geld woedend achter de toonbank.” Intussen is iedereen er volgens Roels aan gewend en is hij blij dat hij ‘van die ellende met contant geld af is’.

Ook busmaatschappijen zetten vanwege de veiligheid deze stap. In de nachtbussen van Amsterdam kan geen kaartje meer worden gekocht met contant geld en in maart volgen alle bussen. Ze worden dan uitgerust met een pinautomaat. Volgend jaar wil het Gemeentelijk Vervoerbedrijf het hele openbaar vervoer ‘cashvrij’ hebben. Ook busmaatschappij Arriva plant die stap.

Toch zal contant geld niet snel verdwijnen, is de verwachting. Vooralsnog vindt een duidelijke meerderheid van de bevolking dat contant betalen mogelijk moet blijven, blijkt uit onderzoek dat De Nederlandsche Bank heeft laten verrichten voor het Maatschappelijk Overleg Betalingsverkeer. Dit platform vindt dat mensen altijd een keuze moeten houden tussen verschillende betaalwijzen, ongeacht of ze nu anoniem willen blijven, geen pas hebben of niet naar een andere winkel kunnen uitwijken.

Annemieke Diekman

Bron: https://www.trouw.nl/samenleving/in-zweden-is-contant-geld-zeldzaam~a17833a4/

Rabobank: “Nexit desastreus voor Nederlandse economie.” Handjecontantje.org: Rabobank desastreus voor onze economie!

Hieronder een artikel van RTL Nieuws waarin de Rabobank alvast een schot voor de boeg geeft voor het – zeer waarschijnlijke – geval dat de Nederlanders in een referendum gaan stemmen voor een Nexit: Nederland uit de EU.

Een paar feiten op een rijtje.
Niets aan de werkelijke macht in de EU is democratisch. Het europarlement wordt gekozen, maar heeft, vergeleken met de Tweede Kamer in Nederland, niet een fractie van de macht daarvan. Het heeft geen wetgevende bevoegdheid; het kan slechts een wetsvoorstel van de Europese Commissie wegstemmen.
De Europese Centrale Bank in Frankfurt (ECB) is niet democratisch gekozen; het is in wezen gewoon een private biljonairsclub. Maar ze bepaalt wel alles wat met ons geld te maken heeft. De ECB is geen overheid.
Ben je geïnteresseerd in hoe de EU totstandgekomen is, dan is deze lezing een aanrader: http://bit.ly/rathwoeu

Daarna snap je ook dat de hele EU niets met democratie te maken heeft, maar dat de Nederlandse overheid wel het overgrote deel van de wetgeving aan die club uitbesteed heeft..

Hieronder het sprookje van de Rabobank, voorgelezen door RTL Nieuws.

“Als de EU uiteen zou vallen, krimpt de Nederlandse economie met 10 tot 15 procent, verdubbelt de werkloosheid en blijft de welvaart structureel lager dan dat die geweest was binnen de interne markt.

Dat doemscenario voorspelt de Rabobank. De bank voorziet vier toekomstscenario’s voor de Europese Unie: ‘doormodderen’, ‘ uiteenvallen’, ‘verdieping’ en ‘twee snelheden’. In het scenario van ‘twee snelheden’ wordt Nederland nog bij de landen gerekend die zowel in Schengen als in de euro (de ‘snelle’ snelheid als het ware) blijven.

Doormodderen

Op korte termijn is ‘doormodderen’, het doorzetten van de huidige situatie, niet eens zo’n slechte optie, maar op de lange termijn zal die niet houdbaar zijn.

Als er niets verandert, schrijven de onderzoekers, zal de EU uiteindelijk afstevenen op optie 2, ‘ desintegratie’. Aanhoudende onrust en ontevredenheid zonder effectief beleid is niet houdbaar.

Dit is hoe de RaboRovers het ons ons willen laten voorstellen. De werkelijkheid is iets anders.

Desintegratie

In dat scenario valt eerst de eurozone, en vervolgens ook de Europese Unie als geheel uit elkaar. De economische gevolgen van die situatie zijn desastreus. “Als een van de meest open economieën op het Europese continent wordt Nederland hard getroffen door de versplintering van de Europese Unie”, schrijven de onderzoekers.

De economische groei neemt sterk af, de werkloosheid verdubbelt, de handel met andere Europese lidstaten neemt enorm af en door vermogensverliezen op buitenlandse valuta daalt ook de dekkingsgraad van de pensioenfondsen.

