Geldschepping en Rente, Banken, Hun Eigenaren, Jouw Vrijheid , een korte documentaire

Inleidende tekst geschreven door Norbert Pols.

Mensen hebben vakantie, nemen vrij en doen met hun vrije tijd wat ze zelf willen. Ja, je hebt vrije tijd gekregen van je eigenaren. Tijd die je mag invullen zoals jij wilt, los van je primaire taken. Je bent een lijfeigene maar, je voelt je vrij. Je hebt nergens invloed op en werkt om te overleven met de luxe die je wordt toegestaan in de illusie vrij te zijn. Je werkt om vrij te kunnen zijn. “Ik leef mijn eigen leven”, verkondigt men met enige naïviteit als men wordt geconfronteerd met het tegenovergestelde. Het feit dat je wordt geleefd, uitgezogen, als een slaaf wordt misbruikt en als oud vuil weggegooid als je je primaire taken niet meer kunt uitvoeren, onderkennen we niet omdat we leven in de illusie in alle vrijheid te leven.

De illusie waarin we leven is een hele volhardende. Het ontbreekt ons aan de informatie onze slavernij te kunnen zien en alle informatie die we krijgen laat ons weten in ‘de vrije wereld’ te leven. We geloven in onze vrijheid en ter verdediging vergelijken we onze manier van leven met die van mensen in delen van de wereld die minder ‘geluk’ kennen. We definiëren vrijheid met de ellende van anderen.
In onze maatschappij ben je vrij als je geld hebt terwijl de meesten van ons moeite hebben rond te komen. De meesten hebben geen geld en zullen dat nooit hebben omdat er nooit genoeg geld is om iedereen rijk te maken. We zouden allemaal rijk zijn als ons geldsysteem eerlijk was. We zouden allemaal met veel minder moeite overleven en over veel meer vrije tijd beschikken, als de macht in de wereld gelijk verdeeld was.

Ons geldsysteem is gecreëerd door individuen die de macht over de gehele wereld willen hebben. Zij maken het geld, stellen het ons beschikbaar als een ruilmiddel maar, hebben zelf stevig de touwtjes in handen. Zij hebben de condities gecreëerd waaronder geld tot stand komt en daarmee de macht over de wereld verkregen. Zij bepalen dat er continu gewerkt moet worden en ten koste van alles steeds meer moeten produceren. Zij zijn verantwoordelijk voor de ellende in de wereld. Oorlogen, milieuvervuiling en armoede zijn het resultaat van de diefstal die ze op iedere wereldburger plegen. We zouden allemaal vrij zijn, als we een eerlijk ruilmiddel hadden. De wereld zou schoner en vreedzamer zijn. We zouden geen puur economisch gedreven bioindustrie toestaan en de ruimte hebben beter voor elkaar te zorgen.

Geld heeft van ons overlevers gemaakt. Men is snel geneigd onder de druk van potentiële armoede voor zichzelf te kiezen en anderen te laten creperen. Geld schept verdeling en vermindert vertrouwen. Geld schept armoede en armoede schept afhankelijkheid. We zijn afhankelijk van geld, zonder de macht van de makers van geld te erkennen. We denken in een democratie te leven maar, boven die democratie hangt een ondemocratische macht die de totale macht over onze levens heeft.
Om te achterhalen hoe de wereld er uitziet buiten de door het geldsysteem gecreëerde illusie moet je begrijpen hoe dit systeem werkt. De video van ‘Handje Contantje’ biedt je in nog geen 20 minuten een inzicht voor iedereen en, dat inzicht biedt de oplossing voor het grootste probleem in deze wereld. Ons huidige geld is de bron van de meeste problemen waarmee deze wereld geconfronteerd wordt. Of het nu over de problematiek in het Midden Oosten gaat of dat gezinnen in Nederland op straat worden gezet. Of het nu over onze eigen gezondheid gaat of de globale milieuproblematiek, al die problemen vinden hun oorsprong in de manier waarop geld wordt gecreëerd. Je hoeft geen 40 uur per week te werken om je huidige levensstandaard te behouden, als de creatie van geld niet meer door private instituten geregeld wordt.

