Geldschepping en Rente, Banken, Hun Eigenaren, Jouw Vrijheid , een korte documentaire

Inleidende tekst geschreven door Norbert Pols.

Mensen hebben vakantie, nemen vrij en doen met hun vrije tijd wat ze zelf willen. Ja, je hebt vrije tijd gekregen van je eigenaren. Tijd die je mag invullen zoals jij wilt, los van je primaire taken. Je bent een lijfeigene maar, je voelt je vrij. Je hebt nergens invloed op en werkt om te overleven met de luxe die je wordt toegestaan in de illusie vrij te zijn. Je werkt om vrij te kunnen zijn. “Ik leef mijn eigen leven”, verkondigt men met enige naïviteit als men wordt geconfronteerd met het tegenovergestelde. Het feit dat je wordt geleefd, uitgezogen, als een slaaf wordt misbruikt en als oud vuil weggegooid als je je primaire taken niet meer kunt uitvoeren, onderkennen we niet omdat we leven in de illusie in alle vrijheid te leven.

De illusie waarin we leven is een hele volhardende. Het ontbreekt ons aan de informatie onze slavernij te kunnen zien en alle informatie die we krijgen laat ons weten in ‘de vrije wereld’ te leven. We geloven in onze vrijheid en ter verdediging vergelijken we onze manier van leven met die van mensen in delen van de wereld die minder ‘geluk’ kennen. We definiëren vrijheid met de ellende van anderen.
In onze maatschappij ben je vrij als je geld hebt terwijl de meesten van ons moeite hebben rond te komen. De meesten hebben geen geld en zullen dat nooit hebben omdat er nooit genoeg geld is om iedereen rijk te maken. We zouden allemaal rijk zijn als ons geldsysteem eerlijk was. We zouden allemaal met veel minder moeite overleven en over veel meer vrije tijd beschikken, als de macht in de wereld gelijk verdeeld was.

Ons geldsysteem is gecreëerd door individuen die de macht over de gehele wereld willen hebben. Zij maken het geld, stellen het ons beschikbaar als een ruilmiddel maar, hebben zelf stevig de touwtjes in handen. Zij hebben de condities gecreëerd waaronder geld tot stand komt en daarmee de macht over de wereld verkregen. Zij bepalen dat er continu gewerkt moet worden en ten koste van alles steeds meer moeten produceren. Zij zijn verantwoordelijk voor de ellende in de wereld. Oorlogen, milieuvervuiling en armoede zijn het resultaat van de diefstal die ze op iedere wereldburger plegen. We zouden allemaal vrij zijn, als we een eerlijk ruilmiddel hadden. De wereld zou schoner en vreedzamer zijn. We zouden geen puur economisch gedreven bioindustrie toestaan en de ruimte hebben beter voor elkaar te zorgen.

Geld heeft van ons overlevers gemaakt. Men is snel geneigd onder de druk van potentiële armoede voor zichzelf te kiezen en anderen te laten creperen. Geld schept verdeling en vermindert vertrouwen. Geld schept armoede en armoede schept afhankelijkheid. We zijn afhankelijk van geld, zonder de macht van de makers van geld te erkennen. We denken in een democratie te leven maar, boven die democratie hangt een ondemocratische macht die de totale macht over onze levens heeft.
Om te achterhalen hoe de wereld er uitziet buiten de door het geldsysteem gecreëerde illusie moet je begrijpen hoe dit systeem werkt. De video van ‘Handje Contantje’ biedt je in nog geen 20 minuten een inzicht voor iedereen en, dat inzicht biedt de oplossing voor het grootste probleem in deze wereld. Ons huidige geld is de bron van de meeste problemen waarmee deze wereld geconfronteerd wordt. Of het nu over de problematiek in het Midden Oosten gaat of dat gezinnen in Nederland op straat worden gezet. Of het nu over onze eigen gezondheid gaat of de globale milieuproblematiek, al die problemen vinden hun oorsprong in de manier waarop geld wordt gecreëerd. Je hoeft geen 40 uur per week te werken om je huidige levensstandaard te behouden, als de creatie van geld niet meer door private instituten geregeld wordt.

“Zij die het geld maken hebben controle over de overheid”, Nathan Meyer Rothschild.

Wie wordt er beter van de War on Cash? – Edin Mujagic/ftm.nl

Edin Mujagic van FOLLOW THE MONEY heeft een heldere bijdrage geschreven over de plannen die de EU heeft met contant geld. Die zijn kort samengevat: “zand erover.”

Hij beschrijft hier goed de fenomenen: o.a. dat de EU wezenlijk de burger de macht over zijn eigen geld ontneemt en ‘m daardoor feitelijk besteelt. Wat Edin nog (?) niet doet, is vertellen waarom dat die EU dat doet, en wie daar nou eigenlijk achter zitten. Wat is de echte reden dat de EU contant geld wil afschaffen? Ons antwoord: hun macht en onze slavernij. En ook dat is nog maar een deel van het antwoord.

In onze docu beschrijven we de mechanismen waar o.a. de EU zich van bedient.

Edin Mujagic:

In een eerdere bijdrage schreef ik dat de middenklasse onder druk staat. Nu wordt er de laatste tijd steeds vaker gesproken over een onzalig plan: het afschaffen van contant geld. Hoewel het de genadeklap voor de middenklasse zou betekenen, zijn de eerste stappen al gezet.

‘Wij verklaren de oorlog aan contant geld!’, riep creditcardgigant Visa tijdens de lancering van een nieuw programma. Daarin worden Amerikaanse bedrijven uitgenodigd om plannen in te sturen hoe ze zichzelf kunnen omtoveren om alleen nog maar via creditcard te worden betaald. De 50 beste plannen krijgen 10.000 dollar van Visa. Het doel: om contant geld daadwerkelijk uit al hun bedrijfsprocessen te bannen. Het bedrijf wil hetzelfde doen in het Verenigd Koninkrijk — en daarna in de rest van Europa.

Ik begrijp uiteraard waarom een bedrijf als Visa af wil van contant geld: het verdient zijn geld immers met commissies voor kaarttransacties en rente die de consumenten betalen wanneer ze hun aankopen gespreid betalen. Wat ik echter niet snap is dat enkele prominente economen en politici — die zogenaamd voor de gewone man opkomen — deze oorlog tegen contant geld steunen.

Als de pest

Neem de Europese Unie: Begin dit jaar kondigde Brussel aan te overwegen het gebruik van contant geld in de EU met ingang van 2018 aan banden te leggen. Het was niet alleen die wens zelf, maar zeker ook de snelheid waarmee de Europese Commissie dit plan wil realiseren, die mij verbaasden. Normaal gesproken zitten er jaren tussen het moment dat Brussel iets wil en dat het ook daadwerkelijk uitgevoerd wordt. Dat de EU het aan banden leggen van contant geld met ingang van volgend jaar wil realiseren, is dus wel heel erg snel. Voor het afschaffen van roamingkosten binnen de EU bijvoorbeeld was ruim een decennium nodig.

“Het 100 eurobiljet wordt in veel winkels behandeld alsof het een pestvirus verspreidt”

Zo’n besluit zou overigens niets meer dan een EU-stempel zetten op wat al in de praktijk gebeurt. In de EU is de oorlog tegen contant geld namelijk al langer gaande. Probeer maar iets af te rekenen met een bankbiljet van 200 euro; om nog maar te zwijgen van een biljet van 500 euro. Zelfs het 100 eurobiljet wordt in veel winkels behandeld alsof het een pestvirus verspreidt.

Contante betalingen mogen in veel landen de grens van 500 of 1000 euro niet overschrijden. Toen ik onlangs in Rome was, stond op de balie van mijn hotel groots aangegeven dat zij die bij het uitchecken meer dan 1.000 euro moesten betalen, dat níet contant mochten afrekenen. Er zijn zelfs al landen — Nederland bijvoorbeeld — waar winkeliers zich niet verplicht achten om contant geld aan te nemen. Opmerkelijk, want het betreft hier een wettig betaalmiddel.

Elke betaling geregistreerd

Voor de vermindering of afschaffing van contante betalingen wordt vaak als reden aangevoerd dat het terrorisme zou bestrijden, of dat het witwassen van illegaal verkregen geld ermee bemoeilijkt zou worden. Voor het tweede valt iets te zeggen. Voor het eerste misschien ook, maar ik vraag me af of het daarvoor nu nodig is dat níémand meer contant betaalt.

Eerlijk gezegd vind ik de argumenten vooral vergezocht. Het klinkt eerder als een excuus voor iets anders. Waar het namelijk écht om gaat, is iets waar elke burger – en zeker de middenklasse – bang voor zou moeten zijn.

Stel je een wereld voor waar je niet of nauwelijks met contant geld kunt betalen: een wereld waar alle transacties elektronisch verlopen. Je anonimiteit en privacy als consument zijn dan helemaal weg. Elke betaling wordt geregistreerd. Met andere woorden: hoe machtig de overheid ook is, in zo’n cashloze maatschappij zou ze nóg machtiger worden.

Een andere keerzijde van zo’n wereld is dat het maatschappelijk leven er extra kwetsbaar door wordt. Als nu de stroom uitvalt zijn de gevolgen al enorm: het leven ligt dan al gauw plat. Of denk aan een ramp of grote cyberaanval die het elektronisch betaalverkeer compleet platlegt; met contant geld kunnen we dan in ieder geval nog eten kopen. Neem dat weg, en het zou een chaos worden.

Moderne alchemisten

En dan zijn er nog de gevolgen op het gebied van monetair beleid. Die zie je aan de oppervlakte niet, maar ze gaan diep. Eén van de economen die voor het afschaffen van contant geld is, is de Duitser Peter Bofinger, lid van de zeer invloedrijke vijfkoppige Raad van Economisch Adviseurs in Berlijn. Volgens Bofinger zijn munten en bankbiljetten onnodig, omdat ze ‘slechts de invloed van de centrale banken verminderen’.

Alsof de invloed van die instellingen ons iets goeds heeft gebracht! Sinds de centrale banken over de waarde van ons geld waken, is de waarde ervan uitgehold (zie grafiek hieronder). Er is geen munt ter wereld, letterlijk niet één, die meer waard is geworden sinds de centrale banken zich over de waarde van ons geld ontfermen.

Voor Kenneth Rogoff, voormalig hoofdeconoom van het Internationaal Monetair Fonds, is het probleem met contant geld dat ‘burgers ernaar kunnen uitwijken’ als dat moet. Bijvoorbeeld wanneer de centrale banken de waarde van hun geld stelselmatig (willen) vernietigen.

De Nederlandse econoom Willem Buiter, voormalig lid van het rentecomité van de Britse centrale bank en tegenwoordig hoofdeconoom van Citibank, ziet als hét probleem van contant geld dat de centrale banken hun rentes niet ver onder de 0 kunnen verlagen. Volgens Buiter zijn negatieve rentes van bijvoorbeeld -5 of zelfs -10 procent nodig. Met andere woorden, Buiter wil een beleid om elk jaar 10 procent van de waarde van uw spaargeld en van de koopkracht van uw euro te confisqueren.

Het afschaffen van contant geld zou de weg vrij maken voor moderne alchemisten – ook wel centrale bankiers – om het huidige absurde monetaire voodoo-beleid permanent te maken, en daar nog eens een paar schepjes bovenop doen. Die rente van -10 procent? Dat kan dan gewoon. Jij als burger hebt dan nauwelijks nog een manier om aan die rooftocht op je geld te ontkomen.

Zelfs het kopen van goud biedt geen soelaas. De overheid zou het kopen van goud kunnen beperken tot een bepaalde hoeveelheid per persoon, of het zelfs helemaal verbieden. Absurd? In 1933 moesten de Amerikanen hun goud inleveren bij de Amerikaanse overheid. Wie dat niet deed kon een forse (gevangenis-) straf tegemoet zien.

In een wereld zonder contant geld zouden de (centrale) banken, overheden en betaalorganisaties samen nagenoeg grenzeloze macht hebben. Daarmee is Big Brother werkelijkheid geworden: hij is een bankier.”

Bron: https://www.ftm.nl/artikelen/wie-wordt-er-beter-van-de-war-on-cash?

Hebben we banken in deze tijd nog nodig? – Coöperatie De Vrije Media U.A.

De brief die Minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem op 1 februari 2016 naar de Tweede Kamer stuurde inzake het ‘Burgerinitiatief Ons Geld’ markeert een belangrijke omslag in de officiële lezing over het scheppen van digitaal geld. Het gaat hierbij in het bijzonder om onderstaande quote uit deze brief:

“Van oudsher fungeren banken als intermediair tussen besparingen en leningen. De ex-ante aanwezigheid van spaargeld is echter geen voorwaarde voor het kunnen uitlenen van geld. Banken zijn in het huidige stelsel namelijk geldscheppende instellingen. Op het moment dat een bedrijf of persoon een kredietaanvraag doet, kan de bank een lening verstrekken door geld te creëren. De bank doet dat door aan de activakant van de balans de schuld van het bedrijf of de persoon bij te schrijven en aan de passivakant van de balans een deposito bij te schrijven waarmee betalingen kunnen worden verricht. Hiermee ontstaat giraal geld.”