Nexit

Maar dat is nog niet eens het beroerdste scenario dat de Rabobank kan voorzien. In het geval van een nexit (Nederland stapt uit de Unie) liggen die kosten nog veel hoger. Wim Boonstra, chef-econoom van RaboResearch, waarschuwt ervoor om de situatie van Groot-Brittannië nu te vergelijken met een nexit-scenario.

Het Verenigd Koninkrijk is namelijk nooit lid geweest van de muntunie. Daardoor ondervinden de Britten minder schade van het verlaten van de EU dan Nederland, als wij hun voorbeeld zouden volgen.

Voordelen voor het VK

Na de brexit-verkiezing daalde de waarde van het pond flink.  Daardoor profiteert het land enerzijds van een sterke internationale concurrentiepositie en anderzijds nog steeds van alle voordelen die de interne markt van de EU ze geeft.

Maar ook het VK zal op lange termijn de economische keerzijde van de brexit gaan merken, verwacht Boonstra. Voor Nederland zouden die gevolgen nog veel zwaarder zijn. Het zou kunnen, maar het wordt heel, heel duur.

Kiezen voor meer samenwerking

Wanneer de lidstaten er echter op tijd voor kiezen om de samenwerking te intensiveren zou dat veel economische voordelen hebben voor Nederland.

De economische groei trekt aan, de werkloosheid daalt flink, meer buitenlandse bedrijven kiezen voor Nederland en zelfs indexatie van de pensioenen komt in beeld.

Twee snelheden

Ten slotte gaan de onderzoekers nog in op een Unie van twee snelheden. Nederland zou daarin tot de kernlanden behoren. De kernlanden gaan nauwer samenwerken en vergroten de afstand tot de landen aan de rand van Europa.

Eerst zal in dit scenario in Nederland de economische groei wat vertragen, maar uiteindelijk zal die hoger uitkomen dan in het ‘doormodderen’-scenario (en zeker dan dat van ‘uiteenvallen’). Datzelfde geldt voor de werkloosheid.

Europa kost geld

Al met al lijkt meer samenwerking voor Nederland de beste optie. Volgens het onderzoek zitten er kosten en baten aan elk van de beschreven opties, maar zijn de verschillen groot.

“Europa kost geld”, stelt Wim Boonstra. “Maar hoe wij omgaan met Europa, bepaalt hoe veel geld het ons gaat kosten.””

Hier vind je het artikel van RTL Nieuws.

 

Wij vinden de RABObank desastreus voor de economie en voor de mens in het bijzonder.

Waarom? 

  • De Rabo – net als alle andere banken waar je een lening kunt afsluiten – creëert geld uit het niets, door, op het moment van het sluiten van de lening, een getal in een computer in te tikken. En daarmee wordt nieuw geld geboren;
  • De bank vraagt daar geld voor (rente). Ze vraagt  rente  voor geld dat ze niet heeft hoeven lenen, waar ze niets voor heeft hoeven doen;
  • Jij betaalt geld terug aan de bank, geld waar jij voor gewerkt hebt. Terwijl de bank er niets voor heeft hoeven doen.
    Er vindt dus economische-waardeoverdracht aan de bank plaats: van leningnemer naar leninggever (dat gebeurt ook door de rente). Je kunt ook zeggen: er is een continue stroom van mensen die waarde scheppen naar mensen die geld scheppen. Wat is de impact daarvan? Wat betekent dat nou eigenlijk?;
  • Het geld dat jij van de bank leent, en waarvoor de bank dus nieuw geld creëert, wordt exclusief rente gecreëerd. De rente die jij moet betalen, moet komen uit een groeiende geldhoeveelheid, doordat anderen leningen sluiten. Dit is de kern van inflatie;
  • De bank bepaalt aan wie ze geld uitleent. En dat is niet aan de bedrijven die de motor van de economie zijn – zelfstandige, niet-beursgenoteerde ondernemingen; de banken lenen het geld vooral aan de grote multinationals, die daarmee een concurrentievoordeel krijgen t.o.v. zelfstandige ondernemingen. Die verdwijnen ook steeds meer omdat ze worden opgekocht door de multinationals – met, je raadt het al, de leningen van de bank;
  • In tegenstelling tot wat ze ons willen laten geloven, reageren banken niet op economische recessies, maar creëren ze die. Door het verkrappen van de geldmarkt, door minder leningen uit te geven, is er minder geld in de economie, waardoor leningen en rente niet (terug)betaald kunnen worden, en de economie sowieso krimpt omdat er minder transacties – mogelijk – zijn. De banken veroorzaken de slingereffecten in de economie.
    Dit is een belangrijk verdienmodel van de banken: “Kom maar hier met je (onder)pandje”. Mensen met een hypotheek die wegens werkloosheid of scheiding hun huis niet meer kunnen betalen en/of het moeten verkopen; bedrijven die normaal rendabel zijn, die door de bank gedwongen worden hun zaak te verkopen: in beide gevallen valt het onderpand aan de bank toe en blijven de hypotheekgevers met een restschuld achter. Dit doen alle banken, maar de Rabobank heeft hier een heel slechte naam “hoog” te houden. In dit boek zijn twee voorbeelden daarvan op een ontluisterende en onthullende manier beschreven, we kennen persoonlijk twee gevallen van ondernemers die hun bedrijf zijn kwijtgeraakt door toedoen van de Rabo;
  • Wat is de basis van dit alles: het feit dat de vier grootste – private, Amerikaanse – banken van de wereld 147 multinationals bezitten die gezamenlijk 40% van de wereldomzet behalen en 60% van de wereldwinst. Dit zijn gegevens uit een wetenschappelijk onderzoek van de ETH te Zürich, dat je hier terug kunt vinden. Deze cijfers zijn in 2011 gepubliceerd; je kunt gevoegelijk aannemen dat deze percentages alleen nog maar hoger geworden zijn.
    Die vier grootbanken beheersen wezenlijk alle wereldconcerns op de gebieden energie (olie en gas), voedingsindustrie, wapens, farmaceutica, telecom, vastgoed, mijnbouw (grondstoffen en edele metalen), handelshuizen, beurzen etc. Maar ook de media (radio, televisie, internet), onderwijs en onderzoek (universiteiten). En ook: de goede doelen.
    En dus ook: onze overheid.
    En van wie zijn die vier grootste banken?

