De bank, de overheid en 5G door Norbert Pols

Iedereen weet het maar, dit is wat we gebruiken. We hebben allemaal smartphones en velen onder ons zijn er de hele dag druk mee.

Het ding geeft straling af. Als je een lang telefoon gesprek voert krijg je minimaal een warm oor en ook die warmte gaat uiteindelijk dieper dan dat.

Je krijgt KANKER van je telefoon. Dat is KANKER met hoofdletters, om maar even duidelijk te maken dat je elektronische vriendje op frequenties uitzendt die je dood maken.

In Groningen zijn telecom bedrijven bezig met het testen van een 5G netwerk. Je hoeft helemaal niet meer die telefoon aan je oor te houden om ziek van het ding te worden.

De straling sloopt je DNA waardoor cellen met een gemuteerd DNA de kans krijgen te woekeren.

Die straling komt ook niet alleen van je telefoon want vandaag de dag communiceert zelfs je wasdroger via WIFI met je router.

Je leeft in een magnetron en, niemand die je dat vertelt.

We leven in de veronderstelling dat de overheid dit soort zorgen van ons overneemt. Daar is ooit het ministerie van Volksgezondheid voor opgericht.

De overheid checkt welke producten een gevaar voor onze gezondheid vormen en, dan hebben we collectief een zorg minder.

Dat is een logisch systeem dat ons allen tot nut zou moeten zijn maar, een dergelijk instituut werkt niet in een corporatistisch systeem.

Daar maken de bedrijven uit wat hier gezond genoeg is om op de markt te verschijnen. Medicijnen, voedingswaren, tabak en alcohol, dat is waar de Voedsel en WarenAutoriteit over lijkt te gaan.

Deze falende organisatie had je echter ook van deze problemen op de hoogte moeten brengen.

Net als in de schandalen die nu plotseling zichtbaar zijn in de bio-industrie, faalt deze zogenaamde autoriteit de Nederlandse burger.

Waarom? Omdat de staat niet van de burger is maar, van de bank. Die bank heeft bedrijven en, die moeten zoveel mogelijk geld verdienen. De bank bezit alles doordat bedrijven schulden aangaan en omdat de bank aandeelhouder is. De bank investeert zowel in de zorg als in de rest en, het meest rendabel zijn de onderlinge samenwerkingsverbanden. Dat krijgt de bank voor elkaar door ook de wetgeving te beheersen zodat producten niet op basis van de volksgezondheid hoeven te worden aangepast.

Het mes snijdt voor de bank van alle kanten. De overheid tolereert de creatie van geld door de bank. Die bank is NIET van de overheid maar een zelfstandig bedrijf.

Omdat de overheid zelf geen geld kan creëren, is er een duidelijke afhankelijkheid van de bank. Dankzij die afhankelijkheid is de bank degene die de overheid aanstuurt en niet andersom. Die bank is ook de zorgverzekering en, die werkt met een standaard winstmarge. Gaan de kosten in de zorg omhoog, dan stijgt de premie mee en daarmee de winst voor de bank. Die zorgverzekeraar is zakenpartner van de zorg. Dankzij de privatisering van de zorg kwamen enorme bedragen vrij want, ieder ziekenhuis ging een lening aan om te ‘moderniseren’. Die lening kwam van de bank en, de zorgverzekeraar mag kiezen met welk ziekenhuis zij wel of niet in zee gaat. De financiële sector perst de ziekenhuizen dus ordinair af.

De bank investeert natuurlijk ook in talloze chemische fabrieken, zoals ook de farmaceutische industrie. Het kan de zorgverzekeraar niets schelen wat deze industrie voor medicijnen rekent, omdat die zorgverzekeraar al vanuit een kostprijs-plus model handelt. De ziekenhuizen voelen ook geen pijn van de prijzen van medicijnen. Voor ziekenhuizen geldt namelijk ook dat voor hen de distributie van medicijnen binnen een marge model geschiedt. Dus, in de zorg geldt alleen dat het zoveel mogelijk geld moet kosten om maar genoeg te kunnen overhouden om de lasten te kunnen blijven betalen. De bank bezit de zorg.

De bank bezit echter bedrijven in alle takken van industrie. Zo bezit de bank dus ook de voedselindustrie, de petrochemische industrie en de telecom industrie. Denk je nou echt dat de bank geïnteresseerd is in de gezondheidsrisico’s die deze industrieën produceren? Natuurlijk niet, de bank juicht dit toe want, zolang het aantal zieken niet groter wordt dan een economie kan dragen, strijkt de bank hiervan de winsten op.
De bank investeert in jou gezondheid door die te ondermijnen. De overheid is van de bank dus, ondanks dat er wel geconstateerd wordt dat er gezondheidsrisico’s aan bepaalde producten verbonden zijn, wil de bank dit liever verzwijgen. Om de geloofwaardigheid niet aan te tasten, valt de overheid wel de burger lastig maar niet die grote bedrijven. Multinationals achten Nederland een paradijs waar werkelijk alles geregeld kan worden als het maar in een doofpot past.

De straling die telefoons nu afgeven wordt pas een probleem als de risico’s daarvan in de rest van de wereld als ‘niet meer acceptabel’ onder het tapijt worden geveegd. Ook dan zal blijken dat de kennis hier al lang beschikbaar was en, ook dan zal het weer touwtrekken worden over wie binnen de overheid het boetekleed past.
De overheid is je vriend niet. Het begrip “Vadertje staat” bestaat niet maar, die overheid doet er alles aan om die illusie in de lucht te houden. Je betaalt een hoop belastingcenten voor een schijnveiligheid. Je denkt dat de staat wat voor je regelt maar, de staat probeert alleen deze economie draaiende te houden terwijl de bank dat steeds lastiger maakt. Jouw welzijn staat op de laatste plaats en je welvaart mag niet onder een minimum dalen. Dat minimum is wel aan inflatie onderhevig. Daar komen de voedselbanken vandaan. Voedsel dat in de supermarkt niet meer te verkopen is, komt bij de voedselbank terecht. Vroeger werd dit varkensvoer, nu wordt het aan de onderlaag van de bevolking gegeven.

Het ergste aan dit verhaal is niet dat deze wereld zo in elkaar zit maar, dat we hieraan niets kunnen veranderen zolang we ons niet hierover collectief bewust zijn. Zolang we deze overheid blijven steunen, zal het zo door blijven gaan. We geven onze steun aan de overheid door deze eens in de vier jaar te legitimeren door weer massaal naar de stembus te gaan. Het maakt niet uit op welke partij je stemt want, geen politieke partij maakt de dienst uit in de overheid van de bank.
Zelfs al heeft jouw partij de beste ideologie van de wereld, dan nog maken die ideeën geen schijn van kans als de bank dit niet lucratief acht. Stemmen is kansloos als je in de democratie van de bank leeft. Heb je je ooit afgevraagd waarom het westen overal ‘democratie’ wil brengen? Hier is je antwoord, de hele wereld wordt van de bank. Eén centrale overheid voor de hele wereld met één leger. Dan maakt je huidskleur, seksuele geaardheid of religie geen flikker meer uit, dan is iedereen van de bank en is een politieke voorkeur een luxe illusie die je ooit hebt gehad.

https://www.youtube.com/watch?v=QQryZbxlqXI

Bedankt voor het onderwerp Gijs.

Een andere kijk op geld door Ivo Valkenburg

(Pioniers Magazine | Carla de Ruiter) Ivo Valkenburg staat voor het mogelijk maken van een economie van welzijn en geluk. Hij schreef zijn boeken ‘Spirit in Finance’ , ‘Louter Leven’ en ‘Pure Life’, waarin hij uiteenzet hoe deze wereld eruit zou kunnen zien.

Hij is al dertig jaar actief in het bedrijfsleven waarbij hij organisaties leert om vanuit een bewustzijn te werken dat onze menselijkheid benadrukt.

Ivo is daarnaast een veelgevraagd internationaal spreker over liefde in de economie. Ik ga met hem in gesprek over geld en ‘Spirit’ en zijn kijk op de maatschappij van de toekomst, die volgens hem allang is begonnen.

Hoe kijk je naar geld en wat versta je eronder?

Geld doet ons vaak vergeten dat we als mens alle kracht van schepping en creatie binnen onszelf dragen. De overtuiging dat geld nodig is, echt zou zijn, is vanuit mijn visie een tekort aan innerlijk weten dat je kunt bereiken zonder geld. 95 procent van het geld wordt letterlijk door private banken uit het niets gecreëerd.

Ondertussen is er nooit genoeg geld voor onderwijs, gezondheidszorg en alles wat het leven echt de moeite waard maakt. Er is wel altijd genoeg geld voor oorlog. Heb je ooit weleens een premier van een land horen vertellen: “Sorry, we hebben helaas geen geld om mee te doen aan deze oorlog”. Het is de hoogste tijd om onze kijk op geld en economie te vernieuwen.

Veel mensen denken nog steeds dat de bank het spaargeld gebruikt om uit te lenen aan anderen. Het verschil aan opbrengst in rente is het verdienmodel, maar dat is niet waar.

Geld wordt digitaal geschapen. Wanneer je 200.000 euro leent voor een huis dat je wilt kopen, dan wordt het op dat moment ingetoetst in de computer. Even daarvoor bestond dit geld nog niet. De econoom en oud-bankier Ad Broere schreef er diverse boeken over. In zijn boek “Geld komt uit het niets’ ontmaskert hij de financiële goocheltrucs. De gevestigde orde had nogal wat weerstand op zijn boodschap, inmiddels erkennen ook officiële mensen en instanties, zoals minister Dijsselbloem en de Bank of England zwart op wit dat geld uit het niets wordt geschapen.

Wat is geld voor jou?

Eerlijk gezegd betekent geld voor mij niets. Alleen omdat ik in een wereld leef waarin volop betekenis wordt toegekend aan geld, speel ik het spel mee. Ik gebruik geld als een middel in de uitwisseling van producten, diensten en talenten. Die uitwisseling kan natuurlijk ook zonder geld. Ik beschouw het als een uitwisseling van dankbaarheid. De huidige betekenis van geld zou helemaal niet bestaan als we als mensheid collectief zouden besluiten om er anders mee om te gaan. Maar goed, zover is het nog niet, alhoewel ik zie dat, wereldwijd, veel mensen en organisaties zich klaar maken voor herziening van de manier waarop we met geld omgaan.

We denken werkelijk dat als we duizend euro in onze zak hebben, we daar iets mee kunnen doen dat zonder die duizend euro onmogelijk zou zijn. Daar zit de valkuil. Geloof me, ik gebruik die duizend euro in de wereld van vandaag ook met alle liefde om mooie dingen mee te doen. Alleen ik ga niet langer akkoord met de overtuiging dat het zonder die duizend euro onmogelijk is. Het geloof in de betekenis van geld is vergelijkbaar met het geloof dat ‘het’ gaat gebeuren als we een nieuwe premier krijgen of een nieuwe regering. We denken dat het dan wel goed komt of juist niet, maar we gaan ervanuit dat het iets is buiten onszelf.