“Zij die het geld maken hebben controle over de overheid”, Nathan Meyer Rothschild.

Stemmen is instemmen met de onderdrukking van jezelf en je buren – Achter de Samenleving

De vraag die ons al een tijdje bezig houdt, is hoe leg je de mensen uit dat je niet zou moeten stemmen?

Waar stem je dan eigenlijk op en hoeveel zin heeft dat? De reacties die we krijgen zijn: het is een recht om te mogen stemmen; als ik niet stem gaat mijn stem naar de grootste partij; ik ga heel anders stemmen, want die partij verwoordt het best wat bij mij past; ik heb genoeg van al die asielzoekers en stem daarom PVV, die wil daar tenminste iets aan doen.

Maar wat doe je eigenlijk als je stemt? Heb je daar wel eens over nagedacht? Maakt jouw stem echt verschil? Zorgt jouw stem ervoor dat in Den Haag een ander plaatje gaan draaien? Hoeveel hebben ze in Den Haag eigenlijk te zeggen en aan wie leggen zij verantwoording af? Zit de werkelijke macht in Den Haag of zijn dat ook maar marionetten die taken uitvoeren? Wat is het verschil tussen democratie en tirannie?

Lees dit artikel van Achter De Samenleving waarin wordt aangetoond dat democratie gelijk staat aan tirannie.

Stemmen is instemmen met de onderdrukking van jezelf en je buren – Achter de Samenleving

Bijna alle Nederlanders zijn opgegroeid in een democratie en we hebben dan ook ons hele leven te horen gekregen dat democratie  het beste  politieke systeem is.
Uiteraard is alles relatief en als je een democratie vergelijkt met een dictatuur zal een democratie wellicht als minder schadelijk en beperkend van de vrije wil en vrijheid om eigen keuzes te maken worden ervaren.
Dat betekent echter niet dat een democratie op zichzelf het beste is voor de mens. En het sluit ook niet uit dat een democratie in zichzelf nog steeds een systeem is ter onderdrukking van de mensheid.

In het boek –Het Einde van al het Kwaad– zet Jeremy Locke helder uiteen hoe ook een democratie een systeem is dat de vrije wil en vrijheid van mensen om hun eigen keuzes te maken onderdrukt en vernietigt en daarmee dus een immoreel systeem is.
Heeft de man een punt? Oordeel zelf.
 Hier zijn uitleg:
—–

Slavernij die zichzelf vermomt als vrijheid

Het volmaakte toppunt van cultureel succes is mensen ervan te overtuigen dat ze vrij zijn in hun slavernij.
Democratie is een bedachte theorie, niet een morele waarheid. Het is een denkbeeld van het kwaad. Het werd gecreëerd om vrijheid na te bootsen, terwijl de
 wet de mensen nog steeds in zijn greep houdt. Zoals altijd in de geschiedenis, herhaalt het patroon van de tirannie zich door opnieuw leugens uit te vinden om dezelfde slavernij te verbergen.
Democratie gaat om het maken van slaven en  de eigenaren van die slaven. De lessen die ‘s werelds grootste democratieën ons leren, kunnen zijn dat iedereen vrijheid en een stem heeft. Ze leren ons dat democratieën de beste vorm van regeringen zijn. De reden die ze geven is dat democratie de gewone man een stem geeft. In tegenstelling tot koningen, dictators en communisten, geeft democratie de meeste mensen invloed op het doen en laten van hun buren.
Het kwaad van de democratie kent geen vrijheid. Ieder mens dat vrij is heeft niemand die hem
 tot slaaf maakt. In plaats daarvan geven democratieën iedereen de mogelijkheid om je tot slaaf 
te maken.