Kamerbrief Burgerinitiatief Ons Geld d.d. 1 februari 2016 van Minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem

De  betekenis van deze uitspraak van de Minister van Financiën is groot. Het maakt een einde aan de stelligheid waarmee banken tot dusver ontkenden geld uit het niets c.q. geld door schuld te creëren. Nog in 2013 verwees de ING Bank de gedachte dat banken dit doen naar het rijk der fabelen:

Quote uit een brief d.d. 3 oktober 2013 van Wilfred Nagel, Chief Risk Officer ING

De gevolgen van de bevestiging door Jeroen Dijsselbloem over de manier waarop digitaal geld door commerciële banken wordt gecreëerd, zijn verstrekkend. Banken kunnen het in rekening brengen van rente niet meer rechtvaardigen met het argument dat ook zij rente betalen aan hun spaarders en depositohouders. Verder wordt officieel bevestigd dat commerciële banken geld uit het niets maken en dat doen op basis van hun -private- winstdoelstelling. Deze winstdoelstelling is gekoppeld aan de belangen van de aandeelhouders en niet aan die van de samenleving. Banken zijn gewoon ondernemingen die het aandeelhoudersbelang centraal plaatsen, zoals alle grote beursgenoteerde ondernemingen doen. Er is daarom geen enkele reden om banken anders te behandelen dan bedrijven, die niet in de financiële sector actief zijn. Het verdienmodel gebaseerd op rente komt hierdoor ter discussie te staan. Want hoe kan een bedrijf een product (geld) verkopen voor geld, als het zelf het product niet in voorraad heeft. Laat staan dat geld een product zou zijn.

Ter illustratie hiervan een voorbeeld:

Bank A leent aan een klant € 300.000 uit voor de aankoop van een woning. De rente is 3%, 30 jaar vast en er wordt in die 30 jaar niet afgelost. In totaal betaalt de klant in 30 jaar € 270.000 rente aan de bank. Dit bedrag zijn de inkomsten van de bank, 30 jaar lang  € 9.000 per jaar. Hieruit betaalt de bank zijn bedrijfskosten en een beetje rente en – gereduceerde- belasting. De rente die de bank op zijn beurt betaalt aan klanten is altijd lager dan de spaarrente, want het grootste deel van het geld dat banken gebruiken als dekking voor het geld dat ze uitlenen zijn de tegoeden op de rekening-courant rekeningen van bedrijven, overheid (bijvoorbeeld Belastingdienst) en instellingen (bijvoorbeeld Zorgverzekeraars) en de tegoeden op de salarisrekeningen van particulieren. Daarvoor vraagt de bank eerder geld dan dat ze ervoor betalen.

Bank A heeft voor het tot stand komen van de lening en voor het beheren ervan een aantal werkuren nodig, maakt gebruik van het computersysteem en heeft dekking nodig voor ‘overhead’kosten zoals  salarissen van de directie,  gebouwen en  ondersteunende diensten. Als Bank A geen rente meer in rekening zou brengen – en ook geen rente meer zou uitbetalen aan klanten- en de inkomsten geheel zou baseren op uurtarieven, zoals advocaten en accountants dat doen, dan wordt het ‘plaatje’ compleet anders. Om de lening tot stand te brengen zijn in dit voorbeeld 20 gewerkte uren nodig. Het tarief dat de bank hanteert is inclusief de dekking voor alle genoemde kosten en bedraagt het exorbitante bedrag van € 400 per uur. Verder is er beheer en administratie tijdens de komende 30 jaar nodig, gemiddeld 4 uur per jaar, tegen hetzelfde tarief. De voor deze lening benodigde tijd is aan de hoge kant, een probleemloze lening vergt -veel- minder uren. Het is echter tekenend dat ook in dit vrij extreme voorbeeld het gewerkte uren verdienmodel € 56.000 oplevert en dat is iets meer dan 20% van het rente verdienmodel. Het rente verdienmodel heeft geleid tot een enorme overwaardering van wat banken in werkelijkheid aan economische waarde toevoegen. Als het verdienmodel van banken wordt gewijzigd, dan neemt daarmee de financiële druk van deze commerciële ondernemingen op de samenleving flink af. Verder zal er door een grotere transparantie van het nieuwe verdienmodel ten opzichte van het vorige door marktwerking een realistisch uurtarief gaan ontstaan.

 

Hoe komt het dat banken zo’n overgewaardeerde rol kregen toebedeeld? Vermoedelijk komt dat doordat wij aan geld waarde toekennen. Als we het hebben dan kunnen we van alles en als we het niet hebben dan houdt alles op. Wij zijn vergeten dat wijzelf de waarde produceren door de dingen die we voor elkaar maken en de diensten die we aan elkaar verlenen. Die waarde wordt uitgedrukt in geld. Als wij op deze manier gaan denken over geld, dan is  het snel gedaan met ‘geld in de hoofdrol’. Geld wordt dan niet meer dan een hulpmiddel en banken zijn niet langer nodig om het geld voor ons te maken. We kunnen dat immers zelf. Geld is niet meer dan een afspraak en we kunnen daarvoor alles gebruiken dat als zodanig wordt vertrouwd. Of we nu goud en zilver of schelpen en een handvol zout of papier met een handtekening van de directeur van de Europese Centrale Bank of digitale tegoeden gebruiken, waarvan door de commerciële bank wordt gezegd dat je die te allen tijde kunt omwisselen in papiergeld en munten.

Geld is een afspraak, die als zodanig wordt vertrouwd. Tenminste, zo hoort het te zijn. De werkelijkheid is dat weinigen erover nadenken wat geld is en dat daardoor geld op een heel oneigenlijke en niet te vertrouwen manier wordt gebruikt. De meeste mensen weten niet waar het vandaan komt en zijn er ook niet in geïnteresseerd. Zolang je er maar dingen mee kunt kopen is het oké. In die lege ruimte zijn in het verleden de bankiers gedoken. Zij begrepen hoe het geldscheppingsproces werkt en vonden daarom uit dat: ‘het niet uitmaakt wie de wetten van een land maakt, zolang jij maar de macht hebt over de geldkraan.’ De bankiers ‘van den beginne’ bewezen hun gelijk door met geld zo veel geld te maken dat ze een enorme greep kregen op de wereldeconomie. Want de winsten behaald met het bankieren werden geherinvesteerd in interessante en lucratieve economische sectoren en in politieke bewegingen die hen meer geld en macht beloofden. Geld maakt macht, heel veel geld een enorme macht. Er werd een bundeltje geld in het vooruitzicht gesteld en de mens zette zijn talenten en kwaliteiten volledig in om dat bundeltje geld te verdienen. De ‘99%’  is erin getrapt en heeft onbewust de omkering in het denken toegestaan van ‘wijzelf vertegenwoordigen de waarde’ naar ‘zij die geld hebben, hebben de waarde in handen’. En zo is het nog steeds. Daarom bezitten acht superrijken in 2017 even veel als 3,6 miljard van de hele wereldbevolking. Dit fabelachtige vermogen hebben die acht superrijken verworven door geld voor zich te laten werken. De scheefheid van de verdeling van bezit in de wereld neemt nog steeds met een verontrustende snelheid toe, zo blijkt uit het meest recente rapport van Oxfam Novib.

 

Kan deze ontwikkeling nog worden gekeerd, of stevenen we onvermijdelijk af op een wereld waarin 99% in meer of mindere mate tekort komt en waarvan een steeds groter deel in een staat van acute armoede terecht komt? Dit zal absoluut zo zijn, zolang we de waarde buiten onszelf blijven leggen. De omkering of paradigmaverandering die we moeten maken is die van ‘niet geld, maar wijzelf vertegenwoordigen de waarde’. In de praktijk kunnen we ermee beginnen om het bankgeld af te schaffen. Hoe kunnen we dat doen? Door onderling af te spreken dat we ander geld gaan gebruiken. Geld dat door onszelf  in omloop wordt gebracht, bijvoorbeeld binnen een ‘cooperatie’ en waarvoor geen rente wordt betaald en evenmin rente wordt ontvangen. De hoeveelheid geld die dan in omloop wordt gebracht is niet het gevolg van het winststreven van banken, maar ontstaat op basis van het economische proces zelf. Is er meer economische activiteit, dan is er meer geld nodig en is er minder economische activiteit, dan vermindert de hoeveelheid geld. Bijvoorbeeld, als een ondernemer een nieuw bedrijf start, dan heeft hij geld nodig om te investeren in een bedrijfspand, in bedrijfsuitrusting en in voorraad. De ondernemer krijgt dan geen lening van de cooperatie, maar een renteloos voorschot op wat hij in de toekomst met zijn bedrijfsactiviteiten gaat verdienen. Voor dit doel wordt dan geld gecreëerd. Het onderpand voor dit voorschot is de verdiencapaciteit van de ondernemer. De ondernemer heeft dus geen schuld, maar krijgt een voorschot op zijn vermogen om geld te verdienen.

 

Als de ondernemer het voorschot heeft afgelost dan verdwijnt het geld dat hij heeft als voorschot kreeg weer uit de circulatie. Ook in dit geval wordt geld uit het niets gecreëerd, echter niet op basis van schuld, maar op basis van de verdiencapaciteit van de ondernemer en zijn onderneming. Zonder rente, waardoor die extra belasting van zijn verdiencapaciteit er niet meer is en waardoor er niet minder geld in omloop is dan nodig. Immers, in de huidige geldscheppingspraktijk is er steeds te weinig geld in omloop om aflossing èn rente te kunnen betalen, omdat er niet meer geld beschikbaar komt dan dat er schuld is. Het grote verschil met het huidige financiële stelsel is dat in de nieuwe aanpak geld ontstaat uit het productieve economische proces zelf en niet door een wilsbesluit van bijvoorbeeld de president van de Europese Centrale Bank.

De basis van geld is het ‘kapitaal’ van de deelnemers aan het productieve economische proces. Dit kapitaal kan materieel en ook immaterieel zijn, zoals de toekomstige verdiencapaciteit van de ondernemer dat is in het voorbeeld. Iemand die een woning koopt krijgt voor het geld dat hij (nog) niet heeft een voorschot. Dit voorschot is vanzelfsprekend niet groter dan dat wat hij of zij in de komende twintig tot dertig jaar redelijkerwijs kan terugbetalen. zonder rente vanzelfsprekend. De huizenprijzen gaan overigens zonder twijfel dalen als er geen rente meer wordt betaald.

Geld uit het niets is niet ‘the big issue’, zolang het een voorschot is op toekomstige verdiencapaciteit. Anthony Migchels, de bedenker van het initiatief  De Florijn legt dit op een laagdrempelige manier uit in deze video:

 Migchels maakt duidelijk dat banken zich het geld hebben toegeëigend dat eigendom is van de gemeenschap, terwijl hun functie niet meer is dan die van de boekhouder, die voor de gemeenschap bijhoudt wie een overschot of een voorschot heeft, hoe groot het bedrag is en die transacties van de ene rekening naar de andere faciliteert.

Wie moet er dan vaststellen hoeveel mevrouw A. of onderneming J. aan voorschot kan krijgen? Op de eerste plaats is dat degene die het voorschot aanvraagt zelf. Als het andere geld in beweging wordt gebracht door een Coöperatie of door een Stichting, dan zijn er vanzelfsprekend mensen met kennis van zaken nodig, die toetsen of de vraag om het voorschot realistisch is. Vooral om de vrager van het voorschot en de gemeenschap (Coöperatie of Stichting) in bescherming te nemen tegen onverstandige besluiten. Want als er onverhoopt iets zou gebeuren, waardoor de ondernemer of de huizenbezitter zijn voorschot niet meer kan terugbetalen, dan betekent dit verlies voor de voorschotnemer en voor de gemeenschap. Dit is niet geheel te voorkomen en daarom zal er voor elk voorschot dat wordt verleend een bedrag in een ‘stroppenpot’ moeten worden gestort om een eventueel verlies op te vangen. Dit bedrag hoeft echter niet groot te zijn, ten eerste omdat de voorschotten rentevrij zijn en ten tweede omdat er een belang is vanuit de gemeenschap om situaties zoals deze zoveel mogelijk te voorkomen.

De Blije B. , eveneens een zich krachtig ontplooiend initiatief, drukt ons met de neus op de feiten met de video ‘We Are The Creators‘. In deze film wordt op een duidelijk gemaakt dat we onze talenten, creativiteit, productiviteit uit handen hebben gegeven aan een ‘bunch of crooks’. Het is een duidelijke – hoewel zeer Amerikaanse 🙂 –  wake-up call. Verder laat De Blije B. de kracht van de cooperatie zien in de film: ‘Marinaleda Cooperatie‘.