Ons geloof in geld kortwiekt ons bewustzijn. We vergeten de oneindige scheppingskracht binnen onszelf. We zijn door geld, maar ook door politiek, religie en wat dan ook maar buiten onszelf, geneigd onze innerlijke grootsheid te vergeten. In plaats van innerlijk te weten dat we oneindige kracht in ons dragen, geloven we dat de echte kracht in het geld, het medicijn of in de regeringsleider van ons land zit.

Geld, zoals wij dat nu gebruiken in het huidige financiële systeem, maakt het moeilijk om mensen te laten zien dat we meer zijn dan mens alleen. We zijn ook Spirit. Ik geloof dat elk mens, man of vrouw, elk levend wezen onlosmakelijk is verbonden met Spirit, of een veld van schepping en kracht of liefde. Ik noem het meestal een oneindig potentieel.

In spirituele kringen leeft veelal het idee dat geld energie is. Hoe kijk je daarnaar?

Ik heb daar niet zoveel mee. Alsof er toch een kracht buiten jezelf is. Alsof er iets zou bestaan, een som geld, een engel of verlosser die jou komt bevrijden. Ik ervaar dat alles mogelijk is wat aanklopt vanuit een puur hart. Kun je daar geld bij gebruiken? Natuurlijk. Maar ik laat me niet meer stoppen door het gegeven dat er wel of geen geld is. Soms heb ik het ook niet, maar het belemmert me niet. Hooguit ervaart mijn persoonlijkheid even stress, frustratie of angst.

Ik zie zoveel mensen om me heen werken om geld te verdienen. Ze werken om de hypotheek te betalen, de bakker en alle rekeningen. Dat kost veel tijd en energie. Ik heb dat leven ook lange tijd geleefd. Op m’n 33ste heb ik besloten om in mijn werk echt m’n hart te gaan volgen. Nu ben ik vijftig en eindelijk op het punt dat ik me vrijer voel en steeds meer durf te vertrouwen op de kracht binnen mezelf. Met of zonder geld.

Welke waarde zou je dan aan geld willen toekennen?

De echte waarde ken ik toe aan de innerlijke kracht van de mens. Ik verlang ernaar dat we met z’n allen de oneindige scheppings- en creatiekracht in de mens gaan erkennen. De huidige werking van geld zou niet dan meer bestaan. Wellicht gebruiken we dan nog steeds vormen van geld, alleen de betekenis die we dan aan geld zouden toekennen is anders. De eerste stap is wat mij betreft om in te zien dat we de kracht binnen onszelf dragen en dat we daarvoor geen geld nodig hebben.

Geld kan nooit de issue zijn. Er zijn bijna wekelijks mensen die me benaderen met plannen om iets moois in de wereld te zetten. Het gaat dan over vernieuwing in de zorg, onderwijs, financiële wereld en noem maar op. Mensen en organisaties met een frisse, nieuwe manier van kijken. Allemaal ideeën die passen in een menswaardige samenleving van liefde. Vrijwel altijd ontbreekt alleen het geld. Ik word dan gevraagd om te kijken hoe we het geld voor elkaar kunnen krijgen. Ik deel dan altijd dat ik het me niet kan voorstellen dat geld het werkelijke probleem is.

Pensioenfondsen beleggen in minimale porties van 50 miljoen euro. Er zijn ontzettend veel vermogende mensen die graag bereid zijn om hun vermogen gedeeltelijk in te zetten om bij te dragen aan vernieuwing van de samenleving. Als ik in gesprek ga met de pioniers die willen doen wat anderen vaak nog voor onmogelijk achten, dan blijkt geld ook nooit het echte probleem te zijn. Als we even doorpraten, blijkt dan dat er zoveel andere zaken spelen waardoor dat geld niet stroomt. Bijvoorbeeld omdat de man of vrouw nog niet zelf een volledige keuze heeft gemaakt voor het project of er zijn dingen die organisatorisch anders geregeld kunnen worden. Of het ontbreekt aan echte samenwerking tussen mensen. Of er spelen allerlei innerlijke processen, emoties of fysieke elementen die uitvoering van het project nog niet mogelijk maken. Ik ben al duizend en een redenen tegengekomen, maar eigenlijk in essentie nog nooit het geld.

Hoe zie jij een samenleving zonder geld?

Ik verlang naar een samenleving waarin onvoorwaardelijke liefde ons wettige betaalmiddel is. Ik weet alleen niet of ik dat nog ga meemaken. We zijn stapje voor stapje onderweg. Laten we bij vernieuwing altijd ‘inclusief denken’, inclusief alle mensen en organisaties, ook die op dit moment betrokken zijn in het systeem. We mogen het geluk van niets of niemand, vriend of vijand, uitsluiten. Dat kost tijd. Ik ben dan ook voor een geleidelijke aanpak. Laten we bijvoorbeeld beginnen door vier tot vijf elementen toe te voegen aan onze huidige economie.

De Zwitsers hebben bijvoorbeeld al sinds 1929 een element toegevoegd. Een groep ondernemers heeft een eigen bank opgericht (de WIR-bank) en zijn in aanvulling op de Zwitserse Frank hun eigen geld gaan creëren. Een op de vier ondernemers betaalt daar de auto, het huis of de rekening van welke dienstverlener dan ook niet alleen in Zwitserse Francs, maar in ‘Wir’. Met ruim 60.000 ondernemers gaan er miljarden om in deze aanvullende munt: een succesvol initiatief ontstaan vanuit een crisis waarin er geen geld meer was en een groep mensen besloot om het anders te doen.

In Nederland kennen we een soortgelijk initiatief van de Florijn. Dat heeft dezelfde potentie als de WIR-Bank, maar het initiatief staat of valt met of jij en ik besluiten om elkaar sterker te willen maken via de Florijn. Mij mag je in elk geval betalen met de Florijn.

Naast dat je iets wilt aanvullen in de maatschappij, wat zou je willen afschaffen?

Rente. Een dierbare vriend uit Hawaii noemde rente ‘het verkrachten van moeder aarde’. Rente bevordert indirect systematische concurrentie tussen jou en mij, tussen de mensen onderling. Het voedt voortdurend de noodzaak van eindeloze economische groei, zelfs als de feitelijke levensstandaard gelijk blijft. Rente concentreert welvaart door de grote meerderheid te belasten ten gunste van een kleine minderheid. Nogmaals, het begint bij het inzicht dat het niet het geld is dat ons mogelijkheden biedt, we dragen de mogelijkheden binnen onszelf.

Zie je al een nieuwe beweging richting een nieuwe economie of maatschappij?

Ja, volop zelfs. Je ziet nu overal in de wereld mensen opstaan. Superbewuste zakenmensen, wetenschappers, artsen, leraren, juristen, politici, bankiers en vele anderen. Ze werken allemaal vanuit hun eigen expertise aan een menswaardige samenleving van liefde. Ze staan in hun eigen kracht en talent en leveren van daaruit een bijdrage aan het geheel. Ook ondersteunen ze elkaar steeds vaker en delen daarbij kennis en ervaring.

Hoe kan het dat je jouw focus hebt op het gebied van geld en economie?

Geen flauw idee! Het is me waarschijnlijk met de paplepel ingegoten. Mijn vader, mijn broer en ik zijn allemaal in de financiële wereld terecht gekomen. En daarin nog steeds actief. Tegelijkertijd was mijn vader ook heel muzikaal en beide ouders zeer actief op spiritueel gebied. Spirit en Finance zijn de twee gebieden die ik met elkaar heb verbonden, mede daardoor waarschijnlijk.

Ik had een fase in mijn leven dat ik dolgraag de politiek in wilde. Dat heb ik losgelaten omdat ik zag dat de invloed van het bedrijfsleven vele keren groter is. Ik zie de politiek niet meer leven, het is dood. Het kan natuurlijk weer nieuw leven worden ingeblazen, maar dat vraagt een complete herziening.

Het bedrijfsleven leeft op vele plekken. Neem bijvoorbeeld een bedrijf als ‘Kromkommer’. Ze kopen kromme komkommers op of tomaten die geen goede vorm hebben. Ze zien voedselverspilling en kopen al dit soort afgekeurde groenten op. Ze maken er soepen van die je vervolgens bij Albert Heijn kan kopen. Zo zie ik overal ondernemers die vooral het bedrijf zien als een instrument om van betekenis te zijn in deze wereld. Daar gaat mijn bloed sneller van stromen.

Hoe zou een nieuwe maatschappij zonder geld gerealiseerd kunnen worden?

Geld is door ons bedacht. We zijn vergeten dat we het zelf hebben ontworpen. Het is iets dat we morgen anders kunnen regelen. Natuurlijk zijn er mensen en instanties voor wie dat een bedreiging is van een zeer lucratief verdienmodel. Vandaar dat ik ook vind dat we niet ineens alles moeten willen wijzigen. Het is belangrijk om ook grootst mogelijke zorg te besteden aan alle bestaande partijen en bekijken hoe iedereen een nieuwe rol van betekenis kan vervullen. Ik beschik niet over het antwoord op je vraag.

Een stukje van het antwoord schuilt in jou en mij, in de mensen werkzaam in de financiële sector, in het pure hart van experts op alle gebieden, met elkaar dragen we elk ons puzzelstukje bij om tot nieuwe antwoorden te komen. Laten we daarbij vooral niet vergeten dat er op onderdelen al ontzettend veel oplossingen concreet bestaan en al dagelijks worden toegepast.

IJsland heeft, op initiatief van hun eigen bevolking destijds een nieuw systeem in de financiële wereld gecreëerd. Je ziet daar dat de bank een andere rol heeft gekregen. Is dat wat je bedoelt?

Ja, dat is een prachtig voorbeeld! De enige instelling die daar toen niet failliet is gegaan in de financiële wereld werd gerund door vrouwen. De dames daar zeiden: alles wat we niet kunnen begrijpen doen we gewoon niet. Het moet concreet zijn en menselijk. Laat mensen, regio’s en landen overal vanuit hun eigen wijsheid hun eigen voorbeelden gaan creëren.

Naast dat je het hebt over nieuwe economische modellen voor een andere maatschappij verbind je innovatieve projecten met elkaar op een website. Vertel daar eens over.

Ja, dat is www.lovemadevisible.com naar de beroemde woorden van de dichter Kahlil Gibran. In zijn boek ‘De profeet’ definieert hij werk als ‘zichtbaar gemaakte liefde. Hij legt uit dat als je een huis met liefde bouwt, je bouwt alsof het huis voor je geliefde is bestemd. En als je brood bakt, zorg dan dat het zo proeft alsof het voor je geliefde is. Dat is wel een mooie metafoor voor die nieuwe samenleving. Stel je voor dat we met geld zouden omgaan, alsof het onze geliefde is die het zou gebruiken. We zouden dan geen armoede of oorlog meer accepteren.