Moeilijk te geloven dat dit zo is? Check dit korte filmpje van De Nederlandsche Bank (en dit van Ons Geld) over geldschepping uit het niets; en deze documentaire over hoe de economie wordt bestuurd door de banken. Als je er echt voor wil gaan zitten: Money as debt.

Mijn recht om een vrije burger te zijn met een eigen stem – David Icke

Wie bepaalt wat jij doet? Wie bepaalt jouw mate van vrijheid? Is dat Big Brother, of de overheid, de staat?  En laat jij je daardoor leiden? Héb je een keus? Of is de enige keus te gehoorzamen? 

Is de enige keus die je mag maken de keus om elke vier jaar te gaan stemmen? Of hou je daarmee juist het systeem in stand? Geef jij, met je stem, je energie aan het systeem dat “democratie” heet – en daar niets mee van doen heeft?

Of steken we – met steeds meer mensen – energie in een systeem, een vorm van samenleven, waarin we het zelf doen?

De keus en daarmee de verantwoordelijkheid ligt bij jou. Laat je inspireren door David Icke, en zeg “Nee!”

 

Wat hier prachtig bij aansluit, is een artikel van Pieter Stuurman, uit hetzelfde jaar (2009) en met dezelfde prangende actualiteit:

Ongehoorzaam (http://pieterstuurman.blogspot.nl/2009/12/ongehoorzaam.html?m=0)

“If nobody obeys, nobody rules”.

Dat vind ik een mooie uitspraak en hij is helemaal waar. Het is onze gehoorzaamheid die de heersende klasse haar macht geeft.