Het ligt aan onszelf of en wanneer banken in de huidige vorm gaan verdwijnen. Als wij anders gaan denken over geld en waarde dan is het vanzelfsprekend dat banken zoals we ze nu kennen geen reden van bestaan meer hebben.  De belangrijkste omslag in ons denken is daarbij dat de waarde niet in het geld zit, maar in onszelf. Wij bedenken en produceren alles wat er wordt voorgebracht. Tot dusver vooral ten faveure van een kleine groep mensen, die de waarde die wij produceren afromen via banken en beurzen. Uit het bovenstaande blijkt dat geld niet behoeft te worden overgelaten aan ondernemingen met winstoogmerk en met een licentie om geld uit het niets te creëren, dat vervolgens met rente wordt uitgeleend. Het is ook niet nodig om geldcreatie over te laten aan de overheid of aan een vierde macht die dat namens de overheid doet. In een volwassen, menswaardige samenleving kunnen we dat zelf. Lokaal, regionaal, landelijk en zelfs internationaal via coöperaties, opgezet volgens de menselijke maat. Het is daarbij essentieel dat er draagvlak is voor en samenwerking tussen deze initiatieven.

Als we dit met elkaar gaan aanpakken en niet het cynisme van ‘het lukt toch niet’ laten overheersen, dan kan het proces heel snel gaan. Het is altijd zo geweest dat nieuwe ontwikkelingen zijn begonnen met enkele pioniers, gevolgd door een aantal enthousiaste mensen, waarna er geleidelijk ook de twijfelaars en de kat-uit-de-boom kijkers aansloten. Nieuwe ontwikkelingen worden vrijwel altijd tegengewerkt, omdat zij die profiteren van de oude situatie hun voorrechten niet zomaar prijsgeven en veelal ook de macht hebben om de nieuwe initiatieven tegen te houden, te frustreren, verdacht te maken of te bestrijden. Het zal in dit geval niet anders gaan, maar Gandhi was duidelijk over de uitkomst: ‘Eerst negeren ze je, dan bevechten ze je en dan win je.’

Wat moet er dan met banken gebeuren? Hans van Steenbergen, econoom bij de nieuwe politieke partij De Burgerbeweging schrijft hierover in ‘Naar een dienstbaar financieel stelsel voor iedereen’ dat iedereen zelf moet kunnen beslissen wat hij of zij met zijn of haar geld wil doen. Degenen die het bij het oude willen laten, hun geld op de bank blijven zetten en geld met geld willen blijven verdienen moeten hun gang kunnen gaan. ‘Een Orwelliaanse politiestaat’ is zeker niet de bedoeling. Het geld van degenen die niet willen deelnemen aan het ‘grote casino’ kan echter niet meer door banken worden gebruikt, zoals dat nu het geval is met de salarisrekeningen, de zakenrekeningen van midden- en kleinbedrijven en de tegoeden van instellingen bij de banken. Van Steenbergen kiest voor de oplossing van een semi-publieke ‘Staatsbank’. Ik denk dat de tijd van bevoogding voorbij is en dat we spoedig de economie = ‘hoe we ons huis (de aarde) beheren’, zelf ter hand gaan nemen en niet meer overlaten aan banken of aan de overheid.

(c) Ad Broere, econoom

Waarom ik dit jaar niet ga stemmen – Ella Ster

De vraag die we ons kunnen stellen: is Nederland een democratie? Is er überhaupt sprake van een rechtsstaat?

In Nederland is er een systeem dat inhoudt dat je in principe elke vier jaar mag gaan stemmen. Maar waar stem je dan eigenlijk op? Wie heeft de macht, de werkelijke macht? Zijn dat de mensen die in de regering zitten of voeren zij alleen maar uit wat van hogerhand bepaald wordt?

In dit artikel laat Ella Ster heel mooi zien hoe de machtsstructuur in elkaar zit en welke macht waar zit. En dan kom je tot de conclusie dat de overheid weinig tot geen macht heeft. Zij voert alleen maar uit en bepaalt geen beleid.

Stemmen houdt wat ons betreft in, dat je het systeem in stand houdt. Willen we een verandering, dan zal dat uit ons zelf moeten komen en niet door te stemmen. Het volk zelf heeft macht, het wordt alleen tijd dat we dat met ons allen gaan beseffen.

Ella Ster: Nog een paar dagen en dan barst het verkiezingscircus weer in volle omvang los. Een steeds grotere groep zwevende kiezers zal zich weer beraden op welke partij of welke politicus men zal stemmen. Ook de groep mensen die loopt te dubben wel of niet te stemmen, zal groter zijn dan ooit. Voor mij is het klip en klaar dat ik niet ga stemmen. Het heeft geen zin. We hebben nu geen echte democratie. De werkelijke macht komt van een ultrakleine, parasiterende schaduwelite die alle (invloedrijke) politici in hun macht heeft.

Het bestaan van de schaduw-elite

Die schaduwelite heeft vele namen en gedaantes. Het zijn de Illuminati, de Cabal, de faraonische bloedlijnen die ook wel de Illuminati-bloedlijnen of zwarte adel worden genoemd. Andere benamingen die voor deze groep worden gebruikt, maken meteen duidelijk om wat voor soort groep het gaat. Men spreekt van: de geheime schaduwregering, de 1% (rijkste en machtigste mensen), de banksters, de New World Order globalisten, het Militaire Industriële Complex, de Khazariaanse maffia, Satan-aanbidders, Zionazi’s of Illuminazi’s. De laatste namen verwijzen naar de verschillende facties binnen de Illuminati, zoals de nazi’s en zionisten. De opsomming hierboven is slechts een greep uit de talloze benamingen die voor deze groep of subgroepen worden gebruikt.

De schaduwelite is de groep die werkelijk aan de macht is. Zij gebruiken allerlei geheime genootschappen en besloten vergaderingen om hun politieke agenda vast te stellen, die later via de politici-marionetten wordt uitgerold. Een aantal van deze genootschappen en vergaderingen zijn: Club van Rome, Bilderberggroep, Council on Foreign Relations, Trilateral Commission, Ridders van Malta, Comittee of 300, etc.

De piramide van de huidige machtsstructuur (zie link naar Ella Ster voor duidelijk plaatje http://www.ellaster.nl/2017/03/11/waarom-jaar-ga-stemmen/)

De schaduwelite is geïnfiltreerd in allerlei invloedrijke organisaties en corporaties. Zij zijn de machthebbers die de transnationale corporaties bezitten. Alle grote financiële instellingen, banken, wereldbanken, olieconcerns, wapen-, voedsel en farmaceutische industrie zijn in handen van een kleine groep families. Op dit moment hebben de 8 rijkste mensen ter wereld evenveel kapitaal als de helft van de wereldbevolking. Dat is het resultaat van een verborgen politieke agenda die, over een lange periode, stapsgewijs is ingevoerd.

 

Verschillende smaken, voor elk wat wils

Om het volk de illusie te geven dat er een democratie bestaat en zij hun eigen leiders kunnen kiezen, zijn er allerlei politieke partijen beschikbaar, ieder met hun eigen speerpunten. Net als allerlei ‘poppetjes’ met ieder een eigen karakter en flair, letterlijk voor elk wat wils. Partijprogramma’s en pakkende slogans spelen in op het (primitieve) sentiment dat onder de bevolking leeft. Dat er van deze partijprogramma’s vaak niet veel terecht komt als men aan de macht is, laat zien dat alle (grote) partijen een andere groep dienen dan de bevolking. Politici zijn niets meer dan de knechten en uitvoerders van de agenda van deze geheime schaduwelite.

Dezelfde bloedlijnen zijn al millennia aan de macht

Er zijn diverse onderzoeken die laten zien dat dezelfde families al duizenden jaren aan de macht zijn. Zo blijkt koningin Elizabeth II een directe afstammeling te zijn van de Romeinse keizers en zij is zelfs helemaal terug te herleiden tot de faraonische bloedlijnen. De Britse premier David Cameron schijnt een afstammeling te zijn van koning Willem IV. De Bush-familie heeft directe familiebanden met het Britse koningshuis en is gelieerd aan diverse Europese koningshuizen. Ook Hitler was familie van het Britse koningshuis. Hij was een halfbroer (en bastaardzoon) van koning George VI, de vader van koningin Elizabeth. In de Tweede Wereldoorlog werd hij in het geheim door het Britse en Nederlandse koningshuis gesteund.

Dezelfde politieke en koninklijke leiders zijn al millennia aan de macht en dit geldt ook voor het Huis van Oranje. Zij zijn nakomelingen van het Huis van Habsburg, dat weer direct afstamt van de laatste Romeinse keizer. Binnen het Nederlandse koningshuis was prins Bernhard een nazaat van het Huis van David en zijn stamboom gaat zo ver terug als de Merovingen dynastie (van de 5e tot in de 8e eeuw). (zie dit artikel)

Met deze informatie ga je toch heel anders naar politieke leiders kijken. Zijn dan alle politici onderdeel van deze bloedlijnen? Nee, dat is niet waarschijnlijk, al is de bloedlijn en afkomst van een politicus wel bepalend hoe hoog de politieke ladder bestegen kan worden.

Chantagepraktijken om politici in hun macht te houden

Er zijn echter andere manieren om politici te manipuleren en ervoor te zorgen dat ze de agenda van de schaduwelite uitrollen. Zo worden de poppetjes aan de top allemaal gechanteerd door de georganiseerde misdaad, met foto- en filmmateriaal waarbij politici in compromitterende situaties worden vastgelegd. Vaak is er sprake van betrokkenheid bij orgies en pedofeestjes, maar soms ook van ‘partijtjes’ waarbij kinderen worden vermoord. De organisatie hierachter is de Ndrangheta, een crimineel syndicaat met directe banden met de maffia en zwarte adel in Italië.

Een belangrijke klokkenluider die een paar jaar geleden hiermee naar buiten kwam, is Anne Marie van Blijenburgh. Zij noemde ook namen van politici zoals Mark Rutte en Geert Wilders. En ook al doen sommige mensen dit af als onzin, de betrokken politici hebben hier nooit publiekelijk afstand van genomen, noch hebben ze Van Blijenburgh aangeklaagd. Juridisch gezien heeft dat zeker implicaties en kan worden gezien als een schuldbekentenis.

Ook in de film Citizenfour vertelt klokkenluider Edward Snowden dat er van politici en topambtenaren een enorme hoeveelheid data, inclusief privégegevens, wordt verzameld om ze chantabel te maken. Uit de recente Wikileaks met betrekking tot Pizzagate blijkt dat hooggeplaatste politieke figuren ook in Washington DC verweven zijn met internationale pedonetwerken. Een klokkenluider zegt in dit interview dat veel politici in Washington DC gecompromitteerd zijn en gechanteerd worden met filmmateriaal. Dit gebeurde in opdracht en met hulp van de Mossad en CIA, die zo politieke invloed kon uitoefenen, ten bate van Israël.

Lobbygroepen en inmenging buitenlandse veiligheidsdiensten

Via Wikileaks is onlangs uitgelekt dat de CIA zich in 2012 heeft ingemengd in de Franse verkiezingen. Volgens Thomas Williams heeft de CIA zich in talloze verkiezingen ingemengd, hij heeft het over ruim 60 landen. Hoe objectief en onafhankelijk zijn politici dan eigenlijk?

De National Liberty Alliance heeft de Amerikaanse regering een paar jaar geleden met hun Mandemus aangeklaagd voor hoogverraad, omdat ze stellen: “De Amerikaanse overheid is ondergeschikt aan een wereldwijde criminele organisatie,” waarbij ze verwijzen naar de zionisten in Israël. Ook politicus Geert Wilders heeft opvallend nauwe banden met Israël.

Partijen die een sympathiek en ogenschijnlijk altruïstisch partijprogramma hebben, blijken vaak banden te hebben met lobbygroepen vanuit dezelfde corporaties, zoals die in de eerste paragraaf staan beschreven. Ook de Partij van de Dieren, met een partijprogramma dat veel ontwaakten qua inhoud aanspreekt, heeft banden met de dubieuze Nicolaas G. Pierson Foundation. Nicolaas Pierson is een nazaat uit een machtige bankiersfamilie.

Vergeefs hopen dat het dit keer anders is

Zolang de schaduwelite aan de macht is, is het ijdele hoop om te verwachten dat het dit keer allemaal beter zal worden. Keer op keer blijkt weer dat beloftes worden verbroken en men niet handelt in het belang van het volk. De grootste fout van de mensheid is, dat we de macht steeds weer bij de autoriteiten leggen. Tegen beter weten in. Zij moeten onze problemen oplossen, maar dienen in werkelijkheid het belang van de schaduwelite.

En daarom is het belangrijk om niet te gaan stemmen, want deze schaduwelite heeft alleen maar de macht, zolang wij onze macht uit handen geven en hun systeem blijven steunen!