De democratische cultuur leert ons dat de wet ons regeert. Het leert ons dat de wetten die door de meerderheid zijn gemaakt, moreel juist zijn. Elke wet, elke eis, elke straf is moreel als die uitgevoerd wordt door de meerderheid. Verkeerde toepassingen van democratie, zoals democratische republieken en gekwalificeerde meerderheden zijn niet anders. Elke wet die aangenomen kan worden door een representatieve meerderheid, gekwalificeerde meerderheid of welke andere groep dan ook, wordt moreel juist.
Als je 50% van een groep mensen kunt overtuigen om zichzelf of hun buren tot slaaf te maken,
is het dan moreel? Als je 66%, 75% of 99% of iedereen kunt overtuigen, is dat moreel juist?
Het geloof van mensen dat wetten moreel zijn is de speelbal van het kwaad. Een wet beperkt
altijd een vrijheid en is daarmee altijd immoreel, ongeacht hoeveel mensen ervoor of tegen zijn.
Het kwaad streeft ernaar mensen te overheersen, om hun vrije wil, hun vrijheid om eigen keuzes te maken en hun eigenwaarde te vernietigen. Het maakt het kwaad niets uit wie wie tot slaaf maakt of waarom.
Er is geen moraliteit in de wet. De democratische leer stelt dat zo gauw er wettelijk gezien
genoeg stemmen voor de wet zijn, dat deze dan goed en gerechtvaardigd is om deze op te
leggen aan een groep mensen. Waarom zou de vernietiging van jouw vrijheid acceptabel zijn alleen maar omdat iemand anders dat zegt? Wordt het kwaad ineens gerechtvaardigd hoe meer mensen het willen? Zou het kwaad rechtvaardig zijn als iedereen het wil?

Tirannie door een koning is hetzelfde als tirannie door honderden miljoenen koningen. Het 
kwaad is de aard van afgedwongen wetten; hoe de wetten tot stand zijn gekomen is
 nietszeggend.
Tirannie verbergen in de denkbeelden van een representatieve regering en een 
meerderheidsbewind is iets alledaags in onze moderne wereld. Na zoveel millennia waarin
 vorstendommen en militaire machthebbers regeerden, hebben mensen geleerd om iets van het kwaad in de tirannie te herkennen.
Er waren duizenden jaren voor nodig om ons te ontdoen van het concept van adeldom en het
 goddelijke recht om te regeren. Tegenwoordig zijn er veel mensen op de wereld die begrijpen
dat er geen aangeboren recht is om als koning over anderen te heersen. Maar de sluwheid van het kwaad heeft de verantwoordelijkheid in de richting van individuele denkbeelden geduwd, in plaats van richting zichzelf. Het kwaad leert de moderne mens dat vorstendommen en dictators een fout waren, maar dat het goed is om je te onderwerpen aan je buren.

Vroeg in de Amerikaanse geschiedenis stond de meerderheid de slavernij en de systematische
 ontmenselijking van Afrikanen toe. Trokken de democratische wetten een moraal uit de
slavernij?
Theorieën zoals ‘een meerderheidsbewind’ zijn intrinsiek slecht. Het kwaad wil dat je gelooft dat het kwaad goed is, en dat vrijheid gevaarlijk voor je is. Vanuit het gezichtspunt van een vrij individu, is het afgrijselijk om de leden van een democratie niet alleen ‘het recht’ zoals dat opgelegd wordt op alle mogelijke manieren in hun leven, voor waar aan te nemen, maar ook om getuige te zijn van het feit dat de slachtoffers ervan verschillende versies van wat wel en niet moreel zou zijn opleggen aan hun buren.

Sommige mensen geloven dat democratieën veilig zijn en de juiste regeringsvorm zijn,
 aangezien de meerderheid van de mensen fatsoenlijk is. Ze geloven dat de meerderheid
 fatsoenlijke regels zal maken voor de minderheid.
Dit geloof kent twee leugens. Ten eerste dat de wet verheven is; dat het goed is om de minderheid te dwingen om te gehoorzamen. Ten tweede, dat de minderheid, als ze aan zichzelf overgelaten wordt, de levens van alle anderen kapot zal maken. De minderheid wordt gereguleerd en gedwongen door een systeem van politie en wetten om te conformeren aan de manier waarop je je moet gedragen. Voor diversiteit is geen ruimte en het afwijken van de norm kan zelfs gecriminaliseerd worden. Niets van dit alles heeft ook maar iets te maken met het verdedigen van de vrijheid van de
 meerderheid. Het gaat erom de minderheid de baas te blijven. Het gaat om het africhten van de
 meerderheid naar hoe het kwaad het wil   hebben.

