Een andere kijk op geld door Ivo Valkenburg

(Pioniers Magazine | Carla de Ruiter) Ivo Valkenburg staat voor het mogelijk maken van een economie van welzijn en geluk. Hij schreef zijn boeken ‘Spirit in Finance’ , ‘Louter Leven’ en ‘Pure Life’, waarin hij uiteenzet hoe deze wereld eruit zou kunnen zien.

Hij is al dertig jaar actief in het bedrijfsleven waarbij hij organisaties leert om vanuit een bewustzijn te werken dat onze menselijkheid benadrukt.

Ivo is daarnaast een veelgevraagd internationaal spreker over liefde in de economie. Ik ga met hem in gesprek over geld en ‘Spirit’ en zijn kijk op de maatschappij van de toekomst, die volgens hem allang is begonnen.

Hoe kijk je naar geld en wat versta je eronder?

Geld doet ons vaak vergeten dat we als mens alle kracht van schepping en creatie binnen onszelf dragen. De overtuiging dat geld nodig is, echt zou zijn, is vanuit mijn visie een tekort aan innerlijk weten dat je kunt bereiken zonder geld. 95 procent van het geld wordt letterlijk door private banken uit het niets gecreëerd.

Ondertussen is er nooit genoeg geld voor onderwijs, gezondheidszorg en alles wat het leven echt de moeite waard maakt. Er is wel altijd genoeg geld voor oorlog. Heb je ooit weleens een premier van een land horen vertellen: “Sorry, we hebben helaas geen geld om mee te doen aan deze oorlog”. Het is de hoogste tijd om onze kijk op geld en economie te vernieuwen.

Veel mensen denken nog steeds dat de bank het spaargeld gebruikt om uit te lenen aan anderen. Het verschil aan opbrengst in rente is het verdienmodel, maar dat is niet waar.

Geld wordt digitaal geschapen. Wanneer je 200.000 euro leent voor een huis dat je wilt kopen, dan wordt het op dat moment ingetoetst in de computer. Even daarvoor bestond dit geld nog niet. De econoom en oud-bankier Ad Broere schreef er diverse boeken over. In zijn boek “Geld komt uit het niets’ ontmaskert hij de financiële goocheltrucs. De gevestigde orde had nogal wat weerstand op zijn boodschap, inmiddels erkennen ook officiële mensen en instanties, zoals minister Dijsselbloem en de Bank of England zwart op wit dat geld uit het niets wordt geschapen.

Wat is geld voor jou?

Eerlijk gezegd betekent geld voor mij niets. Alleen omdat ik in een wereld leef waarin volop betekenis wordt toegekend aan geld, speel ik het spel mee. Ik gebruik geld als een middel in de uitwisseling van producten, diensten en talenten. Die uitwisseling kan natuurlijk ook zonder geld. Ik beschouw het als een uitwisseling van dankbaarheid. De huidige betekenis van geld zou helemaal niet bestaan als we als mensheid collectief zouden besluiten om er anders mee om te gaan. Maar goed, zover is het nog niet, alhoewel ik zie dat, wereldwijd, veel mensen en organisaties zich klaar maken voor herziening van de manier waarop we met geld omgaan.

We denken werkelijk dat als we duizend euro in onze zak hebben, we daar iets mee kunnen doen dat zonder die duizend euro onmogelijk zou zijn. Daar zit de valkuil. Geloof me, ik gebruik die duizend euro in de wereld van vandaag ook met alle liefde om mooie dingen mee te doen. Alleen ik ga niet langer akkoord met de overtuiging dat het zonder die duizend euro onmogelijk is. Het geloof in de betekenis van geld is vergelijkbaar met het geloof dat ‘het’ gaat gebeuren als we een nieuwe premier krijgen of een nieuwe regering. We denken dat het dan wel goed komt of juist niet, maar we gaan ervanuit dat het iets is buiten onszelf.

Ons geloof in geld kortwiekt ons bewustzijn. We vergeten de oneindige scheppingskracht binnen onszelf. We zijn door geld, maar ook door politiek, religie en wat dan ook maar buiten onszelf, geneigd onze innerlijke grootsheid te vergeten. In plaats van innerlijk te weten dat we oneindige kracht in ons dragen, geloven we dat de echte kracht in het geld, het medicijn of in de regeringsleider van ons land zit.

Geld, zoals wij dat nu gebruiken in het huidige financiële systeem, maakt het moeilijk om mensen te laten zien dat we meer zijn dan mens alleen. We zijn ook Spirit. Ik geloof dat elk mens, man of vrouw, elk levend wezen onlosmakelijk is verbonden met Spirit, of een veld van schepping en kracht of liefde. Ik noem het meestal een oneindig potentieel.

In spirituele kringen leeft veelal het idee dat geld energie is. Hoe kijk je daarnaar?

Ik heb daar niet zoveel mee. Alsof er toch een kracht buiten jezelf is. Alsof er iets zou bestaan, een som geld, een engel of verlosser die jou komt bevrijden. Ik ervaar dat alles mogelijk is wat aanklopt vanuit een puur hart. Kun je daar geld bij gebruiken? Natuurlijk. Maar ik laat me niet meer stoppen door het gegeven dat er wel of geen geld is. Soms heb ik het ook niet, maar het belemmert me niet. Hooguit ervaart mijn persoonlijkheid even stress, frustratie of angst.

Ik zie zoveel mensen om me heen werken om geld te verdienen. Ze werken om de hypotheek te betalen, de bakker en alle rekeningen. Dat kost veel tijd en energie. Ik heb dat leven ook lange tijd geleefd. Op m’n 33ste heb ik besloten om in mijn werk echt m’n hart te gaan volgen. Nu ben ik vijftig en eindelijk op het punt dat ik me vrijer voel en steeds meer durf te vertrouwen op de kracht binnen mezelf. Met of zonder geld.

Welke waarde zou je dan aan geld willen toekennen?

De echte waarde ken ik toe aan de innerlijke kracht van de mens. Ik verlang ernaar dat we met z’n allen de oneindige scheppings- en creatiekracht in de mens gaan erkennen. De huidige werking van geld zou niet dan meer bestaan. Wellicht gebruiken we dan nog steeds vormen van geld, alleen de betekenis die we dan aan geld zouden toekennen is anders. De eerste stap is wat mij betreft om in te zien dat we de kracht binnen onszelf dragen en dat we daarvoor geen geld nodig hebben.

Geld kan nooit de issue zijn. Er zijn bijna wekelijks mensen die me benaderen met plannen om iets moois in de wereld te zetten. Het gaat dan over vernieuwing in de zorg, onderwijs, financiële wereld en noem maar op. Mensen en organisaties met een frisse, nieuwe manier van kijken. Allemaal ideeën die passen in een menswaardige samenleving van liefde. Vrijwel altijd ontbreekt alleen het geld. Ik word dan gevraagd om te kijken hoe we het geld voor elkaar kunnen krijgen. Ik deel dan altijd dat ik het me niet kan voorstellen dat geld het werkelijke probleem is.

Pensioenfondsen beleggen in minimale porties van 50 miljoen euro. Er zijn ontzettend veel vermogende mensen die graag bereid zijn om hun vermogen gedeeltelijk in te zetten om bij te dragen aan vernieuwing van de samenleving. Als ik in gesprek ga met de pioniers die willen doen wat anderen vaak nog voor onmogelijk achten, dan blijkt geld ook nooit het echte probleem te zijn. Als we even doorpraten, blijkt dan dat er zoveel andere zaken spelen waardoor dat geld niet stroomt. Bijvoorbeeld omdat de man of vrouw nog niet zelf een volledige keuze heeft gemaakt voor het project of er zijn dingen die organisatorisch anders geregeld kunnen worden. Of het ontbreekt aan echte samenwerking tussen mensen. Of er spelen allerlei innerlijke processen, emoties of fysieke elementen die uitvoering van het project nog niet mogelijk maken. Ik ben al duizend en een redenen tegengekomen, maar eigenlijk in essentie nog nooit het geld.

Hoe zie jij een samenleving zonder geld?

Ik verlang naar een samenleving waarin onvoorwaardelijke liefde ons wettige betaalmiddel is. Ik weet alleen niet of ik dat nog ga meemaken. We zijn stapje voor stapje onderweg. Laten we bij vernieuwing altijd ‘inclusief denken’, inclusief alle mensen en organisaties, ook die op dit moment betrokken zijn in het systeem. We mogen het geluk van niets of niemand, vriend of vijand, uitsluiten. Dat kost tijd. Ik ben dan ook voor een geleidelijke aanpak. Laten we bijvoorbeeld beginnen door vier tot vijf elementen toe te voegen aan onze huidige economie.

De Zwitsers hebben bijvoorbeeld al sinds 1929 een element toegevoegd. Een groep ondernemers heeft een eigen bank opgericht (de WIR-bank) en zijn in aanvulling op de Zwitserse Frank hun eigen geld gaan creëren. Een op de vier ondernemers betaalt daar de auto, het huis of de rekening van welke dienstverlener dan ook niet alleen in Zwitserse Francs, maar in ‘Wir’. Met ruim 60.000 ondernemers gaan er miljarden om in deze aanvullende munt: een succesvol initiatief ontstaan vanuit een crisis waarin er geen geld meer was en een groep mensen besloot om het anders te doen.

In Nederland kennen we een soortgelijk initiatief van de Florijn. Dat heeft dezelfde potentie als de WIR-Bank, maar het initiatief staat of valt met of jij en ik besluiten om elkaar sterker te willen maken via de Florijn. Mij mag je in elk geval betalen met de Florijn.

Naast dat je iets wilt aanvullen in de maatschappij, wat zou je willen afschaffen?

Rente. Een dierbare vriend uit Hawaii noemde rente ‘het verkrachten van moeder aarde’. Rente bevordert indirect systematische concurrentie tussen jou en mij, tussen de mensen onderling. Het voedt voortdurend de noodzaak van eindeloze economische groei, zelfs als de feitelijke levensstandaard gelijk blijft. Rente concentreert welvaart door de grote meerderheid te belasten ten gunste van een kleine minderheid. Nogmaals, het begint bij het inzicht dat het niet het geld is dat ons mogelijkheden biedt, we dragen de mogelijkheden binnen onszelf.

Zie je al een nieuwe beweging richting een nieuwe economie of maatschappij?

Ja, volop zelfs. Je ziet nu overal in de wereld mensen opstaan. Superbewuste zakenmensen, wetenschappers, artsen, leraren, juristen, politici, bankiers en vele anderen. Ze werken allemaal vanuit hun eigen expertise aan een menswaardige samenleving van liefde. Ze staan in hun eigen kracht en talent en leveren van daaruit een bijdrage aan het geheel. Ook ondersteunen ze elkaar steeds vaker en delen daarbij kennis en ervaring.

Hoe kan het dat je jouw focus hebt op het gebied van geld en economie?

Geen flauw idee! Het is me waarschijnlijk met de paplepel ingegoten. Mijn vader, mijn broer en ik zijn allemaal in de financiële wereld terecht gekomen. En daarin nog steeds actief. Tegelijkertijd was mijn vader ook heel muzikaal en beide ouders zeer actief op spiritueel gebied. Spirit en Finance zijn de twee gebieden die ik met elkaar heb verbonden, mede daardoor waarschijnlijk.

Ik had een fase in mijn leven dat ik dolgraag de politiek in wilde. Dat heb ik losgelaten omdat ik zag dat de invloed van het bedrijfsleven vele keren groter is. Ik zie de politiek niet meer leven, het is dood. Het kan natuurlijk weer nieuw leven worden ingeblazen, maar dat vraagt een complete herziening.