In de aanloop van de verkiezingen waren er 81 politieke partijen die zich voornamen om aan de verkiezingen deel te nemen. Een hoop van deze initiatieven zijn gesneuveld onder de hoge eisen van de kiesraad, het gebrek aan fondsen en mankracht om daadwerkelijk aan de verkiezingen deel te nemen.

Veel van die nieuwkomers zijn daadwerkelijk onafhankelijke vernieuwers die het roer radicaal willen omgooien. Er is wat voor te zeggen om dit soort initiatieven te steunen, maar met 28 partijen op de lijst, zullen dit splinterpartijen blijven die met als je geluk hebt maximaal een zeteltje of twee in de kamer komen. Helaas maken integere politici en welwillende nieuwkomers daarom binnen het huidige systeem geen schijn van kans.

Niet stemmen creëert een energetische verandering

Mijn pleidooi is om het spelletje, door niet te gaan stemmen, simpelweg niet meer te spelen. Om die reden ga ik ook geen blanco stem uitbrengen, want een blanco stem betekent dat je het systeem nog steeds steunt, maar zelf geen keuze kunt maken. Het niet stemmen en geen energie geven aan de poppenkast die woensdag weer wordt opgevoerd, brengt een energetische verandering teweeg.

Want het machtssysteem in de wereld waarbij de macht in handen is van een ultrarijke schaduwelite, kan alleen blijven bestaan als het wordt gevoed. Als wij als collectief of met een overgrote meerderheid, besluiten om dit systeem niet meer te voeden, móet dit (uiteindelijk) tot een verandering leiden, waarbij de opkomst van alternatieve initiatiefrijke en altruïstische leiders, buiten het politieke systeem, de ruimte krijgt.

We hebben al die wetten en regelgeving helemaal niet nodig

Als we massaal niet meer gaan stemmen dan wordt niet alleen het faillissement van de huidige politiek zichtbaar, maar wordt ook het draagvlak om de wetten te implementeren onderuit gehaald. Ook voor het doorvoeren van nieuw beleid is men afhankelijk van het volk. Als het volk de wetten niet meer naleeft, moet men met machtsmiddelen handhaven, zoals het opleggen van boetes en andere pressiemiddelen van politie en justitie. Maar als deze niet meer willen handhaven, worden wetten niet meer nageleefd. Het volk heeft uiteindelijk de échte macht. We zijn ons daarvan nog veel te weinig bewust.

Voor velen is dit een angstaanjagend idee en roept het visioenen op van chaos en anarchie. Maar mensen zijn uitstekend in staat zijn om zélf na te denken of iets redelijk en terecht is. Op dit moment zijn er nog veel te veel mensen die klakkeloos regels opvolgen of aan anderen opleggen, ook als ze niet deugen en men dat diep van binnen weet. Wat als mensen besluiten om deze (voor het volk) zinloze regels te negeren? Dan wordt er een zee van ruimte gecreëerd om eigen verantwoordelijkheid te nemen en de wereld om ons heen vorm te geven zoals wij, het volk, dat graag zien.

Bron: Ella Ster*

 

 

 

De oorlog tegen alle mensen van de wereld (2) – Pieter Stuurman

Mijn vorige artikel (‘de oorlog tegen alle mensen van de wereld’) heeft heel wat losgemaakt. Het is opgepikt door een aantal websites en zowel via internet als in mijn persoonlijke omgeving kreeg ik ongebruikelijk veel reacties. Mensen beginnen blijkbaar langzaamaan wakker te worden. (Pieter Stuurman)

De meest gesteld vraag is: “Wat kunnen we eraan doen? We zijn immers machteloos!”

Het is de gedachte dat we machteloos zijn, die ons machteloos maakt. Als een paar samendenkende families de wereld kunnen overheersen, dan kan een betrekkelijk kleine groep slimme en eerlijke mensen dit ook weer ongedaan maken. En een grote groep al helemaal! Alles wat we nodig hebben is de moed om onze gedachten om te buigen en tot ons te laten doordringen dat wij net zo min machteloos zijn als wie dan ook, ook al is onze naam geen Rothschild.

Ik heb een aantal mogelijkheden op een rij gezet:

1- Stop met het ondersteunen van de topbankiers die ons leven willen beheersen.

De bankiers die verantwoordelijk zijn voor oorlogen, massamoord, genocide, honger, armoede, en slavernij. Wiens op schuld gebaseerde monetaire systeem ervoor zorgt dat ons zuur verdiende geld voor het grootste gedeelte wegvloeit naar belastingen die de overheid nodig heeft om haar schulden en de rente daarover te betalen. Voorbeeld: als je de staatschuld van de VS deelt door het aantal bewoners, dan heeft iedere Amerikaan gemiddeld een schuld van 120.000 dollar. Kinderen en bejaarden meegerekend. Ons belastinggeld financiert dus de bankiers, inclusief hun oorlogen en al het andere leed op de wereld. En zo betalen we onze eigen slavernij. En wij geven de vruchten van onze arbeid zonder bedenkingen in handen van deze misdadigers. Die er vervolgens mee kunnen en zullen doen wat ze willen.


Haal je tegoeden van de bank en bewaar het geld thuis op een veilige plaats. Het zijn niet de lokale dieven waarvoor je bang moet zijn. Het zijn de internationale dieven. Betaal cash, in plaats van met een pinpas of creditkaart. Ruil je geld (in ieder geval voor een gedeelte) voor zaken die niet op een gecontroleerde illusie gebaseerd zijn. Voor bijvoorbeeld goud of edelstenen of wat je maar verzint. Zaken waarvan de waarde niet zomaar door de bankiers kan worden gemanipuleerd. Wanneer we dat massaal gaan doen, dan zullen de media moord en brand schreeuwen en ons ervan beschuldigen de economie te schaden. Vergeet niet dat de media, net als het geld, gecontroleerd worden door de topbankiers, en er komt een dag (en die dag komt al snel) dat deze bankiers besluiten dat jouw tegoed niets meer waard is. Laten we ze die macht niet langer geven.
2- Weiger te vechten.

Soldaten en politieagenten zijn mensen zoals jij en ik. Mensen met families, mensen met dezelfde (geld)zorgen. Mensen die zonder het te weten, vechten voor hun eigen degradatie tot slaaf. De winnende World Press foto was een mooi voorbeeld. Een gewone soldaat die een gewone familie (die slachtoffer geworden is van de crisis) met getrokken wapen hun huis uit zet. Vechten tegen anderen is vechten tegen jezelf. Stop ermee.

3- Onderwijs jezelf.

Het is niet onze actieve medewerking die het kwaad in het zadel helpt. Het is onze passieve en onverschillige houding die dat doet. Het enige dat nodig is voor de overwinning van het kwaad, is dat goede mensen niets doen. Verzamel kennis. Het is heel gemakkelijk, zeker nu internet (nog) vrij toegankelijk is. Het gaat om het leven van je dierbaren en jezelf. Het is dus de meest waardevolle investering die je kunt doen. Het hele machtssysteem is gebaseerd op illusies. Kennis en bewustwording kunnen en zullen het breken.

4- Stop met stemmen

De ‘democratie’ heeft maar één functie: mensen het GEVOEL van vrijheid geven. De illusie van vrijheid. Mensen die geloven dat ze vrij zijn (ook al voelt dat totaal niet zo) zijn veel gemakkelijker te controleren dan mensen die openlijk onderdrukt worden. Laat tot je doordringen dat alle negatieve ontwikkelingen in de wereld gewoon doorgaan, onafhankelijk van de ‘gekozen’ regering, in welk land dan ook. Regeringen zijn totaal afhankelijk van het door enkelen beheerste monetaire systeem. Alle trends die allemaal en overal in de wereld steeds meer onvrijheid brengen, ontwikkelen in hetzelfde tempo door, op wie je ook stemt. Stop met het ondersteunen van deze illusie. Stop dus met stemmen.

5- Denk samen.

De plannen van de wereldelite worden vormgegeven door de zgn. denktanks. Dat zijn groepen van topmensen uit de financiële, politieke, religieuze en militaire wereld. Slimme en machtige mensen die in besloten omgeving uitwerken hoe ze nog meer macht kunnen vergaren. Voorbeelden zijn: De Bilderberg groep, de Trilateral Comission, The Council on Foreign Relations en de Club van Rome. Doe eens wat research en leer wat deze denktanks met ons willen doen. Het is makkelijk!

Maar zij zijn niet de enigen die kunnen denken. Dat kunnen wij ook. Kom bij elkaar, bundel je denkkracht, informeer mensen, en maak plannen, om zo samen onder de beoogde dictatuur en slavernij uit te komen. Nogmaals: het enige dat ons machteloos maakt, is de gedachte dat we machteloos zijn.

6- Laat je niet verdelen.

Iedere verdeling is gebaseerd op angst. Angst voor de ander. Groepsidentiteit is een zorgvuldig gecreëerde illusie. Als wij onze aandacht vestigen op andere groepen, zullen we de werkelijke vijand niet herkennen. Het is het aloude ‘verdeel en heers’ principe.

De angst voor moslims bijvoorbeeld. De propagandamachine doet zijn uiterste best om deze groep af te schilderen als terroristen. De waarheid is echter dat de moslims verreweg de grootste slachtoffergroep vormen van terrorisme. En wel van het (door de bancaire elite gestuurde en gefinancierde) Amerikaanse staatsterrorisme, dat zonder enige rechtvaardiging al miljoenen burgerdoden op zijn geweten heeft in Irak, Afghanistan en Palestina.
Een sterk staaltje propaganda was vorige week op het journaal te zien: In Californie is een Islamitisch dorp nagebouwd om daar soldaten een ‘anti-terrorisme training’ te geven. Alles zo ‘realistisch’ mogelijk. Dus met een moskee met blauwe koepels, mannen in witte jurken en met een gevaarlijke oogopslag, en gesluierde vrouwen. Het hele nieuwsitem was één grote propagandaspot met als boodschap: Terroristen zijn Moslims! Moslims zijn, net als wij, en misschien nog wel meer, slachtoffers van dezelfde machtselite.Groepsidentiteit is een illusie. Een illusie die bepaald is door landsgrenzen en de grenzen van religie die vroegere machthebbers onderling bevochten hebben. Uitvergrote verschillen die niet door ons zelf geïnitieerd zijn, maar ons als illusie worden opgedrongen zodat we onze aandacht op elkaar houden, in plaats van op het werkelijke kwaad. Uiteindelijk hebben alle mensen op de wereld hetzelfde belang: in vrijheid te kunnen leven en te kunnen zorgen voor hun naasten. Een belang dat bedreigd wordt door een wereldwijde dictatuur. Iedereen zit in hetzelfde schuitje.

7- Herken propaganda.

De media worden beheerst door dezelfde groep mensen die het geld beheersen, en die dus de overheden beheersen. Er zijn maar 2 soorten nieuws: feitelijk nieuws (auto rijdt tegen boom, vliegtuig stort neer etc.) en manipulatief nieuws. Dat laatste vormt de overgrote meerderheid van alle items. Inclusief de zogenaamde ‘goed nieuws items’ die bedoeld zijn om ons een prettig en veilig gevoel te geven. Weet dat je gemanipuleerd wordt. Vraag je bij elk item af welk effect ermee beoogd wordt. Je gaat totaal anders naar het nieuws kijken en je zult zien dat 90% van al het nieuws bestaat uit een mix van waarheid en leugen, in verschillende verhoudingen. Televisie is een machtig wapen. Een wapen dat beheerst wordt door de elite die ons tot slaven wil degraderen. Laat je niet als een mak lam naar de slachtbank voeren.

Uiteraard ben ik blij met iedere andere suggestie!

Kredietcrisis: “De oorlog tegen alle mensen van de wereld” – Pieter Stuurman

Dit wordt geen leuk stukje. En dat is ook niet de bedoeling. Ik bedoel: ik schrijf dit niet voor mijn eigen lol, noch voor de lol van de lezer. Ik schrijf het omdat het moet.

Zoals de meeste lezers wel zullen weten, maak ik me al een tijd bezorgd over de crisis. Om die reden heb ik me er steeds meer in verdiept. En naarmate ik me er meer in verdiep, groeien mijn zorgen. Uiteindelijk heeft dat geleid tot mijn beslissing om tot een oproep te komen.

Een oproep aan iedereen die dit leest. Een oproep om de inhoud met een open mind te lezen. Het te laten doordringen. En om het zoveel mogelijk door te geven.

Drie jaar geleden zei ik tegen mijn vrienden en kennissen: Er komt een oorlog. Een financiële oorlog. Een oorlog die niet op een fysiek slagveld zal worden uitgevochten, maar in de loopgraven van de financiële wereld. Hoe die oorlog eruit zou gaan zien, wist ik toen nog niet. Maar alle tekenen wezen in de richting van een financieel slagveld.