De honger naar macht over anderen is het lokmiddel van de democratie.
Er is geen meerderheid
. De moderne geschiedenis van sterke democratieën heeft laten zien dat er niet zoiets is als ‘de
 meerderheid’ of ‘de minderheid’. Ideologische partijen binnen bevolkingen versplinteren
 democratische samenlevingen in ontelbaar veel splintergroeperingen. Verschillende
 benaderingen, compromissen en regels zorgen ervoor dat het niet mogelijk is om een
 meerderheid te behalen, waarbij er intussen nog steeds oneindig veel dwang wordt gecreëerd 
via de wet.
Dit garandeert je, ongeacht wie je bent, dat je je zowel in een aantal meerderheidskringen
 bevindt, als in een aantal minderheidskringen. Je zult zowel de controle over anderen ervaren
door wetten voor te schrijven, als slavernij ervaren doordat wetten aan jou voorgeschreven
worden.
Je buurman, die in andere opzichten net zoals jij denkt, zal jouw vrijheid willen opofferen om 
een aantal van zijn doelen te bereiken. Andersom, in een democratie, zal jij ook geneigd zijn om
je buren misdadigers te noemen. Zo gauw cultuur mensen leert dat het goed en fatsoenlijk is
om de vrije wil en vrijheid van andere mensen om hun eigen keuzes te maken te onderdrukken en te vernietigen, op welke grond dan ook, splitst het gezag zich af en groeit de tirannie.


Democratie veroorzaakt geweld en destructie. Democratie leert de mens dat het goed is om je wil met dwang en geweld op te leggen aan anderen. Sterker nog, het leert mensen dat ze het recht hebben om alles met geweld van hun buren af te nemen.
Democratieën zijn altijd welvaartsstaten, omdat iedereen wetten kan maken die diefstal legitimeren. De sterkste democratieën hebben de hoogste belastingen en de meeste regelgeving. Regeringsambtenaren kunnen wetten beïnvloeden om hun eigen positie en salaris te verhogen. Hoe meer regels er gemaakt worden, hoe meer mogelijkheden er zijn om te plunderen in naam van wat juist geacht wordt.
Velen willen gedrag reguleren in de naam van religie, milieu, economie, fatsoen en veiligheid.
 Democratie leert ons dat deze zaken meer waarde hebben dan de mens. Het kwaad leert ons
dat het aanleren van gewenst gedrag aan mensen, belangrijker is dan de mensen zelf. Het 
kwaad wil dat je gelooft dat de waarde van mensen schuilt in hun correcte gedrag, in plaats van
in hunzelf.

Als democratische culturen sterker worden, is het duidelijk voor iedereen dat de legitimiteit van
de wet een schijnvertoning is. Elke wet is goed, zo gauw het de wet wordt. Daden die door
eenieder beschouwd zouden worden als misdaden zoals ontvoering, aanranding en moord,
worden nu gepleegd door de overheid, de politie, geheime diensten en het leger ‘gemachtigd door jou’.
In volwassen democratieën zul je bepaalde mensen vinden die zich aan de wet onttrekken, op basis van die wet, en gewoon pakken wat ze willen en wanneer ze dat willen. Dit is niet slechter dan de wet, maar slechts efficiënter.
Het toppunt van de democratie is de chaos waarin mensen stelen van andere mensen, elkaars vrijheid ontnemen wanneer ze dat willen en de menselijke vrije wil van elkaar onderdrukken, alleen maar omdat het kan.
Het toppunt van democratie is het onvermogen om te denken, te spreken en te doen, uit angst
 voor de wet. Dit is niet anarchie, maar dit is tirannie. Tirannie is altijd vermomd als cultuur en
 wetgeving. Het perfecte kwaad.

