Wie wordt er beter van de War on Cash? – Edin Mujagic/ftm.nl

Edin Mujagic van FOLLOW THE MONEY heeft een heldere bijdrage geschreven over de plannen die de EU heeft met contant geld. Die zijn kort samengevat: “zand erover.”

Hij beschrijft hier goed de fenomenen: o.a. dat de EU wezenlijk de burger de macht over zijn eigen geld ontneemt en ‘m daardoor feitelijk besteelt. Wat Edin nog (?) niet doet, is vertellen waarom dat die EU dat doet, en wie daar nou eigenlijk achter zitten. Wat is de echte reden dat de EU contant geld wil afschaffen? Ons antwoord: hun macht en onze slavernij. En ook dat is nog maar een deel van het antwoord.

In onze docu beschrijven we de mechanismen waar o.a. de EU zich van bedient.

Edin Mujagic:

In een eerdere bijdrage schreef ik dat de middenklasse onder druk staat. Nu wordt er de laatste tijd steeds vaker gesproken over een onzalig plan: het afschaffen van contant geld. Hoewel het de genadeklap voor de middenklasse zou betekenen, zijn de eerste stappen al gezet.

‘Wij verklaren de oorlog aan contant geld!’, riep creditcardgigant Visa tijdens de lancering van een nieuw programma. Daarin worden Amerikaanse bedrijven uitgenodigd om plannen in te sturen hoe ze zichzelf kunnen omtoveren om alleen nog maar via creditcard te worden betaald. De 50 beste plannen krijgen 10.000 dollar van Visa. Het doel: om contant geld daadwerkelijk uit al hun bedrijfsprocessen te bannen. Het bedrijf wil hetzelfde doen in het Verenigd Koninkrijk — en daarna in de rest van Europa.

Ik begrijp uiteraard waarom een bedrijf als Visa af wil van contant geld: het verdient zijn geld immers met commissies voor kaarttransacties en rente die de consumenten betalen wanneer ze hun aankopen gespreid betalen. Wat ik echter niet snap is dat enkele prominente economen en politici — die zogenaamd voor de gewone man opkomen — deze oorlog tegen contant geld steunen.

Als de pest

Neem de Europese Unie: Begin dit jaar kondigde Brussel aan te overwegen het gebruik van contant geld in de EU met ingang van 2018 aan banden te leggen. Het was niet alleen die wens zelf, maar zeker ook de snelheid waarmee de Europese Commissie dit plan wil realiseren, die mij verbaasden. Normaal gesproken zitten er jaren tussen het moment dat Brussel iets wil en dat het ook daadwerkelijk uitgevoerd wordt. Dat de EU het aan banden leggen van contant geld met ingang van volgend jaar wil realiseren, is dus wel heel erg snel. Voor het afschaffen van roamingkosten binnen de EU bijvoorbeeld was ruim een decennium nodig.

“Het 100 eurobiljet wordt in veel winkels behandeld alsof het een pestvirus verspreidt”

Zo’n besluit zou overigens niets meer dan een EU-stempel zetten op wat al in de praktijk gebeurt. In de EU is de oorlog tegen contant geld namelijk al langer gaande. Probeer maar iets af te rekenen met een bankbiljet van 200 euro; om nog maar te zwijgen van een biljet van 500 euro. Zelfs het 100 eurobiljet wordt in veel winkels behandeld alsof het een pestvirus verspreidt.

Contante betalingen mogen in veel landen de grens van 500 of 1000 euro niet overschrijden. Toen ik onlangs in Rome was, stond op de balie van mijn hotel groots aangegeven dat zij die bij het uitchecken meer dan 1.000 euro moesten betalen, dat níet contant mochten afrekenen. Er zijn zelfs al landen — Nederland bijvoorbeeld — waar winkeliers zich niet verplicht achten om contant geld aan te nemen. Opmerkelijk, want het betreft hier een wettig betaalmiddel.

Elke betaling geregistreerd

Voor de vermindering of afschaffing van contante betalingen wordt vaak als reden aangevoerd dat het terrorisme zou bestrijden, of dat het witwassen van illegaal verkregen geld ermee bemoeilijkt zou worden. Voor het tweede valt iets te zeggen. Voor het eerste misschien ook, maar ik vraag me af of het daarvoor nu nodig is dat níémand meer contant betaalt.

Eerlijk gezegd vind ik de argumenten vooral vergezocht. Het klinkt eerder als een excuus voor iets anders. Waar het namelijk écht om gaat, is iets waar elke burger – en zeker de middenklasse – bang voor zou moeten zijn.

Stel je een wereld voor waar je niet of nauwelijks met contant geld kunt betalen: een wereld waar alle transacties elektronisch verlopen. Je anonimiteit en privacy als consument zijn dan helemaal weg. Elke betaling wordt geregistreerd. Met andere woorden: hoe machtig de overheid ook is, in zo’n cashloze maatschappij zou ze nóg machtiger worden.

Een andere keerzijde van zo’n wereld is dat het maatschappelijk leven er extra kwetsbaar door wordt. Als nu de stroom uitvalt zijn de gevolgen al enorm: het leven ligt dan al gauw plat. Of denk aan een ramp of grote cyberaanval die het elektronisch betaalverkeer compleet platlegt; met contant geld kunnen we dan in ieder geval nog eten kopen. Neem dat weg, en het zou een chaos worden.

Moderne alchemisten

En dan zijn er nog de gevolgen op het gebied van monetair beleid. Die zie je aan de oppervlakte niet, maar ze gaan diep. Eén van de economen die voor het afschaffen van contant geld is, is de Duitser Peter Bofinger, lid van de zeer invloedrijke vijfkoppige Raad van Economisch Adviseurs in Berlijn. Volgens Bofinger zijn munten en bankbiljetten onnodig, omdat ze ‘slechts de invloed van de centrale banken verminderen’.

Alsof de invloed van die instellingen ons iets goeds heeft gebracht! Sinds de centrale banken over de waarde van ons geld waken, is de waarde ervan uitgehold (zie grafiek hieronder). Er is geen munt ter wereld, letterlijk niet één, die meer waard is geworden sinds de centrale banken zich over de waarde van ons geld ontfermen.

Voor Kenneth Rogoff, voormalig hoofdeconoom van het Internationaal Monetair Fonds, is het probleem met contant geld dat ‘burgers ernaar kunnen uitwijken’ als dat moet. Bijvoorbeeld wanneer de centrale banken de waarde van hun geld stelselmatig (willen) vernietigen.

De Nederlandse econoom Willem Buiter, voormalig lid van het rentecomité van de Britse centrale bank en tegenwoordig hoofdeconoom van Citibank, ziet als hét probleem van contant geld dat de centrale banken hun rentes niet ver onder de 0 kunnen verlagen. Volgens Buiter zijn negatieve rentes van bijvoorbeeld -5 of zelfs -10 procent nodig. Met andere woorden, Buiter wil een beleid om elk jaar 10 procent van de waarde van uw spaargeld en van de koopkracht van uw euro te confisqueren.

Het afschaffen van contant geld zou de weg vrij maken voor moderne alchemisten – ook wel centrale bankiers – om het huidige absurde monetaire voodoo-beleid permanent te maken, en daar nog eens een paar schepjes bovenop doen. Die rente van -10 procent? Dat kan dan gewoon. Jij als burger hebt dan nauwelijks nog een manier om aan die rooftocht op je geld te ontkomen.

Zelfs het kopen van goud biedt geen soelaas. De overheid zou het kopen van goud kunnen beperken tot een bepaalde hoeveelheid per persoon, of het zelfs helemaal verbieden. Absurd? In 1933 moesten de Amerikanen hun goud inleveren bij de Amerikaanse overheid. Wie dat niet deed kon een forse (gevangenis-) straf tegemoet zien.

In een wereld zonder contant geld zouden de (centrale) banken, overheden en betaalorganisaties samen nagenoeg grenzeloze macht hebben. Daarmee is Big Brother werkelijkheid geworden: hij is een bankier.”

Bron: https://www.ftm.nl/artikelen/wie-wordt-er-beter-van-de-war-on-cash?

Waarom u niet zou moeten gaan stemmen II – Beyond the matrix

Deel II van Beyond the Matrix, waarom u niet zou moeten stemmen. Martin Vrijland is flink in de geschiedenis gedoken en heeft allerlei verbanden gelegd met het vroegere Egypte, de farao’s (waar koningshuizen nu nog van afstammen), de centrale banken,  en en passant nog een leuk Bijbellesje. De vraag is: hoeveel invloed heeft onze stem nu eigenlijk in de huidige machtsstructuur in een democratie die helemaal geen democratie is?

Op 15 maart 2017 zijn de landelijke verkiezingen en dus mag u weer gaan stemmen. Het is belangrijk dat u dat niet gaat doen. Waarom niet, heeft te maken met het in stand houden van een systeem dat is opgezet om u de illusie van inspraak te geven. Dat beschreef ik in een eerder artikel met dezelfde titel. Het woord democratie komt van de Griekse woorden dèmos (volk) en krateo (regeren, heersen). Bestudeert u de machtsstructuren in de wereld serieus, dan komt u erachter dat de democratie slechts een schijnvertoning is, die is ingesteld om de dèmos de illusie van inspraak te geven. De feitelijke machthebbers laten gewoon zien wie ze zijn, maar we kunnen of willen het vaak niet zien, omdat we verblind zijn door jaren van programmering. Onderstaand plaatje geeft eigenlijk de wereldlijke macht redelijk accuraat weer. De piramidevorm doet al onmiddellijk denken aan het oude Egypte. Het is erg interessant om de symboliek gevoerd door de machtselite te bekijken, omdat daaruit te halen valt dat de machtsstructuur zoals getekend in de piramide, best wel eens zou kunnen kloppen. Het is de moeite waard om te ontdekken hoe de macht in de wereld is opgebouwd, zodat u zich niet langer laat strikken voor de illusie van inspraak via een stembiljet en actie gaat ondernemen om daadwerkelijk invloed uit te oefenen.