Op de website staan nu ruim vijfhonderd voorbeelden van mensen, bedrijven en instellingen die liefde zichtbaar maken op alle terreinen in de samenleving. Nu op naar de duizend. Als lezers voorbeelden kennen, stuur ze aan me op.

Hoe heb je zelf die stap gezet naar het meer leven vanuit liefde?

Als klein kind leefde ik het en naarmate ik ouder werd heb ik het voor een deel afgeleerd om het vervolgens weer opnieuw te ontdekken. Het opnieuw ontdekken wie je bent is voor mij nooit een stap geweest, maar een reeks stappen, gebeurtenissen en ervaringen. Dat proces gaat door tot op de dag van vandaag.

In ‘Louter Leven’ beschrijf ik een aantal van die gebeurtenissen op het gebied van geld en seksualiteit. Ik heb me jarenlang geïdentificeerd met wat anderen over me vertellen, positief of negatief, met wat ik doe, met wat ik heb. Stapje voor stapje ontdekte ik dat dit alles over louter mijn persoonlijkheid ging. Jarenlang heb ik heel veel angst ervaren. Angst voor zo’n beetje alles en nog wat. Wellicht de belangrijkste sleutel voor mij om door die angst heen te breken is om niet langer verweer te geven tegen de moeilijke gevoelens binnen mezelf. Met heel veel vallen en opstaan ben ik gaan ervaren dat er wezenlijk nooit iets heel ergs kan gebeuren. We zijn wezens van kracht en liefde. Ja, we kunnen hooguit doodgaan, maar zelfs dat verandert in mijn beleving niets aan het gegeven van wie we zijn. Alleen de ervaring op planeet Aarde eindigt. Ons bewustzijn is eindeloos.

Een laatste crisis in mijn leven gaf een nieuwe doorbraak. Een jaar geleden was ik bezig met de vertaling van ‘Louter Leven’ in het Engels. In de uitwisseling met een dierbare vriend, ben ik gaan twijfelen aan werkelijk alle dogma’s en overtuigingen binnen mezelf. Oscar Wilde stelde dat je niet hebt geleefd als je niet eens in je leven aan alles hebt getwijfeld. Welnu, ik heb dat gedaan, het was buitengewoon pijnlijk. Ik was een half jaar totaal de weg kwijt in het leven. De ontmoetingen en gesprekken met die vriend hadden diepe impact op me. Het leek wel alsof al mijn zekerheden in het leven waren weggeslagen. Alle ‘waarheid’ die ik zo vanzelfsprekend vond, waarheden over ‘God’, ‘het leven’, ‘mens-zijn’ en veel meer. Ik liep helemaal vast binnen mezelf. Toch liet ik het er zijn. Ik heb volop de ruimte gegeven aan al die moeilijke, pijnlijke, en heftige gevoelens binnen mezelf. In dit leven heb ik vooral naar alles willen kijken dat licht en liefde is. Ik keek liever niet naar het donker. Ik ben tot de ontdekking gekomen dat de bereidheid om ook naar het donker, het zogenaamd ‘negatieve’ te kijken, me enorm heeft geholpen om in mijn eigen kracht te komen. Dus in antwoord op je vraag zou ik wellicht het beste kunnen noemen: radicaal zelfonderzoek. En geen enkel gevoel ontkennen.

Wat zou je anderen aanraden als ze in een crisis terecht komen?

Ik weet alleen dat het in mijn eigen leven helpt om me voortdurend te realiseren dat er twee systemen, twee velden van bewustzijn, actief zijn. Het bewustzijn van het lichaam, de persoonlijkheid, het intellect en anderzijds het bewustzijn van het scheppend vermogen, het deel in mij en jou dat onlosmakelijk is verbonden met de bron. Het is voor mij de kunst om de persoonlijkheid te integreren in dat bewustzijn van liefde en kracht. Het helpt mij om mezelf daaraan te herinneren.

Angst herinnert mij vaak aan het lichaam, het eindeloze bewustzijn herinnert me er telkens aan wie ik echt ben, en dat er niets is dat mij waarlijk kwaad kan doen. Mijn werkelijke zijn kan geen verlies, ontbering of pijn lijden. Mijn lichaam wel. Het helpt mij om me bewust te zijn en te worden van die twee velden van bewustzijn in mezelf. Eenmaal in een crisis terecht gekomen kan je dan beter bewust kiezen of je mee gaat in het verhaal van het ene of het andere veld van bewustzijn. In de realiteit van het lichamelijke bewustzijn ervaar je pijn en moeilijke gevoelens. Ik bied daarvoor steeds meer ruimte, steeds minder verweer ik mezelf tegen die gevoelens. Zo belangrijk om ze aan te gaan. Vanuit het bewustzijn van liefde en kracht weet ik dat me niets kan overkomen. Dat proces geeft me zoveel kracht.

Is er altijd een crisis in jezelf nodig om een grote verandering door te maken? Kan je er niet gewoon voor zitten en het plannen in je agenda en alles herzien en toelaten wat er is?

Het is mij niet gelukt zonder crisis. Als je werkelijk bereid bent om naar alles te kijken, komen er soms ongemakkelijke en onprettige gevoelens naar boven. Dat noemen we dan een crisis. Is dat erg? Nee. Ik zoek in mijn leven vaak mensen op die drama’s meemaken of meegemaakt hebben. Niet omdat ik van drama hou, maar ik vind het mooi als ik bijvoorbeeld mevrouw Hank Heijn, de echtgenote van de vermoorde Gerrit-Jan Hein, hoor hoe zij in staat is geweest om vanuit eigen kracht liefde en vergeving praktisch toe te passen, ondanks wat er is gebeurd. Daar maak ik een diepe buiging voor. Als zij het kan, met alles wat zij heeft meegemaakt, dan moeten wij het ook kunnen.

Als we onze moeilijke emoties meer zouden uiten, ons niet meer ertegen zouden verweren, dan waren we een stuk gezonder, dat weet ik zeker! De relatie tussen onze ongeuite of onverwerkte emoties en ziekte is enorm. Gekwetstheid en teleurstelling leiden letterlijk tot pijn in ons hart. Verdriet tot pijn in de longen. Angst tot problemen met onze nieren. En ga maar door. Als we ruimte zouden geven aan al onze gevoelens, ook in de interactie met onze medemens, oprecht, van hart tot hart, zonder oordeel of verwachtingen, in liefde vanuit eigen kracht, dan zouden we snel weinig of geen pillen meer nodig hebben. We gaan langzamerhand naar zo’n samenleving toe.

Ik ben dankbaar dat Pionier Magazine bestaat. Betekenisvol ondernemen en nieuw leiderschap nodigt mensen en bedrijven uit om de kracht van zijn en de kracht van liefde, zonder oordeel of verwachtingen, praktisch toe te passen in alle aspecten van het leven. Dit leidt tot een nieuwe samenleving waarin alle levende wezens op planeet Aarde weer terugkeren in de oorspronkelijke staat van zijn. Bevrijd van alle illusie en onvrijheid. Hersteld in verbinding met zichzelf en alles wat is. Vanuit het bronvermogen van elk wezen.

Dit artikel is geschreven door Carla de Ruiter en eerder gepubliceerd in Pioniers Magazine, het magazine voor betekenisvol ondernemen en nieuw leiderschap.

De website van Carla de Ruiter: www.carladeruiter.nl.

Masterclass

Op 13 juni 2017 organiseert Pioniers Masterclass in samenwerking met Greenleaf Center for Servant Leadership een Masterclass “Utopie of realiteit: een economie gebaseerd op liefde”

13 juni 2017. Kijk voor meer informative hierover op de website van Pioniers Magazine.

Film “Geldschepping en Rente, Banken, Hun Eigenaren, Jouw Vrijheid”

De afgelopen weken hebben wij heel hard gewerkt aan dit filmpje; we hebben het gemaakt omdat we van mening zijn dat er nog geen documentaire is die het hele verhaal in één keer kort en duidelijk vertelt. Wat we hebben gedaan is op een laagdrempelige manier in beeld brengen hoe geld gecreëerd wordt, hoe rente werkt; de rol van de banken en hun eigenaren daarin, en de relatie met onze vrijheid.

Het is – voor onze vrijheid – van belang dat heel veel mensen dit gaan begrijpen. Dus heel graag delen.

Het heeft de intentie om het zó simpel uit te leggen, dat iedereen het kan snappen – het is ook niet ingewikkeld.

Wat “ingewikkeld” is, is de impact ervan. Dat vraagt nogal wat van de rekbaarheid van je comfort zone. En dat heeft alles te maken met bewustwording.

Deze film laat zien hoe het zit. De eerste stap van verandering is namelijk altijd BEWUST-WORDING van hoe-iets-is. Die bewustwording is ons doel. Van daaruit kunnen we gaan kijken hoe we het – systeem – nieuw in willen richten.

Klik op de afbeelding hieronder, of hier, om de film te starten.

 

 

Deze film is een “keukentafelproduktie” van Stichting Handjecontantje.org. “Keukentafelproduktie”: we hebben ‘m met beperkte middelen en dito vaardigheden op het gebied van het maken van video’s in elkaar gezet. De techniek is dus niet fantastisch, evenmin als de grafische kwaliteiten. Dat is voor ons niet het belangrijkste; wat wél telt is de boodschap. En die vinden we wél van een grote kwaliteit.

Wat we namelijk laten zien – en waar we zoveel mogelijk mensen bewust van willen maken – is dat de manier waarop ons geldstelsel in elkaar zit, een enorme bedreiging is voor onze vrijheid. Dat is niet nieuw; dat is eigenlijk al eeuwen oud. Maar we zitten in een eindfase: contant geld verdwijnt. De EU heeft een plan gemaakt om al in 2018 het gebruik van contant geld onmogelijk te maken. Welke “argumenten” ze hier ook voor gebruikt: het gaat allen om het krijgen van het laatste stukje macht over de burger: de toegang tot z’n bankrekening. In de film laten we zien dat de macht van de EU omgekeerd rechtevenredig is met – onze – vrijheid.

De machten achter de EU – een volkomen ondemocratische entiteit – kunnen hun gang gaan zolang mensen niet begrijpen wat er aan de hand is. Vandaar deze film.

Wil je ons helpen deze film te verspreiden, door ons met de techniek te helpen en met vertalingen? Laat het ons weten: info@handjecontantje.org.

Dankjewel.