De crisis is het gevolg van fouten van de banken. Volgens sommige berichten hebben we het dieptepunt gehad, maar er is niets structureel veranderd.
Alle research wijst er dan ook op dat de grootste klap nog zal komen. Dat zal tot gevolg hebben dat grote groepen mensen hun baan verliezen, hun hypotheekverplichtingen niet meer kunnen opbrengen en uit hun huis gezet gaan worden.
De crisis is veroorzaakt door fouten van de banken. Door die crisis verliezen de eigenaren hun inkomen. En dan komen diezelfde banken het huis opeisen….
En de bewoners pakken gedwee hun koffers…..
Te gek voor woorden.
Maar waarom gehoorzamen we eigenlijk? Als jij een fout maakt, dan moet je toch zelf voor een oplossing zorgen? Waarom geldt dat niet voor bankiers?
Het wordt daarom tijd dat huiseigenaren zich gaan verenigen. Iedereen die een huis bezit met een geringe overwaarde valt in de risicogroep. Bij werkeloosheid of een andere terugval van inkomen, kan deze groep de hypotheekverplichtingen niet meer nakomen en dan zullen de bankiers klaarstaan om de huizen per executie te verkopen.
De bewoners verliezen hun huis, en blijven met een grote schuld zitten waaraan ze de rest van hun leven moeten afbetalen. Aan de banken. Zo raken ze niet alleen hun huis kwijt, maar omdat ze de rest van hun leven moeten werken om hun schuld in te lossen, worden ze feitelijk slaven van de bank.
Ik vind dat het tijd wordt dat het tot mensen doordringt dat het niet hun schuld is, maar dat het de schuld is van de banken dat ze hun huis niet meer kunnen betalen. En als het de schuld van de banken is, waarom moeten huiseigenaren er dan voor opdraaien?
De crisis heeft ons in ieder geval geleerd hoe kwetsbaar we zijn en hoe afhankelijk we als huiseigenaar zijn van de willekeur van de bankiers.
Als de bedreigde huiseigenaren zich verenigen en onderling de afspraak maken dat niemand zijn huis verlaat als ze (door de crisis, dus buiten hun schuld) de hypotheek niet meer kunnen betalen, en dus gewoon blijven zitten waar ze zitten, en het overgebleven inkomen besteden aan voedsel voor hun kinderen, dan is er geen politiemacht groot genoeg om ze er met geweld uit te zetten.
“If nobody obeys, nobody rules”.
Dat vraagt natuurlijk wel een beetje durf, maar als we met een groot aantal mensen onze krachten bundelen, dan staan we samen veel sterker dan wanneer iedereen het individueel op moet lossen. Waarom zouden wij elkaar als gedupeerden niet helpen?
Dat moet dan wel nu gebeuren. Voordat de crisis in alle hevigheid losbarst en het te laat is.

 

Cash afrekenen, hoelang nog?

Jurgens

Als er iemand is die zich sterk maakt voor het behoud van contant geld, is het Jürgens Redzcus. Jürgens heeft uit overtuiging geen bankrekening en betaalt alles contant. Dit voert hij zodanig ver door, dat er diverse rechtszaken zijn (en zijn geweest) waar hij door instanties en bedrijven min of meer gedwongen wordt om een bankrekening te nemen omdat ze weigeren contant geld te accepteren als betaalmiddel. Zijn strijd richt zich niet zozeer tegen het digitale geld, maar tegen het geldstelsel dat wordt gerund door private baken tot en met de ECB aan toe. Die daarmee als niet-overheid een bijna absolute financiële macht over ons hebben.

Contant geld is in Nederland het wettige betaalmiddel, het enige zelfs. Maar cash afrekenen is fors op zijn retour. Daarbij dringt zich de vraag op of mensen zonder bankrekening in Nederland nog kunnen functioneren. Een enkeling houdt stug vast aan betalen met klinkende munt. Uit principe.

Wie vanaf 1 februari in Amsterdam de nachtbus pakt, kan in die bus niet meer tegen contante betaling een kaartje kopen. Vanaf eind maart geldt dat voor alle bussen in de hoofdstad. En volgend jaar kan in het Amsterdamse openbaar vervoer nergens meer contant worden betaald. Het Gemeentelijk Vervoerbedrijf, dat de maatregel twee weken geleden bekendmaakte, hoopt zo het aantal overvallen terug te dringen.

Dat je bij een onbemand tankstation niet cash kunt afrekenen, begrijpt iedereen. Maar met name in de grote steden zijn er ook al winkels die geen contant geld meer accepteren. De kleine duurzame supermarktketen Marqt bijvoorbeeld en bakkerijketen Vlaamsch Broodhuys. Je kunt daar alleen met je pinpas of smartphone terecht.

Volgens de eind 2015 gepubliceerde ”Visie op de rol van contant geld als toonbankbetaalmiddel” van het Maatschappelijk Overleg Betalingsverkeer (MOB) –een denktank van consumentenorganisaties, bedrijfsleven en banken– scharen sommige kleinere horecazaken en enkele musea zich bij de instellingen die contant geld in de ban hebben gedaan. Ook bij diverse gemeenten kun je bij het afhalen van een identiteitsbewijs niet meer met bankbiljetten en munten betalen. Hetzelfde geldt voor steeds meer parkeerautomaten. Het argument is in alle gevallen hetzelfde: veiligheid. Ook kostenbesparing speelt een rol, aldus het MOB.