Zo bestaat er bijvoorbeeld een centrale bank die alle grote centrale banken overkoepelt. Dat is de BIS (Bank of International Settlements). De winnaars van de Eerste Wereldoorlog benoemden in 1924 een commissie van internationale bankiers. Uit deze commissie kwam het idee voort om een overkoepelend orgaan te creëren teneinde de Duitse herstelbetalingen te regelen en te overzien. Het bestaan van de BIS werd op 20 januari 1930 in Den Haag geformaliseerd. Het hoofdkantoor kwam in Bazel te staan. De BIS opereert exclusief voor centrale banken en werkt niet voor individuen of bedrijven. De Amerikaanse politicus Henry Morgenthau noemde de BIS ‘een symbool van behulpzaamheid aan de nazi’s’. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak zaten in de raad van bestuur van deze bank onder meer: baas van IG Farben Hermann Schmitz, nazi-sympathisant Kurt von Schroeder en president van de Reichsbank Walther Funk. Na 1945 maakte de BIS zich sterk voor een trans-Europees muntproject, dat in 2002 uiteindelijk heeft geresulteerd in de euro. De BIS lijkt een steeds meer prominente rol te gaan vervullen op het wereldtoneel en zal volgens de geruchten de bank worden waar vanuit de geboorte van een nieuwe wereldwijde munteenheid geïntroduceerd zal worden. Het hoofdkantoor van deze bank bevindt zich in Zwitserland in de stad Basel. Het hoofdkantoor van deze BIS bank doet qua vormgeving denken aan de toren van Babel. Ditzelfde geldt voor het gebouw waar de EU elke vrijdag naartoe verhuist om 1x in de week in plaats van in Brussel, in Staatsburg bijeen te komen. Ook dit gebouw doet denken aan de toren van Babel. De ontwerpers van dit gebouw hebben zich laten inspireren door het beroemde schilderij de “Toren van Babel” van de Vlaamse schilder Pieter Bruegel. Als de BIS bank inderdaad een centrale rol gaat spelen bij de vorming van een nieuwe wereldmunt, zouden we dus in onderstaand plaatje de BIS bank boven alle andere banken als het IMF, de FED (de Amerikaanse centrale bank) en de ECB (Europese centrale bank) e.d. kunnen plaatsen. De verwijzing naar Babel is in die zin interessant, omdat het verwijst naar een Bijbelse anekdote in het boek Genesis.

 

In Genesis 10: 8-9-10 staat [citaat] En Kusch verwekte Nimrod; deze was de eerste machthebber op aarde; hij was een geweldig jager voor het aangezicht des Heren. Het begin van zijn koninkrijk was Babel, Erech, Akkad en Kalne in het land Sinear. De profeet Micha noemt Assyrië het land van Nimrod. Nimrod was een nakomeling van Noach’s zoon Cham en was een geweldig jager die zich tegenover de Here opstelde. Hij was de eerste die ‘een gewelddadig gezag en heerschappij” vestigde, de eerste despoot, “de grondlegger van alle koningschap en tirannie.” In een groot aantal bijbelteksten in het Oude en Nieuwe Testament komt de naam Babel/Babylon voor. Babel is de weergave zoals die in het Oude Testament voorkomt; Babylon die van het Nieuwe Testament. Babel, wat in het Hebreeuws “Verwarring” betekent, vormde het begin van de menselijke heerschappij op aarde, na de zondvloed. In de taal van Assur weergegeven, betekent Babel ‘Bab-ili’ wat ‘poort van God’ betekent. Dat geeft Babel als het ware een dubbele betekenis. De symbolische verwijzing naar Babel doordat zowel de BIS bank als de EU opereren vanuit gebouwen die naar die toren van Babel lijken te verwijzen, is op zijn minst opmerkelijk te noemen. Zou het een teken zijn van heerschappij over de mensheid via de strategie van ‘verdeel en heers’? Wie kent immers niet ook het verhaal van de Babylonische spraakverwarring, waarbij God de mensen spontaan andere talen gaf, zodat zij elkaar niet meer verstonden.

 

 

Het is historisch nooit bewezen of Babel, Babylon of het Babylonische rijk ooit bestaan heeft. In ieder geval lijkt Egypte en de heerschappij van de farao’s in dezelfde periode te vallen. Per definitie is het zinvol om de exercitie aan te durven om de officiële lezing van de geschiedenis in twijfel te durven te trekken. Winston Churchill zei immers na de tweede wereldoorlog al dat de geschiedenis geschreven wordt door de overwinnaars. Waarom zouden we dan niet de lange termijn geschiedenis met een kritische blik durven te bekijken? Sommige historici stellen zich op het standpunt dat Babylon en Egypte gelijktijdig bestonden. De vraag is volgens sommigen zelfs of Babylon überhaupt wel bestaan heeft of dat het slechts een mythisch Bijbels verhaal is. Sowieso weten we nog vrij weinig van die periode en het blijft ook nog steeds een groot raadsel hoe de piramides gebouwd zijn. Erg opmerkelijk is in ieder geval dat we de piramide en de (ontbrekende) topsteen van de piramide van Giza veel terug zien in de symboliek in bijvoorbeeld de film- en muziekindustrie. Daar wordt tegenwoordig vaak lacherig en cynisch over gedaan, maar het feit dat het een veel besproken en gehanteerd symbool is, blijft staan.

Onderstaand plaatje van de machtsstructuur in de wereld is op zijn minst de moeite van het bestuderen waard.

Hoewel ik van mening ben dat het plaatje niet helemaal compleet is, omdat het belangrijke element van ‘geheime genootschappen’ ontbreekt, geeft het een aardig beeld. Juist die geheime genootschappen zitten in alle lagen van de machtspiramide, waarbij de hoogste graden bovenin te vinden zijn en de lagere rangen tot aan het 2e segment strekken. Bovenaan in de piramide zien we niet alleen het ontbrekende topstuk (zoals bij de piramide van Giza), maar tevens koningin Elizabeth II, de Britse koningin. Wist u dat koningin Elizabeth tijdens haar kroning ritueel als een farao gekroond werd en plaats nam op een troon die boven op een steen uit het oude Egypte geplaatst was (zie deze film vanaf 1:08:50 uur) én dat deze troon boven op een soort mini piramide stond (lees hier)? Dat doet onmiddellijk weer denken aan Egypte en aan de term ‘farao’. Waarom is zo’n kroning zo ritueel en waarom is haar troon op een steen uit het oude Egypte geplaatst? Er wordt blijkbaar zeer veel waarde aan gehecht en zoiets zou tot nadenken moeten stemmen. Heeft Elizabeth misschien een band met dat oude Egypte?

 

Het hele verhaal begint al bij een mogelijke geschiedvervalsing in de Bijbel. In dit artikel lichtte ik al toe hoe historische stamvaders als Abraham waarschijnlijk Bijbelse verbasteringen zijn voor farao’s. Archeologie laat zien dat bijvoorbeeld Abraham farao Amenemeth I moet zijn geweest. In onderstaan filmpje vindt u een samenvatting van hoe de oude farao-bloedlijnen verbonden blijken te zijn met de koningshuizen en met name het Britse. Kortom: het feit dat de kroning van koningin Elizabeth zoveel Egyptische symboliek bevatte, past helemaal in het beeld dat zij een mogelijke farao-afstammeling is. Laten we zeggen dat zij misschien wel simpelweg een farao is.

The Trail of Pharaoh Bloodline to Pagan Roman to British Royalty

 

Ik hoor de kritische lezer nu denken: “Ja, maar wacht eens even. Wie zegt dat bovenstaande machtspiramide klopt. Wie zegt dat het filmpje klopt?” Het antwoord daarop laat ik u zelf invullen. Ik kan geen hard bewijs leveren dat er een God is of dat er geen God is. Ik kan ook geen hard bewijs leveren dat de machtspiramide klopt. Wel heb ik in meerdere artikelen aangetoond dat organisaties als de Bilderberg groep bestaan. Ook zien we de mainstream media er tegenwoordig verslag van doen en kunnen we constateren dat wereldleiders zich daar in geheimzinnigheid hullen. We hebben geen idee van wat daar besproken wordt. Opmerkelijk is dat de koningshuizen een prominente rol vervullen in dergelijke organisaties. Prins Bernhard stond bijvoorbeeld aan de wieg van de Bilderberg groep. De koninklijke bloedlijnen zitten dan ook vaak in de toplagen van de geheime genootschappen, die in alle lagen van dit piramidemodel hun invloed uitoefenen. Zo zijn de Oranje’s in de toplagen van de Maltezer ridder orde (geheim genootschap) te vinden. Je kunt dus niets hard bewijzen, maar wel de contouren zien. Als u er echter blind voor wilt blijven en liever gelooft dat we in een oprechte wereld leven, zonder verborgen machtsstructuren, dan begrijp ik dat best. Tenslotte ziet het leven er door een roze bril veel vrolijker uit.

Als u deze documentaire vanaf 1:32:25 uur bekijkt, ontdekt u dat Cleopatra waarschijnlijk een (Hebreeuwse) farao was die over Egypte regeerde. Cleopatra verwekte volgens die revisie van de geschiedenis, een kind met de Romeinse keizer Julius Caesar. Volgens auteur Ralph Ellis zou Jezus de zoon van Cleopatra en Caesar zijn geweest met de eigenlijke naam Ptolemy XV en de bijnaam “Caesarion”. Cleopatra noemde zichzelf overigens de reïncarnatie van de maagdelijke godin Isis (zie ook de Red Bull). Komt die naam u bekent voor? En komt het u bekend voor dat Jezus uit een maagd geboren zou zijn? Gaat daar een lampje branden? Toen Caesar door de Romeinse senaat uitgeroepen werd tot God, was Jezus (Caesarion) dus feitelijk de zoon van God geboren uit een maagd (de maagd Maria volgens de Bijbel; waarmee Maria dus feitelijk naar Cleopatra refereert en dus de reïncarnatie van Isis zou zijn). Het vreemde Bijbelverhaal begint steeds duidelijker te worden. We snappen nu misschien ook waarom Jezus volgens de Bijbel claimde de zoon van God te zijn. Caesarion (Jezus) was immers de zoon van Caesar. Op 13 jarige leeftijd verklaarde zijn moeder hem zelfs koning der koningen. Toen Caesar zelf door zijn getrouwen werd doodgestoken, kwam Caesarion in een soort machtsvacuüm terecht. Dit herkennen we in de Bijbel, waar Jezus gehoond werd voor het feit dat hij claimde de zoon van God te zijn. Logisch, want er vond een machtswisseling plaats in Rome. Octavius, de geadopteerde zoon van Julius Caesar greep de macht in Rome. Na de dood van Caesar kreeg Cleopatra een relatie met Marcus Antonius, waarvan zij 3 kinderen kreeg, maar omdat Caesarion officieel nog steeds de wettige erfgenaam van Caesar was, vreesde Cleopatra voor zijn leven. Toen Octavius Egypte binnenviel (mogelijk op zoek naar de wettige erfgenaam Caesarion/Jezus), regelde Cleopatra een escape voor Caesarion. Ze zou hem naar India hebben gestuurd. Uiteindelijk zou Caesarion de Egyptische naam Isus aangenomen hebben. Dit zou ‘zoon van Isis’ betekend hebben. De naam Jezus zou dus wel eens kunnen komen van Isus. De naam is overigens terug gevonden op Egyptische hiërogliefen.