En nu hebben we de crisis. Tenminste, zo wordt het genoemd. Maar het is geen crisis. Het is een oorlog. Het is een oorlog omdat het doel hetzelfde is als die van elke oorlog: het veranderen van de naoorlogse maatschappij.

Als je weet welke veranderingen degenen die de oorlog opzetten voor ogen hebben, dan kun je voorspellen hoe de oorlog zal verlopen. En wat de afloop zal zijn…

Deze oorlog is een oorlog tegen ons. Tegen alle mensen van de wereld. Tegen de mensheid. Het doel is: alle mensen te onderwerpen aan één centrale wereldmacht. Alle mensen te degraderen tot slaven, beheerst, gecontroleerd en bestuurd door enkele machthebbers. Letterlijk. Een totalitaire wereldstaat waarbij alle bestaande percepties van het begrip dictatuur zullen verbleken. Dat is het doel.

Het middel dat gekozen is om dat doel te bereiken, is geld.
De strategie die gekozen is, is het bancaire systeem dat bekend staat onder de naam: Fractionele Reserve.
Ik moet eerst uileggen wat dat betekent en hoe dit historisch in elkaar zit. Er wordt namelijk nooit over gepraat. Zelfs mensen die economie gestudeerd hebben weten meestal niet hoe het werkt. En dat is geen wonder. Het wordt uit de opleiding gehouden, en uit het onderwijs in het algemeen.

Het verhaal van Fractionele Reserve in het kort:*

De eerste bankiers waren goudsmeden. Mensen die goud bezaten gaven dat in bewaring bij goudsmeden, omdat deze een kluis hadden. In eerste instantie betaalden mensen daarvoor een vergoeding. Ze kregen een waardepapier waarop stond hoeveel goud ze tegoed hadden.

Op een moment merkten sommige goudsmeden dat mensen maar zelden hun goud kwamen halen, omdat ze elkaar gewoon met het waardepapier betaalden. En als iemand het soms toch kwam halen, dan nooit allemaal tegelijk.

Dat gaf de smeden (die zich nu banken noemden) de mogelijkheid om het bewaarde goud uit te lenen tegen rente. Om ervoor te zorgen dat ze de mogelijkheid hadden om uit te betalen als er iemand voor zijn goud kwam, moesten ze een bepaalde reserve in kas houden.

Als een beginnende bank bijvoorbeeld 1000 goudstukken (gulden) in kas had die toebehoorden aan hun klanten, dan hielden ze 100 gulden (10% dus) als reserve in kas. Dat was ruim voldoende om de sporadische klant die voor zijn goud kwam, uit te betalen.

De rest, 900 gulden dus, kon worden uitgeleend tegen rente. Was er na bijvoorbeeld een jaar 200 gulden aan rente en aflossing terugbetaald, dan had de bank dus 100 gulden reserve + 200 gulden aflossing en rente in kas. De totale reserve was nu dus 300 gulden. Op basis van een reserve van 10%, kon men nu dus 3000-300=2700 gulden uitlenen. Werd de reserve na een jaar 400 gulden, kon er 3600 gulden aan waardepapier worden uitgeleend etc.

De totale hoeveelheid geld die de bank tegoed had steeg daarmee exponentieel. Het aandeel van de oorspronkelijk inleg (het bezit van de oorspronkelijk spaarders, waarmee de bank begonnen was) ten opzicht van het tegoed van de bank, werd steeds kleiner. Totdat het verwaarloosbaar klein was. Al het geld dat op deze manier in omloop kwam bestond dus uit SCHULD.

Een wat droog verhaal misschien, maar het is essentieel.

Dit alles leidde tot grote welvaart van de banken. Maar iedere bank gaf zijn eigen waardepapier uit. Dit leidde tot grote diversiteit en concurrentie tussen de banken. Daar kwam een einde aan door de uitvinding van de Centrale Bank.

De Centrale Bank is een Nederlandse uitvinding. Het houdt in dat één bank het monopolie wordt gegeven op het uitgeven van waardepapier. Begin 17e eeuw was Nederland het eerste land met een centrale bank. Dit bracht ons de Gouden Eeuw, de VOC en zeer grote rijkdom voor een kleine elite.

 
Met het geld werd de VOC vloot gefinancierd die de rijkdommen uit de koloniën kon stelen. Het is een misverstand dat het in de Gouden Eeuw met alle Nederlanders goed ging. Het tegendeel is waar. Onder de bevolking bestond enorme armoede. Zo erg dat veel mensen gedwongen waren zich aan te monsteren om naar de oost te varen. Van alle zeelieden overleefden gemiddeld maar 50% de reis. De helft werd geveld door schipbreuk, piraterij of ziektes die veroorzaakt werden door gebrek aan vers voedsel. En als ze het overleefden, dan kwamen ze totaal verzwakt en ziek thuis. Waar ze onmiddellijk weer aan het werk moesten om het hoofd boven water te kunnen houden.

Vanwege de enorme rijkdom van de elite, en hun koopzucht, steeg de vraag naar producten, en dus de prijzen, waardoor het volk in verhouding steeds armer werd. De maatschappij bestond uit een superrijke elite, en een grote onderklasse. Een middenklasse bestond hoegenaamd niet.

In 1689, na de Nederlands Engelse oorlog, besteeg Willem van Oranje (Willem III) de troon van Engeland en confisceerde de Bank of England die hij naar het voorbeeld van de Nederlandse Centrale Bank inrichtte. Ook in Engeland leverde dat hetzelfde resultaat op. De macht van het koloniale Engelse rijk explodeerde, evenals de rijkdom voor enkelen.

Rond die tijd werden de eerste stenen gelegd voor het imperium van de familie Rothschild. Deze familie van goudsmeden woonde in Frankfurt in Duitsland onder de naam Bauer. Ze waren succesvol als geldwisselaar en goudbewaarder. Het pand in Frankfurt had een rood schild boven de voordeur. De bevolking kende de zaak als “rothschild”. De grondlegger Mayer Amchiel Bauer, had 5 zoons die hij alle 5 naar een andere plek in Europa stuurde. Er ging er een naar Frankrijk, een bleef in Duitsland, er ging er een naar Engeland etc. Hij noemde zijn familie voortaan Rothschild, naar het rode schild.

De Rothschilds waren slimme lui en deden goed zaken. Ze begrepen de geldbusiness. Ze begrepen ook dat kennis macht was. Ze hadden overal mensen die voor inlichtingen zorgen. En in 1815 sloegen ze hun slag in Engeland.

In 1815 verloor, zoals iedereen weet, Napoleon de slag bij Waterloo van het Engelse leger onder leiding van generaal Wellington. Vanwege hun goede informatienetwerk (er bestond natuurlijk geen radio of telefoon) kregen de Rothschilds deze informatie eerder dan wie ook in Engeland. Vervolgens brachten ze direct het valse bericht in omloop dat Napoleon gewonnen zou hebben en Engeland dus verloren. Prompt stortte de beurs in. Iedereen wilde van zijn aandelen af, en dumpte ze. Dat gaf de Rothschilds de mogelijkheid om vrijwel de gehele Engelse economie op de kopen tegen wisselgeld. Toen de volgend dag het echte nieuws bekend werd, stegen de aandelen weer tot ongekende waarde. Alleen was nu vrijwel alles in handen van één familie: De Rothschilds.

Het feit dat ze de totale economie beheersten, gaf ze de mogelijkheid om een meerderheidsbelang te krijgen in de Engelse Centrale bank.

Later is het hele concept geëxporteerd naar Amerika, waar uiteindelijk de centrale bank in 1913 werd omgevormd tot de Federal Reserve, een volledig private centrale bank onder leiding van, en met een meerderheidsbelang van de Rothschilds. Dit maakte de overheid, net als in alle landen waar een private centrale bank bestond, volledig afhankelijk van die centrale bank. Feitelijk werd vanaf dat moment Amerika bestuurd door de Federal Reserve: de ‘Fed’.

“Geef mij de controle over de valuta van een land, en ik geef er niets om wie de wetten maakt”.

Mayer Amchiel Rothschild
Grondlegger van de Rothschild bankiersdynastie

Op dit moment is de Rothschild familie de rijkste ter wereld. Volgens de laatste schattingen bestaat hun rijkdom uit meer dan de helft van de totale rijkdom op de hele wereld. Maar het belangrijkste is: De familie Rothschild is de machtigste ter wereld.

 En die macht laten ze al vele decennia, in toenemende mate gelden. Zo hebben ze de crisis van 1929 geïnitieerd en zijn er nog rijker en machtigen uitgekomen dan ze al waren.
Ze hebben zowel de geallieerden als Hitler gefinancierd in de 2e wereldoorlog. Een oorlog die, net als alle andere oorlogen, tot doel had de naoorlogse samenleving te veranderen. De bedoeling was: het centraliseren van de militaire macht in Amerika, het oprichten van Israel en het oprichten van een wereldleger in de vorm van de Verenigde Naties.

De Verenigde Naties hebben officieel tot doel om de vrede te bewaren en te controleren. Sinds de oprichting hiervan heeft de wereld 256 gewapende conflicten gezien. Meer dan alle opgetekende oorlogen in de gehele beschreven geschiedenis van de mensheid.

Op dit moment zijn er nog maar 3 landen (die er toe doen) die geen door de Rothschilds gedomineerde centrale bank hebben: Iran, Libië en Noord Korea. Tot voor een paar jaar waren dat er 4. Wat er met Irak gebeurd is weten we…. Volgens Bush vormden deze landen de “As van het kwaad”. Toeval? Natuurlijk niet!

China mocht pas meedoen nadat ze zich aan het Internationale Monetaire Fonds (IMF) en de Wereldbank conformeerden. Voor wie zich afvraagt door wie die twee instellingen gedomineerd worden……..

Er is een reden voor het feit dat deze mensen zo machtig zijn: ze begrijpen dat geld een illusie is. En wij, de mensen, begrijpen dat niet. Door het systeem van fractionele reserve, kunnen ze precies zoveel geld maken als ze willen. Uit het niets. En de enige functie hiervan is het in de greep krijgen van iedereen en daarmee de wereld.

De Rothschilds (en consorten) bezitten de halve wereld. Ze willen de hele wereld.

Ze hebben er eerst voor gezorgd dat iedereen volledig afhankelijk is gemaakt van de illusie geld. En nu zullen ze die illusie gebruiken om ons tot slaven te degraderen.

Ze hebben er al voor gezorgd dat we de dingen die wel echt zijn niet meer zien, of ondergeschikt maken aan de illusie geld. Als onze buren hun huis worden uitgezet omdat de buurman buiten zijn schuld zijn baan kwijt is, en buiten zijn schuld de hypotheek niet meer kan betalen, dan vinden we dat zielig, maar we doen niets. We zeggen dat we het erg vinden en dat we meeleven en geven “de crisis” de schuld. En we doen niks…. Behalve hopen dat het ons niet overkomt.

Maar we zullen er allemaal aan moeten geloven. Aan deze ‘mensen’ die er hun hand niet voor omdraaien om voor hun eigen belang oorlogen te initiëren, en daarmee miljoenen mensen de dood in te jagen. Voor hun eigen rijkdom aan tastbare zaken (paleizen, jachten, etc.) en hun macht. Ze hebben ons bij de ballen! (Excusée, maar het is zo)

Als je dat weet, als je de historie kent, en de bedoeling kent, dan is het niet moeilijk om de toekomst te voorspellen:

Ik ken hun precieze draaiboek niet. Het staat niet in de krant. Het komt niet op televisie. Er bestaan nog maar 5 massamediabedrijven op de wereld (waartoe bijvoorbeeld RTL en SBS ook behoren). Allemaal direct of indirect gefinancierd door de Rothschilds. Vrijwel alle persbureaus zijn in de loop der tijd gefuseerd en vallen onder Reuters. Reuters is eigendom van de Rothschilds. Zij zijn het die bepalen wat wij als nieuws en dus als de waarheid beschouwen.

Maar ik ken hun doel wel. Ze zullen niet rusten voordat ze de hele wereld bezitten. Je moet niet vergeten dat het manipuleren van de wereld, het naar hun hand zetten van de wereld, hun BEROEP is. Een ambacht dat ze al honderden jaren tot in steeds grotere mate beheersen. Een vak dat van vader op zoon, generaties lang is doorgegeven en geperfectioneerd. Slimme mensen die de hele dag niets anders te doen hebben dan het verzinnen van plannen die moeten leiden tot hun totale macht. Mensen die iedere dag van 9 tot 5 hierover nadenken en hun plannen uitbroeden. En die daarbij hun enorme bestaande macht aanwenden voor het verkrijgen van nog meer macht.
Deze mensen bepalen ons leven nu al in grote mate, maar als we het toestaan zullen ze ons leven volledig beheersen.