Opmars

Elektronisch betalen is bezig aan een schier onstuitbare opmars (zie grafieken). Nieuwste ontwikkeling op dit gebied, sinds 2014, is contactloos betalen. Betaalvereniging Nederland, de koepel van instellingen die zich met het betalingsverkeer bezighouden, maakte deze week bekend dat er bij twee derde van alle betaalautomaten inmiddels kan worden betaald door de bankpas of smartphone ertegen aan te houden. Ruim 19 miljoen passen en smartphones zijn daarvoor geschikt.

Vorig jaar werd 3,6 miljard keer elektronisch betaald, voor in totaal ruim 97 miljard euro. Een toename van 10,6 procent vergeleken met 2015. In dat laatste jaar rekenden Nederlandse consumenten voor het eerst meer aankopen met de pinpas af dan met contant geld. Een mijlpaal. Overigens gaat de portemonnee vooral nog open bij kleine bedragen. In 2015 bedroeg het aantal contante betalingen 3,19 miljard stuks, voor een totaalbedrag van 40 miljard euro. De 3,23 miljard pinbetalingen in dat jaar hadden een totale waarde van 93 miljard euro.

Banken en zogeheten toonbankinstellingen –winkels, horeca, marktkramen en dergelijke– spraken in 2014 in het zogeheten pinakkoord af om het gebruik van de pinpas te stimuleren. Het streven is dat consumenten volgend jaar 60 procent van hun aankopen met de pinpas betalen en 40 procent contant.

We trekken met elkaar dus steeds minder geld uit de flappentap. Toch zal contant geld niet verdwijnen. Volgens het MOB is het „ten behoeve van de toegankelijkheid en financiële stabiliteit van het toonbankbetalingsverkeer” gewenst dat contant geld als betaalmiddel goed blijft functioneren. Want stel je voor dat het pinsysteem tijdelijk niet werkt. Ondanks alle inspanningen „kunnen calamiteiten zich blijven voordoen”, overweegt het MOB in eerdergenoemd rapport. En als zoiets op grote schaal gebeurt, kan het „ontwrichtende maatschappelijke effecten” hebben.

Contant geld moet dus blijven, vindt het MOB. En dat is ook het standpunt van De Nederlandsche Bank (DNB), die toezicht houdt op ons geldsysteem. „DNB staat in beginsel niet afwijzend tegenover experimenten met cashloze winkels, maar het op grotere schaal weigeren van contante betalingen is onwenselijk”, schreef de centrale bank van Nederland enkele jaren geleden al in een visiedocument.

Bankrekening

Naast de aankopen die we aan de toonbank afrekenen, doen we vele andere betalingen. Denk aan verzekeringspremies, nutsvoorzieningen, hypotheekrente, onze belasting en allerlei rekeningen die we (meestal) via onze bankrekening voldoen. In 2015 ging het om een bedrag van 4906 miljard euro aan overschrijvingen en 248 miljard euro aan incasso-opdrachten (totaal 5154 miljard euro). En dan zijn er ook nog de onlinebetalingen via iDEAL: die waren in 2015 goed voor 18,1 miljard euro.

De meeste Nederlanders hebben geen enkele behoefte om die girale betalingen contant te verrichten, en soms kan dat niet eens. „Bij ons kan alleen via een bankrekening worden betaald”, zegt een woordvoerder van energiebedrijf Essent desgevraagd. En bij de Belastingdienst is het al niet anders. Die heeft al in 1992 afscheid genomen van de kas, meldt een woordvoerster. „Overigens is sinds 2005 ook uitbetaling door de Belastingdienst niet meer contant mogelijk.”

Opmerkelijk genoeg is de chartale euro (bankbiljetten en munten) volgens Europees recht het wettige betaalmiddel in de landen van de eurozone. Het enige, welteverstaan, bevestigt een woordvoerder van DNB desgevraagd. Kunnen vervoersbedrijven, winkels, instellingen en zelfs overheden dan wel weigeren om contant geld te accepteren?

Ja, dat kan. Volgens het bovengenoemde rapport van het MOB staat het „partijen naar Nederlands recht vrij” om voor het aangaan van een transactie contant geld uit te sluiten als betaalmiddel. In gewoon Nederlands: een winkelier mag cash afrekenen weigeren. Voorwaarde is wel dat de consument een uitwijkmogelijkheid heeft, oftewel bij een concurrent terechtkan.

Wat de overheid betreft: volgens de Algemene wet bestuursrecht moeten in Nederland bestuursrechtelijke schulden –behalve leges– giraal worden betaald. Belasting dus ook.