Het bedrijfsleven leeft op vele plekken. Neem bijvoorbeeld een bedrijf als ‘Kromkommer’. Ze kopen kromme komkommers op of tomaten die geen goede vorm hebben. Ze zien voedselverspilling en kopen al dit soort afgekeurde groenten op. Ze maken er soepen van die je vervolgens bij Albert Heijn kan kopen. Zo zie ik overal ondernemers die vooral het bedrijf zien als een instrument om van betekenis te zijn in deze wereld. Daar gaat mijn bloed sneller van stromen.

Hoe zou een nieuwe maatschappij zonder geld gerealiseerd kunnen worden?

Geld is door ons bedacht. We zijn vergeten dat we het zelf hebben ontworpen. Het is iets dat we morgen anders kunnen regelen. Natuurlijk zijn er mensen en instanties voor wie dat een bedreiging is van een zeer lucratief verdienmodel. Vandaar dat ik ook vind dat we niet ineens alles moeten willen wijzigen. Het is belangrijk om ook grootst mogelijke zorg te besteden aan alle bestaande partijen en bekijken hoe iedereen een nieuwe rol van betekenis kan vervullen. Ik beschik niet over het antwoord op je vraag.

Een stukje van het antwoord schuilt in jou en mij, in de mensen werkzaam in de financiële sector, in het pure hart van experts op alle gebieden, met elkaar dragen we elk ons puzzelstukje bij om tot nieuwe antwoorden te komen. Laten we daarbij vooral niet vergeten dat er op onderdelen al ontzettend veel oplossingen concreet bestaan en al dagelijks worden toegepast.

IJsland heeft, op initiatief van hun eigen bevolking destijds een nieuw systeem in de financiële wereld gecreëerd. Je ziet daar dat de bank een andere rol heeft gekregen. Is dat wat je bedoelt?

Ja, dat is een prachtig voorbeeld! De enige instelling die daar toen niet failliet is gegaan in de financiële wereld werd gerund door vrouwen. De dames daar zeiden: alles wat we niet kunnen begrijpen doen we gewoon niet. Het moet concreet zijn en menselijk. Laat mensen, regio’s en landen overal vanuit hun eigen wijsheid hun eigen voorbeelden gaan creëren.

Naast dat je het hebt over nieuwe economische modellen voor een andere maatschappij verbind je innovatieve projecten met elkaar op een website. Vertel daar eens over.

Ja, dat is www.lovemadevisible.com naar de beroemde woorden van de dichter Kahlil Gibran. In zijn boek ‘De profeet’ definieert hij werk als ‘zichtbaar gemaakte liefde. Hij legt uit dat als je een huis met liefde bouwt, je bouwt alsof het huis voor je geliefde is bestemd. En als je brood bakt, zorg dan dat het zo proeft alsof het voor je geliefde is. Dat is wel een mooie metafoor voor die nieuwe samenleving. Stel je voor dat we met geld zouden omgaan, alsof het onze geliefde is die het zou gebruiken. We zouden dan geen armoede of oorlog meer accepteren.

Op de website staan nu ruim vijfhonderd voorbeelden van mensen, bedrijven en instellingen die liefde zichtbaar maken op alle terreinen in de samenleving. Nu op naar de duizend. Als lezers voorbeelden kennen, stuur ze aan me op.

Hoe heb je zelf die stap gezet naar het meer leven vanuit liefde?

Als klein kind leefde ik het en naarmate ik ouder werd heb ik het voor een deel afgeleerd om het vervolgens weer opnieuw te ontdekken. Het opnieuw ontdekken wie je bent is voor mij nooit een stap geweest, maar een reeks stappen, gebeurtenissen en ervaringen. Dat proces gaat door tot op de dag van vandaag.

In ‘Louter Leven’ beschrijf ik een aantal van die gebeurtenissen op het gebied van geld en seksualiteit. Ik heb me jarenlang geïdentificeerd met wat anderen over me vertellen, positief of negatief, met wat ik doe, met wat ik heb. Stapje voor stapje ontdekte ik dat dit alles over louter mijn persoonlijkheid ging. Jarenlang heb ik heel veel angst ervaren. Angst voor zo’n beetje alles en nog wat. Wellicht de belangrijkste sleutel voor mij om door die angst heen te breken is om niet langer verweer te geven tegen de moeilijke gevoelens binnen mezelf. Met heel veel vallen en opstaan ben ik gaan ervaren dat er wezenlijk nooit iets heel ergs kan gebeuren. We zijn wezens van kracht en liefde. Ja, we kunnen hooguit doodgaan, maar zelfs dat verandert in mijn beleving niets aan het gegeven van wie we zijn. Alleen de ervaring op planeet Aarde eindigt. Ons bewustzijn is eindeloos.

Een laatste crisis in mijn leven gaf een nieuwe doorbraak. Een jaar geleden was ik bezig met de vertaling van ‘Louter Leven’ in het Engels. In de uitwisseling met een dierbare vriend, ben ik gaan twijfelen aan werkelijk alle dogma’s en overtuigingen binnen mezelf. Oscar Wilde stelde dat je niet hebt geleefd als je niet eens in je leven aan alles hebt getwijfeld. Welnu, ik heb dat gedaan, het was buitengewoon pijnlijk. Ik was een half jaar totaal de weg kwijt in het leven. De ontmoetingen en gesprekken met die vriend hadden diepe impact op me. Het leek wel alsof al mijn zekerheden in het leven waren weggeslagen. Alle ‘waarheid’ die ik zo vanzelfsprekend vond, waarheden over ‘God’, ‘het leven’, ‘mens-zijn’ en veel meer. Ik liep helemaal vast binnen mezelf. Toch liet ik het er zijn. Ik heb volop de ruimte gegeven aan al die moeilijke, pijnlijke, en heftige gevoelens binnen mezelf. In dit leven heb ik vooral naar alles willen kijken dat licht en liefde is. Ik keek liever niet naar het donker. Ik ben tot de ontdekking gekomen dat de bereidheid om ook naar het donker, het zogenaamd ‘negatieve’ te kijken, me enorm heeft geholpen om in mijn eigen kracht te komen. Dus in antwoord op je vraag zou ik wellicht het beste kunnen noemen: radicaal zelfonderzoek. En geen enkel gevoel ontkennen.

Wat zou je anderen aanraden als ze in een crisis terecht komen?

Ik weet alleen dat het in mijn eigen leven helpt om me voortdurend te realiseren dat er twee systemen, twee velden van bewustzijn, actief zijn. Het bewustzijn van het lichaam, de persoonlijkheid, het intellect en anderzijds het bewustzijn van het scheppend vermogen, het deel in mij en jou dat onlosmakelijk is verbonden met de bron. Het is voor mij de kunst om de persoonlijkheid te integreren in dat bewustzijn van liefde en kracht. Het helpt mij om mezelf daaraan te herinneren.

Angst herinnert mij vaak aan het lichaam, het eindeloze bewustzijn herinnert me er telkens aan wie ik echt ben, en dat er niets is dat mij waarlijk kwaad kan doen. Mijn werkelijke zijn kan geen verlies, ontbering of pijn lijden. Mijn lichaam wel. Het helpt mij om me bewust te zijn en te worden van die twee velden van bewustzijn in mezelf. Eenmaal in een crisis terecht gekomen kan je dan beter bewust kiezen of je mee gaat in het verhaal van het ene of het andere veld van bewustzijn. In de realiteit van het lichamelijke bewustzijn ervaar je pijn en moeilijke gevoelens. Ik bied daarvoor steeds meer ruimte, steeds minder verweer ik mezelf tegen die gevoelens. Zo belangrijk om ze aan te gaan. Vanuit het bewustzijn van liefde en kracht weet ik dat me niets kan overkomen. Dat proces geeft me zoveel kracht.

Is er altijd een crisis in jezelf nodig om een grote verandering door te maken? Kan je er niet gewoon voor zitten en het plannen in je agenda en alles herzien en toelaten wat er is?

Het is mij niet gelukt zonder crisis. Als je werkelijk bereid bent om naar alles te kijken, komen er soms ongemakkelijke en onprettige gevoelens naar boven. Dat noemen we dan een crisis. Is dat erg? Nee. Ik zoek in mijn leven vaak mensen op die drama’s meemaken of meegemaakt hebben. Niet omdat ik van drama hou, maar ik vind het mooi als ik bijvoorbeeld mevrouw Hank Heijn, de echtgenote van de vermoorde Gerrit-Jan Hein, hoor hoe zij in staat is geweest om vanuit eigen kracht liefde en vergeving praktisch toe te passen, ondanks wat er is gebeurd. Daar maak ik een diepe buiging voor. Als zij het kan, met alles wat zij heeft meegemaakt, dan moeten wij het ook kunnen.

Als we onze moeilijke emoties meer zouden uiten, ons niet meer ertegen zouden verweren, dan waren we een stuk gezonder, dat weet ik zeker! De relatie tussen onze ongeuite of onverwerkte emoties en ziekte is enorm. Gekwetstheid en teleurstelling leiden letterlijk tot pijn in ons hart. Verdriet tot pijn in de longen. Angst tot problemen met onze nieren. En ga maar door. Als we ruimte zouden geven aan al onze gevoelens, ook in de interactie met onze medemens, oprecht, van hart tot hart, zonder oordeel of verwachtingen, in liefde vanuit eigen kracht, dan zouden we snel weinig of geen pillen meer nodig hebben. We gaan langzamerhand naar zo’n samenleving toe.

Ik ben dankbaar dat Pionier Magazine bestaat. Betekenisvol ondernemen en nieuw leiderschap nodigt mensen en bedrijven uit om de kracht van zijn en de kracht van liefde, zonder oordeel of verwachtingen, praktisch toe te passen in alle aspecten van het leven. Dit leidt tot een nieuwe samenleving waarin alle levende wezens op planeet Aarde weer terugkeren in de oorspronkelijke staat van zijn. Bevrijd van alle illusie en onvrijheid. Hersteld in verbinding met zichzelf en alles wat is. Vanuit het bronvermogen van elk wezen.

Dit artikel is geschreven door Carla de Ruiter en eerder gepubliceerd in Pioniers Magazine, het magazine voor betekenisvol ondernemen en nieuw leiderschap.

De website van Carla de Ruiter: www.carladeruiter.nl.

Masterclass

Op 13 juni 2017 organiseert Pioniers Masterclass in samenwerking met Greenleaf Center for Servant Leadership een Masterclass “Utopie of realiteit: een economie gebaseerd op liefde”

13 juni 2017. Kijk voor meer informative hierover op de website van Pioniers Magazine.

Hebben we banken in deze tijd nog nodig? – Coöperatie De Vrije Media U.A.

De brief die Minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem op 1 februari 2016 naar de Tweede Kamer stuurde inzake het ‘Burgerinitiatief Ons Geld’ markeert een belangrijke omslag in de officiële lezing over het scheppen van digitaal geld. Het gaat hierbij in het bijzonder om onderstaande quote uit deze brief:

“Van oudsher fungeren banken als intermediair tussen besparingen en leningen. De ex-ante aanwezigheid van spaargeld is echter geen voorwaarde voor het kunnen uitlenen van geld. Banken zijn in het huidige stelsel namelijk geldscheppende instellingen. Op het moment dat een bedrijf of persoon een kredietaanvraag doet, kan de bank een lening verstrekken door geld te creëren. De bank doet dat door aan de activakant van de balans de schuld van het bedrijf of de persoon bij te schrijven en aan de passivakant van de balans een deposito bij te schrijven waarmee betalingen kunnen worden verricht. Hiermee ontstaat giraal geld.”