Om de aard van democratie te begrijpen, is het essentieel om te begrijpen dat de vernietiging van vrijheid het kwaad is.
De stabiliteit van overheersing is het basisprincipe van cultuur. Hoe stabieler gezag uitgeoefend
kan worden, hoe beter.
Er is nooit stabiliteit geweest in het verleden. Er werden constant oorlogen uitgevochten,
 duizenden jaren lang zijn wereldrijken opgekomen en weer vernietigd. Bijna elk excuus voor
 tirannie is uitgeprobeerd, en uiteindelijk overwonnen.
De mensheid streeft naar vrijheid in zijn leven, omdat vrijheid de aard van de mensheid is;
 vrijheid is leven. Onze aanhoudende strijd tegen het kwaad is opgetekend in de geschiedenis. Het kwaad heeft uiteindelijk elke oorlog verloren die het begonnen is. Dit is een bewijs van de kracht en goedheid van de mensheid. Het is ook een bewijs van het aanpassingsvermogen en de evolutie van het kwaad.

Elke vorm van tirannie heeft gefaald omdat mensen het uiteindelijk doorzagen en hun eigen
 vrijheid terugwonnen. Het kwaad heeft een oplossing gevonden voor zijn verlies door zijn slaven medeplichtig te maken.
Democratie is het grootste kwaad dat er maar kan bestaan. Het is een groter kwaad dan het
 communisme, en een groter kwaad dan koninkrijken. Alle andere vormen van tirannie zijn 
natuurlijk slecht omdat ze een paar mensen toestonden om de levens van iedereen te
domineren. De vrije wil en vrijheid om eigen keuzes te maken werd voor bijna iedereen vernietigd.
Echter, de democratie leert je dat je vrij genoeg bent om te stemmen, hetgeen een beter 
systeem lijkt. Jammer genoeg legitimeert het anderen om jouw vrijheden weg te stemmen. Dit
 maakt het een vorm van het kwaad. Wat het zuiver kwaad, en de grootste vorm van kwaad die er maar kan bestaan is, is dat ook jij stemt om de vrijheden van anderen weg te nemen. Het maakt iedereen die stemt medeplichtig aan het onderdrukken en vernietigen van vrijheden, het maakt iedereen een uitvoerder van het kwaad.
Iedereen wordt een slaaf – en iedereen wordt een slavenmeester in een democratie.
Dit maakt het het perfecte kwaad.

Dit fragment komt uit het gratis en vrij downloadbare boek: http://achterdesamenleving.nl/het-einde-van-al-het-kwaad-het-tijdperk-van-de-oorlogen-op-aarde-is-voorbij/#.VCwy__mSyac

De muntenman – Pieter Stuurman

Stel je voor, je hebt een gezin met 2 kinderen: Marietje en Pietje
. Beiden doen dagelijks een klus. Marietje stofzuigt, en Pietje doet de afwas. Als ze klaar zijn, krijgen ze een muntje. In ruil voor dat muntje kunnen ze de volgende dag eten krijgen.


Op een dag komt er een afwasmachine. Pietje kan zijn klus niet meer doen, want de afwasgelegenheid is vervallen. Hij kan geen muntje verdienen, en krijgt dus ook geen eten.
Pietje krijgt al snel honger, en probeert de stofzuigtaak van Marietje af te pakken, om toch te kunnen eten. Marietje, die eigenlijk helemaal niet van stofzuigen hield, blijkt er nu toch wel erg gehecht aan te zijn, en verdedigt zich met hand en tand.
Maar het wordt nog veel gekker: de muntjes worden geleverd door de muntenman. Hij stelt ze beschikbaar, maar hoeveel klussen er ook gedaan worden, het gezin moet ze altijd aan de muntenman teruggeven, vermeerderd met periodieke rente. Hoe langer het gezin gebruik maakt van de munten, hoe hoger het aantal munten is dat de muntenman opeist.
Uiteindelijk wordt de schuld zo groot dat alle met de klussen verkregen munten, aan de muntenman gegeven moeten worden. Hij eet zijn buik kogelrond in ruil voor munten die het gezin meteen weer af moet staan, want ja…. schuld. Terwijl degenen die alle klussen doen en het voedsel bereiden (de gezinsleden), niets meer te eten hebben, want…. geen munten.
Wat nu?
De oplossing is eenvoudig: stop met het idiote muntensysteem. Kijk wat er in het gezin nodig is aan klussen, en doe daar allemaal een deel van. Klussen als schoonmaken, eten koken etc.
Het resultaat is dan beschikbaar voor de leden van het gezin, zonder er muntjes voor te hoeven betalen. Het is beschikbaar als gevolg van de gezamenlijke inspanningen. En niet als gevolg van muntjes. Zoals het in de meeste gezinnen gebeurt eigenlijk.
Vreemd verhaal niewaar?
Toch is dit precies de manier waarop geld werkt in de grotere samenlevingsvorm dan een gezin. In de samenleving dus.
Ook daar is de oplossing even eenvoudig: niet langer werken met als doel muntjes te verkrijgen, maar werken om de benodigde zaken beschikbaar te maken. Zodat ze beschikbaar ZIJN voor de leden van die samenleving.