Toch wringt er iets. Volgens Europees recht mogen nationale overheden „om redenen van publiek belang” wettelijke maatregelen nemen die afbreuk doen aan de status van wettig betaalmiddel, „mits alternatieve betaalmiddelen beschikbaar zijn”, zo schrijft het MOB. Maar hoe strikt het begrip „beschikbaar” moet worden uitgelegd, is uiteindelijk aan de rechter. Hoe die zal beslissen, is volgens het MOB „tamelijk onzeker” omdat rechtszaken over dit onderwerp „zich zelden voordoen.”

Opgezegd

Iemand die wel de gang naar de rechter heeft gemaakt, is Hans Jürgens Redczus uit Leeuwarden. De 64-jarige Fries van Duitse afkomst zegde ruim vier jaar geleden zijn bankrekening op. Hij deed dat omdat hij de banken niet langer vertrouwde. Dat heeft een voorgeschiedenis.

Tientallen jaren verdiende Redczus zijn brood als winkelier. Hij was eigenaar van de Biotoop, de oudste natuurvoedingswinkel van Nederland. In de jaren 70 was hij zelfs een van de pioniers in het wereldje van wat toen nog ”alternatieve voeding” heette.

Elke winkelier is gespitst op vals geld, zegt Redczus. „Als je een vals briefje tegenkomt, ben je volgens de wet verplicht aangifte te doen. Maar de schade is voor jezelf. Daarom geven de meesten het snel weer uit. Ik wil dat niet. Eerlijk zijn en niemand schade toebrengen, dat is mijn levensprincipe. Ik ben deontoloog.”

De deontologie is een stroming in de filosofie die voortbouwt op het gedachtegoed van de Duitse filosoof Immanuel Kant. Volgens Kant is plichtsbetrachting de grootste zedelijke volmaaktheid. De deontologie noemt een daad van een mens goed wanneer die in overeenstemming is met een goed gebod of principe. Ze maakt haar oordeel dus niet afhankelijk van een gunstig gevolg of het nut van een daad.

Ergens begin deze eeuw kreeg Redczus op zijn verjaardag een enveloppe met inhoud: een mooie kaart, met daarin gevouwen een bankbiljet. „Het viel me meteen op dat het biljet inkt had afgegeven. Dat kan natuurlijk niet. Echte bankbiljetten geven nooit inkt af, zelfs niet als je ze per ongeluk in de wasmachine hebt gestopt. Dit was een vals biljet. En het erge was: ik wist zeker dat het door een bank in omloop was gebracht.”

Redczus bedacht dat zoiets vast weleens vaker zou voorkomen. Om met zijn winkel geen risico te lopen, bedacht hij een oplossing: bij elke kasopname bij zijn bank vroeg hij voortaan om een echtheidsverklaring. Een medewerker van de bank noteerde daarop de nummers van de verstrekte bankbiljetten en zette zijn handtekening eronder.

Aanvankelijk werd daar een beetje om gelachen. „Vals geld dat de bank zelf in omloop brengt? Dat gebeurt gewoon niet, zeiden ze”, vertelt hij. Totdat het wél bleek te gebeuren. En niet maar incidenteel, maar heel regelmatig.

Redczus trok steevast bij zijn bank en de politie aan de bel om compensatie. Op den duur gingen de bankmedewerkers zich aan hem ergeren. „Toen ik een keer vroeg waarom ze de biljetten zelf niet goed controleerden, liet iemand zich ontvallen dat ze dat niet mochten doen, want dat zou voorbehouden zijn aan DNB. Ik ontdekte dat banken de inkomende en uitgaande geldstromen strikt gescheiden houden. Inkomend geld gaat naar DNB, uitgaand geld komt van DNB. Dat betekent volgens mij dat DNB zelf valse bankbiljetten in omloop brengt. Zijn scantechniek is gewoon niet waterdicht.”

Een woordvoerder spreekt desgevraagd tegen dat DNB alle biljetten die banken via hun pinautomaten uitgeven, controleert. „De banken mogen dat zelf ook doen, mits ze goedgekeurde apparatuur gebruiken. Daar zien wij op toe”, aldus de woordvoerder.