Kamerbrief Burgerinitiatief Ons Geld d.d. 1 februari 2016 van Minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem

De  betekenis van deze uitspraak van de Minister van Financiën is groot. Het maakt een einde aan de stelligheid waarmee banken tot dusver ontkenden geld uit het niets c.q. geld door schuld te creëren. Nog in 2013 verwees de ING Bank de gedachte dat banken dit doen naar het rijk der fabelen:

Quote uit een brief d.d. 3 oktober 2013 van Wilfred Nagel, Chief Risk Officer ING

De gevolgen van de bevestiging door Jeroen Dijsselbloem over de manier waarop digitaal geld door commerciële banken wordt gecreëerd, zijn verstrekkend. Banken kunnen het in rekening brengen van rente niet meer rechtvaardigen met het argument dat ook zij rente betalen aan hun spaarders en depositohouders. Verder wordt officieel bevestigd dat commerciële banken geld uit het niets maken en dat doen op basis van hun -private- winstdoelstelling. Deze winstdoelstelling is gekoppeld aan de belangen van de aandeelhouders en niet aan die van de samenleving. Banken zijn gewoon ondernemingen die het aandeelhoudersbelang centraal plaatsen, zoals alle grote beursgenoteerde ondernemingen doen. Er is daarom geen enkele reden om banken anders te behandelen dan bedrijven, die niet in de financiële sector actief zijn. Het verdienmodel gebaseerd op rente komt hierdoor ter discussie te staan. Want hoe kan een bedrijf een product (geld) verkopen voor geld, als het zelf het product niet in voorraad heeft. Laat staan dat geld een product zou zijn.

Ter illustratie hiervan een voorbeeld:

Bank A leent aan een klant € 300.000 uit voor de aankoop van een woning. De rente is 3%, 30 jaar vast en er wordt in die 30 jaar niet afgelost. In totaal betaalt de klant in 30 jaar € 270.000 rente aan de bank. Dit bedrag zijn de inkomsten van de bank, 30 jaar lang  € 9.000 per jaar. Hieruit betaalt de bank zijn bedrijfskosten en een beetje rente en – gereduceerde- belasting. De rente die de bank op zijn beurt betaalt aan klanten is altijd lager dan de spaarrente, want het grootste deel van het geld dat banken gebruiken als dekking voor het geld dat ze uitlenen zijn de tegoeden op de rekening-courant rekeningen van bedrijven, overheid (bijvoorbeeld Belastingdienst) en instellingen (bijvoorbeeld Zorgverzekeraars) en de tegoeden op de salarisrekeningen van particulieren. Daarvoor vraagt de bank eerder geld dan dat ze ervoor betalen.

Bank A heeft voor het tot stand komen van de lening en voor het beheren ervan een aantal werkuren nodig, maakt gebruik van het computersysteem en heeft dekking nodig voor ‘overhead’kosten zoals  salarissen van de directie,  gebouwen en  ondersteunende diensten. Als Bank A geen rente meer in rekening zou brengen – en ook geen rente meer zou uitbetalen aan klanten- en de inkomsten geheel zou baseren op uurtarieven, zoals advocaten en accountants dat doen, dan wordt het ‘plaatje’ compleet anders. Om de lening tot stand te brengen zijn in dit voorbeeld 20 gewerkte uren nodig. Het tarief dat de bank hanteert is inclusief de dekking voor alle genoemde kosten en bedraagt het exorbitante bedrag van € 400 per uur. Verder is er beheer en administratie tijdens de komende 30 jaar nodig, gemiddeld 4 uur per jaar, tegen hetzelfde tarief. De voor deze lening benodigde tijd is aan de hoge kant, een probleemloze lening vergt -veel- minder uren. Het is echter tekenend dat ook in dit vrij extreme voorbeeld het gewerkte uren verdienmodel € 56.000 oplevert en dat is iets meer dan 20% van het rente verdienmodel. Het rente verdienmodel heeft geleid tot een enorme overwaardering van wat banken in werkelijkheid aan economische waarde toevoegen. Als het verdienmodel van banken wordt gewijzigd, dan neemt daarmee de financiële druk van deze commerciële ondernemingen op de samenleving flink af. Verder zal er door een grotere transparantie van het nieuwe verdienmodel ten opzichte van het vorige door marktwerking een realistisch uurtarief gaan ontstaan.

 

Hoe komt het dat banken zo’n overgewaardeerde rol kregen toebedeeld? Vermoedelijk komt dat doordat wij aan geld waarde toekennen. Als we het hebben dan kunnen we van alles en als we het niet hebben dan houdt alles op. Wij zijn vergeten dat wijzelf de waarde produceren door de dingen die we voor elkaar maken en de diensten die we aan elkaar verlenen. Die waarde wordt uitgedrukt in geld. Als wij op deze manier gaan denken over geld, dan is  het snel gedaan met ‘geld in de hoofdrol’. Geld wordt dan niet meer dan een hulpmiddel en banken zijn niet langer nodig om het geld voor ons te maken. We kunnen dat immers zelf. Geld is niet meer dan een afspraak en we kunnen daarvoor alles gebruiken dat als zodanig wordt vertrouwd. Of we nu goud en zilver of schelpen en een handvol zout of papier met een handtekening van de directeur van de Europese Centrale Bank of digitale tegoeden gebruiken, waarvan door de commerciële bank wordt gezegd dat je die te allen tijde kunt omwisselen in papiergeld en munten.

Geld is een afspraak, die als zodanig wordt vertrouwd. Tenminste, zo hoort het te zijn. De werkelijkheid is dat weinigen erover nadenken wat geld is en dat daardoor geld op een heel oneigenlijke en niet te vertrouwen manier wordt gebruikt. De meeste mensen weten niet waar het vandaan komt en zijn er ook niet in geïnteresseerd. Zolang je er maar dingen mee kunt kopen is het oké. In die lege ruimte zijn in het verleden de bankiers gedoken. Zij begrepen hoe het geldscheppingsproces werkt en vonden daarom uit dat: ‘het niet uitmaakt wie de wetten van een land maakt, zolang jij maar de macht hebt over de geldkraan.’ De bankiers ‘van den beginne’ bewezen hun gelijk door met geld zo veel geld te maken dat ze een enorme greep kregen op de wereldeconomie. Want de winsten behaald met het bankieren werden geherinvesteerd in interessante en lucratieve economische sectoren en in politieke bewegingen die hen meer geld en macht beloofden. Geld maakt macht, heel veel geld een enorme macht. Er werd een bundeltje geld in het vooruitzicht gesteld en de mens zette zijn talenten en kwaliteiten volledig in om dat bundeltje geld te verdienen. De ‘99%’  is erin getrapt en heeft onbewust de omkering in het denken toegestaan van ‘wijzelf vertegenwoordigen de waarde’ naar ‘zij die geld hebben, hebben de waarde in handen’. En zo is het nog steeds. Daarom bezitten acht superrijken in 2017 even veel als 3,6 miljard van de hele wereldbevolking. Dit fabelachtige vermogen hebben die acht superrijken verworven door geld voor zich te laten werken. De scheefheid van de verdeling van bezit in de wereld neemt nog steeds met een verontrustende snelheid toe, zo blijkt uit het meest recente rapport van Oxfam Novib.

 

Kan deze ontwikkeling nog worden gekeerd, of stevenen we onvermijdelijk af op een wereld waarin 99% in meer of mindere mate tekort komt en waarvan een steeds groter deel in een staat van acute armoede terecht komt? Dit zal absoluut zo zijn, zolang we de waarde buiten onszelf blijven leggen. De omkering of paradigmaverandering die we moeten maken is die van ‘niet geld, maar wijzelf vertegenwoordigen de waarde’. In de praktijk kunnen we ermee beginnen om het bankgeld af te schaffen. Hoe kunnen we dat doen? Door onderling af te spreken dat we ander geld gaan gebruiken. Geld dat door onszelf  in omloop wordt gebracht, bijvoorbeeld binnen een ‘cooperatie’ en waarvoor geen rente wordt betaald en evenmin rente wordt ontvangen. De hoeveelheid geld die dan in omloop wordt gebracht is niet het gevolg van het winststreven van banken, maar ontstaat op basis van het economische proces zelf. Is er meer economische activiteit, dan is er meer geld nodig en is er minder economische activiteit, dan vermindert de hoeveelheid geld. Bijvoorbeeld, als een ondernemer een nieuw bedrijf start, dan heeft hij geld nodig om te investeren in een bedrijfspand, in bedrijfsuitrusting en in voorraad. De ondernemer krijgt dan geen lening van de cooperatie, maar een renteloos voorschot op wat hij in de toekomst met zijn bedrijfsactiviteiten gaat verdienen. Voor dit doel wordt dan geld gecreëerd. Het onderpand voor dit voorschot is de verdiencapaciteit van de ondernemer. De ondernemer heeft dus geen schuld, maar krijgt een voorschot op zijn vermogen om geld te verdienen.

 

Als de ondernemer het voorschot heeft afgelost dan verdwijnt het geld dat hij heeft als voorschot kreeg weer uit de circulatie. Ook in dit geval wordt geld uit het niets gecreëerd, echter niet op basis van schuld, maar op basis van de verdiencapaciteit van de ondernemer en zijn onderneming. Zonder rente, waardoor die extra belasting van zijn verdiencapaciteit er niet meer is en waardoor er niet minder geld in omloop is dan nodig. Immers, in de huidige geldscheppingspraktijk is er steeds te weinig geld in omloop om aflossing èn rente te kunnen betalen, omdat er niet meer geld beschikbaar komt dan dat er schuld is. Het grote verschil met het huidige financiële stelsel is dat in de nieuwe aanpak geld ontstaat uit het productieve economische proces zelf en niet door een wilsbesluit van bijvoorbeeld de president van de Europese Centrale Bank.

De basis van geld is het ‘kapitaal’ van de deelnemers aan het productieve economische proces. Dit kapitaal kan materieel en ook immaterieel zijn, zoals de toekomstige verdiencapaciteit van de ondernemer dat is in het voorbeeld. Iemand die een woning koopt krijgt voor het geld dat hij (nog) niet heeft een voorschot. Dit voorschot is vanzelfsprekend niet groter dan dat wat hij of zij in de komende twintig tot dertig jaar redelijkerwijs kan terugbetalen. zonder rente vanzelfsprekend. De huizenprijzen gaan overigens zonder twijfel dalen als er geen rente meer wordt betaald.

Geld uit het niets is niet ‘the big issue’, zolang het een voorschot is op toekomstige verdiencapaciteit. Anthony Migchels, de bedenker van het initiatief  De Florijn legt dit op een laagdrempelige manier uit in deze video:

 Migchels maakt duidelijk dat banken zich het geld hebben toegeëigend dat eigendom is van de gemeenschap, terwijl hun functie niet meer is dan die van de boekhouder, die voor de gemeenschap bijhoudt wie een overschot of een voorschot heeft, hoe groot het bedrag is en die transacties van de ene rekening naar de andere faciliteert.