 

Geraadpleegde bronnen en copyrights:

  • Pieter Stuurman, pieterstuurman.blogspot.com
  • “Geld komt uit het niets”, Ad Broere (adbroere.nl)
  • Filmpje van DNB over geldschepping door private banken: https://www.youtube.com/watch?v=h1aY0fCSb00
  • Filmpjes Stichting Onsgeld.nu over geldschepping: https://www.youtube.com/watch?v=NPhlk0l54No en https://www.youtube.com/watch?v=0fvuL_sowiQ
  • Onderzoek ETH Zürich naar de onderlinge eigendomsverhoudingen van transnationale ondernemigen: de abstract van de publicatie http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0025995; en de hele publicatie: https://arxiv.org/pdf/1107.5728v2.pdf
  • https://www.forbes.com/sites/brendancoffey/2011/10/26/the-four-companies-that-control-the-147-companies-that-own-everything/#1be2c60b685b
  • Filmpje dr Margrit Kennedy over rente: https://www.youtube.com/watch?v=HRNaWdRf17c
  • TrosRadar filmpje over geldschepping, banken en rente: https://www.youtube.com/watch?v=GCWjq7Ywy84
  • Kleureneconomie.nl (Barry Voeten)
  • “The people who own and run the US”: bit.ly/vanwieisdeFED
  • Dr Matthias Rath over de totstandkoming van de EU en het werkelijke doel daarvan: bit.ly/rathwoeu

Kredietcrisis: “De oorlog tegen alle mensen van de wereld” – Pieter Stuurman

Dit wordt geen leuk stukje. En dat is ook niet de bedoeling. Ik bedoel: ik schrijf dit niet voor mijn eigen lol, noch voor de lol van de lezer. Ik schrijf het omdat het moet.

Zoals de meeste lezers wel zullen weten, maak ik me al een tijd bezorgd over de crisis. Om die reden heb ik me er steeds meer in verdiept. En naarmate ik me er meer in verdiep, groeien mijn zorgen. Uiteindelijk heeft dat geleid tot mijn beslissing om tot een oproep te komen.

Een oproep aan iedereen die dit leest. Een oproep om de inhoud met een open mind te lezen. Het te laten doordringen. En om het zoveel mogelijk door te geven.

Drie jaar geleden zei ik tegen mijn vrienden en kennissen: Er komt een oorlog. Een financiële oorlog. Een oorlog die niet op een fysiek slagveld zal worden uitgevochten, maar in de loopgraven van de financiële wereld. Hoe die oorlog eruit zou gaan zien, wist ik toen nog niet. Maar alle tekenen wezen in de richting van een financieel slagveld.

En nu hebben we de crisis. Tenminste, zo wordt het genoemd. Maar het is geen crisis. Het is een oorlog. Het is een oorlog omdat het doel hetzelfde is als die van elke oorlog: het veranderen van de naoorlogse maatschappij.

Als je weet welke veranderingen degenen die de oorlog opzetten voor ogen hebben, dan kun je voorspellen hoe de oorlog zal verlopen. En wat de afloop zal zijn…

Deze oorlog is een oorlog tegen ons. Tegen alle mensen van de wereld. Tegen de mensheid. Het doel is: alle mensen te onderwerpen aan één centrale wereldmacht. Alle mensen te degraderen tot slaven, beheerst, gecontroleerd en bestuurd door enkele machthebbers. Letterlijk. Een totalitaire wereldstaat waarbij alle bestaande percepties van het begrip dictatuur zullen verbleken. Dat is het doel.

Het middel dat gekozen is om dat doel te bereiken, is geld.
De strategie die gekozen is, is het bancaire systeem dat bekend staat onder de naam: Fractionele Reserve.
Ik moet eerst uileggen wat dat betekent en hoe dit historisch in elkaar zit. Er wordt namelijk nooit over gepraat. Zelfs mensen die economie gestudeerd hebben weten meestal niet hoe het werkt. En dat is geen wonder. Het wordt uit de opleiding gehouden, en uit het onderwijs in het algemeen.

Het verhaal van Fractionele Reserve in het kort:*

De eerste bankiers waren goudsmeden. Mensen die goud bezaten gaven dat in bewaring bij goudsmeden, omdat deze een kluis hadden. In eerste instantie betaalden mensen daarvoor een vergoeding. Ze kregen een waardepapier waarop stond hoeveel goud ze tegoed hadden.

Op een moment merkten sommige goudsmeden dat mensen maar zelden hun goud kwamen halen, omdat ze elkaar gewoon met het waardepapier betaalden. En als iemand het soms toch kwam halen, dan nooit allemaal tegelijk.

Dat gaf de smeden (die zich nu banken noemden) de mogelijkheid om het bewaarde goud uit te lenen tegen rente. Om ervoor te zorgen dat ze de mogelijkheid hadden om uit te betalen als er iemand voor zijn goud kwam, moesten ze een bepaalde reserve in kas houden.

Als een beginnende bank bijvoorbeeld 1000 goudstukken (gulden) in kas had die toebehoorden aan hun klanten, dan hielden ze 100 gulden (10% dus) als reserve in kas. Dat was ruim voldoende om de sporadische klant die voor zijn goud kwam, uit te betalen.

De rest, 900 gulden dus, kon worden uitgeleend tegen rente. Was er na bijvoorbeeld een jaar 200 gulden aan rente en aflossing terugbetaald, dan had de bank dus 100 gulden reserve + 200 gulden aflossing en rente in kas. De totale reserve was nu dus 300 gulden. Op basis van een reserve van 10%, kon men nu dus 3000-300=2700 gulden uitlenen. Werd de reserve na een jaar 400 gulden, kon er 3600 gulden aan waardepapier worden uitgeleend etc.

De totale hoeveelheid geld die de bank tegoed had steeg daarmee exponentieel. Het aandeel van de oorspronkelijk inleg (het bezit van de oorspronkelijk spaarders, waarmee de bank begonnen was) ten opzicht van het tegoed van de bank, werd steeds kleiner. Totdat het verwaarloosbaar klein was. Al het geld dat op deze manier in omloop kwam bestond dus uit SCHULD.

Een wat droog verhaal misschien, maar het is essentieel.

Dit alles leidde tot grote welvaart van de banken. Maar iedere bank gaf zijn eigen waardepapier uit. Dit leidde tot grote diversiteit en concurrentie tussen de banken. Daar kwam een einde aan door de uitvinding van de Centrale Bank.

De Centrale Bank is een Nederlandse uitvinding. Het houdt in dat één bank het monopolie wordt gegeven op het uitgeven van waardepapier. Begin 17e eeuw was Nederland het eerste land met een centrale bank. Dit bracht ons de Gouden Eeuw, de VOC en zeer grote rijkdom voor een kleine elite.

 
Met het geld werd de VOC vloot gefinancierd die de rijkdommen uit de koloniën kon stelen. Het is een misverstand dat het in de Gouden Eeuw met alle Nederlanders goed ging. Het tegendeel is waar. Onder de bevolking bestond enorme armoede. Zo erg dat veel mensen gedwongen waren zich aan te monsteren om naar de oost te varen. Van alle zeelieden overleefden gemiddeld maar 50% de reis. De helft werd geveld door schipbreuk, piraterij of ziektes die veroorzaakt werden door gebrek aan vers voedsel. En als ze het overleefden, dan kwamen ze totaal verzwakt en ziek thuis. Waar ze onmiddellijk weer aan het werk moesten om het hoofd boven water te kunnen houden.

Vanwege de enorme rijkdom van de elite, en hun koopzucht, steeg de vraag naar producten, en dus de prijzen, waardoor het volk in verhouding steeds armer werd. De maatschappij bestond uit een superrijke elite, en een grote onderklasse. Een middenklasse bestond hoegenaamd niet.

In 1689, na de Nederlands Engelse oorlog, besteeg Willem van Oranje (Willem III) de troon van Engeland en confisceerde de Bank of England die hij naar het voorbeeld van de Nederlandse Centrale Bank inrichtte. Ook in Engeland leverde dat hetzelfde resultaat op. De macht van het koloniale Engelse rijk explodeerde, evenals de rijkdom voor enkelen.

Rond die tijd werden de eerste stenen gelegd voor het imperium van de familie Rothschild. Deze familie van goudsmeden woonde in Frankfurt in Duitsland onder de naam Bauer. Ze waren succesvol als geldwisselaar en goudbewaarder. Het pand in Frankfurt had een rood schild boven de voordeur. De bevolking kende de zaak als “rothschild”. De grondlegger Mayer Amchiel Bauer, had 5 zoons die hij alle 5 naar een andere plek in Europa stuurde. Er ging er een naar Frankrijk, een bleef in Duitsland, er ging er een naar Engeland etc. Hij noemde zijn familie voortaan Rothschild, naar het rode schild.

De Rothschilds waren slimme lui en deden goed zaken. Ze begrepen de geldbusiness. Ze begrepen ook dat kennis macht was. Ze hadden overal mensen die voor inlichtingen zorgen. En in 1815 sloegen ze hun slag in Engeland.

In 1815 verloor, zoals iedereen weet, Napoleon de slag bij Waterloo van het Engelse leger onder leiding van generaal Wellington. Vanwege hun goede informatienetwerk (er bestond natuurlijk geen radio of telefoon) kregen de Rothschilds deze informatie eerder dan wie ook in Engeland. Vervolgens brachten ze direct het valse bericht in omloop dat Napoleon gewonnen zou hebben en Engeland dus verloren. Prompt stortte de beurs in. Iedereen wilde van zijn aandelen af, en dumpte ze. Dat gaf de Rothschilds de mogelijkheid om vrijwel de gehele Engelse economie op de kopen tegen wisselgeld. Toen de volgend dag het echte nieuws bekend werd, stegen de aandelen weer tot ongekende waarde. Alleen was nu vrijwel alles in handen van één familie: De Rothschilds.

Het feit dat ze de totale economie beheersten, gaf ze de mogelijkheid om een meerderheidsbelang te krijgen in de Engelse Centrale bank.

Later is het hele concept geëxporteerd naar Amerika, waar uiteindelijk de centrale bank in 1913 werd omgevormd tot de Federal Reserve, een volledig private centrale bank onder leiding van, en met een meerderheidsbelang van de Rothschilds. Dit maakte de overheid, net als in alle landen waar een private centrale bank bestond, volledig afhankelijk van die centrale bank. Feitelijk werd vanaf dat moment Amerika bestuurd door de Federal Reserve: de ‘Fed’.

“Geef mij de controle over de valuta van een land, en ik geef er niets om wie de wetten maakt”.

Mayer Amchiel Rothschild
Grondlegger van de Rothschild bankiersdynastie

Op dit moment is de Rothschild familie de rijkste ter wereld. Volgens de laatste schattingen bestaat hun rijkdom uit meer dan de helft van de totale rijkdom op de hele wereld. Maar het belangrijkste is: De familie Rothschild is de machtigste ter wereld.

 En die macht laten ze al vele decennia, in toenemende mate gelden. Zo hebben ze de crisis van 1929 geïnitieerd en zijn er nog rijker en machtigen uitgekomen dan ze al waren.
Ze hebben zowel de geallieerden als Hitler gefinancierd in de 2e wereldoorlog. Een oorlog die, net als alle andere oorlogen, tot doel had de naoorlogse samenleving te veranderen. De bedoeling was: het centraliseren van de militaire macht in Amerika, het oprichten van Israel en het oprichten van een wereldleger in de vorm van de Verenigde Naties.