In 1878 werd in Rusland door schrijver en gerespecteerd journalist Nicolas Notovitch een boek gepubliceerd met de titel ‘Het onbekende leven van Jezus Christus‘. Notovich zou een reis hebben gemaakt naar het Himalaya gebergte in Noord India, waar hij een boeddhistisch klooster hoog in de bergen bezocht zou hebben. Een monnik zou hem oude boekrollen hebben laten zien van een leerling uit een ver verleden met de naam Isa (de Arabische naam voor Isus). De boekrollen beschrijven Isa als iemand die uit een mediterraans land afkomstig zou zijn en als tiener arriveerde. Notovich ontdekte dat de jaartelling van het verblijf van deze Isa overeenkomt met de periode dat Caesarion of Isus / Jezus vertrokken zou zijn. Vijftig jaar later werd het werk van Notovich geverifieerd door een Hindoestaanse monnik, die de boekrollen opnieuw bestudeerde en vertaalde. Nadat Isa leerde lezen, de Veda’s bestudeerde en geneeskunsten leerde, keerde hij terug naar Alexandrië in Egypte. Hij ging waarschijnlijk opzoek naar zijn moeder, maar vond haar niet. Zij leefde niet meer. Na 3 jaar ging hij op zoek naar zijn halfzus en zijn twee halfbroers (die Cleopatra van Marcus Antonius ontving). Deze hadden land geërfd in Syrië. Hier eindigt het spoor van Isus / Isa / Caesarion (Jezus). De twee Bijbelse discipelen van Jezus genaamd Jacobus en Thomas, zouden volgens de documentaire de twee halfbroers van Jezus zijn. Maria en Jozef uit de Bijbel zouden familie van Cleopatra zijn geweest die Caesarion (Jezus) adopteerden. Maria Magdalena zou de halfzus van Jezus zijn geweest (Maria, dochter van de zelfverklaarde reïncarnatie van de maagdelijke godin Isis, Cleopatra). Zowel Maria (de adoptiemoeder van Jezus) als Maria Magdalena (ook wel Maria Cleopatra en Celene genoemd) zouden aanwezig zijn geweest bij de Bijbelse (vermeende) kruisiging van Jezus.

Caesarion (Jezus) legde zijn halfzus (Maria Magdalena / Celene) uit dat hij zijn erfrecht op het Romeinse rijk zou terug heroveren op Octavius; niet met wapens, maar via de creatie van een nieuwe religie. Hij voorspelde het rijk te hernoemen tot het Heilige Romeinse rijk. In de Bijbel ontbreekt overigens opvallend genoeg 17 jaar aan historie over Jezus. Dit zou overeen kunnen komen met zijn periode in India en de zoektocht naar zijn familie daarop volgend. Vanaf 1:46:29 uur in de genoemde documentaire ziet u hoe gesteld wordt dat Jezus gedurende deze 17 jaar ook naar Engeland afgereisd zou zijn. In het Engelse plaatsje Cornwall wordt nog steeds beweerd dat Jezus daar ooit geweest zou zijn. De welgestelde Jozef (de Bijbelse vader van Jezus, maar eigenlijk zijn oom / pleegvader) zou naar Engeland zijn afgereisd op zoek naar tin (grondstof). Hij zou Jezus mee hebben genomen op zijn reis. De Kelten die op dat moment het gebied bewoonden beweerden dat zij afstammelingen waren van een ‘hoger wezen’. Zij geloofde ook in de onsterfelijkheid van de ziel. Zij zouden mogelijk de nieuwe religie van Caesarion (Jezus) aangenomen hebben.

De in 1947 bij Qumran aan de Westelijke Jordaanoever gevonden ‘Dode Zee-rollen’ zouden mogelijk toegeschreven kunnen worden aan Jezus en zijn volgelingen genaamd de Essenen. Een gewapende groepering leek in die tijd ook aanhanger te zijn van de leer van de Essenen. De documentaire stelt dat deze Sellicks (Engels, Nederlandse vertaling niet bekend) een militaristische groepering waren die nu voortbestaan onder het (politiek militair) Zionisme. De Bijbelse kruisiging zou geschiedvervalsing zijn en een truc om het volk te bekeren tot zijn nieuwe religie en Jezus zou zo de macht in de komende eeuwen over het Romeinse Rijk naar zich toe trekken op basis van deze nieuwe religie. Dit laatste wordt verklaard vanaf 1:51:30 uur in de documentaire.

Ook legt de documentaire (1:49:40 uur) uit hoe de bruiloft te Kana, die in de Bijbel beschreven wordt, waarschijnlijk de bruiloft was tussen Jezus en zijn halfzus Maria Magdalena / Celena (de dochter van Cleopatra, de zelf uitgeroepen reïncarnatie van de maagdelijke godin Isis). Nergens wordt in het Bijbelse verhaal namelijk genoemd op wiens bruiloft Jezus zo druk was met het in wijn omtoveren van vaten water. Waarschijnlijk is het Jezus vrouw Maria Magdalena (dochter van Isis / Cleopatra) die door hooggeplaatste vrijmetselaars afgebeeld werd op het Vrijheidsbeeld in New York. Beeldvergelijk tussen de gelaatsafdrukken op munten uit de tijd van Jezus waarop Maria Magdalena afgebeeld staat en het gezicht van het Vrijheidsbeeld , levert sterke overeenkomsten op. Ook is de vrouw van het Vrijheidsbeeld zwanger uitgebeeld. Dit zou er op duiden dat het nageslacht van Jezus over Amerika regeert. Het nageslacht van Jezus is dan – als deze gehele analyse klopt – het nageslacht van de Romeinse God Caesar en de Egyptische farao Cleopatra (de reïncarnatie van Isis).

In feite zouden we dan tot de conclusie kunnen komen dat het misschien wel niet zo ver gezocht is dat de aristocratie daadwerkelijk afstamt van de Egyptische farao-bloedlijnen. Mogelijk kunnen we in die visie het Vaticaan ook bovenaan in de piramide scharen, waarbij de jezuïeten-orde samen met de Britse kroon de machtspiramide deelt. Paus Franciscus is niet voor niets een jezuïet (de ‘orde van Jezus’) en dus waarschijnlijk ook een farao-afstammeling. Mijns inziens staat het Vaticaan mogelijk zelfs boven de kroon (farao Elizabeth) en is de kroon de uitvoerende macht die boven de onderliggende piramide regeert. Als ik spreek over het Vaticaan, bedoel ik niet de katholieke kerk. Dat is slechts 1 van de religieuze systemen die bedacht zijn en gecontroleerd worden door de uitvoerende macht van het Vaticaan. De religieuze systemen bevinden zich relatief laag in de hierboven afgebeelde machtspiramide en maken onderdeel uit van de systemen die de massa onder controle moeten houden. Feitelijk zijn ze gedaald in de piramide, omdat de kerk vroeger een meer prominente rol had in het leven van mensen. Banken zijn via hun schuldsysteem inmiddels veel effectiever; helemaal nu iedereen in de wereld afhankelijk geworden is van geld en nu de road map richting een cashless society de macht van het geldsysteem nog verder doet groeien. Zij zitten dus inmiddels hoger in de piramide.

Hoe je het ook wendt of keert, landelijke overheden zijn slechts een klein onderdeel van de wereldwijde machtsstructuur. Zij dansen naar de pijpen van de bovenliggende machtsstructuren. Dat blijkt niet alleen uit het feit dat 70% van de wetten in Nederland door de EU gedicteerd worden, maar ook uit de geldstromen richting de EU en de ECB. Iedereen die nog gelooft dat het stemmen op een partij in de politiek nog enigszins effectief is, laat zich simpelweg in de luren leggen. De huidige verschuiving naar rechts-populistische partijen en naar partijen die een Nexit of meer inspraak via referenda nastreven, is een goed gecoördineerde verschuiving die slechts bedoeld is om de druk van het vat te ventileren. Dit beschreef ik al in mijn voorgaande artikel. Wilt u echt verandering realiseren in deze wereld, dan moet u de illusie dat het invullen van een stembiljet iets bijdraagt, loslaten. U kiest slechts op de aangeboden smaakjes van de machtselite; de farao’s. Daadwerkelijke verandering ontstaat als u stopt uw steentje bij te dragen in het in stand houden van die piramide. Hoe u dat kunt doen is een vraag die u zichzelf zou kunnen stellen. Het invullen van een stembiljet is de makkelijkste manier om uw verantwoordelijkheidsgevoel af te kopen. Daadwerkelijk iets ondernemen of met anderen overleggen wat u zou kunnen ondernemen en dit omzetten in daden, is veel dringender noodzakelijk dan een kruisje zetten onder een stembiljet. De tijd dringt, want de digitale gevangenis ligt op de loer.

George Carlin – It’s a big club

Bron: http://www.beyondthematrix.nl/nieuws-analyses/waarom-u-niet-zou-moeten-gaan-stemmen-deel-2/

 

Waarom u niet zou moeten gaan stemmen deel I – Beyond the matrix

Deel I van een tweeluik over waarom je niet zou moeten stemmen, geschreven door Martin Vrijland.
Martin legt heel helder uit wat de agenda van een politicus is en of de democratie waarin we leven wel een democratie is.
Heeft het uitbrengen van een stem op mensen die een verkiezingsprogramma opstellen en vervolgens het grootste deel daarvan overboord gooien om het tijdens de regeringsperiode compleet anders te doen dan beloofd, nog wel enig nut?
Lees en oordeel zelf….