Wie moet er dan vaststellen hoeveel mevrouw A. of onderneming J. aan voorschot kan krijgen? Op de eerste plaats is dat degene die het voorschot aanvraagt zelf. Als het andere geld in beweging wordt gebracht door een Coöperatie of door een Stichting, dan zijn er vanzelfsprekend mensen met kennis van zaken nodig, die toetsen of de vraag om het voorschot realistisch is. Vooral om de vrager van het voorschot en de gemeenschap (Coöperatie of Stichting) in bescherming te nemen tegen onverstandige besluiten. Want als er onverhoopt iets zou gebeuren, waardoor de ondernemer of de huizenbezitter zijn voorschot niet meer kan terugbetalen, dan betekent dit verlies voor de voorschotnemer en voor de gemeenschap. Dit is niet geheel te voorkomen en daarom zal er voor elk voorschot dat wordt verleend een bedrag in een ‘stroppenpot’ moeten worden gestort om een eventueel verlies op te vangen. Dit bedrag hoeft echter niet groot te zijn, ten eerste omdat de voorschotten rentevrij zijn en ten tweede omdat er een belang is vanuit de gemeenschap om situaties zoals deze zoveel mogelijk te voorkomen.

De Blije B. , eveneens een zich krachtig ontplooiend initiatief, drukt ons met de neus op de feiten met de video ‘We Are The Creators‘. In deze film wordt op een duidelijk gemaakt dat we onze talenten, creativiteit, productiviteit uit handen hebben gegeven aan een ‘bunch of crooks’. Het is een duidelijke – hoewel zeer Amerikaanse 🙂 –  wake-up call. Verder laat De Blije B. de kracht van de cooperatie zien in de film: ‘Marinaleda Cooperatie‘.

Het ligt aan onszelf of en wanneer banken in de huidige vorm gaan verdwijnen. Als wij anders gaan denken over geld en waarde dan is het vanzelfsprekend dat banken zoals we ze nu kennen geen reden van bestaan meer hebben.  De belangrijkste omslag in ons denken is daarbij dat de waarde niet in het geld zit, maar in onszelf. Wij bedenken en produceren alles wat er wordt voorgebracht. Tot dusver vooral ten faveure van een kleine groep mensen, die de waarde die wij produceren afromen via banken en beurzen. Uit het bovenstaande blijkt dat geld niet behoeft te worden overgelaten aan ondernemingen met winstoogmerk en met een licentie om geld uit het niets te creëren, dat vervolgens met rente wordt uitgeleend. Het is ook niet nodig om geldcreatie over te laten aan de overheid of aan een vierde macht die dat namens de overheid doet. In een volwassen, menswaardige samenleving kunnen we dat zelf. Lokaal, regionaal, landelijk en zelfs internationaal via coöperaties, opgezet volgens de menselijke maat. Het is daarbij essentieel dat er draagvlak is voor en samenwerking tussen deze initiatieven.

Als we dit met elkaar gaan aanpakken en niet het cynisme van ‘het lukt toch niet’ laten overheersen, dan kan het proces heel snel gaan. Het is altijd zo geweest dat nieuwe ontwikkelingen zijn begonnen met enkele pioniers, gevolgd door een aantal enthousiaste mensen, waarna er geleidelijk ook de twijfelaars en de kat-uit-de-boom kijkers aansloten. Nieuwe ontwikkelingen worden vrijwel altijd tegengewerkt, omdat zij die profiteren van de oude situatie hun voorrechten niet zomaar prijsgeven en veelal ook de macht hebben om de nieuwe initiatieven tegen te houden, te frustreren, verdacht te maken of te bestrijden. Het zal in dit geval niet anders gaan, maar Gandhi was duidelijk over de uitkomst: ‘Eerst negeren ze je, dan bevechten ze je en dan win je.’

Wat moet er dan met banken gebeuren? Hans van Steenbergen, econoom bij de nieuwe politieke partij De Burgerbeweging schrijft hierover in ‘Naar een dienstbaar financieel stelsel voor iedereen’ dat iedereen zelf moet kunnen beslissen wat hij of zij met zijn of haar geld wil doen. Degenen die het bij het oude willen laten, hun geld op de bank blijven zetten en geld met geld willen blijven verdienen moeten hun gang kunnen gaan. ‘Een Orwelliaanse politiestaat’ is zeker niet de bedoeling. Het geld van degenen die niet willen deelnemen aan het ‘grote casino’ kan echter niet meer door banken worden gebruikt, zoals dat nu het geval is met de salarisrekeningen, de zakenrekeningen van midden- en kleinbedrijven en de tegoeden van instellingen bij de banken. Van Steenbergen kiest voor de oplossing van een semi-publieke ‘Staatsbank’. Ik denk dat de tijd van bevoogding voorbij is en dat we spoedig de economie = ‘hoe we ons huis (de aarde) beheren’, zelf ter hand gaan nemen en niet meer overlaten aan banken of aan de overheid.

(c) Ad Broere, econoom

Waarom u niet zou moeten gaan stemmen deel I – Beyond the matrix

Deel I van een tweeluik over waarom je niet zou moeten stemmen, geschreven door Martin Vrijland.
Martin legt heel helder uit wat de agenda van een politicus is en of de democratie waarin we leven wel een democratie is.
Heeft het uitbrengen van een stem op mensen die een verkiezingsprogramma opstellen en vervolgens het grootste deel daarvan overboord gooien om het tijdens de regeringsperiode compleet anders te doen dan beloofd, nog wel enig nut?
Lees en oordeel zelf….

Het mooie van verkiezingstijd is dat de altijd zo ernstige blik van politici ineens weer verandert in een grote grijns, dat politici iets gaan doen waar ze eigenlijk alleen bij de jehova’s getuigen echt goed in zijn en dat de beloftes je weer om de oren vliegen. Eigenlijk is de aanblik van al die fanatieke politici niet eens het meest interessante, maar is het vooral het schijnbare effect dat ze op mensen hebben. De discussieprogramma’s waarin politici uitgenodigd worden, geeft ze een kans om hun goed in elkaar gedraaide campagnescript toe te lichten en hun bedrevenheid in professioneel draaien en konkelen te tonen. Het is simpelweg topsport wat ze doen. Als je topsporter wilt worden, is het handig om jong te beginnen en heel veel kilometers te maken. Max Verstappen is een zoon van ouders met race ervaring. Het scheelt als het al een beetje in je DNA zit. De vader van Sven Kramer was vroeger ook een professioneel schaatser. Politici moeten in staat zijn om iets wat slecht is geweest met woorden om te buigen naar iets positiefs. Het is handig als dat in je genen zit. Dus als je bijvoorbeeld miljarden bezuinigd hebt, zeg je dat je het goed gedaan hebt en dat het nu beter gaat met de economie. Als je miljarden weggetrokken hebt uit de zorg, beloof je nu ineens 2 miljard extra voor ouderenzorg. Het CPB (Centraal Plan Bureau) is er voor de cijfers. Waar het bij de vorige verkiezingen nog allemaal slecht ging en we moesten kiezen op de partij die Nederland het beste uit de ellende kon trekken, gaat het bij de huidige verkiezingen allemaal ineens een stuk beter. Je kan dat verhaal van de broekriem natuurlijk niet nog een 2e ronde verkopen. Politici moeten dus vooral goede acteurs zijn. Zij spelen een rol en ze spelen hun interesse in mensen, met maar 1 doel: het winnen van het recht om 4 jaar lang alles te doen met volk en vaderland waar ze zin in hebben, zonder dat u er ook maar enige invloed op heeft.

Je krijgt vaak te horen dat wanneer je niet stemt, je ook niet mag klagen of ‘geen recht van spreken’ hebt. Maar hoe bizar is het eigenlijk dat het enige recht van spreken bestaat uit het kiezen tussen politieke partijen waarvan je weet dat ze alleen maar valse beloftes doen om je stem te winnen. Dat doen ze allemaal, stuk voor stuk, verkiezing na verkiezing. Hoe vaak moet er nog een referendum genegeerd worden om te weten dat politici compleet onbetrouwbaar zijn. Hoeveel ministers moeten er ontslagen worden of ontslag nemen als gevolg van een bonnetje en een deal met een drugsbaasje. Het volk wordt zoet gehouden met een hele hoop theater ter afleiding van de monsterlijke besluiten die links en rechts aan de lopende band doorgedrukt worden. Het voordeel van verkiezingen is dat je het kan gebruiken om stoom van de ketel te laten ontsnappen qua frustratie in de maatschappij. Je kan de zittende ploeg politici lekker de laan uitsturen. Laat het volk maar flink boos worden en geef ze een paar nieuwe sterren om hun hoop op te vestigen. Die frustratie zorgt voor een verschuiving naar andere partijen en politici die het allemaal helemaal anders gaan doen. De oude ploeg kan dan lekker naar de achtergrond verdwijnen en gaan zakkenvullen in hun post-politieke carrière. Ook dat hebben we al honderden keren gezien, maar we blijven toch maar stemmen, want wat kun je verder immers doen?

We kunnen het hele lijstje van politici afgaan en allerlei analyses maken. Dat ga ik hier niet doen. Ik zou een analyse kunnen geven van Jesse Klaver, zijn verdraaide voorgeschiedenis, zijn Amerikaanse stijl en kopieergedrag van de Obama-methode, zoals Arjen Lubach dat presenteert. Ik kan wat vertellen over de CV van Jeroen Dijsselbloem en ik kan de miljarden diefstal van kabinet Rutte 2 benoemen, maar dat weet u allemaal allang. De afrekening voor de zittende roversploeg resulteert onherroepelijk in meer stemmen voor een nieuwe roversploeg. Soms blijft een clubje nog een volgende kabinetsperiode zitten, omdat het volk vindt dat het allemaal best goed gaat, maar die kans is na de afgelopen jaren van bezuinigingen en de toenemende discussie over de vluchtelingenproblematiek, vrij klein.

De essentiële vraag die je jezelf zou moeten stellen is of de democratie waarin we denken te leven, wel echt een democratie is. Heeft het uitbrengen van een stem op mensen die een verkiezingsprogramma opstellen en vervolgens het grootste deel daarvan overboord gooien om het tijdens de regeringsperiode compleet anders te doen dan beloofd, nog wel enig nut? Gaan we er vanuit dat politici echt oprecht hun vak beoefenen en het beste met het volk voorhebben, dan zou het misschien zo kunnen zijn dat in een kabinet van compromissen tussen de verschillende verkiezingsprogramma’s een klein deel gerealiseerd wordt van wat u beloofd is. Vermoedelijk berust het gros van de bevolking in het feit dat politici liegen en na de verkiezingen altijd hun beloftes niet nakomen, zolang het maar goed blijft gaan met de algehele economische status. “We blijven tenslotte een van de rijkste landen ter wereld”, zo zal de gedachte zijn. Maar wat die rijkdom voor de meeste mensen in de praktijk inhoudt, is dat velen hun rekeningen niet kunnen betalen of nauwelijks rond kunnen komen. Een kleine toplaag wordt steeds rijker en een redelijke middenklasse kan nog steeds een vakantie betalen. Het leed zit aan de onderkant, maar wie maakt zich daar nu druk om zolang hij zelf nog het hoofd boven water kan houden. De kracht van de politiek en de media die hun boodschap mogen lanceren, is dat er voor ieder sentiment en voor ieder smaakje een vangnet is. Verkiezingen dienen eigenlijk vooral om mensen de illusie te geven dat hun frustraties, verwachtingen of wensen gehoord worden. Verkiezingen dienen dus vooral als ventiel op een stoomketel. Onderstaand interview van James Corbett met Larken Rose geeft een interessante analyse.