De Verenigde Naties hebben officieel tot doel om de vrede te bewaren en te controleren. Sinds de oprichting hiervan heeft de wereld 256 gewapende conflicten gezien. Meer dan alle opgetekende oorlogen in de gehele beschreven geschiedenis van de mensheid.

Op dit moment zijn er nog maar 3 landen (die er toe doen) die geen door de Rothschilds gedomineerde centrale bank hebben: Iran, Libië en Noord Korea. Tot voor een paar jaar waren dat er 4. Wat er met Irak gebeurd is weten we…. Volgens Bush vormden deze landen de “As van het kwaad”. Toeval? Natuurlijk niet!

China mocht pas meedoen nadat ze zich aan het Internationale Monetaire Fonds (IMF) en de Wereldbank conformeerden. Voor wie zich afvraagt door wie die twee instellingen gedomineerd worden……..

Er is een reden voor het feit dat deze mensen zo machtig zijn: ze begrijpen dat geld een illusie is. En wij, de mensen, begrijpen dat niet. Door het systeem van fractionele reserve, kunnen ze precies zoveel geld maken als ze willen. Uit het niets. En de enige functie hiervan is het in de greep krijgen van iedereen en daarmee de wereld.

De Rothschilds (en consorten) bezitten de halve wereld. Ze willen de hele wereld.

Ze hebben er eerst voor gezorgd dat iedereen volledig afhankelijk is gemaakt van de illusie geld. En nu zullen ze die illusie gebruiken om ons tot slaven te degraderen.

Ze hebben er al voor gezorgd dat we de dingen die wel echt zijn niet meer zien, of ondergeschikt maken aan de illusie geld. Als onze buren hun huis worden uitgezet omdat de buurman buiten zijn schuld zijn baan kwijt is, en buiten zijn schuld de hypotheek niet meer kan betalen, dan vinden we dat zielig, maar we doen niets. We zeggen dat we het erg vinden en dat we meeleven en geven “de crisis” de schuld. En we doen niks…. Behalve hopen dat het ons niet overkomt.

Maar we zullen er allemaal aan moeten geloven. Aan deze ‘mensen’ die er hun hand niet voor omdraaien om voor hun eigen belang oorlogen te initiëren, en daarmee miljoenen mensen de dood in te jagen. Voor hun eigen rijkdom aan tastbare zaken (paleizen, jachten, etc.) en hun macht. Ze hebben ons bij de ballen! (Excusée, maar het is zo)

Als je dat weet, als je de historie kent, en de bedoeling kent, dan is het niet moeilijk om de toekomst te voorspellen:

Ik ken hun precieze draaiboek niet. Het staat niet in de krant. Het komt niet op televisie. Er bestaan nog maar 5 massamediabedrijven op de wereld (waartoe bijvoorbeeld RTL en SBS ook behoren). Allemaal direct of indirect gefinancierd door de Rothschilds. Vrijwel alle persbureaus zijn in de loop der tijd gefuseerd en vallen onder Reuters. Reuters is eigendom van de Rothschilds. Zij zijn het die bepalen wat wij als nieuws en dus als de waarheid beschouwen.

Maar ik ken hun doel wel. Ze zullen niet rusten voordat ze de hele wereld bezitten. Je moet niet vergeten dat het manipuleren van de wereld, het naar hun hand zetten van de wereld, hun BEROEP is. Een ambacht dat ze al honderden jaren tot in steeds grotere mate beheersen. Een vak dat van vader op zoon, generaties lang is doorgegeven en geperfectioneerd. Slimme mensen die de hele dag niets anders te doen hebben dan het verzinnen van plannen die moeten leiden tot hun totale macht. Mensen die iedere dag van 9 tot 5 hierover nadenken en hun plannen uitbroeden. En die daarbij hun enorme bestaande macht aanwenden voor het verkrijgen van nog meer macht.
Deze mensen bepalen ons leven nu al in grote mate, maar als we het toestaan zullen ze ons leven volledig beheersen.

Het zal er zo uitzien:

Eerst zal er alles aan gedaan worden om ‘leiders’ het vertrouwen te laten winnen (meneer Bos, meneer Obama, red ons!). Vervolgens zullen ze de economie volledig laten instorten. Mensen zullen massaal hun baan verliezen en hun huizen uitgezet worden. Het hele monetaire systeem zal omvallen. Wij zullen onze leiders om oplossingen vragen. Er zullen overal crisiskabinetten gevormd worden, waardoor oppositie feitelijk niet meer zal bestaan. De noodtoestand zal worden uitgeroepen die overheden ”tijdelijk” totale macht geven, en waarbij de rechten van alle burgers bevroren worden. Omdat er letterlijk geen geld meer is, zullen alle mensen worden opgeroepen om te werken aan het herstel. Tegen voedsel. Wie niet meewerkt zal niet eten.

Er zullen opstanden uitbreken. Dat is de bedoeling. Om “de rust te handhaven” zullen de legers en politiemachten van de landen worden samengevoegd tot één wereldleger. Dissidenten zullen in kampen verdwijnen of erger. De ‘leiders’ zullen voortdurend roepen dat het “niet anders kan”. Men zal roepen dat we ons eigen belang en onze verschillen nu even opzij moeten zetten, en dat we allemaal moeten meewerken aan het herstel van de wereld in deze barre tijden.
Iedereen die zijn huis kwijtraakte zal ondergebracht worden in “tijdelijke” opvang/werkkampen.
Helaas zal deze situatie nooit meer veranderen. Orwell’s 1984 zal erbij verbleken. Maar dit is echt! En het is ZO dichtbij!
Er zullen nog maar 2 klassen bestaan: Een superrijke, supermachtige en superkleine elite. En slaven.

Wat te doen:

Allereerst moeten we beseffen dat we slachtoffer geworden zijn van een ILLUSIE. Een zorgvuldig geconstrueerde illusie. De illusie geld. Zolang we daarin blijven geloven, kunnen ze ALLES met ons doen. Laat het tot je doordringen en word wakker! Geld is (op de manier zoals het nu georganiseerd is) een illusie! Meer niet. Het enige wat echt is, is de zorg en liefde voor je familie en dierbaren, en jezelf. Het enige wat we hoeven te doen is NEE zeggen. En voor elkaar te zorgen.

1-We gaan onze huizen niet uit omdat we zelf geen schuld hebben aan deze crisis.
2-We laten ons niet mobiliseren in een oorlog tegen onszelf.
3-We laten ons niet provoceren tot opstanden om ze daarmee de rechtvaardiging te geven om
het leger op ons af te sturen.
4-We geloven NIETS meer van wat we via de (gecontroleerde) media te horen krijgen.

We blijven ALLEMAAL lekker zitten waar we zitten. We gaan EERST voor onze familie en dierbaren zorgen als we de hypotheeklasten niet meer kunnen betalen, buiten onze schuld. Als we dat allemaal doen, is er geen politie of legermacht groot genoeg om daar verandering in te brengen. Dan staat dit handjevol machtzoekers volledig met lege handen.

En dan kunnen we werken aan een rechtvaardig systeem. Een systeem dat in dienst staat van de mensheid, in plaats van in dienst van een paar gewetenloze machthebbers. Het enige dat ervoor nodig is, is bewustwording.

Het inzicht dat geld een illusie is. Het inzicht dat die illusie als enige en ultieme doel heeft: totale slavernij van jou en van mij en van iedereen.

Word wakker en zorg dat iedereen om je heen wakker wordt. Doe de research zolang het nog kan. Controleer, om jezelf te overtuigen, alles wat ik hier geschreven heb. Het leven van je kinderen, het leven van je dierbaren en het leven van jezelf hangt er vanaf. En doe het NU. Het kan letterlijk elke dag misgaan. En dan is het te laat.

*
Zie de documentaire “The Money Masters” op Google video als je meer info wil. http://video.google.com/videosearch?q=money+masters&emb=0#
Of de korte film “Money as Debt” voor een eerste inzicht en 47 van de best bestede minuten uit je leven.
http://video.google.com/videoplay?docid=-9050474362583451279

De muntenman – Pieter Stuurman

Stel je voor, je hebt een gezin met 2 kinderen: Marietje en Pietje
. Beiden doen dagelijks een klus. Marietje stofzuigt, en Pietje doet de afwas. Als ze klaar zijn, krijgen ze een muntje. In ruil voor dat muntje kunnen ze de volgende dag eten krijgen.


Op een dag komt er een afwasmachine. Pietje kan zijn klus niet meer doen, want de afwasgelegenheid is vervallen. Hij kan geen muntje verdienen, en krijgt dus ook geen eten.
Pietje krijgt al snel honger, en probeert de stofzuigtaak van Marietje af te pakken, om toch te kunnen eten. Marietje, die eigenlijk helemaal niet van stofzuigen hield, blijkt er nu toch wel erg gehecht aan te zijn, en verdedigt zich met hand en tand.
Maar het wordt nog veel gekker: de muntjes worden geleverd door de muntenman. Hij stelt ze beschikbaar, maar hoeveel klussen er ook gedaan worden, het gezin moet ze altijd aan de muntenman teruggeven, vermeerderd met periodieke rente. Hoe langer het gezin gebruik maakt van de munten, hoe hoger het aantal munten is dat de muntenman opeist.
Uiteindelijk wordt de schuld zo groot dat alle met de klussen verkregen munten, aan de muntenman gegeven moeten worden. Hij eet zijn buik kogelrond in ruil voor munten die het gezin meteen weer af moet staan, want ja…. schuld. Terwijl degenen die alle klussen doen en het voedsel bereiden (de gezinsleden), niets meer te eten hebben, want…. geen munten.
Wat nu?
De oplossing is eenvoudig: stop met het idiote muntensysteem. Kijk wat er in het gezin nodig is aan klussen, en doe daar allemaal een deel van. Klussen als schoonmaken, eten koken etc.
Het resultaat is dan beschikbaar voor de leden van het gezin, zonder er muntjes voor te hoeven betalen. Het is beschikbaar als gevolg van de gezamenlijke inspanningen. En niet als gevolg van muntjes. Zoals het in de meeste gezinnen gebeurt eigenlijk.
Vreemd verhaal niewaar?
Toch is dit precies de manier waarop geld werkt in de grotere samenlevingsvorm dan een gezin. In de samenleving dus.
Ook daar is de oplossing even eenvoudig: niet langer werken met als doel muntjes te verkrijgen, maar werken om de benodigde zaken beschikbaar te maken. Zodat ze beschikbaar ZIJN voor de leden van die samenleving.

Cash afrekenen, hoelang nog?