Het zal er zo uitzien:

Eerst zal er alles aan gedaan worden om ‘leiders’ het vertrouwen te laten winnen (meneer Bos, meneer Obama, red ons!). Vervolgens zullen ze de economie volledig laten instorten. Mensen zullen massaal hun baan verliezen en hun huizen uitgezet worden. Het hele monetaire systeem zal omvallen. Wij zullen onze leiders om oplossingen vragen. Er zullen overal crisiskabinetten gevormd worden, waardoor oppositie feitelijk niet meer zal bestaan. De noodtoestand zal worden uitgeroepen die overheden ”tijdelijk” totale macht geven, en waarbij de rechten van alle burgers bevroren worden. Omdat er letterlijk geen geld meer is, zullen alle mensen worden opgeroepen om te werken aan het herstel. Tegen voedsel. Wie niet meewerkt zal niet eten.

Er zullen opstanden uitbreken. Dat is de bedoeling. Om “de rust te handhaven” zullen de legers en politiemachten van de landen worden samengevoegd tot één wereldleger. Dissidenten zullen in kampen verdwijnen of erger. De ‘leiders’ zullen voortdurend roepen dat het “niet anders kan”. Men zal roepen dat we ons eigen belang en onze verschillen nu even opzij moeten zetten, en dat we allemaal moeten meewerken aan het herstel van de wereld in deze barre tijden.
Iedereen die zijn huis kwijtraakte zal ondergebracht worden in “tijdelijke” opvang/werkkampen.
Helaas zal deze situatie nooit meer veranderen. Orwell’s 1984 zal erbij verbleken. Maar dit is echt! En het is ZO dichtbij!
Er zullen nog maar 2 klassen bestaan: Een superrijke, supermachtige en superkleine elite. En slaven.

Wat te doen:

Allereerst moeten we beseffen dat we slachtoffer geworden zijn van een ILLUSIE. Een zorgvuldig geconstrueerde illusie. De illusie geld. Zolang we daarin blijven geloven, kunnen ze ALLES met ons doen. Laat het tot je doordringen en word wakker! Geld is (op de manier zoals het nu georganiseerd is) een illusie! Meer niet. Het enige wat echt is, is de zorg en liefde voor je familie en dierbaren, en jezelf. Het enige wat we hoeven te doen is NEE zeggen. En voor elkaar te zorgen.

1-We gaan onze huizen niet uit omdat we zelf geen schuld hebben aan deze crisis.
2-We laten ons niet mobiliseren in een oorlog tegen onszelf.
3-We laten ons niet provoceren tot opstanden om ze daarmee de rechtvaardiging te geven om
het leger op ons af te sturen.
4-We geloven NIETS meer van wat we via de (gecontroleerde) media te horen krijgen.

We blijven ALLEMAAL lekker zitten waar we zitten. We gaan EERST voor onze familie en dierbaren zorgen als we de hypotheeklasten niet meer kunnen betalen, buiten onze schuld. Als we dat allemaal doen, is er geen politie of legermacht groot genoeg om daar verandering in te brengen. Dan staat dit handjevol machtzoekers volledig met lege handen.

En dan kunnen we werken aan een rechtvaardig systeem. Een systeem dat in dienst staat van de mensheid, in plaats van in dienst van een paar gewetenloze machthebbers. Het enige dat ervoor nodig is, is bewustwording.

Het inzicht dat geld een illusie is. Het inzicht dat die illusie als enige en ultieme doel heeft: totale slavernij van jou en van mij en van iedereen.

Word wakker en zorg dat iedereen om je heen wakker wordt. Doe de research zolang het nog kan. Controleer, om jezelf te overtuigen, alles wat ik hier geschreven heb. Het leven van je kinderen, het leven van je dierbaren en het leven van jezelf hangt er vanaf. En doe het NU. Het kan letterlijk elke dag misgaan. En dan is het te laat.

*
Zie de documentaire “The Money Masters” op Google video als je meer info wil. http://video.google.com/videosearch?q=money+masters&emb=0#
Of de korte film “Money as Debt” voor een eerste inzicht en 47 van de best bestede minuten uit je leven.
http://video.google.com/videoplay?docid=-9050474362583451279

Waarom u niet zou moeten gaan stemmen deel I – Beyond the matrix

Deel I van een tweeluik over waarom je niet zou moeten stemmen, geschreven door Martin Vrijland.
Martin legt heel helder uit wat de agenda van een politicus is en of de democratie waarin we leven wel een democratie is.
Heeft het uitbrengen van een stem op mensen die een verkiezingsprogramma opstellen en vervolgens het grootste deel daarvan overboord gooien om het tijdens de regeringsperiode compleet anders te doen dan beloofd, nog wel enig nut?
Lees en oordeel zelf….

Het mooie van verkiezingstijd is dat de altijd zo ernstige blik van politici ineens weer verandert in een grote grijns, dat politici iets gaan doen waar ze eigenlijk alleen bij de jehova’s getuigen echt goed in zijn en dat de beloftes je weer om de oren vliegen. Eigenlijk is de aanblik van al die fanatieke politici niet eens het meest interessante, maar is het vooral het schijnbare effect dat ze op mensen hebben. De discussieprogramma’s waarin politici uitgenodigd worden, geeft ze een kans om hun goed in elkaar gedraaide campagnescript toe te lichten en hun bedrevenheid in professioneel draaien en konkelen te tonen. Het is simpelweg topsport wat ze doen. Als je topsporter wilt worden, is het handig om jong te beginnen en heel veel kilometers te maken. Max Verstappen is een zoon van ouders met race ervaring. Het scheelt als het al een beetje in je DNA zit. De vader van Sven Kramer was vroeger ook een professioneel schaatser. Politici moeten in staat zijn om iets wat slecht is geweest met woorden om te buigen naar iets positiefs. Het is handig als dat in je genen zit. Dus als je bijvoorbeeld miljarden bezuinigd hebt, zeg je dat je het goed gedaan hebt en dat het nu beter gaat met de economie. Als je miljarden weggetrokken hebt uit de zorg, beloof je nu ineens 2 miljard extra voor ouderenzorg. Het CPB (Centraal Plan Bureau) is er voor de cijfers. Waar het bij de vorige verkiezingen nog allemaal slecht ging en we moesten kiezen op de partij die Nederland het beste uit de ellende kon trekken, gaat het bij de huidige verkiezingen allemaal ineens een stuk beter. Je kan dat verhaal van de broekriem natuurlijk niet nog een 2e ronde verkopen. Politici moeten dus vooral goede acteurs zijn. Zij spelen een rol en ze spelen hun interesse in mensen, met maar 1 doel: het winnen van het recht om 4 jaar lang alles te doen met volk en vaderland waar ze zin in hebben, zonder dat u er ook maar enige invloed op heeft.

Je krijgt vaak te horen dat wanneer je niet stemt, je ook niet mag klagen of ‘geen recht van spreken’ hebt. Maar hoe bizar is het eigenlijk dat het enige recht van spreken bestaat uit het kiezen tussen politieke partijen waarvan je weet dat ze alleen maar valse beloftes doen om je stem te winnen. Dat doen ze allemaal, stuk voor stuk, verkiezing na verkiezing. Hoe vaak moet er nog een referendum genegeerd worden om te weten dat politici compleet onbetrouwbaar zijn. Hoeveel ministers moeten er ontslagen worden of ontslag nemen als gevolg van een bonnetje en een deal met een drugsbaasje. Het volk wordt zoet gehouden met een hele hoop theater ter afleiding van de monsterlijke besluiten die links en rechts aan de lopende band doorgedrukt worden. Het voordeel van verkiezingen is dat je het kan gebruiken om stoom van de ketel te laten ontsnappen qua frustratie in de maatschappij. Je kan de zittende ploeg politici lekker de laan uitsturen. Laat het volk maar flink boos worden en geef ze een paar nieuwe sterren om hun hoop op te vestigen. Die frustratie zorgt voor een verschuiving naar andere partijen en politici die het allemaal helemaal anders gaan doen. De oude ploeg kan dan lekker naar de achtergrond verdwijnen en gaan zakkenvullen in hun post-politieke carrière. Ook dat hebben we al honderden keren gezien, maar we blijven toch maar stemmen, want wat kun je verder immers doen?

We kunnen het hele lijstje van politici afgaan en allerlei analyses maken. Dat ga ik hier niet doen. Ik zou een analyse kunnen geven van Jesse Klaver, zijn verdraaide voorgeschiedenis, zijn Amerikaanse stijl en kopieergedrag van de Obama-methode, zoals Arjen Lubach dat presenteert. Ik kan wat vertellen over de CV van Jeroen Dijsselbloem en ik kan de miljarden diefstal van kabinet Rutte 2 benoemen, maar dat weet u allemaal allang. De afrekening voor de zittende roversploeg resulteert onherroepelijk in meer stemmen voor een nieuwe roversploeg. Soms blijft een clubje nog een volgende kabinetsperiode zitten, omdat het volk vindt dat het allemaal best goed gaat, maar die kans is na de afgelopen jaren van bezuinigingen en de toenemende discussie over de vluchtelingenproblematiek, vrij klein.

De essentiële vraag die je jezelf zou moeten stellen is of de democratie waarin we denken te leven, wel echt een democratie is. Heeft het uitbrengen van een stem op mensen die een verkiezingsprogramma opstellen en vervolgens het grootste deel daarvan overboord gooien om het tijdens de regeringsperiode compleet anders te doen dan beloofd, nog wel enig nut? Gaan we er vanuit dat politici echt oprecht hun vak beoefenen en het beste met het volk voorhebben, dan zou het misschien zo kunnen zijn dat in een kabinet van compromissen tussen de verschillende verkiezingsprogramma’s een klein deel gerealiseerd wordt van wat u beloofd is. Vermoedelijk berust het gros van de bevolking in het feit dat politici liegen en na de verkiezingen altijd hun beloftes niet nakomen, zolang het maar goed blijft gaan met de algehele economische status. “We blijven tenslotte een van de rijkste landen ter wereld”, zo zal de gedachte zijn. Maar wat die rijkdom voor de meeste mensen in de praktijk inhoudt, is dat velen hun rekeningen niet kunnen betalen of nauwelijks rond kunnen komen. Een kleine toplaag wordt steeds rijker en een redelijke middenklasse kan nog steeds een vakantie betalen. Het leed zit aan de onderkant, maar wie maakt zich daar nu druk om zolang hij zelf nog het hoofd boven water kan houden. De kracht van de politiek en de media die hun boodschap mogen lanceren, is dat er voor ieder sentiment en voor ieder smaakje een vangnet is. Verkiezingen dienen eigenlijk vooral om mensen de illusie te geven dat hun frustraties, verwachtingen of wensen gehoord worden. Verkiezingen dienen dus vooral als ventiel op een stoomketel. Onderstaand interview van James Corbett met Larken Rose geeft een interessante analyse.

Filmpje Larken Rose

 

In meerdere artikelen onderbouwde ik waarom in Europa een vergelijkbaar script als in Amerika afgewikkeld lijkt te worden. Samengevat stel ik daarin dat er een verschuiving naar rechtspopulisme op zal treden. Die rechtspopulisten willen decentralisatie van de macht, meer nationaal belang verdedigen en de grenzen dicht. Ook zie je dat ze de mainstream media aanvallen en gelijktijdig zie je de gevestigde media inzetten op het begrip ‘nepnieuws‘. Het master script is vermoedelijk dat na de winst van die rechtspopulisten er even een periode van drastische veranderingen gaat komen om vervolgens het schip te doen kapseizen. Op die manier wordt definitief afgerekend met een kritische onderstroom (die even bovenstroom mocht worden) van mensen die tegen globalisering en centralisering van de macht zijn. Ook wordt de kritiek op de gevestigde media definitief de nek omgedraaid en zal er een George Orwell achtig ‘ministerie van waarheid’ censuurtijdperk aanbreken. Zo’n stellingname suggereert dat er een krachtveld achter de schermen zit dat invloed heeft op verschuivingen in de politiek en feitelijk uitslagen van verkiezingen kan sturen. Het suggereert tevens dat dit krachtveld vooraf weet wat de richting is en daar ook op kan sturen. Feitelijk suggereert het tevens dat stemgedrag en verkiezingsuitslagen beïnvloed kunnen worden. Nog een stap verder impliceert dat dus dat de keuze of overtuiging van mensen maakbaar is. Dat is eigenlijk een stelling die veronderstelt dat heel veel mensen maar zwakke schaapjes zijn die geen eigen mening kunnen vormen en heel erg beïnvloedbaar zijn. En dat gezegd hebbende, zal u denken dat dit in uw geval toch echt wel anders is. U heeft waarschijnlijk wel een onafhankelijk gevormde mening en heeft ook echt wel oog voor de manipulatietechnieken van bijvoorbeeld de media.