Filmpje Larken Rose

 

In meerdere artikelen onderbouwde ik waarom in Europa een vergelijkbaar script als in Amerika afgewikkeld lijkt te worden. Samengevat stel ik daarin dat er een verschuiving naar rechtspopulisme op zal treden. Die rechtspopulisten willen decentralisatie van de macht, meer nationaal belang verdedigen en de grenzen dicht. Ook zie je dat ze de mainstream media aanvallen en gelijktijdig zie je de gevestigde media inzetten op het begrip ‘nepnieuws‘. Het master script is vermoedelijk dat na de winst van die rechtspopulisten er even een periode van drastische veranderingen gaat komen om vervolgens het schip te doen kapseizen. Op die manier wordt definitief afgerekend met een kritische onderstroom (die even bovenstroom mocht worden) van mensen die tegen globalisering en centralisering van de macht zijn. Ook wordt de kritiek op de gevestigde media definitief de nek omgedraaid en zal er een George Orwell achtig ‘ministerie van waarheid’ censuurtijdperk aanbreken. Zo’n stellingname suggereert dat er een krachtveld achter de schermen zit dat invloed heeft op verschuivingen in de politiek en feitelijk uitslagen van verkiezingen kan sturen. Het suggereert tevens dat dit krachtveld vooraf weet wat de richting is en daar ook op kan sturen. Feitelijk suggereert het tevens dat stemgedrag en verkiezingsuitslagen beïnvloed kunnen worden. Nog een stap verder impliceert dat dus dat de keuze of overtuiging van mensen maakbaar is. Dat is eigenlijk een stelling die veronderstelt dat heel veel mensen maar zwakke schaapjes zijn die geen eigen mening kunnen vormen en heel erg beïnvloedbaar zijn. En dat gezegd hebbende, zal u denken dat dit in uw geval toch echt wel anders is. U heeft waarschijnlijk wel een onafhankelijk gevormde mening en heeft ook echt wel oog voor de manipulatietechnieken van bijvoorbeeld de media.

David Icke legt in onderstaande video uit hoe ons idee van het hebben van een mening of onze gedachte over een overtuiging, onbewust meer onderhevig is aan beïnvloedingstechnieken dan we ons durven of kunnen beseffen. In meerdere artikelen heb ik zelf al gewezen op de inzet van partijen als Strategic Communication Laboratories (SCL Group) in de Britse verkiezingen. Dit bedrijf wordt ingezet bij onder meer verkiezingen als die in de VS en heeft als credo’s op haar website dingen staan als [citaat] Al meer dan 25 jaar werkend in de voorhoede van gedragsveranderingscommunicatie, is SCL uitgegroeid tot een multidisciplinaire groep van gedragsonderzoek en communicatiebureaus. SCL is een wereldwijde verkiezingsagentschap bedreven in het toepassen van gedragsmodellering- en microtargetingsoplossingen voor politieke campagnes. En dat is dan nog maar een van de vele armen van de octopus die ingezet worden om de mening en keuze van het volk te beïnvloeden. De kunst van beïnvloedingstechnieken is namelijk dat u denkt dat u uw mening en/of keuzes volledig zelfstandig maakt, zonder zich bewust te zijn van allerlei beïnvloedingsmethoden. De media spelen hierin een belangrijke rol. Zij zijn als het ware de NLP programmeur die met een breed arsenaal aan technieken uw bewuste denkprocessen weten te passeren en uw onderbewustzijn weten te programmeren. Een goed voorbeeld van hoe iemand denkt zijn eigen keuze te maken, maar binnen slechts één gesprek van enkele minuten een compleet andere keuze maakt (zonder zich dit zelf te beseffen), wordt getoond door Derren Brown in dit filmpje (kijken!). Televisiepresentatoren als Jeroen Pauw, Matthijs van Nieuwkerk, Twan Huys en anderen zijn gedreven NLP specialisten die u op vergelijkbare wijze via de televisie mee weten te voeren, onbewuste ankers plaatsen en uw waarheidsbeeld herprogrammeren. Ook allerlei andere onbewuste programmering speelt hierin een belangrijke rol, zoals getoond wordt in een voorbeeld van diezelfde Derren Brown in dit filmpje waarin reclamemakers zelf vatbaar blijken te zijn voor hun eigen methodes. Ondertussen kunnen bedrijven als Facebook en Google uw reactie op bepaalde media-expressies meten. Zij kunnen al uw gesprekken, emails of chats (geautomatiseerd) aftappen en analyseren. Dergelijke data is weer eenvoudig op te kopen door partijen als bovengenoemde SCL Group. Ook technieken als ‘gevoeligheid voor groepsdruk’ en zelfcensuur behoren tot het arsenaal.

Filmpje David Icke

Maar wacht eens even! Als technieken als zojuist omschreven daadwerkelijk van zulke grote invloed zouden zijn, zou een eventuele sinistere elitaire groep (zoals die zou bestaan volgens “complotdenkers”) er toch makkelijk voor gezorgd kunnen hebben dat mensen tegen een Brexit stemmen, dat Hillary Clinton gewoon had gewonnen en dat alle ‘anti EU’- of populistische partijen in Europa simpelweg verliezen? Als deze sinistere groep dan al zou bestaan, zouden ze mensen toch makkelijk zo ver kunnen krijgen om de EU bij elkaar te houden en een populist als Trump buiten spel te zetten? Ja, dat zou dan waarschijnlijk zeer goed mogelijk zijn. Maar mensen zijn de laatste jaren erg langs de officiële bronnen heen gaan kijken en een eigen mening gaan vormen. Mensen zijn de mainstream media steeds meer gaan negeren, waardoor de beïnvloedingsstrategieën in hun kracht afgenomen zijn. Veel belangrijker is het echter om te zien dat juist die stem voor populistische stromingen als de Brexit, Trump, Wilders en Le Pen, erg onderhevig is aan deze sturing. Soms is dat wat u hoort of ziet niet datgene wat als onbewuste boodschap blijft hangen. Als ik zeg: “Denk niet aan een zwarte kat“, denkt u dus juist aan een zwarte kat. Het heeft er alle schijn van de stem op populistische partijen aan deze onbewuste programmering- en sturingsprincipes onderhevig is. Kortom, ook al lijkt het alsof al het media-geweld ingezet wordt op anti-Trump, anti-Brexit, anti-Wilders en dus anti-rechtspopulisme, is het omgekeerde effect misschien wel juist het gewenste resultaat. Ja, ik begrijp dat dit u mogelijk verwart! Waarom wil je (als sinistere elitaire groep) iets stimuleren of verkiezingen laten winnen, als je dit eigenlijk niet wilt? Welnu, dat heeft met een wetmatigheid te maken; de wetmatigheid van ‘Problem, Reaction, Solution‘. Het is de bedoeling dat het rechtspopulisme in zowel de VS als Europa wint, om vervolgens de economie in te laten storten onder leiding van deze politieke stroming. Weet u wat dan het effect is? U raadt het al: “Dat mag nooit meer gebeuren!” Dan is als het ware definitief afgerekend met elk onderhuids sentiment dat centralisering en globalisering slecht is. Dan is namelijk het zelfgeschapen bewijs gecreëerd dat al die afscheidingsneiging onder dat rechtspopulisme desastreus is. Dan kan dus definitief gewerkt worden aan een wereldregering, terwijl het volk besluit te zwijgen, omdat het gezien heeft dat nationalisme en protectionisme niet werkt. Slim toch!?

Maar dat betekent dus dat er een sinistere groep zou bestaan die de economie kan maken en breken, verkiezingsuitslagen kan beïnvloeden en er ook nog eens voor kan zorgen dat er een crisis komt?“, hoor ik u denken terwijl u het woord ‘complotdenker’ alvast klaar heeft staan in uw hoofd. Als we dan gewoon even kijken naar de invloed van de Federal Reserve (FED; de Amerikaanse centrale bank) en we zien dat haar president Janet Yalen de rente voor 2019 tot 3% wil verhogen, dan is dat al 1 voorbeeld van hoe je een economische val in de VS kunt realiseren. Datzelfde kan de ECB in Europa gaan doen. Renteverhogingen brengen op termijn huizenkopers met een kortlopende lage hypotheekrente in de problemen en daarnaast haal je de stimulus van lage rentes op ondernemingsleningen weg uit de economie. Een vergelijkbare beweging kunnen we in Europa ook gaan verwachten. De institutionele beleggers staan klaar om alle huizen van particulieren op te kopen met geld dat (in het geval van Europa) door de ECB bijgedrukt is, waardoor zij woekerwinsten op staatsobligaties konden maken. Ja, je zou kunnen zeggen dat het een complotgedachte is dat diegene die de geldstromen beheersen de macht in handen hebben, maar je zou ook gewoon eens het stigma ‘complot’ af kunnen werpen en zien wat er gebeurt. De voorspelling hier gemaakt is dus dat er bewust aangestuurd is (bij de Brexit en bij de overwinning van Trump) en aangestuurd wordt (in Europa) op een overwinning van rechtspopulisme, om daarna de economie te doen crashen, zodat de weerstand tegen centralisering van de macht definitief de nek omgedraaid wordt.

Pas als u er van overtuigd raakt dat er een soort ‘hidden hand’ zit achter de politieke arena die u entertaint met de illusie van keuze, gaat u doorzien dat stemmen geen enkel effect heeft op de koers van uw land of van de wereld. Echte verandering wordt gerealiseerd op een heel ander niveau. Maar daarvoor zou je eerst tot de vraag kunnen komen wat er eigenlijk mis is met centralisering van de macht en wie of wat deze ‘hidden hand’ dan eigenlijk is. Bekijkt u onderstaand filmpje eens aandachtig. Neem er de tijd voor. (Lees verder onder het filmpje)

 

Wat is er mis met centralisering van de macht of bijvoorbeeld het idee van een centrale wereldregering?” Soms wordt aan die vraag nog iets toegevoegd als: “Er zijn toch ook veel simpele mensen die nu eenmaal leiding nodig hebben en het is toch handig als je wereldwijd steeds meer dezelfde regels krijgt?” In principe plausibele vragen, zou je zeggen. Dat er veel mensen zijn die niet verder kijken dan hun neus lang is of dat er mensen zijn die “wat simpel” zijn, is misschien wel duidelijk. Er zullen echter ongetwijfeld ook mensen zijn die zeer intelligent zijn en een uitermate goede opleiding hebben, die mensen met een afwijkende mening het liefst betitelen als ‘complotdenkers’. Onder verschillende categorieën mensen van verschillende intelligentie en allure zullen er waarschijnlijk velen zijn die alleen maar voordeel zien in centralisering van macht, voldoende regels, orde en structuur. Tenslotte heb je met een groeiende wereldbevolking nu eenmaal een goed werkend systeem van regels en afspraken nodig. En nu de wereldbevolking alsmaar verder groeit en ook het milieu wereldwijd bedreigd wordt (zo zal de algemene consensus zijn) en er in vele landen oorlogsdreiging of oorlog is, is het idee van een wereldregering misschien zo gek nog niet.