Het mooie van verkiezingstijd is dat de altijd zo ernstige blik van politici ineens weer verandert in een grote grijns, dat politici iets gaan doen waar ze eigenlijk alleen bij de jehova’s getuigen echt goed in zijn en dat de beloftes je weer om de oren vliegen. Eigenlijk is de aanblik van al die fanatieke politici niet eens het meest interessante, maar is het vooral het schijnbare effect dat ze op mensen hebben. De discussieprogramma’s waarin politici uitgenodigd worden, geeft ze een kans om hun goed in elkaar gedraaide campagnescript toe te lichten en hun bedrevenheid in professioneel draaien en konkelen te tonen. Het is simpelweg topsport wat ze doen. Als je topsporter wilt worden, is het handig om jong te beginnen en heel veel kilometers te maken. Max Verstappen is een zoon van ouders met race ervaring. Het scheelt als het al een beetje in je DNA zit. De vader van Sven Kramer was vroeger ook een professioneel schaatser. Politici moeten in staat zijn om iets wat slecht is geweest met woorden om te buigen naar iets positiefs. Het is handig als dat in je genen zit. Dus als je bijvoorbeeld miljarden bezuinigd hebt, zeg je dat je het goed gedaan hebt en dat het nu beter gaat met de economie. Als je miljarden weggetrokken hebt uit de zorg, beloof je nu ineens 2 miljard extra voor ouderenzorg. Het CPB (Centraal Plan Bureau) is er voor de cijfers. Waar het bij de vorige verkiezingen nog allemaal slecht ging en we moesten kiezen op de partij die Nederland het beste uit de ellende kon trekken, gaat het bij de huidige verkiezingen allemaal ineens een stuk beter. Je kan dat verhaal van de broekriem natuurlijk niet nog een 2e ronde verkopen. Politici moeten dus vooral goede acteurs zijn. Zij spelen een rol en ze spelen hun interesse in mensen, met maar 1 doel: het winnen van het recht om 4 jaar lang alles te doen met volk en vaderland waar ze zin in hebben, zonder dat u er ook maar enige invloed op heeft.

Je krijgt vaak te horen dat wanneer je niet stemt, je ook niet mag klagen of ‘geen recht van spreken’ hebt. Maar hoe bizar is het eigenlijk dat het enige recht van spreken bestaat uit het kiezen tussen politieke partijen waarvan je weet dat ze alleen maar valse beloftes doen om je stem te winnen. Dat doen ze allemaal, stuk voor stuk, verkiezing na verkiezing. Hoe vaak moet er nog een referendum genegeerd worden om te weten dat politici compleet onbetrouwbaar zijn. Hoeveel ministers moeten er ontslagen worden of ontslag nemen als gevolg van een bonnetje en een deal met een drugsbaasje. Het volk wordt zoet gehouden met een hele hoop theater ter afleiding van de monsterlijke besluiten die links en rechts aan de lopende band doorgedrukt worden. Het voordeel van verkiezingen is dat je het kan gebruiken om stoom van de ketel te laten ontsnappen qua frustratie in de maatschappij. Je kan de zittende ploeg politici lekker de laan uitsturen. Laat het volk maar flink boos worden en geef ze een paar nieuwe sterren om hun hoop op te vestigen. Die frustratie zorgt voor een verschuiving naar andere partijen en politici die het allemaal helemaal anders gaan doen. De oude ploeg kan dan lekker naar de achtergrond verdwijnen en gaan zakkenvullen in hun post-politieke carrière. Ook dat hebben we al honderden keren gezien, maar we blijven toch maar stemmen, want wat kun je verder immers doen?

We kunnen het hele lijstje van politici afgaan en allerlei analyses maken. Dat ga ik hier niet doen. Ik zou een analyse kunnen geven van Jesse Klaver, zijn verdraaide voorgeschiedenis, zijn Amerikaanse stijl en kopieergedrag van de Obama-methode, zoals Arjen Lubach dat presenteert. Ik kan wat vertellen over de CV van Jeroen Dijsselbloem en ik kan de miljarden diefstal van kabinet Rutte 2 benoemen, maar dat weet u allemaal allang. De afrekening voor de zittende roversploeg resulteert onherroepelijk in meer stemmen voor een nieuwe roversploeg. Soms blijft een clubje nog een volgende kabinetsperiode zitten, omdat het volk vindt dat het allemaal best goed gaat, maar die kans is na de afgelopen jaren van bezuinigingen en de toenemende discussie over de vluchtelingenproblematiek, vrij klein.

De essentiële vraag die je jezelf zou moeten stellen is of de democratie waarin we denken te leven, wel echt een democratie is. Heeft het uitbrengen van een stem op mensen die een verkiezingsprogramma opstellen en vervolgens het grootste deel daarvan overboord gooien om het tijdens de regeringsperiode compleet anders te doen dan beloofd, nog wel enig nut? Gaan we er vanuit dat politici echt oprecht hun vak beoefenen en het beste met het volk voorhebben, dan zou het misschien zo kunnen zijn dat in een kabinet van compromissen tussen de verschillende verkiezingsprogramma’s een klein deel gerealiseerd wordt van wat u beloofd is. Vermoedelijk berust het gros van de bevolking in het feit dat politici liegen en na de verkiezingen altijd hun beloftes niet nakomen, zolang het maar goed blijft gaan met de algehele economische status. “We blijven tenslotte een van de rijkste landen ter wereld”, zo zal de gedachte zijn. Maar wat die rijkdom voor de meeste mensen in de praktijk inhoudt, is dat velen hun rekeningen niet kunnen betalen of nauwelijks rond kunnen komen. Een kleine toplaag wordt steeds rijker en een redelijke middenklasse kan nog steeds een vakantie betalen. Het leed zit aan de onderkant, maar wie maakt zich daar nu druk om zolang hij zelf nog het hoofd boven water kan houden. De kracht van de politiek en de media die hun boodschap mogen lanceren, is dat er voor ieder sentiment en voor ieder smaakje een vangnet is. Verkiezingen dienen eigenlijk vooral om mensen de illusie te geven dat hun frustraties, verwachtingen of wensen gehoord worden. Verkiezingen dienen dus vooral als ventiel op een stoomketel. Onderstaand interview van James Corbett met Larken Rose geeft een interessante analyse.

Filmpje Larken Rose

 

In meerdere artikelen onderbouwde ik waarom in Europa een vergelijkbaar script als in Amerika afgewikkeld lijkt te worden. Samengevat stel ik daarin dat er een verschuiving naar rechtspopulisme op zal treden. Die rechtspopulisten willen decentralisatie van de macht, meer nationaal belang verdedigen en de grenzen dicht. Ook zie je dat ze de mainstream media aanvallen en gelijktijdig zie je de gevestigde media inzetten op het begrip ‘nepnieuws‘. Het master script is vermoedelijk dat na de winst van die rechtspopulisten er even een periode van drastische veranderingen gaat komen om vervolgens het schip te doen kapseizen. Op die manier wordt definitief afgerekend met een kritische onderstroom (die even bovenstroom mocht worden) van mensen die tegen globalisering en centralisering van de macht zijn. Ook wordt de kritiek op de gevestigde media definitief de nek omgedraaid en zal er een George Orwell achtig ‘ministerie van waarheid’ censuurtijdperk aanbreken. Zo’n stellingname suggereert dat er een krachtveld achter de schermen zit dat invloed heeft op verschuivingen in de politiek en feitelijk uitslagen van verkiezingen kan sturen. Het suggereert tevens dat dit krachtveld vooraf weet wat de richting is en daar ook op kan sturen. Feitelijk suggereert het tevens dat stemgedrag en verkiezingsuitslagen beïnvloed kunnen worden. Nog een stap verder impliceert dat dus dat de keuze of overtuiging van mensen maakbaar is. Dat is eigenlijk een stelling die veronderstelt dat heel veel mensen maar zwakke schaapjes zijn die geen eigen mening kunnen vormen en heel erg beïnvloedbaar zijn. En dat gezegd hebbende, zal u denken dat dit in uw geval toch echt wel anders is. U heeft waarschijnlijk wel een onafhankelijk gevormde mening en heeft ook echt wel oog voor de manipulatietechnieken van bijvoorbeeld de media.

David Icke legt in onderstaande video uit hoe ons idee van het hebben van een mening of onze gedachte over een overtuiging, onbewust meer onderhevig is aan beïnvloedingstechnieken dan we ons durven of kunnen beseffen. In meerdere artikelen heb ik zelf al gewezen op de inzet van partijen als Strategic Communication Laboratories (SCL Group) in de Britse verkiezingen. Dit bedrijf wordt ingezet bij onder meer verkiezingen als die in de VS en heeft als credo’s op haar website dingen staan als [citaat] Al meer dan 25 jaar werkend in de voorhoede van gedragsveranderingscommunicatie, is SCL uitgegroeid tot een multidisciplinaire groep van gedragsonderzoek en communicatiebureaus. SCL is een wereldwijde verkiezingsagentschap bedreven in het toepassen van gedragsmodellering- en microtargetingsoplossingen voor politieke campagnes. En dat is dan nog maar een van de vele armen van de octopus die ingezet worden om de mening en keuze van het volk te beïnvloeden. De kunst van beïnvloedingstechnieken is namelijk dat u denkt dat u uw mening en/of keuzes volledig zelfstandig maakt, zonder zich bewust te zijn van allerlei beïnvloedingsmethoden. De media spelen hierin een belangrijke rol. Zij zijn als het ware de NLP programmeur die met een breed arsenaal aan technieken uw bewuste denkprocessen weten te passeren en uw onderbewustzijn weten te programmeren. Een goed voorbeeld van hoe iemand denkt zijn eigen keuze te maken, maar binnen slechts één gesprek van enkele minuten een compleet andere keuze maakt (zonder zich dit zelf te beseffen), wordt getoond door Derren Brown in dit filmpje (kijken!). Televisiepresentatoren als Jeroen Pauw, Matthijs van Nieuwkerk, Twan Huys en anderen zijn gedreven NLP specialisten die u op vergelijkbare wijze via de televisie mee weten te voeren, onbewuste ankers plaatsen en uw waarheidsbeeld herprogrammeren. Ook allerlei andere onbewuste programmering speelt hierin een belangrijke rol, zoals getoond wordt in een voorbeeld van diezelfde Derren Brown in dit filmpje waarin reclamemakers zelf vatbaar blijken te zijn voor hun eigen methodes. Ondertussen kunnen bedrijven als Facebook en Google uw reactie op bepaalde media-expressies meten. Zij kunnen al uw gesprekken, emails of chats (geautomatiseerd) aftappen en analyseren. Dergelijke data is weer eenvoudig op te kopen door partijen als bovengenoemde SCL Group. Ook technieken als ‘gevoeligheid voor groepsdruk’ en zelfcensuur behoren tot het arsenaal.