David Icke legt in onderstaande video uit hoe ons idee van het hebben van een mening of onze gedachte over een overtuiging, onbewust meer onderhevig is aan beïnvloedingstechnieken dan we ons durven of kunnen beseffen. In meerdere artikelen heb ik zelf al gewezen op de inzet van partijen als Strategic Communication Laboratories (SCL Group) in de Britse verkiezingen. Dit bedrijf wordt ingezet bij onder meer verkiezingen als die in de VS en heeft als credo’s op haar website dingen staan als [citaat] Al meer dan 25 jaar werkend in de voorhoede van gedragsveranderingscommunicatie, is SCL uitgegroeid tot een multidisciplinaire groep van gedragsonderzoek en communicatiebureaus. SCL is een wereldwijde verkiezingsagentschap bedreven in het toepassen van gedragsmodellering- en microtargetingsoplossingen voor politieke campagnes. En dat is dan nog maar een van de vele armen van de octopus die ingezet worden om de mening en keuze van het volk te beïnvloeden. De kunst van beïnvloedingstechnieken is namelijk dat u denkt dat u uw mening en/of keuzes volledig zelfstandig maakt, zonder zich bewust te zijn van allerlei beïnvloedingsmethoden. De media spelen hierin een belangrijke rol. Zij zijn als het ware de NLP programmeur die met een breed arsenaal aan technieken uw bewuste denkprocessen weten te passeren en uw onderbewustzijn weten te programmeren. Een goed voorbeeld van hoe iemand denkt zijn eigen keuze te maken, maar binnen slechts één gesprek van enkele minuten een compleet andere keuze maakt (zonder zich dit zelf te beseffen), wordt getoond door Derren Brown in dit filmpje (kijken!). Televisiepresentatoren als Jeroen Pauw, Matthijs van Nieuwkerk, Twan Huys en anderen zijn gedreven NLP specialisten die u op vergelijkbare wijze via de televisie mee weten te voeren, onbewuste ankers plaatsen en uw waarheidsbeeld herprogrammeren. Ook allerlei andere onbewuste programmering speelt hierin een belangrijke rol, zoals getoond wordt in een voorbeeld van diezelfde Derren Brown in dit filmpje waarin reclamemakers zelf vatbaar blijken te zijn voor hun eigen methodes. Ondertussen kunnen bedrijven als Facebook en Google uw reactie op bepaalde media-expressies meten. Zij kunnen al uw gesprekken, emails of chats (geautomatiseerd) aftappen en analyseren. Dergelijke data is weer eenvoudig op te kopen door partijen als bovengenoemde SCL Group. Ook technieken als ‘gevoeligheid voor groepsdruk’ en zelfcensuur behoren tot het arsenaal.

Filmpje David Icke

Maar wacht eens even! Als technieken als zojuist omschreven daadwerkelijk van zulke grote invloed zouden zijn, zou een eventuele sinistere elitaire groep (zoals die zou bestaan volgens “complotdenkers”) er toch makkelijk voor gezorgd kunnen hebben dat mensen tegen een Brexit stemmen, dat Hillary Clinton gewoon had gewonnen en dat alle ‘anti EU’- of populistische partijen in Europa simpelweg verliezen? Als deze sinistere groep dan al zou bestaan, zouden ze mensen toch makkelijk zo ver kunnen krijgen om de EU bij elkaar te houden en een populist als Trump buiten spel te zetten? Ja, dat zou dan waarschijnlijk zeer goed mogelijk zijn. Maar mensen zijn de laatste jaren erg langs de officiële bronnen heen gaan kijken en een eigen mening gaan vormen. Mensen zijn de mainstream media steeds meer gaan negeren, waardoor de beïnvloedingsstrategieën in hun kracht afgenomen zijn. Veel belangrijker is het echter om te zien dat juist die stem voor populistische stromingen als de Brexit, Trump, Wilders en Le Pen, erg onderhevig is aan deze sturing. Soms is dat wat u hoort of ziet niet datgene wat als onbewuste boodschap blijft hangen. Als ik zeg: “Denk niet aan een zwarte kat“, denkt u dus juist aan een zwarte kat. Het heeft er alle schijn van de stem op populistische partijen aan deze onbewuste programmering- en sturingsprincipes onderhevig is. Kortom, ook al lijkt het alsof al het media-geweld ingezet wordt op anti-Trump, anti-Brexit, anti-Wilders en dus anti-rechtspopulisme, is het omgekeerde effect misschien wel juist het gewenste resultaat. Ja, ik begrijp dat dit u mogelijk verwart! Waarom wil je (als sinistere elitaire groep) iets stimuleren of verkiezingen laten winnen, als je dit eigenlijk niet wilt? Welnu, dat heeft met een wetmatigheid te maken; de wetmatigheid van ‘Problem, Reaction, Solution‘. Het is de bedoeling dat het rechtspopulisme in zowel de VS als Europa wint, om vervolgens de economie in te laten storten onder leiding van deze politieke stroming. Weet u wat dan het effect is? U raadt het al: “Dat mag nooit meer gebeuren!” Dan is als het ware definitief afgerekend met elk onderhuids sentiment dat centralisering en globalisering slecht is. Dan is namelijk het zelfgeschapen bewijs gecreëerd dat al die afscheidingsneiging onder dat rechtspopulisme desastreus is. Dan kan dus definitief gewerkt worden aan een wereldregering, terwijl het volk besluit te zwijgen, omdat het gezien heeft dat nationalisme en protectionisme niet werkt. Slim toch!?

Maar dat betekent dus dat er een sinistere groep zou bestaan die de economie kan maken en breken, verkiezingsuitslagen kan beïnvloeden en er ook nog eens voor kan zorgen dat er een crisis komt?“, hoor ik u denken terwijl u het woord ‘complotdenker’ alvast klaar heeft staan in uw hoofd. Als we dan gewoon even kijken naar de invloed van de Federal Reserve (FED; de Amerikaanse centrale bank) en we zien dat haar president Janet Yalen de rente voor 2019 tot 3% wil verhogen, dan is dat al 1 voorbeeld van hoe je een economische val in de VS kunt realiseren. Datzelfde kan de ECB in Europa gaan doen. Renteverhogingen brengen op termijn huizenkopers met een kortlopende lage hypotheekrente in de problemen en daarnaast haal je de stimulus van lage rentes op ondernemingsleningen weg uit de economie. Een vergelijkbare beweging kunnen we in Europa ook gaan verwachten. De institutionele beleggers staan klaar om alle huizen van particulieren op te kopen met geld dat (in het geval van Europa) door de ECB bijgedrukt is, waardoor zij woekerwinsten op staatsobligaties konden maken. Ja, je zou kunnen zeggen dat het een complotgedachte is dat diegene die de geldstromen beheersen de macht in handen hebben, maar je zou ook gewoon eens het stigma ‘complot’ af kunnen werpen en zien wat er gebeurt. De voorspelling hier gemaakt is dus dat er bewust aangestuurd is (bij de Brexit en bij de overwinning van Trump) en aangestuurd wordt (in Europa) op een overwinning van rechtspopulisme, om daarna de economie te doen crashen, zodat de weerstand tegen centralisering van de macht definitief de nek omgedraaid wordt.

Pas als u er van overtuigd raakt dat er een soort ‘hidden hand’ zit achter de politieke arena die u entertaint met de illusie van keuze, gaat u doorzien dat stemmen geen enkel effect heeft op de koers van uw land of van de wereld. Echte verandering wordt gerealiseerd op een heel ander niveau. Maar daarvoor zou je eerst tot de vraag kunnen komen wat er eigenlijk mis is met centralisering van de macht en wie of wat deze ‘hidden hand’ dan eigenlijk is. Bekijkt u onderstaand filmpje eens aandachtig. Neem er de tijd voor. (Lees verder onder het filmpje)

 

Wat is er mis met centralisering van de macht of bijvoorbeeld het idee van een centrale wereldregering?” Soms wordt aan die vraag nog iets toegevoegd als: “Er zijn toch ook veel simpele mensen die nu eenmaal leiding nodig hebben en het is toch handig als je wereldwijd steeds meer dezelfde regels krijgt?” In principe plausibele vragen, zou je zeggen. Dat er veel mensen zijn die niet verder kijken dan hun neus lang is of dat er mensen zijn die “wat simpel” zijn, is misschien wel duidelijk. Er zullen echter ongetwijfeld ook mensen zijn die zeer intelligent zijn en een uitermate goede opleiding hebben, die mensen met een afwijkende mening het liefst betitelen als ‘complotdenkers’. Onder verschillende categorieën mensen van verschillende intelligentie en allure zullen er waarschijnlijk velen zijn die alleen maar voordeel zien in centralisering van macht, voldoende regels, orde en structuur. Tenslotte heb je met een groeiende wereldbevolking nu eenmaal een goed werkend systeem van regels en afspraken nodig. En nu de wereldbevolking alsmaar verder groeit en ook het milieu wereldwijd bedreigd wordt (zo zal de algemene consensus zijn) en er in vele landen oorlogsdreiging of oorlog is, is het idee van een wereldregering misschien zo gek nog niet.

En weet je wat? Ik kan deze gedachte heel goed begrijpen! Wat is er ook mis met het idee? Zou het bovendien in het omgekeerde geval niet een utopie zijn te stellen dat decentralisering van macht verbetering op zou kunnen leveren? Welnu, als we uitgaan van de huidige mentale een geestelijke ontwikkeling van de mensheid en de maatschappij, zou dat inderdaad een behoorlijke utopie zijn. Stel je eens voor zeg dat we bepaalde regels af zouden gaan schaffen of dat een dorp of stad weer zijn eigen groente en fruit zou moeten gaan verbouwen. Nee, kom op zeg, centralisering is handig en goed. Het is nu eenmaal handig om allemaal dezelfde wetten en regels te hebben, zodat iedereen weet wat wel en niet kan of mag. En als je dat op Europees niveau of zelfs wereldwijd regelt, dan weet iedereen waar hij aan toe is. Toch?

De eerlijkheid gebied te zeggen dat dit inderdaad allemaal vrij plausibel klinkt en er zijn ongetwijfeld honderden redenen te noemen waarom centralisering en globalisering goed zou zijn. Echter zijn er ook meerdere redenen te noemen waarom er iets mis is met het idee. Daarvoor is het niet alleen verstandig om eens te kijken naar de vraag bij wie de macht ligt en wat voor soort mensen dit zijn, maar ook naar de geheimen en symboliek waarin zij zich hullen. En ook daarvan zou je kunnen zeggen: “Ja, maar op zo’n hoog niveau mogen er ook best wat geheimen zijn. Het is nogal wat waar ze verantwoordelijk voor zijn. En als deze mensen zo nu en dan psychopathische trekjes lijken te hebben is dat misschien ook wel een eigenschap die noodzakelijk is op zo’n positie.” Nog steeds ga ik met de redenatie mee en klinkt het allemaal prima.

Gaan we het verhaal echter vanuit een compleet ander perspectief zien, dan kan misschien een beetje duidelijk worden waarom het allemaal minder rooskleurig is dan het lijkt. Voor een beetje begrip van dit artikel raad ik aan de film Lucy eens te bekijken. Hoewel de film uitgaat van het verder benutten van onze hersencapaciteit, geeft het een mooie illustratie van de werkelijke capaciteit van de mens. Echter wordt dit dan nog wel beschouwd binnen de matrix-realiteit (zoals ik die pleeg te noemen). Maar dat laatste gaat een gemiddelde nieuwe lezer van deze site wellicht al te ver. Laten we dan eens beginnen de vraag te stellen hoe onze maatschappij is opgebouwd en welk deel van onze hersenen domineert in het reilen en zeilen van de maatschappij. In principe kunnen we met een gerust hart stellen dat onze maatschappij voldoet aan de regels en structuur die passen bij onze linkerhersenhelft-denkpatronen. Ook dit zal door velen als een logische en noodzakelijke ordening worden gezien. Maar wat nu als de mens veel meer is dan structuur, orde en logica? Wat nu als de mens niet alleen veel meer in zijn mars heeft, maar ook geen leiding, aansturing of regels nodig heeft? “Ach, nee joh, hou op met je wilde fantasieën, dan wordt het een zootje op de wereld.” Wat nu als de hele maatschappij gebaseerd is op een destructief piramidemodel dat steeds verder uitputting van mens, milieu, energie (en noem maar op) met zich mee brengt? Is wat wij vooruitgang noemen wel daadwerkelijk vooruitgang?