En weet je wat? Ik kan deze gedachte heel goed begrijpen! Wat is er ook mis met het idee? Zou het bovendien in het omgekeerde geval niet een utopie zijn te stellen dat decentralisering van macht verbetering op zou kunnen leveren? Welnu, als we uitgaan van de huidige mentale een geestelijke ontwikkeling van de mensheid en de maatschappij, zou dat inderdaad een behoorlijke utopie zijn. Stel je eens voor zeg dat we bepaalde regels af zouden gaan schaffen of dat een dorp of stad weer zijn eigen groente en fruit zou moeten gaan verbouwen. Nee, kom op zeg, centralisering is handig en goed. Het is nu eenmaal handig om allemaal dezelfde wetten en regels te hebben, zodat iedereen weet wat wel en niet kan of mag. En als je dat op Europees niveau of zelfs wereldwijd regelt, dan weet iedereen waar hij aan toe is. Toch?

De eerlijkheid gebied te zeggen dat dit inderdaad allemaal vrij plausibel klinkt en er zijn ongetwijfeld honderden redenen te noemen waarom centralisering en globalisering goed zou zijn. Echter zijn er ook meerdere redenen te noemen waarom er iets mis is met het idee. Daarvoor is het niet alleen verstandig om eens te kijken naar de vraag bij wie de macht ligt en wat voor soort mensen dit zijn, maar ook naar de geheimen en symboliek waarin zij zich hullen. En ook daarvan zou je kunnen zeggen: “Ja, maar op zo’n hoog niveau mogen er ook best wat geheimen zijn. Het is nogal wat waar ze verantwoordelijk voor zijn. En als deze mensen zo nu en dan psychopathische trekjes lijken te hebben is dat misschien ook wel een eigenschap die noodzakelijk is op zo’n positie.” Nog steeds ga ik met de redenatie mee en klinkt het allemaal prima.

Gaan we het verhaal echter vanuit een compleet ander perspectief zien, dan kan misschien een beetje duidelijk worden waarom het allemaal minder rooskleurig is dan het lijkt. Voor een beetje begrip van dit artikel raad ik aan de film Lucy eens te bekijken. Hoewel de film uitgaat van het verder benutten van onze hersencapaciteit, geeft het een mooie illustratie van de werkelijke capaciteit van de mens. Echter wordt dit dan nog wel beschouwd binnen de matrix-realiteit (zoals ik die pleeg te noemen). Maar dat laatste gaat een gemiddelde nieuwe lezer van deze site wellicht al te ver. Laten we dan eens beginnen de vraag te stellen hoe onze maatschappij is opgebouwd en welk deel van onze hersenen domineert in het reilen en zeilen van de maatschappij. In principe kunnen we met een gerust hart stellen dat onze maatschappij voldoet aan de regels en structuur die passen bij onze linkerhersenhelft-denkpatronen. Ook dit zal door velen als een logische en noodzakelijke ordening worden gezien. Maar wat nu als de mens veel meer is dan structuur, orde en logica? Wat nu als de mens niet alleen veel meer in zijn mars heeft, maar ook geen leiding, aansturing of regels nodig heeft? “Ach, nee joh, hou op met je wilde fantasieën, dan wordt het een zootje op de wereld.” Wat nu als de hele maatschappij gebaseerd is op een destructief piramidemodel dat steeds verder uitputting van mens, milieu, energie (en noem maar op) met zich mee brengt? Is wat wij vooruitgang noemen wel daadwerkelijk vooruitgang?

Op die laatste vraag hoor ik al onmiddellijk een stortvloed aan argumenten opkomen: “Nou, de ontwikkelingen op het gebied van technologie hebben ons computers, internet, auto’s, betere medische zorg en een hogere welvaartstand gegeven en daarnaast wordt de mens gemiddeld veel ouder.” Dus dat is vooruitgang? Heeft het de mensheid dichter bij zijn diepste wezen gebracht of zijn we daarvan juist verder verwijderd? “Ach, hou toch op Vrijland, dat doet er toch allemaal niet toe. Het gaat er toch om dat we erop vooruitgaan, goed en welvarend oud kunnen worden en een lekker leven kunnen leiden!” Maar wat heeft dat je gebracht als je bijna honderd bent en je kan nog nauwelijks een hap door je keel krijgen en weet dat je binnenkort dood gaat? Zijn al die goede herinneringen dan niet slechts herinneringen in de tijd, die je je graf niet mee in kunt nemen? Is bezit dan nog van waarde? Is wat je allemaal gedaan en bereikt hebt dan nog van waarde? Is het niet eens zinvol om over de vraag na te denken ‘wie wij in essentie zijn’ en ‘wat de zin van het leven en alle welvaart of technologische ontwikkeling is’? Wie is de mens en wat is het waard om structuur, luxe, welvaart, technologie, regels, en ‘you name it’ te hebben? Denk eens terug aan het laatste leuke feestje dat je had. Is het niet inmiddels niets meer dan een herinnering? Is niet alles in het leven uiteindelijk slechts een herinnering? Vraag je eens af wie je werkelijk bent en wat je hier doet.

Als je je gaat beseffen wie je in diepste wezen bent, gaan alle begrippen als ‘maatschappij’, ‘economie’, ‘technologie’ en ‘welvaart’ een andere betekenis krijgen. Dan ga je inzien dat ze opgebouwd zijn volgens een machtsstructuur en een piramidemodel bedoeld om de mensheid machteloos en afhankelijk te houden van een systeem en dat dat systeem juist zo is ontstaan vanwege de wil om de mensheid in die afhankelijkheid te drukken en te houden. Dat systeem is inmiddels zo groot en alles omvattend geworden dat het inderdaad lijkt alsof het niet anders meer kan en dat het zelfs goed is dat de macht zich verder centraliseert. Maar dat is juist zo omdat het systeem zich zo gevestigd heeft en van wieg tot graf opdringt dat het inderdaad lijkt niet anders meer te kunnen. Kijken we naar de werkelijke essentie van wie we zijn, namelijk ‘bezield’ of ‘ziel’, dan ontdek je dat die ‘rat race’ van wieg tot graf je eigenlijk bij je ware essentie vandaan houdt. “Ja, je kan mooi lullen, maar we leven nu eenmaal in de maatschappij en daar moet ik het toch echt mee doen.” Ja, maar sta eens even stil bij hoeveel mensen niet depressief of ongelukkig zijn binnen die maatschappij. Er zijn er ook genoeg die wel gelukkig zijn en met volle teugen genieten, maar in beide gevallen staan de meeste mensen niet in contact met de werkelijke essentie van wie we zijn. Dat besef komt misschien pas als we oud worden en de dood in de ogen kijken, maar voor velen zelfs dan wellicht nog niet. De essentie van wie we werkelijk zijn bewust gaan ervaren is een kunst op zich, maar als je dat gaat zien, zie je ook dat ‘de maatschappij’ zoals die nu draait je bij je essentie vandaan houdt.

Dat jij niet je lichaam, je gedachten en je ervaringen in de maatschappij bent, is een idee wat je misschien niet zo snel zult omarmen. De maatschappij is zo opgebouwd dat je een chronologische realiteit beleeft. Tijd is net zo’n illusie als je hele maatschappelijke beleving in deze wereld. Je hele lichamelijke ervaring is niets anders dan een beleving van je ziel binnen deze matrix. Ik noemde het eerder de Saturnus-matrix, omdat er een elitaire groep bestaat die laat zien dat ze de planeet Saturnus vereren. Zij zitten aan de top van de piramide waarmee de maatschappelijke structuur is opgebouwd. Zij zijn er bij gebaat dat jij niet beseft wie je in essentie bent en dus houden ze je van wieg tot graf zoet met maatschappelijke, economische, welvaart en andersoortige belevingen. Geef het volk brood en spelen en houdt ze kort met continue dreiging van angst. Alles in de maatschappij is door deze groep ingericht om je bij je werkelijke essentie vandaan te houden. Zelfs religie is bedoeld om je bij je werkelijke capaciteit vandaan te houden en je op basis van angst en ‘vooruitzicht op redding door een hogere macht‘ hoop te geven. In werkelijkheid ben jij in essentie niet je lichaam, maar is je lichaam een soort bio-avatar die bezield is en ben jij in feite je ziel. Je ziel beleeft een stukje leven binnen deze realiteit of illusie (hoe je het ook noemen wilt). Je werkelijke essentie ligt buiten deze illusie en is verbonden met de goddelijke bron.

Dus op de vraag ‘Wat is er mis met het idee van centralisering van de macht?‘ is het antwoord eenvoudig. In diepste wezen is alle externe macht (en in feite de gehele maatschappij) bedoeld om jou bij je bewustzijn en je werkelijke essentie vandaan te houden. Deze matrix-realiteit wordt gerund door een groep die er op uit is jouw bewustzijn te onderdrukken. Lees daarover meer in dit artikel. Door bewust te worden van wie we zijn, kunnen we weer in contact komen met de essentie van ons bestaan, namelijk met onze ziel. We zijn geen machteloze wezens die leiding of een overkill aan wetten en regels nodig hebben. Echter door de ‘dumbing down of humanity’ of ‘programmering vanaf de wieg’ (zie bovenstaand filmpje van David Icke), zijn veel mensen dit besef kwijt geraakt. Pas als je je gaat beseffen dat je feitelijk ‘oneindig bewustzijn’ bent; ‘een ziel in connectie met de goddelijke bron die slechts een mensbeleving ervaart‘, ga je de wereld op een andere manier beschouwen. Stemmen op een politieke partij staat synoniem voor legitimiteit geven aan een systeem dat je bij je essentie vandaan houdt. Stemmen op een politieke partij is ‘ja’ zeggen tegen een systeem dat in de kern niet deugt. Verandering realiseren begint door daadwerkelijk zelf andere input aan dat systeem te geven, zodat het kan transformeren.

 

Bron: http://www.beyondthematrix.nl/nieuws-analyses/waarom-u-niet-zou-moeten-gaan-stemmen/

Rabobank: “Nexit desastreus voor Nederlandse economie.” Handjecontantje.org: Rabobank desastreus voor onze economie!

Hieronder een artikel van RTL Nieuws waarin de Rabobank alvast een schot voor de boeg geeft voor het – zeer waarschijnlijke – geval dat de Nederlanders in een referendum gaan stemmen voor een Nexit: Nederland uit de EU.

Een paar feiten op een rijtje.
Niets aan de werkelijke macht in de EU is democratisch. Het europarlement wordt gekozen, maar heeft, vergeleken met de Tweede Kamer in Nederland, niet een fractie van de macht daarvan. Het heeft geen wetgevende bevoegdheid; het kan slechts een wetsvoorstel van de Europese Commissie wegstemmen.
De Europese Centrale Bank in Frankfurt (ECB) is niet democratisch gekozen; het is in wezen gewoon een private biljonairsclub. Maar ze bepaalt wel alles wat met ons geld te maken heeft. De ECB is geen overheid.
Ben je geïnteresseerd in hoe de EU totstandgekomen is, dan is deze lezing een aanrader: http://bit.ly/rathwoeu

Daarna snap je ook dat de hele EU niets met democratie te maken heeft, maar dat de Nederlandse overheid wel het overgrote deel van de wetgeving aan die club uitbesteed heeft..

Hieronder het sprookje van de Rabobank, voorgelezen door RTL Nieuws.

“Als de EU uiteen zou vallen, krimpt de Nederlandse economie met 10 tot 15 procent, verdubbelt de werkloosheid en blijft de welvaart structureel lager dan dat die geweest was binnen de interne markt.

Dat doemscenario voorspelt de Rabobank. De bank voorziet vier toekomstscenario’s voor de Europese Unie: ‘doormodderen’, ‘ uiteenvallen’, ‘verdieping’ en ‘twee snelheden’. In het scenario van ‘twee snelheden’ wordt Nederland nog bij de landen gerekend die zowel in Schengen als in de euro (de ‘snelle’ snelheid als het ware) blijven.