DE POLITIEKE PARTIJ DIE DE WERELD WEL GAAT VERANDEREN BESTAAT NOG NIET – Norbert Pols

Norbert Pols heeft een idee om de verantwoordelijkheid bij het volk terug te brengen. Wat ons betreft een goed idee, maar we zijn heel benieuwd hoe jullie hier naar kijken. Is dit een levensvatbaar idee? Het vergt namelijk wel inzet en verantwoordelijkheid van ons, als bevolking. Wil iedereen die verantwoordelijkheid nemen? Of is het toch makkelijker om het huidige systeem te laten bestaan en onze stem te geven aan iemand die het voor ons gaat doen?

Vlak voor dat Geenpeil met haar partijtje kwam heb ik ongeveer hetzelfde bedacht. Ik was enorm geschrokken van de eenvoud van mijn idee. Het was te simpel en toch waterdicht. Het zou de macht volledig terug bij het volk brengen alleen, ik heb geen verstand van het oprichten van partijen, ik ben geen voorman die zo’n kar kan trekken en, ik heb geen organisatie achter me die dit idee met succes kan vermarkten.
Mijn doel is nog steeds eenvoudig;

– Het afschaffen van het huidige geldsysteem en de creatie van geld brengen bij de burger.

– Het afschaffen van de dwang die met dit systeem hand in hand gaat
- Het drastisch verkleinen van de overheid

– De burger zelfbeschikking en rechtvaardigheid terug te geven.

Nu zitten we in een systeem waarin partijen beloftes maken. Die beloftes hoeven geen enkele vorm van navolging te vinden en de enige straf die er staat op het uiten van ‘Verkiezingsretoriek’, is de straf die de kiezer bij de volgende verkiezingen kan uitdelen. De partij die ze bedrogen heeft wordt dan minder gekozen. Vervolgens stemt men ergens anders op zonder de gebroken beloften van die partij te bekijken. Als je je ooit hebt afgevraagd waarom de politiek niet naar de burger luistert, dan ligt hierin je antwoord. De burger is van geen enkel belang, hooguit tegen verkiezingstijd.
Hoe beloof je mensen dat je alleen hen vertegenwoordigt? Hoe voorkom je dat je afgeperst wordt om tegen de wil van die burger in te stemmen? Heel simpel, je laat de burger zelf stemmen. Over van alles wordt in de Tweede en eerste kamer gestemd. Dat doen de gekozen ‘volksvertegenwoordigers’ en daarop zou een volledige controle van de burger moeten zijn. Die controle faalt altijd omdat er altijd wel iets te verdedigen is aan een bepaalde vorm van beleid afhankelijk van welke uitgangspunten gekozen worden. De kamer gaat instemmen met wetgeving die je privacy teniet gaat doen met veiligheid als argument, zonder de veiligheid van je persoonlijke privacy te belichten.
De burger zou dus zelf in die kamer moeten kunnen stemmen en alleen de handeling van het uitbrengen van die stem moeten overlaten aan de gekozen volksvertegenwoordiger. Dat kan met de huidige stand der techniek. Je kunt mensen on-line laten stemmen. “Willen we wet A? JA of NEE? 
Natuurlijk zal er bij die iedere stemming informatie verstrekt worden en, de opgedane kennis dient getoetst moeten worden. Heeft men niet genoeg kennis in bezit, dan zal er niet gestemd kunnen worden. Je kunt dus alleen met genoeg kennis stemmen.
Dat vergt een enorme organisatie. Er wordt wat afgestemd in de kamer en, als we allemaal in eenvoudige taal willen horen waarover het gaat om daar vervolgens een stem op uit te kunnen brengen, dan zijn er heel wat mensen druk met het schrijven van teksten die op waarheid getoetst moeten worden, waarna er eerlijke vragen bij bedacht moeten worden. 
Vervolgens moet iedere uitgebrachte stem zichtbaar zijn in een dergelijk on-line referendum voordat de ‘volksvertegenwoordiger’ zijn stem uitbrengt. Na de stemming in de kamer zal het resultaat van die stemming gepubliceerd moeten worden samen met de uitslag van het referendum. Op die manier kan de burger de volksvertegenwoordiger controleren en, op die manier vernietigt zo’n partij zich als de volksvertegenwoordiger zich niet aan zijn opdracht houdt.