Jurgens

Als er iemand is die zich sterk maakt voor het behoud van contant geld, is het Jürgens Redzcus. Jürgens heeft uit overtuiging geen bankrekening en betaalt alles contant. Dit voert hij zodanig ver door, dat er diverse rechtszaken zijn (en zijn geweest) waar hij door instanties en bedrijven min of meer gedwongen wordt om een bankrekening te nemen omdat ze weigeren contant geld te accepteren als betaalmiddel. Zijn strijd richt zich niet zozeer tegen het digitale geld, maar tegen het geldstelsel dat wordt gerund door private baken tot en met de ECB aan toe. Die daarmee als niet-overheid een bijna absolute financiële macht over ons hebben.

Contant geld is in Nederland het wettige betaalmiddel, het enige zelfs. Maar cash afrekenen is fors op zijn retour. Daarbij dringt zich de vraag op of mensen zonder bankrekening in Nederland nog kunnen functioneren. Een enkeling houdt stug vast aan betalen met klinkende munt. Uit principe.

Wie vanaf 1 februari in Amsterdam de nachtbus pakt, kan in die bus niet meer tegen contante betaling een kaartje kopen. Vanaf eind maart geldt dat voor alle bussen in de hoofdstad. En volgend jaar kan in het Amsterdamse openbaar vervoer nergens meer contant worden betaald. Het Gemeentelijk Vervoerbedrijf, dat de maatregel twee weken geleden bekendmaakte, hoopt zo het aantal overvallen terug te dringen.

Dat je bij een onbemand tankstation niet cash kunt afrekenen, begrijpt iedereen. Maar met name in de grote steden zijn er ook al winkels die geen contant geld meer accepteren. De kleine duurzame supermarktketen Marqt bijvoorbeeld en bakkerijketen Vlaamsch Broodhuys. Je kunt daar alleen met je pinpas of smartphone terecht.

Volgens de eind 2015 gepubliceerde ”Visie op de rol van contant geld als toonbankbetaalmiddel” van het Maatschappelijk Overleg Betalingsverkeer (MOB) –een denktank van consumentenorganisaties, bedrijfsleven en banken– scharen sommige kleinere horecazaken en enkele musea zich bij de instellingen die contant geld in de ban hebben gedaan. Ook bij diverse gemeenten kun je bij het afhalen van een identiteitsbewijs niet meer met bankbiljetten en munten betalen. Hetzelfde geldt voor steeds meer parkeerautomaten. Het argument is in alle gevallen hetzelfde: veiligheid. Ook kostenbesparing speelt een rol, aldus het MOB.

Opmars

Elektronisch betalen is bezig aan een schier onstuitbare opmars (zie grafieken). Nieuwste ontwikkeling op dit gebied, sinds 2014, is contactloos betalen. Betaalvereniging Nederland, de koepel van instellingen die zich met het betalingsverkeer bezighouden, maakte deze week bekend dat er bij twee derde van alle betaalautomaten inmiddels kan worden betaald door de bankpas of smartphone ertegen aan te houden. Ruim 19 miljoen passen en smartphones zijn daarvoor geschikt.

Vorig jaar werd 3,6 miljard keer elektronisch betaald, voor in totaal ruim 97 miljard euro. Een toename van 10,6 procent vergeleken met 2015. In dat laatste jaar rekenden Nederlandse consumenten voor het eerst meer aankopen met de pinpas af dan met contant geld. Een mijlpaal. Overigens gaat de portemonnee vooral nog open bij kleine bedragen. In 2015 bedroeg het aantal contante betalingen 3,19 miljard stuks, voor een totaalbedrag van 40 miljard euro. De 3,23 miljard pinbetalingen in dat jaar hadden een totale waarde van 93 miljard euro.

Banken en zogeheten toonbankinstellingen –winkels, horeca, marktkramen en dergelijke– spraken in 2014 in het zogeheten pinakkoord af om het gebruik van de pinpas te stimuleren. Het streven is dat consumenten volgend jaar 60 procent van hun aankopen met de pinpas betalen en 40 procent contant.

We trekken met elkaar dus steeds minder geld uit de flappentap. Toch zal contant geld niet verdwijnen. Volgens het MOB is het „ten behoeve van de toegankelijkheid en financiële stabiliteit van het toonbankbetalingsverkeer” gewenst dat contant geld als betaalmiddel goed blijft functioneren. Want stel je voor dat het pinsysteem tijdelijk niet werkt. Ondanks alle inspanningen „kunnen calamiteiten zich blijven voordoen”, overweegt het MOB in eerdergenoemd rapport. En als zoiets op grote schaal gebeurt, kan het „ontwrichtende maatschappelijke effecten” hebben.

Contant geld moet dus blijven, vindt het MOB. En dat is ook het standpunt van De Nederlandsche Bank (DNB), die toezicht houdt op ons geldsysteem. „DNB staat in beginsel niet afwijzend tegenover experimenten met cashloze winkels, maar het op grotere schaal weigeren van contante betalingen is onwenselijk”, schreef de centrale bank van Nederland enkele jaren geleden al in een visiedocument.

Bankrekening

Naast de aankopen die we aan de toonbank afrekenen, doen we vele andere betalingen. Denk aan verzekeringspremies, nutsvoorzieningen, hypotheekrente, onze belasting en allerlei rekeningen die we (meestal) via onze bankrekening voldoen. In 2015 ging het om een bedrag van 4906 miljard euro aan overschrijvingen en 248 miljard euro aan incasso-opdrachten (totaal 5154 miljard euro). En dan zijn er ook nog de onlinebetalingen via iDEAL: die waren in 2015 goed voor 18,1 miljard euro.

De meeste Nederlanders hebben geen enkele behoefte om die girale betalingen contant te verrichten, en soms kan dat niet eens. „Bij ons kan alleen via een bankrekening worden betaald”, zegt een woordvoerder van energiebedrijf Essent desgevraagd. En bij de Belastingdienst is het al niet anders. Die heeft al in 1992 afscheid genomen van de kas, meldt een woordvoerster. „Overigens is sinds 2005 ook uitbetaling door de Belastingdienst niet meer contant mogelijk.”

Opmerkelijk genoeg is de chartale euro (bankbiljetten en munten) volgens Europees recht het wettige betaalmiddel in de landen van de eurozone. Het enige, welteverstaan, bevestigt een woordvoerder van DNB desgevraagd. Kunnen vervoersbedrijven, winkels, instellingen en zelfs overheden dan wel weigeren om contant geld te accepteren?

Ja, dat kan. Volgens het bovengenoemde rapport van het MOB staat het „partijen naar Nederlands recht vrij” om voor het aangaan van een transactie contant geld uit te sluiten als betaalmiddel. In gewoon Nederlands: een winkelier mag cash afrekenen weigeren. Voorwaarde is wel dat de consument een uitwijkmogelijkheid heeft, oftewel bij een concurrent terechtkan.

Wat de overheid betreft: volgens de Algemene wet bestuursrecht moeten in Nederland bestuursrechtelijke schulden –behalve leges– giraal worden betaald. Belasting dus ook.

Toch wringt er iets. Volgens Europees recht mogen nationale overheden „om redenen van publiek belang” wettelijke maatregelen nemen die afbreuk doen aan de status van wettig betaalmiddel, „mits alternatieve betaalmiddelen beschikbaar zijn”, zo schrijft het MOB. Maar hoe strikt het begrip „beschikbaar” moet worden uitgelegd, is uiteindelijk aan de rechter. Hoe die zal beslissen, is volgens het MOB „tamelijk onzeker” omdat rechtszaken over dit onderwerp „zich zelden voordoen.”

Opgezegd

Iemand die wel de gang naar de rechter heeft gemaakt, is Hans Jürgens Redczus uit Leeuwarden. De 64-jarige Fries van Duitse afkomst zegde ruim vier jaar geleden zijn bankrekening op. Hij deed dat omdat hij de banken niet langer vertrouwde. Dat heeft een voorgeschiedenis.

Tientallen jaren verdiende Redczus zijn brood als winkelier. Hij was eigenaar van de Biotoop, de oudste natuurvoedingswinkel van Nederland. In de jaren 70 was hij zelfs een van de pioniers in het wereldje van wat toen nog ”alternatieve voeding” heette.

Elke winkelier is gespitst op vals geld, zegt Redczus. „Als je een vals briefje tegenkomt, ben je volgens de wet verplicht aangifte te doen. Maar de schade is voor jezelf. Daarom geven de meesten het snel weer uit. Ik wil dat niet. Eerlijk zijn en niemand schade toebrengen, dat is mijn levensprincipe. Ik ben deontoloog.”

De deontologie is een stroming in de filosofie die voortbouwt op het gedachtegoed van de Duitse filosoof Immanuel Kant. Volgens Kant is plichtsbetrachting de grootste zedelijke volmaaktheid. De deontologie noemt een daad van een mens goed wanneer die in overeenstemming is met een goed gebod of principe. Ze maakt haar oordeel dus niet afhankelijk van een gunstig gevolg of het nut van een daad.

Ergens begin deze eeuw kreeg Redczus op zijn verjaardag een enveloppe met inhoud: een mooie kaart, met daarin gevouwen een bankbiljet. „Het viel me meteen op dat het biljet inkt had afgegeven. Dat kan natuurlijk niet. Echte bankbiljetten geven nooit inkt af, zelfs niet als je ze per ongeluk in de wasmachine hebt gestopt. Dit was een vals biljet. En het erge was: ik wist zeker dat het door een bank in omloop was gebracht.”

Redczus bedacht dat zoiets vast weleens vaker zou voorkomen. Om met zijn winkel geen risico te lopen, bedacht hij een oplossing: bij elke kasopname bij zijn bank vroeg hij voortaan om een echtheidsverklaring. Een medewerker van de bank noteerde daarop de nummers van de verstrekte bankbiljetten en zette zijn handtekening eronder.

Aanvankelijk werd daar een beetje om gelachen. „Vals geld dat de bank zelf in omloop brengt? Dat gebeurt gewoon niet, zeiden ze”, vertelt hij. Totdat het wél bleek te gebeuren. En niet maar incidenteel, maar heel regelmatig.

Redczus trok steevast bij zijn bank en de politie aan de bel om compensatie. Op den duur gingen de bankmedewerkers zich aan hem ergeren. „Toen ik een keer vroeg waarom ze de biljetten zelf niet goed controleerden, liet iemand zich ontvallen dat ze dat niet mochten doen, want dat zou voorbehouden zijn aan DNB. Ik ontdekte dat banken de inkomende en uitgaande geldstromen strikt gescheiden houden. Inkomend geld gaat naar DNB, uitgaand geld komt van DNB. Dat betekent volgens mij dat DNB zelf valse bankbiljetten in omloop brengt. Zijn scantechniek is gewoon niet waterdicht.”

Een woordvoerder spreekt desgevraagd tegen dat DNB alle biljetten die banken via hun pinautomaten uitgeven, controleert. „De banken mogen dat zelf ook doen, mits ze goedgekeurde apparatuur gebruiken. Daar zien wij op toe”, aldus de woordvoerder.