Doormodderen

Op korte termijn is ‘doormodderen’, het doorzetten van de huidige situatie, niet eens zo’n slechte optie, maar op de lange termijn zal die niet houdbaar zijn.

Als er niets verandert, schrijven de onderzoekers, zal de EU uiteindelijk afstevenen op optie 2, ‘ desintegratie’. Aanhoudende onrust en ontevredenheid zonder effectief beleid is niet houdbaar.

Dit is hoe de RaboRovers het ons ons willen laten voorstellen. De werkelijkheid is iets anders.

Desintegratie

In dat scenario valt eerst de eurozone, en vervolgens ook de Europese Unie als geheel uit elkaar. De economische gevolgen van die situatie zijn desastreus. “Als een van de meest open economieën op het Europese continent wordt Nederland hard getroffen door de versplintering van de Europese Unie”, schrijven de onderzoekers.

De economische groei neemt sterk af, de werkloosheid verdubbelt, de handel met andere Europese lidstaten neemt enorm af en door vermogensverliezen op buitenlandse valuta daalt ook de dekkingsgraad van de pensioenfondsen.

Nexit

Maar dat is nog niet eens het beroerdste scenario dat de Rabobank kan voorzien. In het geval van een nexit (Nederland stapt uit de Unie) liggen die kosten nog veel hoger. Wim Boonstra, chef-econoom van RaboResearch, waarschuwt ervoor om de situatie van Groot-Brittannië nu te vergelijken met een nexit-scenario.

Het Verenigd Koninkrijk is namelijk nooit lid geweest van de muntunie. Daardoor ondervinden de Britten minder schade van het verlaten van de EU dan Nederland, als wij hun voorbeeld zouden volgen.

Voordelen voor het VK

Na de brexit-verkiezing daalde de waarde van het pond flink.  Daardoor profiteert het land enerzijds van een sterke internationale concurrentiepositie en anderzijds nog steeds van alle voordelen die de interne markt van de EU ze geeft.

Maar ook het VK zal op lange termijn de economische keerzijde van de brexit gaan merken, verwacht Boonstra. Voor Nederland zouden die gevolgen nog veel zwaarder zijn. Het zou kunnen, maar het wordt heel, heel duur.

Kiezen voor meer samenwerking

Wanneer de lidstaten er echter op tijd voor kiezen om de samenwerking te intensiveren zou dat veel economische voordelen hebben voor Nederland.

De economische groei trekt aan, de werkloosheid daalt flink, meer buitenlandse bedrijven kiezen voor Nederland en zelfs indexatie van de pensioenen komt in beeld.

Twee snelheden

Ten slotte gaan de onderzoekers nog in op een Unie van twee snelheden. Nederland zou daarin tot de kernlanden behoren. De kernlanden gaan nauwer samenwerken en vergroten de afstand tot de landen aan de rand van Europa.

Eerst zal in dit scenario in Nederland de economische groei wat vertragen, maar uiteindelijk zal die hoger uitkomen dan in het ‘doormodderen’-scenario (en zeker dan dat van ‘uiteenvallen’). Datzelfde geldt voor de werkloosheid.

Europa kost geld

Al met al lijkt meer samenwerking voor Nederland de beste optie. Volgens het onderzoek zitten er kosten en baten aan elk van de beschreven opties, maar zijn de verschillen groot.

“Europa kost geld”, stelt Wim Boonstra. “Maar hoe wij omgaan met Europa, bepaalt hoe veel geld het ons gaat kosten.””

Hier vind je het artikel van RTL Nieuws.

 

Wij vinden de RABObank desastreus voor de economie en voor de mens in het bijzonder.

Waarom? 

  • De Rabo – net als alle andere banken waar je een lening kunt afsluiten – creëert geld uit het niets, door, op het moment van het sluiten van de lening, een getal in een computer in te tikken. En daarmee wordt nieuw geld geboren;
  • De bank vraagt daar geld voor (rente). Ze vraagt  rente  voor geld dat ze niet heeft hoeven lenen, waar ze niets voor heeft hoeven doen;
  • Jij betaalt geld terug aan de bank, geld waar jij voor gewerkt hebt. Terwijl de bank er niets voor heeft hoeven doen.
    Er vindt dus economische-waardeoverdracht aan de bank plaats: van leningnemer naar leninggever (dat gebeurt ook door de rente). Je kunt ook zeggen: er is een continue stroom van mensen die waarde scheppen naar mensen die geld scheppen. Wat is de impact daarvan? Wat betekent dat nou eigenlijk?;
  • Het geld dat jij van de bank leent, en waarvoor de bank dus nieuw geld creëert, wordt exclusief rente gecreëerd. De rente die jij moet betalen, moet komen uit een groeiende geldhoeveelheid, doordat anderen leningen sluiten. Dit is de kern van inflatie;
  • De bank bepaalt aan wie ze geld uitleent. En dat is niet aan de bedrijven die de motor van de economie zijn – zelfstandige, niet-beursgenoteerde ondernemingen; de banken lenen het geld vooral aan de grote multinationals, die daarmee een concurrentievoordeel krijgen t.o.v. zelfstandige ondernemingen. Die verdwijnen ook steeds meer omdat ze worden opgekocht door de multinationals – met, je raadt het al, de leningen van de bank;
  • In tegenstelling tot wat ze ons willen laten geloven, reageren banken niet op economische recessies, maar creëren ze die. Door het verkrappen van de geldmarkt, door minder leningen uit te geven, is er minder geld in de economie, waardoor leningen en rente niet (terug)betaald kunnen worden, en de economie sowieso krimpt omdat er minder transacties – mogelijk – zijn. De banken veroorzaken de slingereffecten in de economie.
    Dit is een belangrijk verdienmodel van de banken: “Kom maar hier met je (onder)pandje”. Mensen met een hypotheek die wegens werkloosheid of scheiding hun huis niet meer kunnen betalen en/of het moeten verkopen; bedrijven die normaal rendabel zijn, die door de bank gedwongen worden hun zaak te verkopen: in beide gevallen valt het onderpand aan de bank toe en blijven de hypotheekgevers met een restschuld achter. Dit doen alle banken, maar de Rabobank heeft hier een heel slechte naam “hoog” te houden. In dit boek zijn twee voorbeelden daarvan op een ontluisterende en onthullende manier beschreven, we kennen persoonlijk twee gevallen van ondernemers die hun bedrijf zijn kwijtgeraakt door toedoen van de Rabo;
  • Wat is de basis van dit alles: het feit dat de vier grootste – private, Amerikaanse – banken van de wereld 147 multinationals bezitten die gezamenlijk 40% van de wereldomzet behalen en 60% van de wereldwinst. Dit zijn gegevens uit een wetenschappelijk onderzoek van de ETH te Zürich, dat je hier terug kunt vinden. Deze cijfers zijn in 2011 gepubliceerd; je kunt gevoegelijk aannemen dat deze percentages alleen nog maar hoger geworden zijn.
    Die vier grootbanken beheersen wezenlijk alle wereldconcerns op de gebieden energie (olie en gas), voedingsindustrie, wapens, farmaceutica, telecom, vastgoed, mijnbouw (grondstoffen en edele metalen), handelshuizen, beurzen etc. Maar ook de media (radio, televisie, internet), onderwijs en onderzoek (universiteiten). En ook: de goede doelen.
    En dus ook: onze overheid.
    En van wie zijn die vier grootste banken?

Moeilijk te geloven dat dit zo is? Check dit korte filmpje van De Nederlandsche Bank (en dit van Ons Geld) over geldschepping uit het niets; en deze documentaire over hoe de economie wordt bestuurd door de banken. Als je er echt voor wil gaan zitten: Money as debt.

“Het hele land mocht bloeden voor de ambities van meneer Dijsselbloem.”

Het moge jullie intussen duidelijk zijn, dat wij van handjecontantje.org niet erg enthousiast zijn over stemmen of de “democratie” zoals die nu is. Echter, in onderstaand artikel schrijft Thierry Baudet dat het Forum voor Democratie een parlementaire enquête wil vragen wegens de merkwaardige gang van zaken rond de invoering van de euro in 2002. Dit lijkt ons een goede zaak, vandaar dat we dit artikel via de site met jullie willen delen. Ons enthousiasme stoelt niet op de verwachting dat “de politiek” gaat veranderen door deze enquête, maar op dat de enquête de verspreiding van het bewustzijn over de invoering, en de foute agenda daarachter bevordert.

rutte en dijsselbloem

“Vandaag sta ik hier voor u, om een parlementaire enquête te vragen naar de merkwaardige, verbijsterende gang van zaken die voorafging aan de invoering van de euro. Het opgeven van onze robuuste gulden en de komst van deze falende eenheidsmunt: het is één van de grootste politieke kamikaze-acties uit de Nederlandse geschiedenis geweest. Een economische, financiële en democratische ramp. En hoe langer we ermee doorgaan, hoe groter de schade wordt.

Iedere werkende Nederlander staat inmiddels al voor twintigduizend euro garant voor schulden van de Zuidelijke eurolanden. De ECB houdt de rente kunstmatig laag – hierdoor lopen onze pensioenspaarpotten jaarlijks tientallen miljarden aan rente-inkomsten mis. Bovendien is de gulden tegen een te lage wisselkoers verkocht. Met directe geldontwaarding en een structureel welvaartsverlies voor de Nederlandse bevolking tot gevolg.

Maar de schade is niet alleen financieel. De dramatische euromunt raakt ons niet alleen in onze portemonnee. We zijn ook democratische zeggenschap over ons leven kwijtgeraakt door een ‘supercommissaris’ in Brussel die onze begroting in laatste instantie mag goed- of afkeuren, door een bankenunie en straks, als we niet ingrijpen, eurobonds, een begrotingsunie en het onder Brussels toezicht stellen van onze pensioenen.

Dames en heren, hoe is dit alles mogelijk geweest? Nooit is ons iets verteld over de desastreuze gevolgen. Nooit zijn wij gewaarschuwd. Wisten Lubbers, Kok en Zalm van niets? Waren ze ontstellend onnozel? Of hebben ze ons voorgelogen om het Europese project te dienen – en hun eigen carrièreambities daarbij niet in gevaar te brengen?

Het moet worden uitgezocht. De Nederlandse bevolking moet weten wat hier gebeurd is. En dat kan alleen via een parlementaire enquête – omdat de betrokkenen alleen dan onder ede kunnen worden gehoord. Kok, Lubbers, Zalm, en al die andere mensen die ons de euro in de maag hebben gesplitst: nu leven ze nog. Nu kunnen we de totstandkoming van dit catastrofaal fiasco nog ontrafelen.

Ben ik hoopvol, dat er naar onze oproep zal worden geluisterd? Dat de tienduizenden Nederlanders die ons verzoek hebben ondersteund, zullen worden gehoord? Verwacht ik, dat u ons verzoek zult inwilligen?

Van het partijkartel hebben we weinig te verwachten.

Tien jaar geleden werd het referendum over de Europese Grondwet genegeerd. Het referendum over het associatieverdrag van 6 april vorig jaar werd weggelachen. Wordt straks de Nederlandse bevolking ook de mogelijkheid ontnomen om uit te zoeken wat er met haar geld gebeurd is?

Hoe lang denkt u er nog mee weg te komen?

Steeds opnieuw wordt de kiezer in campagnetijd naar de mond gepraat, maar blijkt achter de schermen partijbelang boven landsbelang te gaan.