Spaargeld

Redczus wilde ook inspraak in wat zijn bank met zijn (spaar)geld deed. „Ik eiste een garantie dat ze het niet zouden investeren in verkeerde zaken zoals wapenhandel, prostitutie, de productie van gifstoffen en andere dingen waarvan we weten dat die schadelijk zijn. Die zekerheid wilde ik hebben, het is toch mijn geld? Maar mijn toenmalige bank, de ING, weigerde. Topman Hamer verklaarde in antwoord op een brief van mij: Wij eigenen ons uw geld toe. In ruil daarvoor hebt u een vordering op ons.”

Omdat hij de gevraagde garantie niet kreeg, zegde Redzcus zijn bankrekening op. Hij besloot voortaan al zijn betalingen alleen met contant geld te verrichten. „Ik ging naar de gemeente met de vraag om mijn bijstandsuitkering voortaan contant aan mij uit te betalen. Ook meldde ik bij het waterleidingbedrijf, het energiebedrijf en de zorgverzekeraar dat ik mijn rekeningen en premie voortaan contant wenste te betalen.”

Leven zonder bankrekening bleek echter geen sinecure. Redzcus liep overal vast. De gemeente weigerde aanvankelijk, en ook de nutsbedrijven en de zorgverzekeraar deden moeilijk. Bezwaarprocedures en rechtszaken volgden. Uiteindelijk werd een compromis getroffen: de gemeente betaalde Redzcus’ rekeningen van de nutsbedrijven en de premie van de zorgverzekeraar en hij kreeg de rest van zijn uitkering bijgeschreven op een speciale creditcard, die normaliter alleen aan ambtenaren en bestuurders wordt verstrekt die bijvoorbeeld op dienstreis gaan.

De Leeuwarder ging akkoord, totdat hij ontdekte dat aan die creditcards een luchtje kleeft. „Daarmee gebeuren zaken die niet gecontroleerd worden. De bezitter kan met tienduizenden euro’s op zo’n kaartje de grens oversteken zonder aangifte te doen, terwijl dat wel verplicht is. Ik wilde aan zo’n systeem niet meer meewerken en heb het weer ingeleverd. Ik heb gezegd dat ik mijn uitkering alsnog contant betaald wilde hebben. Toen werden ze pas echt kwaad op mij. Dan moet u maar de bezwaarprocedure doorlopen tot het einde, de Centrale Raad van Beroep, zeiden ze.”

Redczus deed dat. „Ze bleven me tegenwerken. Toen ik dreigde het aan de grote klok te hangen, trokken ze de zaak in en maakten een speciale beschikking waardoor ze mij toch contant konden betalen. Dat was in maart 2013. Ik was de eerste Nederlander die zijn uitkering contant kreeg uitbetaald. Natuurlijk vroeg ik wel bij elke betaling een schriftelijke garantie dat het om echt geld ging.”

Dat moest fout gaan. Redczus kwam in zijn uitkering valse biljetten tegen en ging daarmee terug naar de gemeente. „Toen weigerden ze mij nog langer die garanties te geven. Ze trokken de beschikking in en sindsdien krijg ik geen geld meer. Ik leef nu op kosten van anderen. Een rechtszaak die ik tegen de gemeente heb aangespannen, loopt nog.”

De gemeente stort zijn uitkering nu op de bankrekening van zijn vrouw, die de bezwaren van haar man niet deelt. Redczus: „Het zou natuurlijk gemakkelijk zijn om mijn vrouw mij het geld contant in handen te laten geven. Maar dat stemt niet overeen met de principes van de deontologie. Het moet zuiver gaan.”

Giraal geld

De Leeuwarder heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot de schrik van banken en ook van DNB. Hij verlegde zijn speerpunt van valse briefjes naar giraal geld. In zijn ogen is dat namelijk geen wettig betaalmiddel. Het zogeheten geldscheppend vermogen van banken noemt hij „de grote wisseltruc” waar alle banken zich aan schuldig maken, ook de ideële banken. Volgens Redczus verrijken de banken zich op schaamteloze wijze ten koste van argeloze consumenten. Op zijn website geldgeweld.nl legt hij uit hoe hij tot die overtuiging is gekomen.

Toch is hij niet tegen giraal geld op zich. „Dat heeft zelfs fantastische voordelen. Maar dan moet het geldsysteem wel beheerd worden door de overheid, en niet door particuliere ondernemingen als banken.”

Het burgerinitiatief Ons Geld heeft hetzelfde streven en wist dat onderwerp in oktober 2015 met succes op de agenda van de Tweede Kamer te krijgen. Het kabinet voelt echter niet voor een hervorming van het huidige geldsysteem. „Er bestaat onvoldoende zekerheid over de voordelen van een ander stelsel ten opzichte van het huidige” schreef minister Dijsselbloem van Financiën in februari 2016 aan de Kamer.