Filmpje David Icke

Maar wacht eens even! Als technieken als zojuist omschreven daadwerkelijk van zulke grote invloed zouden zijn, zou een eventuele sinistere elitaire groep (zoals die zou bestaan volgens “complotdenkers”) er toch makkelijk voor gezorgd kunnen hebben dat mensen tegen een Brexit stemmen, dat Hillary Clinton gewoon had gewonnen en dat alle ‘anti EU’- of populistische partijen in Europa simpelweg verliezen? Als deze sinistere groep dan al zou bestaan, zouden ze mensen toch makkelijk zo ver kunnen krijgen om de EU bij elkaar te houden en een populist als Trump buiten spel te zetten? Ja, dat zou dan waarschijnlijk zeer goed mogelijk zijn. Maar mensen zijn de laatste jaren erg langs de officiële bronnen heen gaan kijken en een eigen mening gaan vormen. Mensen zijn de mainstream media steeds meer gaan negeren, waardoor de beïnvloedingsstrategieën in hun kracht afgenomen zijn. Veel belangrijker is het echter om te zien dat juist die stem voor populistische stromingen als de Brexit, Trump, Wilders en Le Pen, erg onderhevig is aan deze sturing. Soms is dat wat u hoort of ziet niet datgene wat als onbewuste boodschap blijft hangen. Als ik zeg: “Denk niet aan een zwarte kat“, denkt u dus juist aan een zwarte kat. Het heeft er alle schijn van de stem op populistische partijen aan deze onbewuste programmering- en sturingsprincipes onderhevig is. Kortom, ook al lijkt het alsof al het media-geweld ingezet wordt op anti-Trump, anti-Brexit, anti-Wilders en dus anti-rechtspopulisme, is het omgekeerde effect misschien wel juist het gewenste resultaat. Ja, ik begrijp dat dit u mogelijk verwart! Waarom wil je (als sinistere elitaire groep) iets stimuleren of verkiezingen laten winnen, als je dit eigenlijk niet wilt? Welnu, dat heeft met een wetmatigheid te maken; de wetmatigheid van ‘Problem, Reaction, Solution‘. Het is de bedoeling dat het rechtspopulisme in zowel de VS als Europa wint, om vervolgens de economie in te laten storten onder leiding van deze politieke stroming. Weet u wat dan het effect is? U raadt het al: “Dat mag nooit meer gebeuren!” Dan is als het ware definitief afgerekend met elk onderhuids sentiment dat centralisering en globalisering slecht is. Dan is namelijk het zelfgeschapen bewijs gecreëerd dat al die afscheidingsneiging onder dat rechtspopulisme desastreus is. Dan kan dus definitief gewerkt worden aan een wereldregering, terwijl het volk besluit te zwijgen, omdat het gezien heeft dat nationalisme en protectionisme niet werkt. Slim toch!?

Maar dat betekent dus dat er een sinistere groep zou bestaan die de economie kan maken en breken, verkiezingsuitslagen kan beïnvloeden en er ook nog eens voor kan zorgen dat er een crisis komt?“, hoor ik u denken terwijl u het woord ‘complotdenker’ alvast klaar heeft staan in uw hoofd. Als we dan gewoon even kijken naar de invloed van de Federal Reserve (FED; de Amerikaanse centrale bank) en we zien dat haar president Janet Yalen de rente voor 2019 tot 3% wil verhogen, dan is dat al 1 voorbeeld van hoe je een economische val in de VS kunt realiseren. Datzelfde kan de ECB in Europa gaan doen. Renteverhogingen brengen op termijn huizenkopers met een kortlopende lage hypotheekrente in de problemen en daarnaast haal je de stimulus van lage rentes op ondernemingsleningen weg uit de economie. Een vergelijkbare beweging kunnen we in Europa ook gaan verwachten. De institutionele beleggers staan klaar om alle huizen van particulieren op te kopen met geld dat (in het geval van Europa) door de ECB bijgedrukt is, waardoor zij woekerwinsten op staatsobligaties konden maken. Ja, je zou kunnen zeggen dat het een complotgedachte is dat diegene die de geldstromen beheersen de macht in handen hebben, maar je zou ook gewoon eens het stigma ‘complot’ af kunnen werpen en zien wat er gebeurt. De voorspelling hier gemaakt is dus dat er bewust aangestuurd is (bij de Brexit en bij de overwinning van Trump) en aangestuurd wordt (in Europa) op een overwinning van rechtspopulisme, om daarna de economie te doen crashen, zodat de weerstand tegen centralisering van de macht definitief de nek omgedraaid wordt.

Pas als u er van overtuigd raakt dat er een soort ‘hidden hand’ zit achter de politieke arena die u entertaint met de illusie van keuze, gaat u doorzien dat stemmen geen enkel effect heeft op de koers van uw land of van de wereld. Echte verandering wordt gerealiseerd op een heel ander niveau. Maar daarvoor zou je eerst tot de vraag kunnen komen wat er eigenlijk mis is met centralisering van de macht en wie of wat deze ‘hidden hand’ dan eigenlijk is. Bekijkt u onderstaand filmpje eens aandachtig. Neem er de tijd voor. (Lees verder onder het filmpje)

 

Wat is er mis met centralisering van de macht of bijvoorbeeld het idee van een centrale wereldregering?” Soms wordt aan die vraag nog iets toegevoegd als: “Er zijn toch ook veel simpele mensen die nu eenmaal leiding nodig hebben en het is toch handig als je wereldwijd steeds meer dezelfde regels krijgt?” In principe plausibele vragen, zou je zeggen. Dat er veel mensen zijn die niet verder kijken dan hun neus lang is of dat er mensen zijn die “wat simpel” zijn, is misschien wel duidelijk. Er zullen echter ongetwijfeld ook mensen zijn die zeer intelligent zijn en een uitermate goede opleiding hebben, die mensen met een afwijkende mening het liefst betitelen als ‘complotdenkers’. Onder verschillende categorieën mensen van verschillende intelligentie en allure zullen er waarschijnlijk velen zijn die alleen maar voordeel zien in centralisering van macht, voldoende regels, orde en structuur. Tenslotte heb je met een groeiende wereldbevolking nu eenmaal een goed werkend systeem van regels en afspraken nodig. En nu de wereldbevolking alsmaar verder groeit en ook het milieu wereldwijd bedreigd wordt (zo zal de algemene consensus zijn) en er in vele landen oorlogsdreiging of oorlog is, is het idee van een wereldregering misschien zo gek nog niet.

En weet je wat? Ik kan deze gedachte heel goed begrijpen! Wat is er ook mis met het idee? Zou het bovendien in het omgekeerde geval niet een utopie zijn te stellen dat decentralisering van macht verbetering op zou kunnen leveren? Welnu, als we uitgaan van de huidige mentale een geestelijke ontwikkeling van de mensheid en de maatschappij, zou dat inderdaad een behoorlijke utopie zijn. Stel je eens voor zeg dat we bepaalde regels af zouden gaan schaffen of dat een dorp of stad weer zijn eigen groente en fruit zou moeten gaan verbouwen. Nee, kom op zeg, centralisering is handig en goed. Het is nu eenmaal handig om allemaal dezelfde wetten en regels te hebben, zodat iedereen weet wat wel en niet kan of mag. En als je dat op Europees niveau of zelfs wereldwijd regelt, dan weet iedereen waar hij aan toe is. Toch?

De eerlijkheid gebied te zeggen dat dit inderdaad allemaal vrij plausibel klinkt en er zijn ongetwijfeld honderden redenen te noemen waarom centralisering en globalisering goed zou zijn. Echter zijn er ook meerdere redenen te noemen waarom er iets mis is met het idee. Daarvoor is het niet alleen verstandig om eens te kijken naar de vraag bij wie de macht ligt en wat voor soort mensen dit zijn, maar ook naar de geheimen en symboliek waarin zij zich hullen. En ook daarvan zou je kunnen zeggen: “Ja, maar op zo’n hoog niveau mogen er ook best wat geheimen zijn. Het is nogal wat waar ze verantwoordelijk voor zijn. En als deze mensen zo nu en dan psychopathische trekjes lijken te hebben is dat misschien ook wel een eigenschap die noodzakelijk is op zo’n positie.” Nog steeds ga ik met de redenatie mee en klinkt het allemaal prima.

Gaan we het verhaal echter vanuit een compleet ander perspectief zien, dan kan misschien een beetje duidelijk worden waarom het allemaal minder rooskleurig is dan het lijkt. Voor een beetje begrip van dit artikel raad ik aan de film Lucy eens te bekijken. Hoewel de film uitgaat van het verder benutten van onze hersencapaciteit, geeft het een mooie illustratie van de werkelijke capaciteit van de mens. Echter wordt dit dan nog wel beschouwd binnen de matrix-realiteit (zoals ik die pleeg te noemen). Maar dat laatste gaat een gemiddelde nieuwe lezer van deze site wellicht al te ver. Laten we dan eens beginnen de vraag te stellen hoe onze maatschappij is opgebouwd en welk deel van onze hersenen domineert in het reilen en zeilen van de maatschappij. In principe kunnen we met een gerust hart stellen dat onze maatschappij voldoet aan de regels en structuur die passen bij onze linkerhersenhelft-denkpatronen. Ook dit zal door velen als een logische en noodzakelijke ordening worden gezien. Maar wat nu als de mens veel meer is dan structuur, orde en logica? Wat nu als de mens niet alleen veel meer in zijn mars heeft, maar ook geen leiding, aansturing of regels nodig heeft? “Ach, nee joh, hou op met je wilde fantasieën, dan wordt het een zootje op de wereld.” Wat nu als de hele maatschappij gebaseerd is op een destructief piramidemodel dat steeds verder uitputting van mens, milieu, energie (en noem maar op) met zich mee brengt? Is wat wij vooruitgang noemen wel daadwerkelijk vooruitgang?