Geen cent meer naar Griekenland, beloofde Rutte. Het werd 17 miljard. Dat zijn heel wat centen.

Hier naast mij zit Jeroen Dijsselbloem, die niet alleen minister van Financiën is (en dus op deze centen moest letten) maar ook voorzitter van de eurogroep en dus namens de EU ons geld moest innen. Deze schizofrene dubbelfunctie is één van de belangrijkste redenen dat het kabinet-Rutte de crisis in Nederland heeft verergerd door de belastingen te verhogen om de 3 procentsnorm maar te halen. Met structurele schade voor de Nederlandse economie en met name het MKB tot gevolg. Het hele land mocht bloeden voor de ambities van meneer Dijsselbloem.

Vorige week, bij de ‘bonnetjes-affaire’, bleek bovendien dat Kamerleden informatie achterhouden om hun minister te beschermen – en daar vervolgens voor beloond worden met een ministerspost.

De euro is de bonnetjes-affaire tot de macht duizend.

En ik vrees dus dat u uw partijvrienden die het eurobedrog op hun geweten hebben, vanmiddag ook weer uit de wind zult houden.

Maar vergeet niet: op 15 maart zijn de verkiezingen. En de tienduizenden Nederlanders die dit verzoek om een parlementaire enquête hebben ondersteund, en namens wie ik hier sta, mogen ook dan weer stemmen. Dat geldt ook voor de miljoenen anderen, die overtuigd zijn geraakt, dat de Euro een enorm en groeiend probleem is voor onze welvaart en de welvaart van onze kinderen.

We willen weten hoe het zo fout heeft kunnen lopen.

Alleen u kunt daar duidelijkheid over verschaffen door middel van het gevraagde onderzoek.

Open de eurodoofpot. Verschaf inzicht in deze grandioze misser. Ik dank u.”

Bron: https://forumvoordemocratie.nl/actueel/baudet-peuro-toespraak

Samenvatting en opnames van het Monetair Symposium op 2 juli 2016

Pieter Stuurman op het Monetair Symposium over "Geld, Macht. Vrijheid en Verantwoordelijkheid"
Pieter Stuurman op het Monetair Symposium over “Geld, Macht. Vrijheid en Verantwoordelijkheid”

Monetair Symposium 2 juli 2016

Crisistrendwatcher en complotrealist Dirk Bauwens opent de lezingenreeks onder de titel “De onzichtbare macht die ons regeert. Hoe en wie? Welke fenomenen zien we en wat zeggen ze?” 

 Je bent niet gek als je het gelooft: schaduwmachten zijn reëel. Door de eeuwen heen zijn er telkens klokkenluiders geweest die op het bestaan van de onzichtbare machtsstructuren hebben gewezen. Luister bijvoorbeeld naar de toespraak van J.F. Kennedy en lees het werk van voormalig minister Paul Hellyer.
Als je nog meer bronnen zoekt: Wall Street and the Rise of Hitler van Antony C. Sutton, Superclass: The Global Power Elite and the World They Are Making van David Rothkopf. Het wetenschappelijk onderzoek van James Glattfelder en de artikelen, boeken en video’s van William Engdahl.
Bauwens laat de machtspiramide zien. In de bovenste regionen staat de BIS bank. Een staat binnen de staat. Hier wordt het financiële beleid bepaald dat later wordt uitgevoerd door de Centrale en vervolgens door de commerciële banken.

machtspiramide
De BIS, het IMF, de Wereldbank, de VN, de NATO, de OESO, de Europese Commissie, de Centrale Banken, de Trojka: allemaal ultramachtige instanties die niet democratisch verkozen zijn en waar we dus ook geen enkele controle over hebben.

Grootbanken gijzelen de wereld. Ze creëren geld uit het niets, lenen het aan ons uit en wij moeten het vervolgens terugbetalen met rente. Daardoor komt al het geld uiteindelijk aan de top terecht. De tweedeling wordt steeds groter. 62 mensen bezitten nu samen de helft van de wereldrijkdom. Wij mogen met z’n 7 miljarden de andere helft verdelen.

Blogger en coach Pieter Stuurman spreekt over geld, macht en vrijheid en het verband hiertussen. Geld = macht.
Macht hebben betekent het vermogen bezitten om het gedrag van anderen te bepalen. Als je rijk bent, kan dat. De macht van de één is de onvrijheid van de ander. Hoe groter de inkomensongelijkheid, hoe effectiever geld als machtsmiddel is en hoe onvrijer we dus worden.
Ook Stuurman toont de machtspiramide. 7 miljard mensen leveren de producten en diensten en dus alle waarde op deze planeet. Een ultrarijke, superkleine bovenlaag profiteert.
Als je waar ook ter wereld mensen gaat vragen waar ze naar op zoek zijn, zullen ze allemaal antwoorden: vrijheid en voorspoed. Dit zijn universele intenties. Maar het systeem wat we hebben gecreëerd staat hier haaks op. We krijgen de tegenovergestelde uitkomsten: onvrijheid en armoede.
“Ergens hebben we een fout gemaakt. Gaan we zo door of gaan we onze intenties centraal stellen?”

Ergens hebben we een fout gemaakt. Gaan we zo door of gaan we onze intenties centraal stellen? Als we dat willen, zullen we onze verantwoordelijkheid moeten nemen.

We hebben helemaal geen geld nodig. We hebben producten en diensten van elkaar nodig. Om daar toegang toe te krijgen, maken we nu gebruik van een geldsysteem dat ons onze vrijheid ontneemt en ons verarmt. Waarom zouden we dat doen?
We moeten ons geloof in geld opzeggen en onze eigen manier gaan bedenken om de producten en diensten die we zelf maken onderling te verdelen zodat iedereen kan bijdragen en ook kan krijgen wat hij of zij nodig heeft.
De omslag kunnen we creëren door anders te gaan denken over werk: niet voor het geld, maar om spullen te maken en diensten beschikbaar te stellen voor onze medemensen.
Zeg niet dat het onmogelijk is. De oplossingen om zo’n samenleving te creëren zijn al voorhanden, denk bijvoorbeeld aan complementair geld. Alleen het bewustzijn ontbreekt nog bij veel mensen. Daarom moeten we elkaar informeren, inspireren en motiveren.
Het begint allemaal met het besef. Als genoeg mensen vinden dat het zo niet langer kan en het anders willen, vinden we vanzelf een weg.
Monetair hervormer Anthony Migchels benadrukt dat het onderwerp geld enorm belangrijk is. Economie gaat over transacties. Geld is de helft van iedere transactie. Des te vreemder is het dat geld als zodanig in de economische wetenschap niet of nauwelijks wordt bestudeerd.

De grootbanken hebben ons in de tang omdat we voor 230 biljoen dollar bij hen in het krijt staan. Ze beheersen het geldsysteem en daarmee de drie mechanismes die ervoor zorgen dat we steeds armer worden. De eerste is rente. Als je een lening hebt, bijvoorbeeld een hypotheek, betaal je door de rente je huis uiteindelijk 2 à 3 keer.

Maar ook als je geen lening hebt, ben je een groot deel van je inkomen kwijt aan rente. In alle producten die je koopt zit een stuk rente (plm. 40%) dat uiteindelijk naar de banken gaat. Leveranciers en winkeliers hebben meestal leningen. De rente die ze daarover moeten betalen, berekenen ze door aan de klant.

“De grootbanken hebben ons in de tang omdat we voor 230 biljoen dollar bij hen in het krijt staan”

Het tweede mechanisme is de controle over de geldhoeveelheid. De banken creëren booms en busts. Sommige perioden verstrekken ze veel leningen waardoor de geldhoeveelheid stijgt, dan opeens weer minder waardoor een crisis en een depressie ontstaan.

Ten derde bepalen banken ook wie een lening krijgt en wie niet en onder welke voorwaarden, waardoor sommige bedrijven en individuen bevoordeeld worden, terwijl andere failliet gaan.
Een aanrader om te kijken is de documentaire The Princes of the Yen van Richard Werner. Hierin wordt getoond hoe Centrale Banken opereren: ze creëren crisissen om die vervolgens ‘op te lossen’ met structurele hervormingen. Precies wat nu binnen de EU ook gebeurt.
Weg uit het doemscenario
Alle sprekers schetsen een hopeloos beeld. De situatie van ons financiële bestel is onhoudbaar. De particuliere en overheidsschulden worden steeds hoger t.o.v. ons (nationaal) inkomen. Hoe ontkomen we aan een doemscenario?
De oplossing is duidelijk: zelf volledige verantwoordelijkheid nemen voor ons samen-leven. Aan onze eigen netwerken bouwen. Een monetaire hervorming van binnenuit.
Migchels c.s. hebben een complementaire munt klaarstaan waar we zo kunnen instappen. Je kunt vandaag nog een rekening openen bij De Florijn. En als je mee wilt helpen aan de groei van het netwerk, kun je je aanmelden als werver.
Met de Florijn creëren we ons eigen betaalmiddel zonder de nadelen van de Euro. Het Florijnnetwerk biedt bedrijven (en op termijn waarschijnlijk ook consumenten) rentevrij krediet. Dit kan de kapitaalschaarste binnen het midden- en kleinbedrijf oplossen en dus enorme positieve gevolgen voor de reële economie hebben. Florijnen blijven namelijk binnen het netwerk circuleren, terwijl Euro’s in de vorm van rente naar de banken verdwijnen.
Het nut van complementaire munten heeft zich bijvoorbeeld bewezen in Zwitserland, waar het bedrijfsleven al 80 jaar naast de Zwitserse Frank gebruik maakt van de WIR, en in Bristol, waar de locale economie dankzij deBristol Pound helemaal opbloeit.
Ronald Bernard van de Blije B -een bank in oprichting- heeft ook zo’n positief verhaal. We moeten weer baas in eigen bank worden.
We kunnen het zelf. We moeten niet blind staren op onze onmogelijkheden en tekorten, maar ons focussen op wat we wèl kunnen doen. Kijk naar iemand als Nick Vujicic. Hij heeft geen armen en benen, maar hij krijgt meer voor elkaar dan de meesten van ons die wel een gezond lichaam hebben.
Daar kunnen we een voorbeeld aan nemen. De Blije B is een coöperatieve fairtrade bank in oprichting. Het is een burgerinitiatief van professionals. De Blije B introduceert de waardevaste munt URA. Zodra er meer dan 10.000 leden zijn, wordt de bankvergunning aangevraagd. De Blije B doet niet aan rente en is daarmee hèt duurzame financiële initiatief van Nederland.
In plaats van rente geeft De Blije B Financieel, Ecologisch, Emotioneel en Sociaal rendement, op basis van natuurlijke groei. De Blije B investeert in lokale economieën en duurzame projecten, voor een gezonde en rechtvaardige samenleving.
In 5 jaar kunnen we een gezonde economie creëren met behulp van de 12 punten van verandering. Inmiddels hebben al 4.600 mensen in meerdere landen zich aangesloten. De Blije B maakt het je gemakkelijk. Ook wij kunnen zo meedoen, bijv. als vrijwilliger. Maar om de Blije B echt van de grond te krijgen is ook geld benodigd. Voor 25 euro ben je medestander. Voor 100 euro wordt het ook jouw bank.
Zo eindigt dit symposium heel opgewekt. Er is een uitweg uit de misère. Ik weet wat ik kan doen. Jij ook?
Met dank aan Mia Molenaar van Welvaart voor Iedereen voor de samenvatting van deze dag.