Zo zal de burger weer invloed krijgen op het beleid, als met de groei van het aantal zetels. Het lastige is om een dergelijke organisatie op poten te zetten met een beperkte aanhang. Dit systeem verkoopt zichzelf en kan na 4 jaar een enorm succes doormaken alleen op het gegeven dat dit niet alleen de enige partij is die je niet belazert maar, dat dit ook de partij is die iets kan veranderen zonder daar leiders voor nodig te hebben.
Zo’n partij kan de gehele parlementaire democratie veranderen in een referendum democratie. De burger dient zelf te participeren in zijn eigen vrijheid. Zo’n partij kan niet gemanipuleerd worden omdat de volksvertegenwoordiger alleen aantoonbaar naar de kiezer luistert. Luistert de vertegenwoordiger niet, dan wordt hij contractueel gedwongen de kamer te verlaten. Hij mag niet in een eigen fractie verder gaan voordat er nieuwe verkiezingen hebben plaatsgehad.
Een dergelijke partij zou niet alleen Nederland veranderen maar de wereld. De hele wereld is verdeeld in soortgelijke ‘democratieën’, waar een politieke elite het voor het zeggen heeft. De mensen die in die democratieën wonen kunnen zich niet beschermen tegen het oprukkende corporatisme omdat kamerleden zich laten beïnvloeden door krachten die achter de schermen spelen.
Een dergelijke vrijheid zal aanstekelijk zijn. Iedereen wil vrij zijn en dat betekent dat we samen moeten besluiten over de condities waaronder we willen leven. Nu laten we dat aan een klein clubje mensen over, die steeds verder van het volk afstaan terwijl het volk zelf kan regeren. Die vrijheid zal een systeem van gelijkheid eisen, niemand is vrij als er vormen van ongelijkheid heersen. De enigen die onze vrijheid kunnen waarborgen zijn we zelf en die vrijheid kunnen we alleen waarborgen met openheid.
Alleen de waarheid houdt ons vrij. Dit zeggende in een tijdsvak waarop er nogal wat conflicterende ‘waarheden’ door de ether zweven, zouden we moeten begrijpen hoe onze vrijheid in het geding is. We zullen dus die waarheid moeten blijven toetsen en hij die met opzet liegt moeten behandelen als een terrorist die het op onze vrijheid heeft voorzien. 
We hebben geen leiders nodig als de waarheid gewaarborgd is door een eerlijke maatschappij. Die eerlijkheid heeft vrijheid in zijn kielzog en die vrijheid zullen we alleen met openheid kunnen bewaken. Het is allemaal niet zo complex als je buiten de gegeven kaders durft te denken. Je hebt geen leiders nodig als je het met mekaar eens kunt worden dat je allemaal vrij wilt zijn.