Spaargeld

Redczus wilde ook inspraak in wat zijn bank met zijn (spaar)geld deed. „Ik eiste een garantie dat ze het niet zouden investeren in verkeerde zaken zoals wapenhandel, prostitutie, de productie van gifstoffen en andere dingen waarvan we weten dat die schadelijk zijn. Die zekerheid wilde ik hebben, het is toch mijn geld? Maar mijn toenmalige bank, de ING, weigerde. Topman Hamer verklaarde in antwoord op een brief van mij: Wij eigenen ons uw geld toe. In ruil daarvoor hebt u een vordering op ons.”

Omdat hij de gevraagde garantie niet kreeg, zegde Redzcus zijn bankrekening op. Hij besloot voortaan al zijn betalingen alleen met contant geld te verrichten. „Ik ging naar de gemeente met de vraag om mijn bijstandsuitkering voortaan contant aan mij uit te betalen. Ook meldde ik bij het waterleidingbedrijf, het energiebedrijf en de zorgverzekeraar dat ik mijn rekeningen en premie voortaan contant wenste te betalen.”

Leven zonder bankrekening bleek echter geen sinecure. Redzcus liep overal vast. De gemeente weigerde aanvankelijk, en ook de nutsbedrijven en de zorgverzekeraar deden moeilijk. Bezwaarprocedures en rechtszaken volgden. Uiteindelijk werd een compromis getroffen: de gemeente betaalde Redzcus’ rekeningen van de nutsbedrijven en de premie van de zorgverzekeraar en hij kreeg de rest van zijn uitkering bijgeschreven op een speciale creditcard, die normaliter alleen aan ambtenaren en bestuurders wordt verstrekt die bijvoorbeeld op dienstreis gaan.

De Leeuwarder ging akkoord, totdat hij ontdekte dat aan die creditcards een luchtje kleeft. „Daarmee gebeuren zaken die niet gecontroleerd worden. De bezitter kan met tienduizenden euro’s op zo’n kaartje de grens oversteken zonder aangifte te doen, terwijl dat wel verplicht is. Ik wilde aan zo’n systeem niet meer meewerken en heb het weer ingeleverd. Ik heb gezegd dat ik mijn uitkering alsnog contant betaald wilde hebben. Toen werden ze pas echt kwaad op mij. Dan moet u maar de bezwaarprocedure doorlopen tot het einde, de Centrale Raad van Beroep, zeiden ze.”

Redczus deed dat. „Ze bleven me tegenwerken. Toen ik dreigde het aan de grote klok te hangen, trokken ze de zaak in en maakten een speciale beschikking waardoor ze mij toch contant konden betalen. Dat was in maart 2013. Ik was de eerste Nederlander die zijn uitkering contant kreeg uitbetaald. Natuurlijk vroeg ik wel bij elke betaling een schriftelijke garantie dat het om echt geld ging.”

Dat moest fout gaan. Redczus kwam in zijn uitkering valse biljetten tegen en ging daarmee terug naar de gemeente. „Toen weigerden ze mij nog langer die garanties te geven. Ze trokken de beschikking in en sindsdien krijg ik geen geld meer. Ik leef nu op kosten van anderen. Een rechtszaak die ik tegen de gemeente heb aangespannen, loopt nog.”

De gemeente stort zijn uitkering nu op de bankrekening van zijn vrouw, die de bezwaren van haar man niet deelt. Redczus: „Het zou natuurlijk gemakkelijk zijn om mijn vrouw mij het geld contant in handen te laten geven. Maar dat stemt niet overeen met de principes van de deontologie. Het moet zuiver gaan.”

Giraal geld

De Leeuwarder heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot de schrik van banken en ook van DNB. Hij verlegde zijn speerpunt van valse briefjes naar giraal geld. In zijn ogen is dat namelijk geen wettig betaalmiddel. Het zogeheten geldscheppend vermogen van banken noemt hij „de grote wisseltruc” waar alle banken zich aan schuldig maken, ook de ideële banken. Volgens Redczus verrijken de banken zich op schaamteloze wijze ten koste van argeloze consumenten. Op zijn website geldgeweld.nl legt hij uit hoe hij tot die overtuiging is gekomen.

Toch is hij niet tegen giraal geld op zich. „Dat heeft zelfs fantastische voordelen. Maar dan moet het geldsysteem wel beheerd worden door de overheid, en niet door particuliere ondernemingen als banken.”

Het burgerinitiatief Ons Geld heeft hetzelfde streven en wist dat onderwerp in oktober 2015 met succes op de agenda van de Tweede Kamer te krijgen. Het kabinet voelt echter niet voor een hervorming van het huidige geldsysteem. „Er bestaat onvoldoende zekerheid over de voordelen van een ander stelsel ten opzichte van het huidige” schreef minister Dijsselbloem van Financiën in februari 2016 aan de Kamer.

En Redczus? Hij vecht door. „Het niet hebben van een bankrekening valt onder mijn zelfbeschikkingsrecht. Dat is een fundamenteel mensenrecht. Verschillende partijen ontnemen mij dit. Ik wil niet dat banken nog meer macht krijgen. In het verleden hebben ze laten zien dat zij zeer slecht met hun macht omgaan.”

Bron:http://www.rd.nl/vandaag/economie/cash-afrekenen-hoelang-nog-1.1371338

Terugblik Monetair Symposium 2 juli 2016

Afgelopen zaterdag hadden we het Monetair Symposium in Maarssen. Wij hebben genoten van een prachtige dag waarbij de lezingen die gegeven werden door Dirk Bauwens, Pieter Stuurman, Anthony Migchels en Ronald B. Blij enorm inspirerend en informerend waren. Daarvoor nogmaals onze oprechte dank en waardering.
Na de vier lezingen was het monetair verhaal compleet en helemaal duidelijk. Tijdens het forum was er nog gelegenheid om vragen te stellen aan de sprekers.
Conclusie van deze dag: samenwerken en verantwoordelijkheid nemen waardoor we uit het huidige systeem kunnen stappen en het anders kunnen doen. Binnenkort plaatsen we de opnames van de lezingen.

time-for-a-change-frog

Inleiding Monetair Symposium 2 juli 2016

WAAROM dit monetair symposium?: voor ons om met z’n allen te gaan kijken hoe het nou echt in elkaar zit, dat we ons daar bewust van worden. We willen – gezamenlijk – ons licht op het donker laten schijnen.

Het gaat met name ook om het bewustzijn waarmee we er naar kijken; niet de mate waarin, maar de manier waarop: wat zegt datgene waar we naar kijken, over onszelf? Wat is de relatie tussen onze binnenwereld en onze buitenwereld? Zou het kunnen zijn dat wat er in de buitenwereld gebeurt, een afspiegeling is van wat er zich in onze binnenwereld afspeelt? Dit vraagt om toelichting: Waar zitten we in? Waar verkeren we in? In principe in een door onszelf gecreëerde realiteit. Voor de een is dat een realiteit van vrijheid, voor de ander een van ONvrijheid – en alles daar tussen in.

En wat betekent dat dan – die door onszelf gecreëerde realiteit? Wat betekent dat voor hoe we ons te verhouden hebben, voor hoe we ons kunnen verhouden? En wat betekent dat voor ons gedrag?

Laten we eens gaan kijken naar wat we als collectief gecreëerd hebben: dingen die we zeggen niet te willen: stress, afgescheidenheid, tegenstellingen, oorlog, armoede, milieuvervuiling – om de belangrijkste te noemen.

Dit hebben we gedaan binnen een systeem: een systeem dat ons  laat geloven dat het onontkoombaar is wat wij samen gecreëerd hebben, en dat we er niets tegen kunnen doen.

We hebben te maken met een systeem dat helemaal in samenhang is georganiseerd: op de gebieden van voeding, geneeskunde, opvoeding, onderwijs, bestuur, wetgeving, informatievoorziening, media etc.

Dat systeem zorgt er evenwel voor dat we voeding tot ons nemen die ongezond is, dat we medicijnen gebruiken die niet genezen. Het zorgt ervoor dat we in onze opvoeding en op school leren dat er een autoriteit is die beter weet wat goed voor jou is dan dat je dat zelf weet: je moeder weet wat goed voor je is, je vader, de juf en de meester op school, de dominee en de priester, je baas: iedereen weet het beter dan jij, je hoeft niet te vertrouwen op je gevoel, laat staan op je intuïtie. Je hoeft alleen maar te doen wat je gezegd wordt.

Nogmaals: dit systeem laat ons geloven dat het onontkoombaar is en dat we er niets tegen kunnen doen.

En is dat werkelijk waar?

Wat gaan we eraan doen?

We kijken naar een waanzinnig goed georganiseerde groep mensen, die, zo klein in aantal als ze zijn, toch de hele wereld beheersen. Daar hebben ze ons voor nodig – zonder ons vált er niks te beheersen. Wat is er nodig om ons dat massaal te laten begrijpen? Dat is de werkvraag hier.

Hoe is het nou zo gekomen (waar hebben we het laten sloffen)?

De inrichting van de huidige samenleving is het gevolg van onze collectieve denkwijze/ons collectieve geloof. Wij geloven dat we onze verantwoordelijkheid moeten delegeren aan bestuurders. Om met Pieter Stuurman te spreken: de mensheid lijdt aan een pandemische zelfonderschatting. Waardoor is dit onvrijheidsbewustzijn ontstaan? Door conditionering. We zijn geconditioneerd om te geloven in een externe autoriteit.

Wij hebben vertrouwen gesteld in machthebbers met een psychopatische mentaliteit

we GELOVEN hun.

Die conditionering volgt uit een SYSTEEM van onvrijheid; en de conditionering waar we het hier over hebben is een GELOOF: geïmplanteerde onware gedachten en overtuigingen.

Het gevolg van dat geloof is: gelatenheid en onmacht

  • “het is nu eenmaal zo”
  • “wat kan IK er nou aan doen…?”

Op een andere manier bekeken: hoe kun je mensen hun vrijheid laten inleveren? De werkende methoden daarvoor zijn gebaseerd op 2 principes: angst en geld

  • Met angst zorg je ervoor dat ze hun vrijheid vrijwillig opgeven (aanslagen; bang voor terroristjes, anti-privacy maatregelen => weg met de vrijheid);
  • Met geld dwing je dat af zonder dat ze dat in de gaten hebben (“je moet toch belasting betalen?”)

De angst is individueel EN collectief

Kunnen jullie mij nog volgen in dit verhaal? Zo ja;

In hoeverre kunnen jullie je HIERIN vinden:

  • “In vrijheid creëren we vanuit LIEFDE;
  • “In een bewustzijn van onvrijheid creëren we vanuit ANGST

Dit is wezenlijk de kern van het symposium. Dit is ook de kern van hoe we hier met z’n allen uitkomen.