Op die laatste vraag hoor ik al onmiddellijk een stortvloed aan argumenten opkomen: “Nou, de ontwikkelingen op het gebied van technologie hebben ons computers, internet, auto’s, betere medische zorg en een hogere welvaartstand gegeven en daarnaast wordt de mens gemiddeld veel ouder.” Dus dat is vooruitgang? Heeft het de mensheid dichter bij zijn diepste wezen gebracht of zijn we daarvan juist verder verwijderd? “Ach, hou toch op Vrijland, dat doet er toch allemaal niet toe. Het gaat er toch om dat we erop vooruitgaan, goed en welvarend oud kunnen worden en een lekker leven kunnen leiden!” Maar wat heeft dat je gebracht als je bijna honderd bent en je kan nog nauwelijks een hap door je keel krijgen en weet dat je binnenkort dood gaat? Zijn al die goede herinneringen dan niet slechts herinneringen in de tijd, die je je graf niet mee in kunt nemen? Is bezit dan nog van waarde? Is wat je allemaal gedaan en bereikt hebt dan nog van waarde? Is het niet eens zinvol om over de vraag na te denken ‘wie wij in essentie zijn’ en ‘wat de zin van het leven en alle welvaart of technologische ontwikkeling is’? Wie is de mens en wat is het waard om structuur, luxe, welvaart, technologie, regels, en ‘you name it’ te hebben? Denk eens terug aan het laatste leuke feestje dat je had. Is het niet inmiddels niets meer dan een herinnering? Is niet alles in het leven uiteindelijk slechts een herinnering? Vraag je eens af wie je werkelijk bent en wat je hier doet.

Als je je gaat beseffen wie je in diepste wezen bent, gaan alle begrippen als ‘maatschappij’, ‘economie’, ‘technologie’ en ‘welvaart’ een andere betekenis krijgen. Dan ga je inzien dat ze opgebouwd zijn volgens een machtsstructuur en een piramidemodel bedoeld om de mensheid machteloos en afhankelijk te houden van een systeem en dat dat systeem juist zo is ontstaan vanwege de wil om de mensheid in die afhankelijkheid te drukken en te houden. Dat systeem is inmiddels zo groot en alles omvattend geworden dat het inderdaad lijkt alsof het niet anders meer kan en dat het zelfs goed is dat de macht zich verder centraliseert. Maar dat is juist zo omdat het systeem zich zo gevestigd heeft en van wieg tot graf opdringt dat het inderdaad lijkt niet anders meer te kunnen. Kijken we naar de werkelijke essentie van wie we zijn, namelijk ‘bezield’ of ‘ziel’, dan ontdek je dat die ‘rat race’ van wieg tot graf je eigenlijk bij je ware essentie vandaan houdt. “Ja, je kan mooi lullen, maar we leven nu eenmaal in de maatschappij en daar moet ik het toch echt mee doen.” Ja, maar sta eens even stil bij hoeveel mensen niet depressief of ongelukkig zijn binnen die maatschappij. Er zijn er ook genoeg die wel gelukkig zijn en met volle teugen genieten, maar in beide gevallen staan de meeste mensen niet in contact met de werkelijke essentie van wie we zijn. Dat besef komt misschien pas als we oud worden en de dood in de ogen kijken, maar voor velen zelfs dan wellicht nog niet. De essentie van wie we werkelijk zijn bewust gaan ervaren is een kunst op zich, maar als je dat gaat zien, zie je ook dat ‘de maatschappij’ zoals die nu draait je bij je essentie vandaan houdt.

Dat jij niet je lichaam, je gedachten en je ervaringen in de maatschappij bent, is een idee wat je misschien niet zo snel zult omarmen. De maatschappij is zo opgebouwd dat je een chronologische realiteit beleeft. Tijd is net zo’n illusie als je hele maatschappelijke beleving in deze wereld. Je hele lichamelijke ervaring is niets anders dan een beleving van je ziel binnen deze matrix. Ik noemde het eerder de Saturnus-matrix, omdat er een elitaire groep bestaat die laat zien dat ze de planeet Saturnus vereren. Zij zitten aan de top van de piramide waarmee de maatschappelijke structuur is opgebouwd. Zij zijn er bij gebaat dat jij niet beseft wie je in essentie bent en dus houden ze je van wieg tot graf zoet met maatschappelijke, economische, welvaart en andersoortige belevingen. Geef het volk brood en spelen en houdt ze kort met continue dreiging van angst. Alles in de maatschappij is door deze groep ingericht om je bij je werkelijke essentie vandaan te houden. Zelfs religie is bedoeld om je bij je werkelijke capaciteit vandaan te houden en je op basis van angst en ‘vooruitzicht op redding door een hogere macht‘ hoop te geven. In werkelijkheid ben jij in essentie niet je lichaam, maar is je lichaam een soort bio-avatar die bezield is en ben jij in feite je ziel. Je ziel beleeft een stukje leven binnen deze realiteit of illusie (hoe je het ook noemen wilt). Je werkelijke essentie ligt buiten deze illusie en is verbonden met de goddelijke bron.

Dus op de vraag ‘Wat is er mis met het idee van centralisering van de macht?‘ is het antwoord eenvoudig. In diepste wezen is alle externe macht (en in feite de gehele maatschappij) bedoeld om jou bij je bewustzijn en je werkelijke essentie vandaan te houden. Deze matrix-realiteit wordt gerund door een groep die er op uit is jouw bewustzijn te onderdrukken. Lees daarover meer in dit artikel. Door bewust te worden van wie we zijn, kunnen we weer in contact komen met de essentie van ons bestaan, namelijk met onze ziel. We zijn geen machteloze wezens die leiding of een overkill aan wetten en regels nodig hebben. Echter door de ‘dumbing down of humanity’ of ‘programmering vanaf de wieg’ (zie bovenstaand filmpje van David Icke), zijn veel mensen dit besef kwijt geraakt. Pas als je je gaat beseffen dat je feitelijk ‘oneindig bewustzijn’ bent; ‘een ziel in connectie met de goddelijke bron die slechts een mensbeleving ervaart‘, ga je de wereld op een andere manier beschouwen. Stemmen op een politieke partij staat synoniem voor legitimiteit geven aan een systeem dat je bij je essentie vandaan houdt. Stemmen op een politieke partij is ‘ja’ zeggen tegen een systeem dat in de kern niet deugt. Verandering realiseren begint door daadwerkelijk zelf andere input aan dat systeem te geven, zodat het kan transformeren.

 

Bron: http://www.beyondthematrix.nl/nieuws-analyses/waarom-u-niet-zou-moeten-gaan-stemmen/

Rabobank: “Nexit desastreus voor Nederlandse economie.” Handjecontantje.org: Rabobank desastreus voor onze economie!

Hieronder een artikel van RTL Nieuws waarin de Rabobank alvast een schot voor de boeg geeft voor het – zeer waarschijnlijke – geval dat de Nederlanders in een referendum gaan stemmen voor een Nexit: Nederland uit de EU.

Een paar feiten op een rijtje.
Niets aan de werkelijke macht in de EU is democratisch. Het europarlement wordt gekozen, maar heeft, vergeleken met de Tweede Kamer in Nederland, niet een fractie van de macht daarvan. Het heeft geen wetgevende bevoegdheid; het kan slechts een wetsvoorstel van de Europese Commissie wegstemmen.
De Europese Centrale Bank in Frankfurt (ECB) is niet democratisch gekozen; het is in wezen gewoon een private biljonairsclub. Maar ze bepaalt wel alles wat met ons geld te maken heeft. De ECB is geen overheid.
Ben je geïnteresseerd in hoe de EU totstandgekomen is, dan is deze lezing een aanrader: http://bit.ly/rathwoeu

Daarna snap je ook dat de hele EU niets met democratie te maken heeft, maar dat de Nederlandse overheid wel het overgrote deel van de wetgeving aan die club uitbesteed heeft..

Hieronder het sprookje van de Rabobank, voorgelezen door RTL Nieuws.

“Als de EU uiteen zou vallen, krimpt de Nederlandse economie met 10 tot 15 procent, verdubbelt de werkloosheid en blijft de welvaart structureel lager dan dat die geweest was binnen de interne markt.

Dat doemscenario voorspelt de Rabobank. De bank voorziet vier toekomstscenario’s voor de Europese Unie: ‘doormodderen’, ‘ uiteenvallen’, ‘verdieping’ en ‘twee snelheden’. In het scenario van ‘twee snelheden’ wordt Nederland nog bij de landen gerekend die zowel in Schengen als in de euro (de ‘snelle’ snelheid als het ware) blijven.

Doormodderen

Op korte termijn is ‘doormodderen’, het doorzetten van de huidige situatie, niet eens zo’n slechte optie, maar op de lange termijn zal die niet houdbaar zijn.

Als er niets verandert, schrijven de onderzoekers, zal de EU uiteindelijk afstevenen op optie 2, ‘ desintegratie’. Aanhoudende onrust en ontevredenheid zonder effectief beleid is niet houdbaar.

Dit is hoe de RaboRovers het ons ons willen laten voorstellen. De werkelijkheid is iets anders.

Desintegratie

In dat scenario valt eerst de eurozone, en vervolgens ook de Europese Unie als geheel uit elkaar. De economische gevolgen van die situatie zijn desastreus. “Als een van de meest open economieën op het Europese continent wordt Nederland hard getroffen door de versplintering van de Europese Unie”, schrijven de onderzoekers.

De economische groei neemt sterk af, de werkloosheid verdubbelt, de handel met andere Europese lidstaten neemt enorm af en door vermogensverliezen op buitenlandse valuta daalt ook de dekkingsgraad van de pensioenfondsen.

Nexit

Maar dat is nog niet eens het beroerdste scenario dat de Rabobank kan voorzien. In het geval van een nexit (Nederland stapt uit de Unie) liggen die kosten nog veel hoger. Wim Boonstra, chef-econoom van RaboResearch, waarschuwt ervoor om de situatie van Groot-Brittannië nu te vergelijken met een nexit-scenario.

Het Verenigd Koninkrijk is namelijk nooit lid geweest van de muntunie. Daardoor ondervinden de Britten minder schade van het verlaten van de EU dan Nederland, als wij hun voorbeeld zouden volgen.

Voordelen voor het VK

Na de brexit-verkiezing daalde de waarde van het pond flink.  Daardoor profiteert het land enerzijds van een sterke internationale concurrentiepositie en anderzijds nog steeds van alle voordelen die de interne markt van de EU ze geeft.

Maar ook het VK zal op lange termijn de economische keerzijde van de brexit gaan merken, verwacht Boonstra. Voor Nederland zouden die gevolgen nog veel zwaarder zijn. Het zou kunnen, maar het wordt heel, heel duur.