Op die laatste vraag hoor ik al onmiddellijk een stortvloed aan argumenten opkomen: “Nou, de ontwikkelingen op het gebied van technologie hebben ons computers, internet, auto’s, betere medische zorg en een hogere welvaartstand gegeven en daarnaast wordt de mens gemiddeld veel ouder.” Dus dat is vooruitgang? Heeft het de mensheid dichter bij zijn diepste wezen gebracht of zijn we daarvan juist verder verwijderd? “Ach, hou toch op Vrijland, dat doet er toch allemaal niet toe. Het gaat er toch om dat we erop vooruitgaan, goed en welvarend oud kunnen worden en een lekker leven kunnen leiden!” Maar wat heeft dat je gebracht als je bijna honderd bent en je kan nog nauwelijks een hap door je keel krijgen en weet dat je binnenkort dood gaat? Zijn al die goede herinneringen dan niet slechts herinneringen in de tijd, die je je graf niet mee in kunt nemen? Is bezit dan nog van waarde? Is wat je allemaal gedaan en bereikt hebt dan nog van waarde? Is het niet eens zinvol om over de vraag na te denken ‘wie wij in essentie zijn’ en ‘wat de zin van het leven en alle welvaart of technologische ontwikkeling is’? Wie is de mens en wat is het waard om structuur, luxe, welvaart, technologie, regels, en ‘you name it’ te hebben? Denk eens terug aan het laatste leuke feestje dat je had. Is het niet inmiddels niets meer dan een herinnering? Is niet alles in het leven uiteindelijk slechts een herinnering? Vraag je eens af wie je werkelijk bent en wat je hier doet.

Als je je gaat beseffen wie je in diepste wezen bent, gaan alle begrippen als ‘maatschappij’, ‘economie’, ‘technologie’ en ‘welvaart’ een andere betekenis krijgen. Dan ga je inzien dat ze opgebouwd zijn volgens een machtsstructuur en een piramidemodel bedoeld om de mensheid machteloos en afhankelijk te houden van een systeem en dat dat systeem juist zo is ontstaan vanwege de wil om de mensheid in die afhankelijkheid te drukken en te houden. Dat systeem is inmiddels zo groot en alles omvattend geworden dat het inderdaad lijkt alsof het niet anders meer kan en dat het zelfs goed is dat de macht zich verder centraliseert. Maar dat is juist zo omdat het systeem zich zo gevestigd heeft en van wieg tot graf opdringt dat het inderdaad lijkt niet anders meer te kunnen. Kijken we naar de werkelijke essentie van wie we zijn, namelijk ‘bezield’ of ‘ziel’, dan ontdek je dat die ‘rat race’ van wieg tot graf je eigenlijk bij je ware essentie vandaan houdt. “Ja, je kan mooi lullen, maar we leven nu eenmaal in de maatschappij en daar moet ik het toch echt mee doen.” Ja, maar sta eens even stil bij hoeveel mensen niet depressief of ongelukkig zijn binnen die maatschappij. Er zijn er ook genoeg die wel gelukkig zijn en met volle teugen genieten, maar in beide gevallen staan de meeste mensen niet in contact met de werkelijke essentie van wie we zijn. Dat besef komt misschien pas als we oud worden en de dood in de ogen kijken, maar voor velen zelfs dan wellicht nog niet. De essentie van wie we werkelijk zijn bewust gaan ervaren is een kunst op zich, maar als je dat gaat zien, zie je ook dat ‘de maatschappij’ zoals die nu draait je bij je essentie vandaan houdt.

Dat jij niet je lichaam, je gedachten en je ervaringen in de maatschappij bent, is een idee wat je misschien niet zo snel zult omarmen. De maatschappij is zo opgebouwd dat je een chronologische realiteit beleeft. Tijd is net zo’n illusie als je hele maatschappelijke beleving in deze wereld. Je hele lichamelijke ervaring is niets anders dan een beleving van je ziel binnen deze matrix. Ik noemde het eerder de Saturnus-matrix, omdat er een elitaire groep bestaat die laat zien dat ze de planeet Saturnus vereren. Zij zitten aan de top van de piramide waarmee de maatschappelijke structuur is opgebouwd. Zij zijn er bij gebaat dat jij niet beseft wie je in essentie bent en dus houden ze je van wieg tot graf zoet met maatschappelijke, economische, welvaart en andersoortige belevingen. Geef het volk brood en spelen en houdt ze kort met continue dreiging van angst. Alles in de maatschappij is door deze groep ingericht om je bij je werkelijke essentie vandaan te houden. Zelfs religie is bedoeld om je bij je werkelijke capaciteit vandaan te houden en je op basis van angst en ‘vooruitzicht op redding door een hogere macht‘ hoop te geven. In werkelijkheid ben jij in essentie niet je lichaam, maar is je lichaam een soort bio-avatar die bezield is en ben jij in feite je ziel. Je ziel beleeft een stukje leven binnen deze realiteit of illusie (hoe je het ook noemen wilt). Je werkelijke essentie ligt buiten deze illusie en is verbonden met de goddelijke bron.

Dus op de vraag ‘Wat is er mis met het idee van centralisering van de macht?‘ is het antwoord eenvoudig. In diepste wezen is alle externe macht (en in feite de gehele maatschappij) bedoeld om jou bij je bewustzijn en je werkelijke essentie vandaan te houden. Deze matrix-realiteit wordt gerund door een groep die er op uit is jouw bewustzijn te onderdrukken. Lees daarover meer in dit artikel. Door bewust te worden van wie we zijn, kunnen we weer in contact komen met de essentie van ons bestaan, namelijk met onze ziel. We zijn geen machteloze wezens die leiding of een overkill aan wetten en regels nodig hebben. Echter door de ‘dumbing down of humanity’ of ‘programmering vanaf de wieg’ (zie bovenstaand filmpje van David Icke), zijn veel mensen dit besef kwijt geraakt. Pas als je je gaat beseffen dat je feitelijk ‘oneindig bewustzijn’ bent; ‘een ziel in connectie met de goddelijke bron die slechts een mensbeleving ervaart‘, ga je de wereld op een andere manier beschouwen. Stemmen op een politieke partij staat synoniem voor legitimiteit geven aan een systeem dat je bij je essentie vandaan houdt. Stemmen op een politieke partij is ‘ja’ zeggen tegen een systeem dat in de kern niet deugt. Verandering realiseren begint door daadwerkelijk zelf andere input aan dat systeem te geven, zodat het kan transformeren.

 

Bron: http://www.beyondthematrix.nl/nieuws-analyses/waarom-u-niet-zou-moeten-gaan-stemmen/

Stemmen – Pieter Stuurman

STEMMEN

Veel mensen geloven dat de maatschappelijke problemen het gevolg zijn van “fouten” van de politiek. Of van “toeval”.

Dacht u misschien dat het beleid “toeval” is?

Dacht u dat het toeval is dat multinationals geen (of nauwelijks) belasting betalen?
– Multinationals zijn eigendom van de rijken en machtigen.

Dacht u dat het toeval is dat de banken miljarden van uw belastinggeld gekregen hebben?
– Banken zijn eigendom van de rijken en machtigen.

Dacht u dat het toeval is dat er steeds meer armoede en ongelijkheid komt?
– De rijkdom van de rijken en machtigen bestaat uit de armoede van de rest.

Dacht u dat het toeval is dat er steeds meer vrijheidsbeperkende maatregelen komen?
– De macht van de rijken en machtigen bestaat uit de onvrijheid van de rest.

Dacht u dat het toeval is dat het beleid van de politiek altijd de rijken en machtigen bevoordeelt, ten koste van de bevolking?
– De meeste politici krijgen goed betaalde baantjes na hun politieke carrière. Bij bedrijven die eigendom zijn van de rijken en machtigen.

Dacht u misschien dat het een gevolg is van “fouten” van die politiek? Fouten die “toevallig” steeds de rijken en machtigen bevoordelen, ten koste van de rest?

Zou het kunnen dat die politiek helemaal niet de belangen van het volk behartigt, maar die van de rijken en machtigen?

Zou het kunnen dat de bereidheid om de ziel aan de hoogste bieder te verkopen, een voorwaarde is voor een politieke carrière? In welke partij dan ook?

Zou het kunnen zijn dat alle bevlogen mensen die het via de politiek proberen, daarom geweerd worden door de handlangers van de rijken en machtigen (de politici) en dus stuklopen?

Zou het kunnen zijn dat de politiek per definitie een instrument is van de rijken en machtigen?

Zou het kunnen zijn dat u helemaal niet stemt op iemand die de bedoeling heeft u te vertegenwoordigen? Maar op iemand die u per definitie uitlevert aan de rijke en machtigen, met uw instemming?

Zou het kunnen zijn dat die politiek dat kan doen OMDAT u (in)stemt?

Interior of the Dutch parliament

The Tiny Dot of het omgekeerde Calimero-effect

…… Over hoe we met hetzelfde gedrag steeds de ongewenste zelfde realiteit creëren – en ons daarover blijven verbazen….

Hoe maak je duidelijk dat een klein groepje mensen aan een hele grote groep mensen precies vertelt wat ze moeten doen, wat ze wel en niet mogen doen, en dat die grote groep mensen daar nog massaal aan gehoorzaamt ook? En sterker nog: dat we elke vier jaar een nieuw klein groepje mensen kiezen die dat weer voor elkaar krijgt!

In dit filmpje zien we dat dat gebeurt.  Maar waarom gebeurt dat? Waar is die volg- en gehoorzaamheid op gebaseerd?

Op twee pijlers: geloof, en angst die daaruit voortvloeit.

Een filmpje van een kleine 7 minuten van Larken Rose.

The tiny dot nl ondertiteld

 

 

Mijn recht om een vrije burger te zijn met een eigen stem – David Icke

Wie bepaalt wat jij doet? Wie bepaalt jouw mate van vrijheid? Is dat Big Brother, of de overheid, de staat?  En laat jij je daardoor leiden? Héb je een keus? Of is de enige keus te gehoorzamen? 

Is de enige keus die je mag maken de keus om elke vier jaar te gaan stemmen? Of hou je daarmee juist het systeem in stand? Geef jij, met je stem, je energie aan het systeem dat “democratie” heet – en daar niets mee van doen heeft?

Of steken we – met steeds meer mensen – energie in een systeem, een vorm van samenleven, waarin we het zelf doen?

De keus en daarmee de verantwoordelijkheid ligt bij jou. Laat je inspireren door David Icke, en zeg “Nee!”

 

Wat hier prachtig bij aansluit, is een artikel van Pieter Stuurman, uit hetzelfde jaar (2009) en met dezelfde prangende actualiteit:

Ongehoorzaam (http://pieterstuurman.blogspot.nl/2009/12/ongehoorzaam.html?m=0)

“If nobody obeys, nobody rules”.

Dat vind ik een mooie uitspraak en hij is helemaal waar. Het is onze gehoorzaamheid die de heersende klasse haar macht geeft.

De crisis is het gevolg van fouten van de banken. Volgens sommige berichten hebben we het dieptepunt gehad, maar er is niets structureel veranderd.
Alle research wijst er dan ook op dat de grootste klap nog zal komen. Dat zal tot gevolg hebben dat grote groepen mensen hun baan verliezen, hun hypotheekverplichtingen niet meer kunnen opbrengen en uit hun huis gezet gaan worden.
De crisis is veroorzaakt door fouten van de banken. Door die crisis verliezen de eigenaren hun inkomen. En dan komen diezelfde banken het huis opeisen….
En de bewoners pakken gedwee hun koffers…..
Te gek voor woorden.
Maar waarom gehoorzamen we eigenlijk? Als jij een fout maakt, dan moet je toch zelf voor een oplossing zorgen? Waarom geldt dat niet voor bankiers?
Het wordt daarom tijd dat huiseigenaren zich gaan verenigen. Iedereen die een huis bezit met een geringe overwaarde valt in de risicogroep. Bij werkeloosheid of een andere terugval van inkomen, kan deze groep de hypotheekverplichtingen niet meer nakomen en dan zullen de bankiers klaarstaan om de huizen per executie te verkopen.
De bewoners verliezen hun huis, en blijven met een grote schuld zitten waaraan ze de rest van hun leven moeten afbetalen. Aan de banken. Zo raken ze niet alleen hun huis kwijt, maar omdat ze de rest van hun leven moeten werken om hun schuld in te lossen, worden ze feitelijk slaven van de bank.
Ik vind dat het tijd wordt dat het tot mensen doordringt dat het niet hun schuld is, maar dat het de schuld is van de banken dat ze hun huis niet meer kunnen betalen. En als het de schuld van de banken is, waarom moeten huiseigenaren er dan voor opdraaien?
De crisis heeft ons in ieder geval geleerd hoe kwetsbaar we zijn en hoe afhankelijk we als huiseigenaar zijn van de willekeur van de bankiers.
Als de bedreigde huiseigenaren zich verenigen en onderling de afspraak maken dat niemand zijn huis verlaat als ze (door de crisis, dus buiten hun schuld) de hypotheek niet meer kunnen betalen, en dus gewoon blijven zitten waar ze zitten, en het overgebleven inkomen besteden aan voedsel voor hun kinderen, dan is er geen politiemacht groot genoeg om ze er met geweld uit te zetten.
“If nobody obeys, nobody rules”.
Dat vraagt natuurlijk wel een beetje durf, maar als we met een groot aantal mensen onze krachten bundelen, dan staan we samen veel sterker dan wanneer iedereen het individueel op moet lossen. Waarom zouden wij elkaar als gedupeerden niet helpen?
Dat moet dan wel nu gebeuren. Voordat de crisis in alle hevigheid losbarst en het te laat is.