En Redczus? Hij vecht door. „Het niet hebben van een bankrekening valt onder mijn zelfbeschikkingsrecht. Dat is een fundamenteel mensenrecht. Verschillende partijen ontnemen mij dit. Ik wil niet dat banken nog meer macht krijgen. In het verleden hebben ze laten zien dat zij zeer slecht met hun macht omgaan.”

Bron:http://www.rd.nl/vandaag/economie/cash-afrekenen-hoelang-nog-1.1371338

Opheffing cash geld dankzij India weer stap dichterbij

Al drie weken lang is er chaos en zijn er protesten in India doordat van het ene op het andere moment de hoeveelheid cash geld met meer dan 80% is verminderd. De Indiase regering zegt op deze manier corruptie te willen bestrijden en zwart geld tegen te gaan.

cashindia

De regering wil in korte tijd de economie omzetten van cash naar digitaal, daarom zijn vanaf 8 november biljetten van 500 en 1000 rupee geen wettige betaalmiddelen meer. De voornamelijk door cash betalingen beheerste economie van India dreigt tot stilstand te komen nu miljoenen mensen zonder cash komen.

Bank officials rapporteren dat de meeste top banken in het financiële hart van Mumbai de dag starten met 800 miljoen rupees tot 1,2 miljard rupees in cash in plaats van de gangbare 1,5 miljard rupees. Kasopnames bij de geldautomaten zijn beperkt tot 10.000 rupees per persoon in plaats van 24.000 rupees, het bedrag dat is vastgesteld door de regering.

Sinds 24 november kunnen de mensen hun 500/1000 Rs biljetten zelfs niet meer omwisselen. Zij krijgen tot 31 december de tijd om deze te storten op een bankrekening en daardoor direct in digitaal geld om te zetten.

Als iemand meer dan 250.000 rupees ( ca $3.650) wil inwisselen aan 500/1000 Rs biljetten dan is hij wettelijk verplicht om uit te leggen waarom hij zo veel cash geld heeft en moet hij aantonen daarover belasting te hebben betaald. Zo niet dan kunnen ze een 200 procent boete betalen over de niet betaalde belasting.

De Indiase regering ontvangt maar een fractie aan belastingen die andere democratieën ontvangen. In 2013 betaalde  slechts 1 procent van de Indiase bevolking belastingen.

Het tekort aan contant geld komt met name hard aan bij de arme Indiase bevolking, waarvan velen geen bankrekening hebben. Naar verwachting zullen velen van hen hun beetje spaargeld kwijtraken vanwege hun wantrouwen naar financiële instellingen en doordat ze lastig gevallen zullen worden over de herkomst van hun spaarcenten.

Experts twijfelen eraan of inderdaad meer belasting zal worden geïnd door deze maatregelen. Wel zal de controle van de burgers gemakkelijker worden als hun financiële transacties digitaal zichtbaar worden. Voor de banken zal het een enorme meevaller zijn door de miljoenen klanten die zij in korte tijd er bij krijgen.

De actie die plaats vindt in India met meer dan 1 miljard inwoners zal ongetwijfeld zijn vervolg krijgen in de rest van de wereld. In India is het cash geld bijzonder populair. Hier worden 98% van alle consumentenbetalingen contant gedaan. Als het hier lukt om het cash geld door digitaal te vervangen, zal dat in de rest van de wereld ook moeten kunnen.

De vermaarde econoom Armstrong vindt dat het verbannen van cash geld het laatste restje economische vrijheid van mensen afneemt, wat gelijk staat aan economische dictatuur.

Het einde van cash geld geeft regeringen/banken:
1. De macht om mensen aan te moedigen hun geld uit te geven wanneer de economie vast zit of om minder te spenderen bij oververhitting.
2. Regeringen hebben volledig inzicht in deze rekeningen, controlemogelijkheden nemen toe!
3. Daarnaast zijn banken niet meer kwetsbaar voor bank runs!

Grote banken in zowel Engeland als de VS behandelen grote cash opnames al als een verdachte activiteit. Rapporten van maart laten zien dat het Amerikaanse departement van Justitie bankemployees opdracht geeft om te overwegen de politie te bellen bij opname door klanten van $5,000 dollar of meer. Frankrijk beperkt in september Franse burgers om cash betalingen van meer dan 1000 euro te doen.

Rob Vellekoop, 4 december 2016