Kiezen voor meer samenwerking

Wanneer de lidstaten er echter op tijd voor kiezen om de samenwerking te intensiveren zou dat veel economische voordelen hebben voor Nederland.

De economische groei trekt aan, de werkloosheid daalt flink, meer buitenlandse bedrijven kiezen voor Nederland en zelfs indexatie van de pensioenen komt in beeld.

Twee snelheden

Ten slotte gaan de onderzoekers nog in op een Unie van twee snelheden. Nederland zou daarin tot de kernlanden behoren. De kernlanden gaan nauwer samenwerken en vergroten de afstand tot de landen aan de rand van Europa.

Eerst zal in dit scenario in Nederland de economische groei wat vertragen, maar uiteindelijk zal die hoger uitkomen dan in het ‘doormodderen’-scenario (en zeker dan dat van ‘uiteenvallen’). Datzelfde geldt voor de werkloosheid.

Europa kost geld

Al met al lijkt meer samenwerking voor Nederland de beste optie. Volgens het onderzoek zitten er kosten en baten aan elk van de beschreven opties, maar zijn de verschillen groot.

“Europa kost geld”, stelt Wim Boonstra. “Maar hoe wij omgaan met Europa, bepaalt hoe veel geld het ons gaat kosten.””

Hier vind je het artikel van RTL Nieuws.

 

Wij vinden de RABObank desastreus voor de economie en voor de mens in het bijzonder.

Waarom? 

  • De Rabo – net als alle andere banken waar je een lening kunt afsluiten – creëert geld uit het niets, door, op het moment van het sluiten van de lening, een getal in een computer in te tikken. En daarmee wordt nieuw geld geboren;
  • De bank vraagt daar geld voor (rente). Ze vraagt  rente  voor geld dat ze niet heeft hoeven lenen, waar ze niets voor heeft hoeven doen;
  • Jij betaalt geld terug aan de bank, geld waar jij voor gewerkt hebt. Terwijl de bank er niets voor heeft hoeven doen.
    Er vindt dus economische-waardeoverdracht aan de bank plaats: van leningnemer naar leninggever (dat gebeurt ook door de rente). Je kunt ook zeggen: er is een continue stroom van mensen die waarde scheppen naar mensen die geld scheppen. Wat is de impact daarvan? Wat betekent dat nou eigenlijk?;
  • Het geld dat jij van de bank leent, en waarvoor de bank dus nieuw geld creëert, wordt exclusief rente gecreëerd. De rente die jij moet betalen, moet komen uit een groeiende geldhoeveelheid, doordat anderen leningen sluiten. Dit is de kern van inflatie;
  • De bank bepaalt aan wie ze geld uitleent. En dat is niet aan de bedrijven die de motor van de economie zijn – zelfstandige, niet-beursgenoteerde ondernemingen; de banken lenen het geld vooral aan de grote multinationals, die daarmee een concurrentievoordeel krijgen t.o.v. zelfstandige ondernemingen. Die verdwijnen ook steeds meer omdat ze worden opgekocht door de multinationals – met, je raadt het al, de leningen van de bank;
  • In tegenstelling tot wat ze ons willen laten geloven, reageren banken niet op economische recessies, maar creëren ze die. Door het verkrappen van de geldmarkt, door minder leningen uit te geven, is er minder geld in de economie, waardoor leningen en rente niet (terug)betaald kunnen worden, en de economie sowieso krimpt omdat er minder transacties – mogelijk – zijn. De banken veroorzaken de slingereffecten in de economie.
    Dit is een belangrijk verdienmodel van de banken: “Kom maar hier met je (onder)pandje”. Mensen met een hypotheek die wegens werkloosheid of scheiding hun huis niet meer kunnen betalen en/of het moeten verkopen; bedrijven die normaal rendabel zijn, die door de bank gedwongen worden hun zaak te verkopen: in beide gevallen valt het onderpand aan de bank toe en blijven de hypotheekgevers met een restschuld achter. Dit doen alle banken, maar de Rabobank heeft hier een heel slechte naam “hoog” te houden. In dit boek zijn twee voorbeelden daarvan op een ontluisterende en onthullende manier beschreven, we kennen persoonlijk twee gevallen van ondernemers die hun bedrijf zijn kwijtgeraakt door toedoen van de Rabo;
  • Wat is de basis van dit alles: het feit dat de vier grootste – private, Amerikaanse – banken van de wereld 147 multinationals bezitten die gezamenlijk 40% van de wereldomzet behalen en 60% van de wereldwinst. Dit zijn gegevens uit een wetenschappelijk onderzoek van de ETH te Zürich, dat je hier terug kunt vinden. Deze cijfers zijn in 2011 gepubliceerd; je kunt gevoegelijk aannemen dat deze percentages alleen nog maar hoger geworden zijn.
    Die vier grootbanken beheersen wezenlijk alle wereldconcerns op de gebieden energie (olie en gas), voedingsindustrie, wapens, farmaceutica, telecom, vastgoed, mijnbouw (grondstoffen en edele metalen), handelshuizen, beurzen etc. Maar ook de media (radio, televisie, internet), onderwijs en onderzoek (universiteiten). En ook: de goede doelen.
    En dus ook: onze overheid.
    En van wie zijn die vier grootste banken?

Moeilijk te geloven dat dit zo is? Check dit korte filmpje van De Nederlandsche Bank (en dit van Ons Geld) over geldschepping uit het niets; en deze documentaire over hoe de economie wordt bestuurd door de banken. Als je er echt voor wil gaan zitten: Money as debt.

“Het hele land mocht bloeden voor de ambities van meneer Dijsselbloem.”

Het moge jullie intussen duidelijk zijn, dat wij van handjecontantje.org niet erg enthousiast zijn over stemmen of de “democratie” zoals die nu is. Echter, in onderstaand artikel schrijft Thierry Baudet dat het Forum voor Democratie een parlementaire enquête wil vragen wegens de merkwaardige gang van zaken rond de invoering van de euro in 2002. Dit lijkt ons een goede zaak, vandaar dat we dit artikel via de site met jullie willen delen. Ons enthousiasme stoelt niet op de verwachting dat “de politiek” gaat veranderen door deze enquête, maar op dat de enquête de verspreiding van het bewustzijn over de invoering, en de foute agenda daarachter bevordert.

rutte en dijsselbloem

“Vandaag sta ik hier voor u, om een parlementaire enquête te vragen naar de merkwaardige, verbijsterende gang van zaken die voorafging aan de invoering van de euro. Het opgeven van onze robuuste gulden en de komst van deze falende eenheidsmunt: het is één van de grootste politieke kamikaze-acties uit de Nederlandse geschiedenis geweest. Een economische, financiële en democratische ramp. En hoe langer we ermee doorgaan, hoe groter de schade wordt.

Iedere werkende Nederlander staat inmiddels al voor twintigduizend euro garant voor schulden van de Zuidelijke eurolanden. De ECB houdt de rente kunstmatig laag – hierdoor lopen onze pensioenspaarpotten jaarlijks tientallen miljarden aan rente-inkomsten mis. Bovendien is de gulden tegen een te lage wisselkoers verkocht. Met directe geldontwaarding en een structureel welvaartsverlies voor de Nederlandse bevolking tot gevolg.

Maar de schade is niet alleen financieel. De dramatische euromunt raakt ons niet alleen in onze portemonnee. We zijn ook democratische zeggenschap over ons leven kwijtgeraakt door een ‘supercommissaris’ in Brussel die onze begroting in laatste instantie mag goed- of afkeuren, door een bankenunie en straks, als we niet ingrijpen, eurobonds, een begrotingsunie en het onder Brussels toezicht stellen van onze pensioenen.

Dames en heren, hoe is dit alles mogelijk geweest? Nooit is ons iets verteld over de desastreuze gevolgen. Nooit zijn wij gewaarschuwd. Wisten Lubbers, Kok en Zalm van niets? Waren ze ontstellend onnozel? Of hebben ze ons voorgelogen om het Europese project te dienen – en hun eigen carrièreambities daarbij niet in gevaar te brengen?

Het moet worden uitgezocht. De Nederlandse bevolking moet weten wat hier gebeurd is. En dat kan alleen via een parlementaire enquête – omdat de betrokkenen alleen dan onder ede kunnen worden gehoord. Kok, Lubbers, Zalm, en al die andere mensen die ons de euro in de maag hebben gesplitst: nu leven ze nog. Nu kunnen we de totstandkoming van dit catastrofaal fiasco nog ontrafelen.

Ben ik hoopvol, dat er naar onze oproep zal worden geluisterd? Dat de tienduizenden Nederlanders die ons verzoek hebben ondersteund, zullen worden gehoord? Verwacht ik, dat u ons verzoek zult inwilligen?

Van het partijkartel hebben we weinig te verwachten.

Tien jaar geleden werd het referendum over de Europese Grondwet genegeerd. Het referendum over het associatieverdrag van 6 april vorig jaar werd weggelachen. Wordt straks de Nederlandse bevolking ook de mogelijkheid ontnomen om uit te zoeken wat er met haar geld gebeurd is?

Hoe lang denkt u er nog mee weg te komen?

Steeds opnieuw wordt de kiezer in campagnetijd naar de mond gepraat, maar blijkt achter de schermen partijbelang boven landsbelang te gaan.

Geen cent meer naar Griekenland, beloofde Rutte. Het werd 17 miljard. Dat zijn heel wat centen.

Hier naast mij zit Jeroen Dijsselbloem, die niet alleen minister van Financiën is (en dus op deze centen moest letten) maar ook voorzitter van de eurogroep en dus namens de EU ons geld moest innen. Deze schizofrene dubbelfunctie is één van de belangrijkste redenen dat het kabinet-Rutte de crisis in Nederland heeft verergerd door de belastingen te verhogen om de 3 procentsnorm maar te halen. Met structurele schade voor de Nederlandse economie en met name het MKB tot gevolg. Het hele land mocht bloeden voor de ambities van meneer Dijsselbloem.

Vorige week, bij de ‘bonnetjes-affaire’, bleek bovendien dat Kamerleden informatie achterhouden om hun minister te beschermen – en daar vervolgens voor beloond worden met een ministerspost.

De euro is de bonnetjes-affaire tot de macht duizend.

En ik vrees dus dat u uw partijvrienden die het eurobedrog op hun geweten hebben, vanmiddag ook weer uit de wind zult houden.