Mijn recht om een vrije burger te zijn met een eigen stem – David Icke

Wie bepaalt wat jij doet? Wie bepaalt jouw mate van vrijheid? Is dat Big Brother, of de overheid, de staat?  En laat jij je daardoor leiden? Héb je een keus? Of is de enige keus te gehoorzamen? 

Is de enige keus die je mag maken de keus om elke vier jaar te gaan stemmen? Of hou je daarmee juist het systeem in stand? Geef jij, met je stem, je energie aan het systeem dat “democratie” heet – en daar niets mee van doen heeft?

Of steken we – met steeds meer mensen – energie in een systeem, een vorm van samenleven, waarin we het zelf doen?

De keus en daarmee de verantwoordelijkheid ligt bij jou. Laat je inspireren door David Icke, en zeg “Nee!”

 

Wat hier prachtig bij aansluit, is een artikel van Pieter Stuurman, uit hetzelfde jaar (2009) en met dezelfde prangende actualiteit:

Ongehoorzaam (http://pieterstuurman.blogspot.nl/2009/12/ongehoorzaam.html?m=0)

“If nobody obeys, nobody rules”.

Dat vind ik een mooie uitspraak en hij is helemaal waar. Het is onze gehoorzaamheid die de heersende klasse haar macht geeft.

De crisis is het gevolg van fouten van de banken. Volgens sommige berichten hebben we het dieptepunt gehad, maar er is niets structureel veranderd.
Alle research wijst er dan ook op dat de grootste klap nog zal komen. Dat zal tot gevolg hebben dat grote groepen mensen hun baan verliezen, hun hypotheekverplichtingen niet meer kunnen opbrengen en uit hun huis gezet gaan worden.
De crisis is veroorzaakt door fouten van de banken. Door die crisis verliezen de eigenaren hun inkomen. En dan komen diezelfde banken het huis opeisen….
En de bewoners pakken gedwee hun koffers…..
Te gek voor woorden.
Maar waarom gehoorzamen we eigenlijk? Als jij een fout maakt, dan moet je toch zelf voor een oplossing zorgen? Waarom geldt dat niet voor bankiers?
Het wordt daarom tijd dat huiseigenaren zich gaan verenigen. Iedereen die een huis bezit met een geringe overwaarde valt in de risicogroep. Bij werkeloosheid of een andere terugval van inkomen, kan deze groep de hypotheekverplichtingen niet meer nakomen en dan zullen de bankiers klaarstaan om de huizen per executie te verkopen.
De bewoners verliezen hun huis, en blijven met een grote schuld zitten waaraan ze de rest van hun leven moeten afbetalen. Aan de banken. Zo raken ze niet alleen hun huis kwijt, maar omdat ze de rest van hun leven moeten werken om hun schuld in te lossen, worden ze feitelijk slaven van de bank.
Ik vind dat het tijd wordt dat het tot mensen doordringt dat het niet hun schuld is, maar dat het de schuld is van de banken dat ze hun huis niet meer kunnen betalen. En als het de schuld van de banken is, waarom moeten huiseigenaren er dan voor opdraaien?
De crisis heeft ons in ieder geval geleerd hoe kwetsbaar we zijn en hoe afhankelijk we als huiseigenaar zijn van de willekeur van de bankiers.
Als de bedreigde huiseigenaren zich verenigen en onderling de afspraak maken dat niemand zijn huis verlaat als ze (door de crisis, dus buiten hun schuld) de hypotheek niet meer kunnen betalen, en dus gewoon blijven zitten waar ze zitten, en het overgebleven inkomen besteden aan voedsel voor hun kinderen, dan is er geen politiemacht groot genoeg om ze er met geweld uit te zetten.
“If nobody obeys, nobody rules”.
Dat vraagt natuurlijk wel een beetje durf, maar als we met een groot aantal mensen onze krachten bundelen, dan staan we samen veel sterker dan wanneer iedereen het individueel op moet lossen. Waarom zouden wij elkaar als gedupeerden niet helpen?
Dat moet dan wel nu gebeuren. Voordat de crisis in alle hevigheid losbarst en het te laat is.