Om met John F. Kennedy te spreken: ICH BIN EIN BERLINER! Jullie zijn ook allemaal Berliners. We zijn allemaal Berliners. Wat betekent dat? Dat we allemaal verbonden zijn. Één zijn. Dat het niet handig is om horizontaal oorlog te voeren zoals we dat nu doen: blank tegen zwart, moslim tegen christen, links tegen rechts, voor of tegen zwarte Piet etc. Áls we dat al zouden moeten doen, dan zou dat verticaal moeten zijn: tegen degenen die dit in elkaar gestoken hebben.

We vechten tegen elkaar en dat moeten we niet doen.

 

Verantwoordelijkheid

Dus de vraag is: wat doe je daaraan? Hoe kun je er überhaupt iets aan doen, aan iets dat zo groot is en waar zo veel macht en geld achter zit?

Waar begint dat?

Dat begint bij mij en bij jou. Bij mijn en jouw overtuiging dát je het verschil kunt maken. En, daarvóór, bij mijn en jouw keuze óf we het verschil willen maken.

En daarmee komen we op het thema verantwoordelijkheid Wat is dat: verantwoordelijkheid nemen is het bewust accepteren van de gevolgen van de keuzes die je maakt. (verantwoordelijkheid hebben is geen keus, verantwoordelijkheid nemen wel.

De meeste mensen willen Vrede, Gezondheid, Voorspoed en Vrijheid. We zagen hiervoor al, dat we precies het tegenovergestelde gecreëerd hebben: oorlog, ziekte, armoede etc. Wat heeft dit met onze verantwoordelijkheid te maken?

De rijkdom en macht van enkelen gaat  ten koste van het overgrote deel van de mensheid, en het leven in het algemeen. Het is destructief voor vrijwel de gehele mensheid, en voor het leven op aarde.

Doordat we geloven dat we hun geld en geldsysteem nodig hebben, zijn we bereid de dingen uit te voeren die de machthebbers ons (in ruil voor een beetje van hun geld) opdragen. Daarmee worden we medeplichtig aan de destructie. De enige manier om dit te veranderen is gebruik te gaan maken van een ander, eigen ruil/geldsysteem zodat we niet meer afhankelijk zijn van het geldsysteem van de macht. En daarin dus onze eigen verantwoordelijkheid gaan nemen door niet meer mee te doen aan het huidige systeem.

Op vimeo kun je via onderstaande links de lezingen van het monetair symposium bekijken.

Inleiding Monetair Symposium en lezing Dirk Bauwens
Pieter Stuurman: geld, macht en vrijheid

Anthony Migchels: De relatie tussen economie, geld en spiritualiteit

Ronald Bernard, De Blije B

Forum Monetair Symposium o.l.v Kees van de Water met alle sprekers van de dag

vrijheid-475x336

 

 

Contant geld en vrijheid

Contant geld en vrijheid – door Pieter Stuurman

event hco:bw

Gemak en veiligheid

Het is mij opgevallen dat de meeste mensen de wereld beschouwen vanuit hun eigen perspectief. Vanuit hun eigen zorgen, hun strijd om de eindjes aan elkaar geknoopt te houden, het betalen van de hypotheek of huur, de zorgen over hun baan of hun werkloosheid, de schoolprestaties van de kinderen en alle onzekerheden over hun toekomst.

Het is een belastend en vermoeiend bestaan. De eigen situatie slorpt vrijwel de volledige beschikbare aandacht op. Iedere vorm van aangeboden gemak is dus welkom. Alles dat het leven gemakkelijker maakt, vindt daarom gretig aftrek.

Toch bestaat ook de menselijke behoefte om geïnformeerd te zijn over de toestand in de wereld. Het journaal en de krant bieden een gemakkelijke en hapklare inkijk in die wereld. In een kwartiertje per dag is men weer “op de hoogte”. Het beeld dat die media voorspiegelen, is een wereld die steeds gevaarlijker en bedreigender lijkt te worden. De boodschap is: wees bang, wees vooral erg bang.

Naast gemak, is daarom ook veiligheid erg gewild. Alles dat het voorgespiegelde gevaar kan bezweren, wordt in de praktijk met graagte omarmd.

De wereld vanuit een ander perspectief

Maar laten we de wereld nu ook eens vanuit een ander perspectief bezien. Deze keer niet vanuit het gebruikelijke perspectief (dat van de meeste mensen) maar vanuit het perspectief van enkelen.

Laten we de wereld nu eens niet bekijken door de ogen van de gewone man of vrouw, maar door de ogen van de meest machtige en rijke mensen op aarde. Zodat we die wereld niet vanuit slechts één kant zien, maar vanuit twee totaal verschillende perspectieven kunnen waarnemen. En daarmee een completer beeld krijgen van de werkelijke inrichting van die wereld.


Macht

 Iedereen weet dat er machtige mensen bestaan op de wereld. Mensen met enorme invloed. Mensen die hun macht gebruikt hebben om onmetelijk rijk te worden, en hun rijkdom vervolgens gebruiken om nog machtiger te worden. Geld is immers macht.

 

Macht is het vermogen om het gedrag van andere mensen te bepalen. Te bepalen wat andere mensen doen dus. Macht is de controle over het doen en laten van andere mensen.

 

Dat betekent dat die andere mensen dat zelf niet meer kunnen bepalen. Wanneer mensen niet zelf kunnen bepalen wat ze doen of laten, zijn ze onvrij. Macht van de één, staat dus gelijk aan de onvrijheid van de anderen. Hoe machtiger iemand is, hoe onvrijer degenen zijn over wie hij macht heeft.

 

De meest machtige mensen op de wereld zijn degenen die het meeste invloed hebben. Het zijn de mensen die bepalend zijn voor de inrichting van onze wereld en logischerwijze zullen ze die wereld naar hun voordeel willen (laten) inrichten. Deze mensen zijn gebaat bij hun macht en dus gebaat bij onze onvrijheid.


Machtsinstrumenten

 Maar macht heb je niet zomaar. Om macht te hebben moet je beschikken over machtsinstrumenten. De meest effectieve machtsinstrumenten zijn:controle over de regeringen, controle over de media, maar vooral controle over geld.
Met hun invloed en rijkdom hebben de machtigen der aarde zich daarom ingekocht in deze branches. Zo zijn ze er eigenaar van geworden. Met name hun controle over het bancaire systeem heeft hun macht enorm doen toenemen.
Zoals we recentelijk hebben kunnen zien in Griekenland, hebben ze het vermogen om hele landen tot de afgrond te drijven als deze ongehoorzaam dreigen te zijn. En daarmee kunnen ze dus ook hun macht uitoefenen over regeringen, die gedwongen worden naar de pijpen te dansen van deze machtselite. Anders gaat de geldkraan dicht. En dan eindigt ook de carrière van de betreffende politici.


Technologie

 Geen enkel middel wordt onbenut gelaten om de macht te bestendigen of verder uit te breiden. En daarmee komen we bij een machtsinstrument dat de laatste decennia een steeds belangrijkere rol is gaan spelen: technologie.
Iedere beschikbare nieuwe technologie zal worden aangewend om de controle over de mensheid te vergroten. Met de rijkdom van de machtselite kan deze zich ook hierin eenvoudig inkopen. Het is de revolutie in de beschikbaarheid van digitale technologie die de elite nu wil gebruiken om de totale macht te vestigen over ieder individu. Omdat het kan.
En macht van de één, betekent nu eenmaal de onvrijheid van de anderen.
Met hun zeggenschap over regeringen hebben ze een totale, digitale surveillancestructuur laten opzetten. Volledig geautomatiseerd wordt er een uitgebreid persoons- en gedragsprofiel samengesteld van ieder individu. Ieder door hen gewenst en ongewenst gedrag wordt in kaart gebracht. Dit onder het mom van de (door de bevolking) zo gewenste veiligheid, zodat die bevolking daarmee instemt. Om het gevoel van onveiligheid aan te wakkeren, worden er desnoods werkelijke bedreigingen in het leven geroepen.


Verdwijnen privacy en verdwijnen contant geld

 Vervolgens kan de macht van de elite over het monetaire systeem worden aangewend om ieder individu, bij ongewenst gedrag, uit te sluiten van toegang tot de levensbehoeften. Om daarmee het door de machtselite opgelegde gedrag af te dwingen. Wie niet gehoorzaamt, zal niet eten. Het is daarbij echter noodzakelijk dat er voor de bevolking geen ontsnappingsmogelijkheid meer bestaat, en gehoorzamen de enig overgebleven optie wordt.
Van elementair belang voor het plan, is het daarom dat contant geld verdwijnt. Zolang mensen nog hun geld van de bank kunnen halen en er anoniem mee kunnen betalen, kun je mensen niet van specifieke zaken uitsluiten.
Essentieel voor het voltooien van dit plan, is daarom het verdwijnen van contact geld, en het invoeren van volledig digitaal geld. Gecontroleerd door de banken, die weer gecontroleerd worden door de macht. Met het implementeren van dit plan is al decennia geleden gestart, door ons gewend te maken aan pinnen en digitaal bankieren. Het nadert nu de eindfase.
Het verdwijnen van privacy is op zich niet zo’n gevaar. Het verdwijnen van contant geld is op zich ook niet zo’n gevaar. Maar de combinatie, gecontroleerd door dezelfde machtselite, is levensgevaarlijk voor onze vrijheid. Het opent de weg voor totale individuele controle over al ons doen en laten. Over ons leven en ons bestaan. De macht van de machtselite, bestaat nou eenmaal uit onze onvrijheid.

Achilleshiel
 Maar dit is tevens de achilleshiel van het plan. Wanneer wij het niet toestaan dat contant geld verdwijnt (omdat we het gevaar hiervan inzien) dan kan dit plan niet worden uitgevoerd. Dan kan de totalitaire technocratische wereldhegemonie niet worden ingevoerd. Dan valt het plan in duigen.
Dat is dus het werkelijk belang achter het behoud van de mogelijkheid om anoniem en contant te kunnen blijven betalen voor ons eten en andere levensbehoeften.


Wij hebben de zeggenschap EN de verantwoordelijkheid

 Wij hebben hierover de werkelijke zeggenschap. Bij onze weigering te stoppen met contant geld, steken we een dikke stok voor het plan en daarmee voorkomen we het bijbehorende, volledige verlies van onze vrijheid, en de totale wereldmacht van enkelen. Het is daarom essentieel dat we er niet in meegaan.
Natuurlijk zal het “nieuwe geld” worden aangeboden onder de argumenten veiligheid en gemak. De machtselite heeft het voor elkaar gekregen dat we het zodanig moeilijk en druk hebben gekregen, dat we daarvoor gevoelig zijn geworden. Maar laten we voor één keer niet kiezen voor de weg van de minste weerstand. Laten we voor één keer kiezen voor het nemen van onze verantwoordelijkheid voor onszelf en onze kinderen. Laten we deze laatste en beslissende stap in het proces van steeds verder verdwijnende vrijheid, deze keer niet toestaan.