Maar vergeet niet: op 15 maart zijn de verkiezingen. En de tienduizenden Nederlanders die dit verzoek om een parlementaire enquête hebben ondersteund, en namens wie ik hier sta, mogen ook dan weer stemmen. Dat geldt ook voor de miljoenen anderen, die overtuigd zijn geraakt, dat de Euro een enorm en groeiend probleem is voor onze welvaart en de welvaart van onze kinderen.

We willen weten hoe het zo fout heeft kunnen lopen.

Alleen u kunt daar duidelijkheid over verschaffen door middel van het gevraagde onderzoek.

Open de eurodoofpot. Verschaf inzicht in deze grandioze misser. Ik dank u.”

Bron: https://forumvoordemocratie.nl/actueel/baudet-peuro-toespraak

We zijn live!! Video gesprek Kees en Miranda over het waarom van handjecontantje.org

Joepieeee!!! We zijn live! Heb je al de pijlen de lucht in zien gaan en …. Nee, wij ook niet. Maar we zijn wel trots om onze eerste video-opname live te zetten, waarin Miranda en Kees het waarom van handjecontantje.org bespreken. Kijk hier: http://bit.ly/Inleiding30082015. Heel binnenkort meer video’s van interviews met Pieter Stuurman, Rik Smits en anderen.

 

Als je het nog ’s rustig wilt nalezen:

Gesprek over ” Waarom handjecontantje.org – inleiding”.  Zondag 30 augustus 2015

 

M 1: Kees, hoe je op het idee gekomen om een site over het verdwijnen van contant geld te beginnen?

K.: Omdat ik me ineens realiseerde wat de betekenis van contant geld is voor onze vrijheid. Het gaat me niet zozeer om contant geld, het gaat me om onze vrijheid. Via onze privacy gaat het om onze vrijheid. Als contant geld verdwijnt, leveren we een onvoorstelbaar groot deel van onze vrijheid in. En dat is heel moeilijk terug te draaien.

 

M 2: Wat hebben geld, privacy en vrijheid dan met elkaar te maken? En wat is er dan met onze privacy?

K: Ik ga je een beeld schetsen van op hoeveel manieren er gegevens over ons worden vastgelegd:

  • Je wordt geboren: je ouders doen te goeder trouw aangifte van je geboorte. Dat is de eerste vastlegging. Op het consultatiebureau worden je ontwikkelingsgegevens bijgehouden en vastgelegd. Hetzelfde geldt voor je hele schooltijd: als je van school af komt, weten ze precies wie je bent, wat je fysieke of psychische beperkingen zijn, of je een lastige leerling was of niet, ADHD etc.;
  • Wanneer je reist met het openbaar vervoer is het door de OV-chipkaart precies bekend wanneer jij waarheen geweest bent. Reis je met de auto: overal in steden en op doorgaande wegen hangen camera’s. Die zijn van de politie, die mag die gegevens maar beperkt bewaren, maar elke week ontvangt de Belastingdienst een dump van alle kentekenregistraties die door die camera’s gemaakt zijn. Er is geen wettelijke regeling op het bewaren van die gegevens door de Belastingdienst;
  • De banken analyseren ons betalingsgedrag zodat bedrijven ons gerichte advertenties kunnen aanbieden. Dus naast rente, handel in levensgevaarlijke derivaten en fusies en overnames, hebben banken er een vierde verdienmodel bij: handel in klantgegevens. Ze verkopen jouw en mijn gegevens, zonder dat wij dat weten, zonder dat we daarom gevraagd hebben, en zonder dat we daar toestemming voor gegeven hebben;
  • Op internet wordt precies gevolgd wat jij op social media doet, wat je zoekt op internet, en je internetaankopen: alles wordt getrackt en getraced);
  • De grootwinkelbedrijven houden exact bij wat je koopt: combinatie van pinpas, bonuskaart, airmiles etc.;
  • Minister Plasterk (BiZa) heeft tijdens het zomerreces een wetsvoorstel ingediend dat de bevoegdheden van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten enorm verruimt. Met toestemming van de minister mogen de diensten voortaan al onze communicatie bespieden en analyseren: telefoonverkeer, e-mail, websites die we bezoeken, enzovoort. Dit alles, zonder dat we ook maar ergens van worden verdacht. De gegevens worden tot wel drie jaar bewaard en kunnen worden uitgewisseld met buitenlandse geheime diensten.

Welke conclusie kun je hieruit trekken: op persoonlijk niveau worden er zeer uitgebreide profielen van ieder mens vastgelegd. Hierdoor zijn mensen te monitoren en te sturen.

 

M 3: Waarom gebéurt dat, Kees? Waaróm wordt onze privacy zo aangevallen?

K: Om dat te begrijpen, heb ik een eerste stevige uitspraak voor je: de overheid bestaat niet. Het beeld dat we hebben dat de overheid er voor ons zou zijn, voor de burger, is een fictie. Het is een illusie. Er zijn daar zoooveel voorbeelden van; ik noem er een paar: de ellende met de PGB’s (persoonsgebonden budgetten), noodzaak van voedselbanken, 80.000 daklozen in Nederland(!), de oudjes die uit het bejaardenhuis gezet worden, afbraak van de pensioenen. Een hele leuke: we betalen in NL met z’n allen ongeveer 70% van ons inkomen aan belasting: inkomstenbelasting, BTW, gemeentelijke heffingen, benzineaccijns, wegenbelasting, pensioenpremies, en – sinds een paar jaar – de extra huurverhogingen.

De overheid controleert ons, krijgt steeds meer grip op ons – zogenaamd vanwege de veiligheid.  

Wie of wat is die overheid? Wie zijn de baas in de wereld? Om je daar een beeld van te geven: in september 2011 is er een rapport verschenen van 3 wetenschappers van de universiteit van Zürich, waarin de onderlinge verbondenheid tussen multinationals is onderzocht. Ze kwamen tot de conclusie dat een groep van 147 grote multinationals 40% van de wereldomzet voor hun rekening nemen en 60% van de wereldwinst (waarover ze trouwens zo goed als geen belasting betalen). Deze grote bedrijven – moet je denken aan Nestlé, Coca Cola, Unilever, Sony – zijn in handen van 18 grote banken, die ook weer onderling eigenaar van elkaar zijn. Dit is het zichtbare stuk. Hierachter zitten een 13 families, ofwel bloedlijnen. Die zijn in wezen de onzichtbare eigenaren van de wereld. Zij zijn ook de eigenaren van de geldschepping in de wereld: elke euro, elke dollar wordt door private banken gecreëerd als schuld. Waarvoor deze banken rente ontvangen. Deze families zijn ook eigenaar van de nieuwsmedia, universiteiten, onderzoekscentra. Dat is de reden dat het niet vanzelfsprekend is dat je dit allemaal weet. Ze zijn ook de eigenaren van de overheid.

En de tweede stevige uitspraak: de overheid is een uitvoeringsorgaan van die multinationals – dus van de eigenaren daarvan.

Om dat nog eens te illustreren werpen we een blik op de EU. Steeds meer macht, vooral wetgevende macht, gaat weg bij onze landelijke overheid naar de EU. Ónze overheid is nog democratisch gekozen. Dat kun je niet zeggen van de instituten van de EU: de Europese Commissie wordt niet democratisch gekozen. Het Europees parlement wel, maar dat heeft – in tegenstelling tot de nationale parlementen – geen wetgevende bevoegdheid, alleen een controlerende. De besturen van de Europese Centrale bank (ECB), het ESM (Europees StabiliteitsMechanisme) en het ESF (Europees StabiliteitsFonds) die alle grotere zeggenschap over ons geld hebben dan onze eigen regering en centrale bank (DNB), worden ook niet democratisch gekozen. Wat verder interessant is, is dat die besturen juridische immuniteit genieten voor de dingen die ze doen uit hoofde van hun rol als bestuurder. Wat betekent dat: dat ze alle rottigheid uit kunnen halen die jij en ik niet mogen doen, en dat ze er voor de rest van hun leven nooit op aangesproken, laat staan bestraft kunnen worden. Iets anders wat waard is om te weten: de gebouwen van deze Europese instellingen mogen niet betreden worden door de lokale politie, en de notulen van vergaderingen zijn niet openbaar. Wel kan het ESF honderden miljoenen euro’s aan onze regering vragen, bij een financiële crisis in de EU!, die dan ook per ommegaande betaald moeten worden. Daar heeft de Nederlandse regering niets over te vertellen, laat staan de burger. Terwijl het het geld is van de burger; jóuw geld.
Er is niets democratisch aan deze instellingen, en daarmee aan de EU als geheel.
Conclusie: het gaat om geld en macht. Dat is het antwoord op jouw vraag waarom onze privacy en vrijheid zo in het gedrang komen.
Het gaat om geld en macht op een schaal die jij en ik niet kunnen bevatten.

 

M4: Wat gebeurt er dan als het contante geld verdwijnt? Hoe raakt dat aan jouw en mijn vrijheid?

Je weet nou hoe het met onze privacy zit, en wie er in de wereld de macht hebben. En wat gaan ze daar nou ’s mee doen?

Er wordt druk gespeculeerd over negatieve rente. Wat is dat: dat betekent dat als jij spaargeld  of bedrijfsvermogen op de bank hebt staan, de bank jou daar rente voor in rekening gaat brengen – dus je geld wordt minder waard als het op de bank staat. En je kunt het er niet meer af halen om er iets anders mee te doen: onder je bed of in je ouwe sok. Snap je dat nog; negatieve rente? In Zwitserland is het inmiddels zover en in Nederland hebben de RABO en ABN-AMRO bekendgemaakt dat ze hun computersystemen aan het ombouwen zijn om negatieve rente te kunnen berekenen. Zullen ze dat doen als ze kunnen en mogen? Wat denk jij?

Het gaat nog veel verder: de overheid kan nu al beslag leggen op je rekeningen en bedragen er afhalen als zij dat wil. Ik doe je een voorspelling: de toegang en beschikking over jouw bankrekening zijn een beloning voor je goede gedrag: netjes doen wat er gezegd wordt. Doe je dat niet, dan is de straf dat je niet over je rekening kunt beschikken: je kunt niets overmaken, en niets betalen.

En dan is het 1984. Orwell’s 1984.

 

M5: En Kees, wat gaan we daar met handjecontantje.org aan doen?

K: Dat, lieve Miranda, gaan we in het volgende filmpje bespreken………